وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Ha penemandu’áke pe Profeta (py’aguapy hese) oñe’ẽrõ guare ñemiháme peteĩ hembirekóndi (Hafsah) peteĩ mba’e oikóvare. Upéi omombe’u (Aisha-pe) ha Allah oikuaauka chupe (upéva), upéi (Profeta) oikuaauka (Hafsah)-pe peteĩva ha omokañy michĩmi. Upévare ha’e (Pe Profeta) omombe’úvo chupe (Hafsah), ha’e oporandu: “¿Máva piko penemomarandu ko mba’ére?”. Pe Profeta (py’aguapy hese) he’i: “Ha’e Allah, pe Oikuaáva, Opa mba’e Oikuaáva, che momaranduva’ekue”.