وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Thaj te na bistren kana o Proroko garavdo diskutirisarda jekh incidento jekhe leske romnjasa (Hafsah). Palo odova vakergja o incidenti (e Aisyaheske) thaj o Allah vakergja o incidenti leske (e Peskaroke), palo odova (o Peskari) vakergja (e Hafsaheske) nesave olestar thaj garavgja o aver kotor. Odolesqe kana vov (o Profeto) phendǎs lesqe (Hafsah) pal-i kadaja konversàcia, vov pućhlǎs: “Ko phendǎs tuqe kadava?” O Proroko dineas anglal, "Kodo savo informisarda man si o Allah, savo džanel, savo kerel sa."