وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Ka nanuma tiko na gauna e veivosakitaka kina vakavuni na Parofita e dua na ka e yaco kei na dua vei ira na watina (Hafsah). Sa qai tukuna na ka e yaco (vei Aisyah) ka tukuna o Allah na ka e yaco vua (na Parofita), sa qai (na Parofita) tukuna (vei Hafsah) eso na ka ka vunitaka na kena iwase kadua. O koya gona ni sa tukuna vua (na Parofita) vua (Hafsah) na veitalanoa oqo, sa qai taroga, "O cei e tukuna vei iko na ka oqo?" E sauma na Parofita, "O koya e vakaraitaka vei au o Allah, o koya e kila na ka kecega, ka dau muria na ka kecega."