وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Һәм искә төшерегез, Пәйгамбәр (с.г.в.) бер хатынына (Хафсага) яшерен рәвештә бер вакыйга турында сөйләгән. Аннары ул моны (Гайшәгә) сөйләгән, Аллаһ аңа (бу хакта) хәбәр иткән, аннары (Пәйгамбәр) кайбер вакыйгаларны (Хафсага) сөйләгән, кайберләрен яшергән. Ул (Пәйгамбәр) моны аңа (Хафсага) сөйләгәч, ул: "Моны сиңа кем хәбәр итте?" - дип сораган. Пәйгамбәр (с.г.в.): "Миңа барысын да белүче һәм һәрнәрсәдән хәбәрдар Аллаһ хәбәр итте", - дигән.