وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
და გაიხსენეთ, როდესაც წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა მასზე) ფარულად ესაუბრა თავის ერთ-ერთ ცოლს (ჰაფსას) ერთი შემთხვევის შესახებ. შემდეგ მან ეს (აიშას) უამბო და ალაჰმა აცნობა მას (ეს), შემდეგ (წინასწარმეტყველმა) ზოგიერთი რამ აუწყო (ჰაფსას) და ზოგი დამალა. როდესაც მან (წინასწარმეტყველმა) ეს მას (ჰაფსას) უამბო, ქალმა ჰკითხა: „ვინ გაცნობათ ეს?“ წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა მასზე) უპასუხა: „მე ალაჰმა, ყოვლისმცოდნემ, ყოვლისმცოდნემ, ყოვლისმცოდნემ, მაცნობა“.