3
Q.S አት-ታህሪም (66:3)
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
ነቢዩ (ሰ.ዐ.ወ) ስለ አንድ ክስተት ከሚስቶቻቸው (ሐፍሳህ) አንዷን በድብቅ ባነጋገሩበት ጊዜ አስታውሱ። ከዚያም (ለዓኢሻ) ነገረችውና አላህም (ስለ ጉዳዩ) ነገረው፤ ከዚያም (ነቢዩ) ስለ ጉዳዩ (ሐፍሳህ) ነገራትና ከፊሉን ደበቀችው። ስለዚህ (ነቢዩ) ለእሷ (ሐፍሳህ) ሲነግራት “ይህንን ማን ነገረህ?” ብላ ጠየቀችው። ነቢዩ (ሰ.ዐ.ወ) “ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን አዋቂ የሆነው አላህ ነው የነገረኝ” አሉ።