وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
او هغه وخت یاد کړئ کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په پټه له خپلې یوې میرمنې (حفصه) سره د یوې پیښې په اړه خبرې وکړې. بیا هغې دا (عائشې ته) بیان کړه او الله تعالی هغه ته خبر ورکړ، بیا (نبي صلی الله علیه وسلم) د هغې څخه ځینې (حفصه) خبر کړې او ځینې یې پټې کړې. نو کله چې هغه (نبي صلی الله علیه وسلم) دا (حفصه) ته بیان کړه، هغې وپوښتل: "تاته چا دا خبر درکړ؟" رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: "دا الله دی چې پوه او باخبر دی، چې ما ته یې خبر راکړ."