اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

Ibrahima tun ye mɔgɔɲuman ye tiɲɛn na, a tun ka ɲi ani a tun ka di a ye ka kɔsegi (Ala fɛ).

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

A (Shuaib) ko: "E ne ka mɔgɔw! Aw k'a ɲɛfɔ ne ye ni dalilu gwɛninw be ne fɛ ka bɔ ne Matigi fɛ ani ni ne ye hɛɛrɛ sɔrɔ a fɛ (yala a bɛnnin lo ne ma k'a ka cifɔniw tiɲɛ wa)? Ne bɛ ne jigi la ale kan, ne bɛ kɔsegi ale le ma.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

Kafiriw ko: «Mun na tagamasiɲɛ (kabako) ma jigi a ma ka bɔ a Matigi fɛ?» A fɔ (Muhamadu) ko: «Tiɲɛ na, Ala bɛ mɔgɔ min lafili, a b’a fɛ ka min lafili, ani min nimisara ka taga a fɛ, a bɛ o tigi bilasira.»

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

O kɔ, an y’a kɛ sperme ye (ka mara) yɔrɔ lafiyanin dɔ la (kɔnɔ kɔnɔ).

۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).

ka segi ka nimisa a kɔrɔ, ka siran a ɲɛ, ka delili kɛ, ani ka kana kɛ Ala jɛnɲɔgɔnw ye,

وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).

Ni farati dɔ ye mɔgɔw sɔrɔ, u b’u ka Matigi weele k’u ka segi (nimisa) a ma, o kɔ, n’a y’a ka nɛɛma dɔɔni di u ma, u dɔw be bari ka jɛn ni Ala ye.

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Ni o fila bɛɛ ka aw jagoya ka jɛɲɔgɔnya kɛ ni ne ye, fɛn dɔ ra, aw tɛ min lɔn, o tuma na, aw kana o lamɛn, ka jɛnɲɔgɔnya kɛ n’u ye ka ɲɛ diɲɛ kɔnɔ, ka tugu mɔgɔ minw be kɔsegi ne ma, olu ka sira kan. O kɔ, aw kɔsegira ne le fɛ, o kɔ, aw ka min kɛ, ne bɛna o fɔ aw ye.

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ

afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).

O ra, sankolo ni dugukolo min bɛ o ɲa fɛ, ani o kɔ fɛ, yala o tɛ o janto o ra wa? Ni an tun b’a fɛ, an tun b’u sutura dugukolo kan, walima an tun bena fɛn dɔw jigi ka bɔ sankolo la u kan. Tiɲɛ na, tagamasiɲɛ be yen tiɲɛ na (Ala ka sebagaya) jɔn o jɔn min be kɔsegi (a ma).

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

A (Dawud) ko: "Tiɲɛ na, a ye kojugu kɛ i la, k'a ɲini i fɛ i ka bakɔrɔn (fara) a yɛrɛ ta kan. Tiɲɛ na, mɔgɔ minw ye jɛɲɔgɔnw ye, olu caman be kojugu kɛ tɔw la, fɔɔ minw limaniyara, ka kɛwale ɲumanw kɛ; ani u damadɔ dɔrɔn lo b'o kɛ." Dawuda tun b’a miiri ko An b’a kɔrɔbɔra; O kama, a ye yafa ɲini a Matigi fɛ o kɔ, a benna ka nimisa.

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

Tiɲɛ na, an ye Sulemani kɔrɔbɔ, an y’a la a ka sigilan kan i n’a fɔ farikolo (a barika ka dɔgɔ bana kosɔn), o kɔ, a nimisara.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Ni balawo dɔ ye mɔgɔ sɔrɔ, a be (dɛmɛ) ɲini a Matigi fɛ, k’a kɔsegi (ka mɛnni kɛ) a fɛ; nka n’a ye dubaw di a ma, a be ɲinɛ (kasaara) kɔ, a tun ye min deli Ala fɛ ka kɔn, ka teriw dan walisa Ala ka (mɔgɔw) lafili a ka sira kan. A fɔ ko: "Aw ye ɲɛnagwɛ aw ka kafiriya la wagati dɔɔnin. Tiɲɛ na, aw bena kɛ jahanama sigibagaw cɛma."

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Ani minw b’u yɛrɛ mabɔ tagut (o kɔrɔ) la, n’u m’a bato, ka kɔsegi Ala ma, u ka kan ni kibaro diiman ye; O ra, kibaro diman lase ne ta jɔnw ma;

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Aw ye sekɔ aw Matigi ma, ka aw yɛrɛ di a ma sani ɲangili ye aw sɔrɔ, o tuma na aw tɛna dɛmɛ sɔrɔ.

وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

Aw mana sɔsɔli kɛ n’a ye koo dɔ la, o latigɛli be Ala lo bolo. (Min be ni jogo ɲɔgɔnw ye) Ala lo ye ne ka Matigi ye. Ne bɛ ne jigi la ale le kan, ne bɛ sekɔ ale le ma.

۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ

syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).

A ye testaman di Nuhun ma ani an ye min jigi i kan (Muhamadu) ani an ye min di Ibrayima ni Musa ni Yezu ma, o ye k’i ka diinɛ (lannaya ni Alako) sabati, i kana tila a la. I be diinan min weele u ma, a ka gwɛlɛ kosɔbɛ musiriw ma (ka tugu o kɔ). Ala be mɔgɔ minw sugandi, a b’u sugandi ka don Alakelen diinɛ kɔnɔ, ani a be bilasirali di a ka (diinan) ma, minw be kɔsegi (a ma).

تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ

tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).

ka kɛ kalan ni lasɔmini ye jɔn kelen kelen bɛɛ ma min be kɔsegi (ka kolo Ala ma).

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ

man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).

(O ye) min be siran Ala ɲɛ, hinɛbaga, hali n’a tɛ ye (a ɲɛɛ kɔrɔ) ani n’a be na ni nimisali dusukun ye,

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).

Tiɲɛ na, ɲɛyirali ɲuman tun be aw fɛ Ibrayima ni minw tun be n’a ye, tuma min na u y’a fɔ a ka mɔgɔw ye ko: “Tiɲɛ na, an farala aw kan ani aw be min bato ka fara Ala kan, an be ban aw ka (kafiri) la ani juguya ni kɔniya be an ni aw cɛ abada fɔɔ ka taga se aw ka la Ala kelenpe ma,” fɔɔ a ka kumaw fatherended Ibrahim as Ibrahim for “ aw, nka ne tɛ se ka Ala ka tɔɔrɔ kɛlɛ aw kan fewu.» (Ibrahima ko): «An Matigi, an b’an jigi la ele kelen le kan, an be nimisa ele kelen le ra, an bɛ segi ele kelen le ma;