اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ
inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).
ഇബ്രാഹീം വളരെ ദയാലുവും സൗമ്യനും (അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങാൻ) ഇഷ്ടമുള്ളവനുമായിരുന്നു.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
അദ്ദേഹം (ശുഐബ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവ് എന്റെ പക്കലുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ (അവന്റെ കൽപ്പനകൾ ലംഘിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉചിതമാണോ) എന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരൂ. ഞാൻ നിങ്ങളെ വിലക്കിയ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങളെ ലംഘിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് കഴിയുന്നിടത്തോളം കാലം (നന്മ വരുത്താൻ) മാത്രമേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ പിന്തുടരുന്ന സൻമാർഗം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. അവനിലേക്കാണ് ഞാൻ എന്റെ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നത്, അവനിലേക്കാണ് ഞാൻ മടങ്ങുന്നതും.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).
സത്യനിഷേധികൾ ചോദിക്കുന്നു: "അദ്ദേഹത്തിന് (മുഹമ്മദിന്) അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം (അത്ഭുതം) ഇറക്കികൊടുക്കപ്പെടാത്തതെന്താണ്?" (നബിയേ,) പറയുക: "തീർച്ചയായും അല്ലാഹു താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും, തന്നിലേക്ക് ഖേദിച്ചുമടങ്ങുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ
Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).
പിന്നെ നാം ബീജത്തെ (ഗർഭാശയത്തിൽ) ഉറപ്പുള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
۞ مُنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوْهُ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
munībīna ilaihi wattaqūhu wa aqīmuṣ-ṣalāta wa lā takūnū minal-musyrikīn(a).
അല്ലാഹുവിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിച്ചു മടങ്ങുകയും, അവനെ സൂക്ഷിക്കുകയും, നമസ്കാരം മുറപോലെ നിർവഹിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർക്കുന്നവരിൽ പെട്ടുപോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക.
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
ആളുകൾക്ക് വല്ല ആപത്തും ബാധിച്ചാൽ അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനോട് അവനോട് അവങ്കലേക്ക് മടങ്ങാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. പിന്നീട് അവൻ തന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ഭാഗം അവർക്ക് നൽകിയാൽ പെട്ടെന്ന് അവരിൽ ചിലർ അല്ലാഹുവോട് പങ്കുചേർക്കുന്നു.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
ഇനി, നിനക്കറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും എന്റെ പങ്കാളിയെ നീ ആക്കണമെന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും നിർബന്ധിച്ചാൽ, അവരെ നീ അനുസരിക്കരുത്. ഇഹലോകത്ത് അവരോട് നല്ല നിലയിൽ പങ്കുചേർക്കുക. എന്നിലേക്ക് മടങ്ങിയവരുടെ പാത പിന്തുടരുക. പിന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്കാണ് നിങ്ങളുടെ മടക്കം. അപ്പോൾ നീ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് ഞാൻ നിന്നെ വിവരമറിയിക്കും.
اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ
afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).
അവരുടെ മുമ്പിലും പിന്നിലുമുള്ള ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലേ? നാം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവരെ നാം ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചുമൂടുകയോ അവരുടെ മേൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് കഷ്ണങ്ങൾ ഇറക്കുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നു. തീർച്ചയായും, (അല്ലാഹുവിലേക്ക്) മടങ്ങുന്ന ഏതൊരു ദാസനും തീർച്ചയായും അതിൽ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമുണ്ട്.
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
ദാവൂദ് പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ ആടിനെ തന്റെ ആടിനോട് ചേർക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതിലൂടെ അവൻ നിങ്ങളോട് അന്യായം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, പങ്കാളികളായവരിൽ പലരും മറ്റുള്ളവരോട് അന്യായം ചെയ്യുന്നു, വിശ്വസിക്കുകയും സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തവരൊഴികെ. അവരിൽ ചുരുക്കം പേർ മാത്രമേ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ." ദാവൂദ് നാം അവനെ പരീക്ഷിക്കുകയാണോ എന്ന് സംശയിച്ചു. അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പാപമോചനം തേടി. തുടർന്ന് അവൻ വീണു പശ്ചാത്തപിച്ചു.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
സുലൈമാനെ നാം പരീക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി. രോഗബാധിതനായി അദ്ദേഹത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ കിടത്തി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഖേദിച്ചു മടങ്ങി.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
മനുഷ്യന് ഒരു ആപത്ത് ബാധിച്ചാൽ അവൻ തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് (സഹായം) തേടുന്നു; അവനെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ട്. എന്നാൽ അവൻ അവന് അനുഗ്രഹം നൽകിയാൽ, മുമ്പ് അവൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്ന കാര്യം അവൻ മറന്നുപോകുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ നിന്ന് (ആളുകളെ) വഴിതെറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി അവന് കൂട്ടാളികളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പറയുക: "കുറച്ചുകാലം നിന്റെ സത്യനിഷേധവുമായി നീ സുഖിച്ചുകൊള്ളുക. തീർച്ചയായും നീ നരകാവകാശികളിൽ പെട്ടവനായിരിക്കും."
وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ
wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).
ത്വാഗൂത്തിനെ (അതായത്, ദുർമൂർത്തികളെ) വർജ്ജിച്ച് അതിനെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുകയും അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് സന്തോഷവാർത്ത. അതിനാൽ എന്റെ ദാസന്മാരെ നീ സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുക.
وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).
നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ വന്നെത്തുന്നതിനു മുമ്പായി നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കലേക്ക് മടങ്ങുകയും, അവന്നു കീഴ്പ്പെടുകയും ചെയ്യുവിൻ. പിന്നീട് നിങ്ങൾക്ക് സഹായം നൽകപ്പെടുന്നതല്ല.
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
നീ അവനോട് ഏതൊരു കാര്യത്തിൽ തർക്കിച്ചാലും അതിൽ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അവകാശം അല്ലാഹുവിനാണ്. (അത്തരം ഗുണങ്ങളുള്ളവൻ) അല്ലാഹുവാണ് എന്റെ രക്ഷിതാവ്. അവനിൽ ഞാൻ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും അവനിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ
syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).
അവൻ നൂഹിന് ഒരു വസ്വിയ്യത്ത് നൽകി, നിനക്ക് (മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) നാം വെളിപ്പെടുത്തി തന്നതും, അബ്രഹാമിനും, മോശയ്ക്കും, യേശുവിനും നാം നൽകിയതും, അതായത് നിങ്ങളുടെ മതം (വിശ്വാസവും ഭക്തിയും) നിലനിർത്തുക, അതിൽ ഭിന്നിക്കരുത്. ബഹുദൈവാരാധകർക്ക് നിങ്ങൾ അവരെ ക്ഷണിക്കുന്ന മതം പിന്തുടരുന്നത് വളരെ പ്രയാസകരമാണ്. അല്ലാഹു താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ ഏകദൈവാരാധനയുടെ മതത്തിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും (അവനിലേക്ക്) മടങ്ങുന്നവർക്ക് അവന്റെ (മതത്തിലേക്ക്) മാർഗനിർദേശം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ
tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).
അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ഓരോ ദാസനും ഒരു പാഠവും മുന്നറിയിപ്പുമാകാൻ.
مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ
man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).
(അതായത്) പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുകയും, അവൻ (അവന്) അദൃശ്യനാണെങ്കിൽ പോലും, പശ്ചാത്താപമുള്ള ഹൃദയത്തോടെ വരികയും ചെയ്തവൻ.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
"തീർച്ചയായും, ഇബ്രാഹീമിലും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമുള്ളവരിലും നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമായ ഒരു മാതൃകയുണ്ട്. അവർ തന്റെ ജനതയോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ സന്ദർഭം: "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളിൽ നിന്നും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ വേർപിരിഞ്ഞവരാണ്. നിങ്ങളുടെ (അവിശ്വാസത്തെ) ഞങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്നത് വരെ എന്നേക്കും ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ശത്രുതയും വിദ്വേഷവും നിലനിൽക്കുന്നു." ഇബ്രാഹീം തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞതൊഴിച്ചാൽ: "തീർച്ചയായും, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പാപമോചനം തേടാം. എന്നാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ (നിങ്ങൾക്കെതിരെ) തടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല." (ഇബ്രാഹീം പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങളുടെ നാഥാ, നിന്നിൽ മാത്രം ഞങ്ങൾ ഭരമേൽപിക്കുന്നു. നിന്നിൽ മാത്രം ഞങ്ങൾ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു. നിന്നിലേക്ക് മാത്രം ഞങ്ങൾ മടങ്ങുന്നു.