وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Мөн (санаж байна уу) чиний Эзэн тэнгэр элч нарт хандан: "Би дэлхий дээр халиф байгуулна" гэж хэлсэн үеийг тэд: "Бид чамайг магтаж, нэрийг чинь ариусгаж байхад чи тэнд завхрал үйлдэж, цус урсгах хүнийг байрлуулах уу?" гэж асуусан. Тэр: "Үнэхээр би чиний мэдэхгүй зүйлийг мэднэ" гэж хэлсэн.
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Тэгээд Сатан тэднийг хоёуланг нь Диваажингаас гаргаж, тэнд байх хугацаанд нь тэндээс хөөгдөв. Тэгээд бид “Доошоо буу! Та нарын зарим нь бие биедээ дайсан. Дэлхий дээр та нарт хэсэг хугацаанд амьдрах газар, эд баялаг байх болно” гэж хэлэв.
يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
Аллах танд тайвшрал өгөхийг хүсэж байна, учир нь хүн төрөлхтөн сул дорой бүтээгдсэн.
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
Аллах та нарын заримыг чинь бусдаас нь илүү өгсөн нигүүлслийг бүү шуна. Эрэгтэйчүүд олсон зүйлээсээ хувь хүртдэг, эмэгтэйчүүд олсон зүйлээсээ хувь хүртдэг. Аллахаас нигүүлслийнх нь заримыг гуй. Үнэхээр Аллах бүх зүйлийг мэддэг.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Хэрэв эмэгтэй хүн нөхөр нь сахилгагүй эсвэл хайхрамжгүй хандана гэж санаа зовж байгаа бол тэр хоёр жинхэнэ эв найрамдлыг тогтоож чадна, эрэгтэй хүн угаасаа харамч байсан ч энэ эв найрамдал нь (тэдний хувьд) дээр юм. Хэрэв та (эхнэртэйгээ харьцах харьцаагаа) сайжруулж, өөрийгөө (нусюз болон хайхрамжгүй байдлаас) хамгаалбал Аллах таны хийж байгаа зүйлд маш анхааралтай ханддаг.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
Хүн (ихэвчлэн) сайн сайхныг хүсдэг шигээ муугийн төлөө залбирдаг. Үнэндээ хүн төрөлхтөн яаруу байдаг.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Үнэхээр бид Адамд өмнө нь тушаасан боловч тэр мартсан бөгөөд бид түүнд хүчтэй хүсэл зориг олоогүй.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
Тиймээс хүний хувьд Бурхан түүнийг сорьж үзээд, дараа нь алдаршуулж, таашаал өгөхөд тэр "Миний Бурхан намайг алдаршуулсан" гэж хэлдэг.
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
Гэвч хэрэв Бурхан түүнийг сорьж, тэтгэмжийг нь хязгаарлавал тэр хүн "Эзэн минь намайг доромжилсон" гэж хэлдэг.