وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Æмæ (хъуыды ма кæнут) уæ Хицау зæдтæн куы загъта: «Æз зæххыл халиф сараздзынæн». Уыдон загътой: «Ды дзы искæй æрæвæрдзынæ, хæлд æмæ туг чи ныккалдзæн, мах та Дæ кадджын кæнæм æмæ Дæ ном срухс кæнæм?» Уый загъта: «Æз зонын, сымах цы нæ зонут, уый».
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Уый фӕстӕ Хӕйрӕг сӕ дыууӕйы дӕр дзӕнӕтӕй ракодта, ӕмӕ дзы цалынмӕ уыдысты, уӕдмӕ сӕ уырдыгӕй фӕтардтой. Æмæ йын загътам: «Ацæут, уæ иуæй-иутæ сты иннæты знæгтæ, æмæ уын зæххыл уыдзæн цæрæн бынæттæ æмæ æхцондзинад, цалынмæ рæстæг нæ снысан уа, уæдмæ».
يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
Аллахы фæнды, цæмæй дын æнцондæр уа, уымæн æмæ адæймаг лæмæгъæй конд у.
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
Æмæ ма бæллут, Аллах уæ иуæй-иутæн цы хорзæх радта, уымæ иннæтæй фылдæр. Нæлгоймæгтæн — хай, цы бакуыстой, уымæй, сылгоймæгтæн та — хай, цы бакуыстой, уымæй. Курут Аллахæй йæ хорзæхæй исты. Æцæгæйдæр, Аллах алцыдæр зоны.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Æмæ сылгоймаг куы тыхса, йæ лæг æнæгъдау кæнæ æнæуынон куы уа, уæд дыууæйæн дæр сæ бон у æцæг фидауын саразын, æмæ уыцы фарн хуыздæр у (уыдонæн), кæд æмæ нæлгоймаг йæ удыхъæдæй æнæфсарм у, уæддæр. Æмæ кæд фæхуыздæр кæнай (дæ ахастытæ дæ бинойнагимæ) æмæ дæхи хъахъхъæнай (нусыз æмæ æнæуынондзинадæй), уæд æцæгæйдæр, Аллах у къæрцхъус, цы аразыс, уымæ.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
Æмæ адæймаг (арæх) фыдбылызмæ кувы, хорздзинадмæ куыд фæкувы, афтæ. Æмæ æцæгдæр, адæймаг тагъд кæны.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Æмæ æцæгæйдæр раздæр бафæдзæхстам Адамы, фæлæ йæ ферох, æмæ йæм фидар фæндон нæ ссардтам.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
Уæдæ адæймаджы тыххæй та, Хуыцау æй куы фæлвары æмæ йæ куы скадджын кæны æмæ йын æхсызгондзинад куы ратты, уæд зæгъы: «Мæ Хуыцау мæ скадджын кодта».
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
Фæлæ йæ Хуыцау куы бафæлвара æмæ йын йæ хæлцад куы арæн кæна, уæд зæгъы: «Мæ Хуыцау мæ фæхудинаг кодта».