وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
და (გაიხსენე), როცა შენმა უფალმა ანგელოზებს უთხრა: „მე დედამიწაზე ხალიფას დავნიშნავ“. მათ უთხრეს: „განა იქ ისეთ ადამიანს დასვამ, ვინც გარყვნას გამოიწვევს და სისხლს დაღვრის, ჩვენ კი შენ გადიდებთ და შენს სახელს განვწმენდთ?“ მან თქვა: „ჭეშმარიტად, მე ვიცი ის, რაც შენ არ იცი“.
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
შემდეგ სატანამ ორივე გამოიყვანა სამოთხიდან და იქ ყოფნისას იქიდან გამოაძევეს. და ვუთხარით: „ჩამოდით! თქვენგან ზოგიერთი ერთმანეთის მტერია და დედამიწაზე გექნებათ საცხოვრებელი და სიამოვნება დროებით“.
يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
ალაჰს სურს, რომ შვება მოგცეთ, რადგან ადამიანები სუსტები არიან შექმნილნი.
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
და ნუ ისურვებთ იმ სიკეთეს, რომელიც ალლაჰმა თქვენგან ზოგიერთს სხვებზე მეტად მოუბოძა. კაცებსაც აქვთ წილი იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს და ქალებსაც აქვთ წილი იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს. სთხოვეთ ალლაჰს მისი სიკეთიდან, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა ყველაფრის.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
და თუ ქალი წუხს, რომ მისი ქმარი ცელქი ან გულგრილი იქნება, მაშინ მათ შეუძლიათ ნამდვილი მშვიდობის დამყარება და ეს მშვიდობა უკეთესია (მათთვის), მიუხედავად იმისა, რომ მამაკაცი ბუნებით ძუნწია. და თუ თქვენ გააუმჯობესებთ (ურთიერთობას თქვენს ცოლთან) და დაიცავთ თავს (ნუსიუზისა და გულგრილობისგან), მაშინ, ჭეშმარიტად, ალაჰი ძალიან ფრთხილობს თქვენს ქმედებებთან დაკავშირებით.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
და ადამიანი (ხშირად) ლოცულობს ბოროტებისთვის, როგორც (ჩვეულებრივ) ლოცულობს სიკეთისთვის. და მართლაც, ადამიანები ჩქარობენ.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვუბრძანეთ ადამს ადრე, მაგრამ მან დაავიწყდა და ვერ ვნახეთ მასში ძლიერი ნებისყოფა.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
რაც შეეხება ადამიანს, როდესაც ღმერთი გამოცდის მას და შემდეგ განადიდებს და სიამოვნებას ანიჭებს, მაშინ ის ამბობს: „ჩემმა ღმერთმა განმადიდა“.
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
მაგრამ თუ ღმერთი გამოსცდის მას და შეზღუდავს მის საარსებო წყაროს, მაშინ ის იტყვის: „ჩემმა უფალმა შეურაცხყოფა მომაყენა“.