Принять ислам, нажмите здесь
Ислам әл-Хак: Коръән һәм Хәдис
(Чын ислам)



Тема - Bangsa-bangsa terdahulu Nabi-nabi Kisah-kisah para rasul Nabi Adam AS Tabiat-tabiat Manusia

Аятьләр эзләү нәтиҗәләре :
Барлык аятьләр : 9
30
Q.S Әл-Бәкара (2:30)

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

Һәм (исеңдә тот), Раббың фәрештәләргә: "Мин җир йөзендә хәлифә кылачакмын", - диде. Алар әйттеләр: "Син анда бозыклык кылучы һәм кан түгүче кешене урнаштырасыңмы, ә без Сине мактап һәм Синең исемеңне изгеләндереп яшибез?" Аллаһ әйтте: "Чыннан да, Мин сез белмәгәнне беләмен".


36
Q.S Әл-Бәкара (2:36)

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Шайтан аларны икесен дә җәннәттән чыгарды, һәм алар анда булган вакытта аннан куылдылар. Без әйттек: "Аска төшегез! Кайберләрегез бер-берегезгә дошман. Җирдә сезгә билгеле вакытка кадәр торачак урын һәм файдаланырлык урын бар".


28
Q.S Ән-Ниса (4:28)

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

Аллаһ сезгә җиңеллек бирүне тели, чөнки кешеләр зәгыйфь итеп яратылган.


32
Q.S Ән-Ниса (4:32)

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Аллаһ кайберләрегезне кайберләрегездән артык биргән нигъмәтләргә өметләнмәгез. Ирләргә дә, хатын-кызларга да үзләре эшләгән гамәлләреннән өлеш бар. Аллаһтан фазыйләт сорагыз, әлбәттә, Аллаһ һәрнәрсәне белә.


128
Q.S Ән-Ниса (4:128)

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Әгәр хатын-кыз иренең начар яки битараф булачагыннан борчылса, алар икесе дә чын татулык урнаштыра алалар, һәм бу татулык (алар өчен) яхшырак, хәтта ир кеше табигате буенча саран булса да. Әгәр сез (хатыныгыз белән мөнәсәбәтләрегезне) яхшыртсагыз һәм үзегезне (нусыйздан һәм битарафлыктан) сакласагыз, чыннан да, Аллаһ сезнең гамәлләрегезне күзәтеп тора.


11
Q.S Әл-Исра (17:11)

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

Адәм баласы (гадәттә) яхшылыкка дога кылган кебек, явызлыкка да дога кыла. Әмма кешеләр ашыгыч рәвештә


115
Q.S Та-Ха (20:115)

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Һәм без, әлбәттә, моннан элек Адәмгә әмер бирдек, ләкин ул онытты, һәм Без аңа нык ихтыяр көче тапмадык.


15
Q.S Әл-Фәҗр (89:15)

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

Шулай итеп, кеше Аллаһ аны сынап карагач, аннары аны данлап, аңа рәхәтлек бирсә, ул: "Минем Аллаһ мине данлады", - ди.


16
Q.S Әл-Фәҗр (89:16)

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

Әмма Аллаһ аны сынап караса һәм ризыгын чикләсә, ул: "Раббым мине хурлады", - дияр.