وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï Bɛ̈nydu lueel tënë malaikai, "Ɣɛn bï kalifa looi pinynhom." Ku luelkë an, "Ye raan bï kɔc rac looi ku bï riɛm wɛɛr piny tääu thïn, ku ɣok aa yï leec ku ɣok aa rinku lajik?" Go lueel, “Ee yic, ɣɛn aŋic kë kuckë.”
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Ku ëcï jɔŋrac ke thɛl kedhie bïk bɛ̈n bei Paradith yic, ku cuɔpkë keek thïn ke ŋoot ke tɔ̈ thïn. Ku lueelku an, "Lak piny, kɔc kɔ̈k kamkun aa kɔc atɛ̈ɛ̈r ke kɔc kɔ̈k, ku pinynhom abï naŋ ɣän ke rëër ku miɛt de piɔ̈u tënë we agut cï thaar bï thök."
يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
Allah akɔɔr bï yïn gäm lääu, rin kɔc aacï cak (ciɛɛŋ) ke cïn riɛl.
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
Ku duɔ̈kkë wïc ë dhëëŋ cï Allah gäm kɔc kɔ̈k ke week awär kɔc kɔ̈k. Rin röör ë tɛ̈ŋ de kë cïk yök, ku diäär ë tɛ̈ŋ de kë cïk yök. Thiëc Allah në kä kɔ̈k ke dhɔ̈lke. Ee yic, Allah ee raan ŋic käŋ kedhie.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Ku na ye tik riɔ̈ɔ̈c lɔn bï monyde ya thɔ̈ɔ̈r ka cïï thɔ̈ɔ̈r, ke keek kaarou aalëu bïk dɔ̈ɔ̈r ë yic looi, ku dɔ̈ɔ̈r kënë ee piath (tënë keek) cɔk alɔn ye moc ë thɔ̈ɔ̈r në gupken. Ku na yïn acï (määthdu kek tiŋdu) cɔk piath ku yïn acï rot gël (tënë nusyuz ku ciɛ̈n kë tɔ̈u ke yïn), ke yic, Allah ee yï nhom tiit në kë ye looi.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
Ku raan (akölriëëc) ee röök në kërac cït mɛn ye yen (akölriëëc) röök në këpath. Ku ë yic, raan ee gɛ̈i.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Ku ë yic, ɣok aacï Adam yɔ̈ɔ̈k thɛɛr, ku acï nhom määr, ku ɣok aa këc nhiëër ril yök tënë ye.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
Ku na ye raan, ke Nhialic acï ye them ku lëk ye ku gɛ̈m ye puɔ̈u miɛt, ke lueel, "Nhialinydiɛ̈ acï ɣa leec."
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
Ku na thëm Nhialic ye ku gël käŋ, ke lueel an, "Nhialinydiɛ̈ acï ɣa lɛ̈ɛ̈t."