وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
અને (યાદ કરો) જ્યારે તમારા રબએ ફરિશ્તાઓને કહ્યું, "હું ધરતી પર એક ખલીફા બનાવવાનો છું." તેઓએ કહ્યું, "શું તમે ત્યાં એવી વ્યક્તિને મૂકવાના છો જે ભ્રષ્ટાચાર ફેલાવશે અને લોહી વહેવડાવશે, જ્યારે કે અમે તમારી પ્રશંસા કરીએ છીએ અને તમારા નામને પવિત્ર કરીએ છીએ?" તેમણે કહ્યું, "ખરેખર, હું તે જાણું છું જે તમે નથી જાણતા."
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
પછી શેતાન તે બંનેને સ્વર્ગમાંથી બહાર કાઢી ગયો, અને તેઓ ત્યાં હતા ત્યારે જ તેમને તેમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવ્યા. અને અમે કહ્યું, "નીચે જાઓ! તમારામાંથી કેટલાક એકબીજાના દુશ્મન છે. અને પૃથ્વી પર તમારા માટે એક સમય સુધી રહેવાની જગ્યા અને આનંદ હશે."
يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا
yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).
અલ્લાહ તમને રાહત આપવા માંગે છે, કારણ કે મનુષ્યોને નબળા બનાવવામાં આવ્યા છે.
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
અને અલ્લાહે તમારામાંથી કેટલાકને બીજાઓ કરતાં વધુ જે કૃપા આપી છે તેની ઇચ્છા ન કરો. પુરુષો માટે તેમણે જે કમાવ્યા છે તેનો હિસ્સો છે, અને સ્ત્રીઓ માટે તેમના કમા્યાનો હિસ્સો છે. અલ્લાહ પાસે તેમની કૃપા માંગો. ખરેખર, અલ્લાહ દરેક વસ્તુથી વાકેફ છે.
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
અને જો કોઈ સ્ત્રીને ચિંતા હોય કે તેનો પતિ તોફાની કે ઉદાસીન રહેશે, તો તે બંને વાસ્તવિક શાંતિ કરી શકે છે, અને તે શાંતિ (તેમના માટે) વધુ સારી છે ભલે પુરુષ સ્વભાવે કંજુસ હોય. અને જો તમે (તમારી પત્ની સાથેના તમારા સંબંધોમાં) સુધારો કરો અને (નુસ્યુઝ અને ઉદાસીનતાથી) પોતાને બચાવો, તો ખરેખર, અલ્લાહ તમારા કાર્યો પ્રત્યે સચેત છે.
وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا
wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).
અને માણસ (ઘણી વાર) ખરાબ માટે પ્રાર્થના કરે છે જેમ તે (સામાન્ય રીતે) સારા માટે પ્રાર્થના કરે છે. અને ખરેખર માણસો ઉતાવળા છે.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
અને ખરેખર, અમે આદમને પહેલા પણ આદેશ આપ્યો હતો, પરંતુ તે ભૂલી ગયો, અને અમે તેનામાં દૃઢ ઇચ્છાશક્તિ શોધી ન હતી.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ
fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).
તો માણસની વાત કરીએ તો, જ્યારે ભગવાન તેની કસોટી કરે છે અને પછી તેને મહિમા આપે છે અને તેને આનંદ આપે છે, ત્યારે તે કહે છે, "મારા ભગવાને મને મહિમા આપ્યો છે."
وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ
wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).
પરંતુ જો ભગવાન તેની કસોટી કરે છે અને તેના રોજીરોટીને મર્યાદિત કરે છે, તો તે કહે છે, "મારા પ્રભુએ મારું અપમાન કર્યું છે."