وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

अले जिमिसं छिमित (फारो व) फारोया अनुयायीतय् पाखें बचे यानाबलय् (लुमंकि) । इमिसं छन्‍त तसकं दुःख बियाबिल। इमिसं छिमि काय्‌पिन्‍त स्‍याइ अले छिमि म्ह्याय्‌पिन्‍त स्‍यंकी। अले उगु अवस्थाय् थ्व छिमि प्रभुपाखें तःधंगु परिक्षण खः ।

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

इस्राएलया मस्तय् के न्यँ, जिमिसं इमित गुलि स्पष्ट प्रमाण बियागु दु । सुनां नं (उगु अनुग्रह) थःत वयेधुंकाः अल्लाहया अनुग्रह हिलेगु खःसा धात्थें हे अल्लाहया सजाँय तसकं कठोर जुइ ।

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

मृत्युया ग्याःचिकुं थःगु गृहनगर त्वःताः वंगु द्वलंद्वः मनूतय्गु खँयात छिं वास्ता यानादीगु मदु ला ? अले अल्लाहं इमित धाल, "सी !" अले अल्लाहं इमित जीवन बिल । धात्थें हे अल्लाहं मनूतय् त द्वहलपा बी, तर अप्वः मनूत कृतज्ञ जुइमखु ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

अले (लुमंकि) जब मोशां थः मनूतय् त धाल, "हे जिमि मनूत ! अल्लाहं छिमिगु दथुइ अगमवक्तात नियुक्त यानाः छिमित स्वतन्त्र मनूत दयेकाबिल, अले मेपिं मनूतय् दथुइ सुयातं गबलें मब्यूगु व छिमित बियादिल।"

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

मरियमया काय् मसीह छम्ह प्रेरित जक खः । न्हापा, यक्वं प्रेरितत वनेधुंकूगु खः । अले वया मां सत्ययात पालना याइम्ह खः । इपिं निम्हेस्यां अप्वः धया थें नसा नइ । जिमिसं इमित (सफूया मनूतय् त) श्लोक (शक्तिया चिं) गथे यानाः व्याख्या याना धकाः स्वयादिसँ, अले इमित गथे यानाः (इमिगु इच्छां) लिचिलाबिल धकाः स्वयादिसँ ।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

सुनां कफिर यानाः जिमिगु शास्त्रयात अस्वीकार याइ, व नरकवासी खः ।

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

झीसं थः स्वयां न्ह्यःया गुलि पुस्तायात स्यंकागु दु धकाः इमिसं ध्यान मब्यू ला, अथे खःसां (उगु पुस्तायात) झीसं पृथ्वीइ इमिगु थाय् स्थापित यानागु दु, अर्थात् जिमिसं छिमित गबलें मबियागु छगू दृढता । जिमिसं इमित तसकं वा वयेकाः इमिगु क्वय् खुसि बाः वयेका, अले इमिगु पापया निंतिं इमित स्यंका, अले इमिगु पुस्ता लिपा मेगु पुस्ता दयेका ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

अले अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ आविष्कार याइम्ह वा वयागु श्लोकयात अस्वीकार याइम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दु ? धात्थें हे अन्यायपूर्ण मनूत अभागी जुइ ।

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

खय्त ला जिमिसं सिउ कि इमिसं धाःगु खँं छितः (मुहम्मद) दुःख बियाच्वंगु दु, (दुःखी जुइमते) छाय्धाःसा वास्तवय् इमिसं छितः मखुगु खँ ल्हानाच्वंगु मखु, तर अन्यायी मनूतय्सं अल्लाहया श्लोकयात अस्वीकार यानाच्वंगु दु ।

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

(मुहम्मद) धकाः धायेगु, “यदि अल्लाहं छिगु श्रवण व दृष्टि चीकाः छिगु नुगः बन्द यानाबिल धाःसा अल्लाह बाहेक सु द्यः दु गुम्हेस्यां छितः उकियात लित बीगु शक्ति दु ?” जिमिसं (इमित) शक्तिया चिं बारम्बार गथे यानाः व्याख्या याना, तर इपिं लिचिलाच्वन धकाः स्वयादिसँ ।

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

(मुहम्मद) धा, "अल्लाह हे खः गुम्हेस्यां छिमित विपत्ति व फुक्क कथंया कष्टं बचे याइ, तर अनंलि छिमिसं वलिसे सहभागी जुयाः (लिहां वनी) ।"

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

अले छिमि मनूतय् सं थुकियात (दण्ड) सत्य जूसां नं अस्वीकार याइ । (मुहम्मद) धा, "जि छंगु इन्चार्ज मखु।"

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

धात्थें हे छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाणत वःगु दु । सुनां (सत्य) खनी, अले (लाभ) थःगु निंतिं जुइ; अले सु कां जुइ (सत्य खँ मखं), अले व हे बूगु जुइ । अले जि (मुहम्मद) (छंगु) प्रहरी मखु ।

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

हे जिन्न व मानव वर्ग! छिमि दथुइ हे दूतत मवः ला, इमिसं जिगु श्लोकत छिमित थ्यंकाबिल अले थुगु न्हिइ जुइगु मुँज्याया बारे छिमित चेतावनी बिल ला ? इमिसं लिसः बिल -- “(खः), जिपिं थःथम्हं हे साक्षी खः।” तर इपिं संसारया जीवनं धोखाय् लानाः थःथःम्हं हे साक्षी जुल, इपिं काफिर खः धकाः ।

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

अथवा छिं (मखु) धयादी, "यदि सफू जिमित कुहां वःगु जूसा जिपिं इपिं स्वयाः अप्वः मार्गदर्शन जुइगु खः।" धात्थें हे छिमिके छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट व्याख्या, मार्गदर्शन व दया वःगु दु । अल्लाहया आयतयात अस्वीकार यानाः उकियात त्वःताः लिचिलीम्ह स्वयाः अप्वः अन्याय सु दु ? भविष्यय् जिमिगु श्लोकपाखें लिचिलीपिन्त जिमिसं कठोर सजाँय बी, छाय् धाःसा इपिं न्ह्याबलें लिचिली ।

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं छन्त पृथ्वीइ तयागु दु अले अन छन्त जीवनयापनया व्यवस्था यानागु दु । (अय् सां) छ तसकं म्ह्व जक कृतज्ञ ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

खय्त ला झीगु राशीयात अस्वीकार यानाः उकियात कयाः गर्व याइपिन्त स्वर्गया लुखा चाली मखु, अले इपिं स्वर्गय् दुहां वनी मखु, जबतक कि सुइया मिखां उँट मवनी । थथे हे जिमिसं मभिंगु ज्या याइपिन्‍त सिरपाः बी।

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(अर्थात) गुम्हेस्यां थःगु धर्मयात खेल व ख्यालः दयेकी, अले इमित संसारया जीवनं धोखा बी । अथे जुयाः थुगु न्हिइ (प्रलयया दिं) झीसं इमित न्हापा थौंया मुँज्या ल्वःमंकू थें ल्वःमंका, अले इमिसं झीगु श्लोकयात अस्वीकार याःगुलिं ।

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

अले छिमिगु दथुइ छम्ह मनूया माध्यमं छिमि प्रभुपाखें चेतावनी वःगुलिं छिपिं अजूचायादी ला, छिमित चेतावनी बीत व छिपिं पुण्यवान जुइत, छिमित दया कायेत ?

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

अले छिमिगु दथुइ छम्ह मनूया माध्यमं छिमि प्रभुपाखें चेतावनी वःगुलिं छिमित चेतावनी बीत अजूचायादी ला ? लुमंकि, गबले वं छिमित नोआया मनूत लिपा खलीफा दयेकल, अले वं छिमित शारीरिक शक्ति व कदय् श्रेष्ठ यात । उकिं अल्लाहया आशिर्वाद लुमंकि गुकिं छ भाग्यमानि जुइ । ”

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

अले लुमंकि, गुबलय् वं छिमित अदया मनूत लिपा खलीफा दयेकाः पृथ्वीइ तयाबिल । समतल थासय् छिमिसं दरवार दयेकादी अले पहाडय् छेँ दयेकादी । उकिं अल्लाहया आशिर्वाद लुमंकि अले पृथ्वीइ दुराचार यायेमते ।

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

अले मुमिनतय्त अल्लाहया लँपुं ग्यानाः व पंगः थनाः व उकियात मेथाय् यंकेगु इच्छा यानाः छुं नं लँपुइ च्वने मते । छिपिं म्ह्व जूबलय् अल्लाहं छिमिगु ल्याः अप्वयेका बिल धकाः लुमंकि । अले स्यंकीपिन्त छु जुइ धकाः ध्यान बियादिसँ ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

अले जिमिगु शास्त्रयात अस्वीकार याइपिन्त जिमिसं इमित मसिउगु कथं बुलुहुँ (विनाशपाखे) कुहां वयेके बी ।

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).

अले मनूयात खतरा जुइबलय् व द्यनाः, च्वनाः वा दना जिमित प्रार्थना याइ, तर जिमिसं वयात खतरा चीकेधुंकाः व लिहां वइ (भ्रष्ट लँपुइ), गथेकि वं जिमित गबलें प्रार्थना मयाःगु खः कि वयात वःगु खतरायात चीकेमाः । थुकथं थःम्हं याइगु ज्याया सिमां पिने वनीपिं मनूतय् निंतिं थ्व बांलाः जुइ ।

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).

अले जिमिसं मनूतय् त दया यायेबलय् इमित विपद् वयेधुंकाः इमिसं तुरुन्त हे जिमिगु चिंया सकल छलकपट याइ । धा, "अल्लाहयात याकनं प्रतिशोध बी (उगु धोखाया निंतिं)।" धात्थें हे, जिमि देवदूततसें छिगु धोखायात नोट याइ ।

فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

तर जब अल्लाहं इमित बचे यात, बरु इमिसं छुं नं वैध (कारण) मदयेक पृथ्वीइ अन्याय यात । हे मनूत ! धात्थें हे छिगु अन्यायया खतरा छितः वइ; थ्व सांसारिक जीवनया भोग जक खः; अले छ जिमिथाय् लिहां वनी, अले छं छु यानागु खः धकाः जिमिसं छन्त कने ।

وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

अले पुनरावलोकनया दिं अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ आविष्कार याइपिनिगु द्वपं छु खः ? खय्त ला अल्लाहयाके धात्थें हे मनूतय्त वरदान (दान) दु, तर अप्वः धइथें कृतज्ञ मजू ।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

अले यदि जिमिसं मनूयात थःगु अनुग्रह बियाः लित कायेगु खःसा व अवश्य हे निराशाजनक व कृतघ्न जुइगु खः ।

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

अले जिं जिमि पुर्खा अब्राहाम, इसहाक व याकूबया धर्म नाला । झीसं (पैगम्बरतय् सं) अल्लाहलिसे छुं नं कथंया स्वापु तयेगु पाय् छि मजू । थ्व अल्लाहया अनुग्रहं झीत व मनूतय्त (फुक्कसित) खः; तर अप्वः मनूत कृतज्ञ मजू ।

وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ

wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).

अले छं वयात फ्वंगु सकतां वं छन्त बिउगु दु । अले अल्लाहया आशिर्वाद ल्याः खायेगु खःसा अवश्य नं ल्याः खाये फइमखु । धात्थें हे मनूत तसकं अन्यायपूर्ण व तसकं अस्वीकार याइपिं खः (अल्लाहया आशिर्वाद) ।

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

वं मनूयात शुक्रकीटं दयेकल, अले व स्पष्ट विरोधाभासी जुल ।

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

अले वं छिमिके विपत्ति चीकेधुंकाः छिपिं गुलिसिनं परमेश्वरलिसे (मेपिं) साझेदार याइ ।

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

वास्तवय् इपिं मध्ये छम्हसित म्ह्याय्मचा (जन्म) जूगु जानकारी बिल धाःसा वयागु ख्वाः हाकुसे (ह्याउँसे च्वनी), अले व तसकं तं चाइ ।

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

व मनूतय् पाखें सुलाच्वन, छाय् धाःसा वयात बांमलाःगु बुखँ ब्यूगु खः । वं थुकियात (भालु) अपमानं पोषण याइ लाकि वं थुकियात भूमिइ (जीवित) डुबे याइ ? इमिसं याःगु (निर्णय) गुलि बांमलाः धकाः लुमंकि ।

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

अले अल्लाहं छिपिं मध्यय् गुलिसितं मेपिं स्वयां अनुग्रह बियादीगु दु, तर गुम्हेसित अनुग्रह बियातःगु दु, उमिसं थःगु दासयात थःगु रज्जा मब्यूगुलिं इमिसं उकी हिस्सा काइ । इमिसं छाय् अल्लाहया कृपायात अस्वीकार यात ?

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

अले अल्लाहं छिमिगु निंतिं छिमिगु दथुइ व छिमिगु पतिपाखें पति दयेकादिल, अले छिमित भिंगु वस्तु बियादिल । इमिसं छाय् मखुगु खँय् विश्वास याइ अले अल्लाहया कृपायात अस्वीकार याइ ?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

अथे जुयाः यदि इमिसं लिचिल धाःसा छितः (मुहम्मद) जक (अल्लाहया सन्देश) स्पष्ट रुपं थ्यंका बिउगु बाध्यतायात सीकादिसँ ।

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

इमिसं अल्लाहया आशिर्वादयात सिउ, अले इमिसं उकियात अस्वीकार याइ अले इपिं मध्यय् अप्वः धइथें अल्लाहयात अस्वीकार याइपिं मनूत खः ।

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

अले अल्लाहं न्हापा सुरक्षित व शान्तिपूर्ण भूमियात छगू दसु दयेका बियादीगु दु, अनया (बासिन्दातय्सं) अल्लाहया आशिर्वादयात अस्वीकार यात, उकिं अल्लाहं इमित भोकमरी व भयया विपत्ति बिल, इमिसं याःगु ज्याया कारणं ।

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

अले समुद्रय् खतरां ग्रस्त जुल धाःसा वय् कःयात त्वःताः छिं (आह्वान यायेफइगु) फुक्कं अवश्य हे मदया वनी । तर जब वं छन्त भूमिइ लःल्हात, छ (वपाखें) लिचिल । अले मनूत न्ह्याबलें अस्वीकारय् (कृतघ्न) जुइ ।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

अले जिमिसं मनूयात सुख बिइबलय् व अवश्य हे घमण्डं लिफः स्वयाः थःत तापाकी । अले वयात दुःखकष्‍ट वलकि व अवश्य हे निराश जुइ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

अले थः प्रभुया आयतं चेतावनी बियातःम्ह, अले उकियात त्वःताः थःगु निपा ल्हातं याःगु ज्या ल्वःमंकूम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दु ? खय्त ला जिमिसं इमिगु नुगः बन्द यानागु दु, (अथे जुयाः इमिसं) थुइके मफुत, अले (जिमिसं) इमिगु न्हाय्पनय् प्लग नं तयागु दु। छिं (मुहम्मदं) इमित मार्गदर्शनया निंतिं सःतादीसां इमिसं सदांया निंतिं मार्गदर्शन प्राप्त याइमखु धइगु पक्का हे खः ।

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

अले जिमिसं आकाशयात संरक्षित छत दयेका, तर अझ नं इपिं (अल्लाहया महानताया) संकेत (सूर्य, चन्द्रमा, वायु, सुपाँय् आदि)पाखें लिचिलाच्वनी ।

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

धा, "दयालु अल्लाहया यातनापाखें छिमित न्हिच्छि सुनां रक्षा याइ ?" तर इपिं थः प्रभुयात लुमंकेत लिचिलाच्वंगु दु ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

धात्थें हे अल्लाहं विश्वास याइपिनिगु रक्षा याइ । खय्त ला अल्लाहं थःगु आशिर्वादयात विश्वासघात याइम्ह व अविश्वास याइम्ह मनूयात ययेकी मखु ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

अले व हे खः गुम्हेस्यां छिमित जीवन बियादिल, अनंलि छितः स्यानादिल, अले छितः हानं म्वाकादिल (पुनरुत्थानया दिं)। धात्थें हे मनूत तसकं कृतघ्न जुइ ।

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

अले जिमिसं इमित दया यानाः इमित वःगु विपत्तियात चीकाबिल धाःसा इपिं थःगु भ्रमय् क्वछुनाच्वनीगु खः ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

अले व हे खः गुम्हेस्यां छिगु निंतिं श्रवण, दृष्टि व विवेक दयेकादीगु खः, तर छि तसकं म्हो जक कृतज्ञ जुयादी ।

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

अले धात्थें हे जिमिसं इमिगु दथुइ थुकियात (वा) पास यानागु दु, गुकिं इमिसं पाठ सयेके फइ। तर अप्वः मनूत (कृतज्ञ) जुइ चाहे मजू, इमिसं (आशिर्वाद)यात तकं अस्वीकार याइ ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

खय्त ला थज्याःपिंके (अल्लाहया महानताया) संकेत दु, तर इपिं मध्यय् अप्वःसिनं विश्वास याइमखु ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

खय्त ला थज्याःपिंके (अल्लाहया शक्तिया) चिं दु, तर इपिं मध्यय् अप्वःसिनं विश्वास याइमखु ।

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

इमिसं लिसः बिल -- “छं सल्‍लाह बिउसां मबिउसां जिमिगु निंतिं छगू हे खः।

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

थ्व (झीगु धर्म) न्हापाया मनूतय् गु चलन बाहेक मेगु छुं मखु,

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

छु वय् कलं (अल्लाहं) स्वर्ग व पृथ्वी दयेकाः आकाशं छिमिगु निंतिं लः कुहां बियादीगु मखु ला, अले जिमिसं उकिया लिसें सुन्दर दृश्य दुगु उद्यानत बुयावयागु खः ला ? छं सिमा बुइके फै मखु । अल्लाह बाहेक मेम्ह द्यः दु ला ? धात्थें धायेगु खःसा, इपिं (सत्यपाखें) विचलित जुइपिं मनूत खः ।

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

अले धात्थें हे छिमि प्रभुयाके धात्थें हे मनूतय्त वरदान (वय् कलं बियादीगु) दु, तर इपिं मध्यय् अप्वः धइथें (वय् कःया निंतिं) कृतज्ञ मजू ।

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

अले जब इमिगु क्वय् खँ (प्राकृतिक विनाशया ईया प्रावधान) लागू जुइ, जिमिसं पृथ्वीं जीवित, गतिशील प्राणीत छ्वयाबी गुम्हेस्यां इमित न्हापा मनूतय् सं जिमिगु चिंयात विश्वास मयाःगु खँ कनी ।

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

अले (लुमंकि) उगु दिं (गबले) जिमिसं हरेक समुदायपाखें जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार याइपिं मनूतय्गु पुचः मुंका, अले इमिसं इमित (पुचलय्) ब्वथलाबिल ।

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

अले इमिसं धाल, “जिमिसं छिगु निर्देशन पालना यात धाःसा जिमित जिमिगु देशं अवश्य हे पितिना छ्वइ ।” (अल्लाहं धयादिल) छु जिमिसं हराम (पवित्र भूमि)या सुरक्षित व सुरक्षित भूमिइ इमिगु स्थिति पुष्टि यानागु मदु ला, गन इमिसं जिमिगु पाखें (छिमिगु निंतिं) पोषणया रुपय् फुक्क कथंया (वनस्पति) फलफूल हयाबी ? तर अप्वःसिनं मस्यू ।

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

वं (करुणं) धाल, "खय्त ला जितः (व खजाना) बियातःगु खः, जिके दुगु ज्ञानया कारणं जक ।" वं मस्यू ला कि अल्लाहं थः स्वयां बल्लाःपिं न्हापाया जनतायात स्यंकाबिल, अले अप्वः धनसम्पत्ति मुंकाबिल ? अले इपिं पापीतय् के इमिगु पापया बारे न्यने म्वाः ।

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

वास्तवय् (कुरान) ज्ञान दुपिनिगु छातीइ स्पष्ट जुइगु श्लोक खः । झीगु श्लोकयात गलत याइपिन्सं जक अस्वीकार याइ ।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

अले इमित न्यनादिल धाःसा "आकाश व पृथ्वी दयेकाः सूर्य व चन्द्रमायात सुनां अधीनय् तल ?" अवश्य नं इमिसं लिसः बी, "अल्लाह।" अथे खःसा इमित छाय् लिचिले फै (सत्यपाखें) ।

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

अथे जुयाः इपिं जहाजय् च्वनेवं इमिसं अल्लाहयात पूर्ण भक्ति (इमान्दारिता) तयाः प्रार्थना यात, तर जब अल्लाहं इमित भूमिइ थ्यंकेगुपाखें बचे यात, बरु इपिं (अल्लाह) नाप साझेदारी यायेत (लिहां वन),

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

जिमिसं बियागु आशिर्वादयात इमिसं अस्वीकार यायेमा अले इमित (अविश्वासय्) भोग यानाः (म्वायेमा) । अले लिपा इमिसं (इमिगु ज्याया लिच्वः) सीके फै ।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

छु इमिसं वाःचायेके मफुत ला कि जिमिसं (इमिगु देय्)यात पवित्र, सुरक्षित भूमि दयेकागु दु, भले हे वया जःखः च्वंपिं मनूतय् सं थःथवय् लुटेरातय्सं लुटेरातय्सं लुटपाट यानाच्वंगु दु । छाय् (सत्य प्रकट जुइधुंकाः) इमिसं आः नं असत्य खँय् विश्वास यानाः अल्लाहया आशिर्वादयात अस्वीकार यानाच्वंगु दु ?

وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).

अले मनूतय्त छुं खतरा वइबलय् इमिसं थः प्रभुयात थःथाय् लिहां वयेत (पश्चाताप यायेत) आह्वान याइ, अले वं इमित थःगु भचा भचा अनुग्रह बीबलय् आकाझाकां गुलिसिनं अल्लाहलिसे साझेदारी याइ ।

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).

अले झीसं मनूतय् त दया बियागु खःसा इपिं उकिं (अनुग्रह) अवश्य हे सुखी जुइ । तर थःगु हे दोषया हुनिं विपत्ति (खतरा) वल धाःसा तुरुन्त हे निराश जुइ ।

وَلَىِٕنْ اَرْسَلْنَا رِيْحًا فَرَاَوْهُ مُصْفَرًّا لَّظَلُّوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ يَكْفُرُوْنَ

wa la'in arsalnā rīḥan fara'auhu muṣfarral laẓallū mim ba‘dihī yakfurūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं फय् छ्वयाबिल धाःसा इमिसं (वनस्पतित) ह्याउँसे च्वंगु (सुख्खा) खनेवं निश्चित रुपं वयां लिपा नं इमिसं कफिर याइ ।

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

छु छिं वाःचायेकादी मखु ला कि अल्लाहं छिगु (लाभ)या निंतिं स्वर्गय् व पृथ्वीइ दुगुयात वशय् यानाः छिगु निंतिं शारीरिक व मानसिक रुपं थःगु आशिर्वादयात सिद्ध यानादिल । तर मनूतय् दथुइ ज्ञान वा मार्गदर्शन मदयेक व ज्ञान बीगु सफू मदयेक अल्लाहया (एकता)यात कयाः विवाद याइपिं नं दु ।

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

अले जब इमित पहाड थें तःधंगु लहरं लुलुं यंकी, इमिसं अल्लाहयात इमान्दारीपूर्वक आह्वान याइ व इमान्दारीपूर्वक विश्वास याइ । तर जब अल्लाहं इमित भूमिइ थ्यंकेगुपाखें बचे यात, इपिं मध्यय् गुलिं गुलिं सोझा लँपुइ न्यासि वनाच्वन । जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार याइपिं कृतघ्न देशद्रोही जक खः ।

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

अले वं उकियात सिद्ध यानाः थःगु आत्मा (सृष्टि)यात उकिया (शरीरय्) सासः ल्हाकल अले वं छिमिगु निंतिं श्रवण, दृष्टि व नुगः दयेकल, (तर) छिपिं तसकं म्हो जक कृतज्ञ जुयादिल ।

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

खय्त ला जिमिसं स्वर्ग, पृथ्वी व पहाडयात सन्देश बियागु दु; तर सकलें जनादेश यंकेगुलिइ लिचिलाच्वंगु खःसा थःपिंसं थुकियात पूवंके मखु धकाः चिन्ता यानाच्वंगु खः (भारी जूगु खः), उकिं जनादेश मनूतय्सं हे यंकल । धात्थें हे, मनूत तसकं अन्यायपूर्ण व तसकं मूर्ख खः,

يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ

ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).

इमिसं (जिन्नं) सोलोमनया निंतिं वयागु इच्छा कथं ज्या यात, गुकी तःजाःगु भवन, मूर्ति, पुखू थेंज्याःगु बर्तन, ल्यं दनिगु (चुलिइ) क्वथा नं दुथ्याः । हे दाऊदया परिवार, (अल्लाहयात) कृतज्ञताय् ज्या या । अले जिमि च्यःत मध्यय् म्ह्व जक कृतज्ञ जुइ ।

فَاَعْرَضُوْا فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنٰهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ اُكُلٍ خَمْطٍ وَّاَثْلٍ وَّشَيْءٍ مِّنْ سِدْرٍ قَلِيْلٍ

fa a‘raḍū fa arsalnā ‘alaihim sailal-‘arimi wa baddalnāhum bijannataihim jannataini żawātai ukulin khamṭiw wa aṡliw wa syai'im min sidrin qalīl(in).

तर इपिं लिफः स्वल, अले जिमिसं इमिगु क्वय् तःधंगु बाढी छ्वया, अले जिमिसं इमिगु निगू बगैंचाया थासय् खट्टा फल बीगु (सिमा) दुगु निगू बगैंचा, अत्स्ल सिमा व छुं छुं सिद्र सिमा तया ।

فَقَالُوْا رَبَّنَا بٰعِدْ بَيْنَ اَسْفَارِنَا وَظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَ وَمَزَّقْنٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

fa qālū rabbanā bā‘id baina asfārinā wa ẓalamū anfusahum fa ja‘alnāhum aḥādīṡa wa mazzaqnāhum kulla mumazzaq(in), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

अथे जुयाः इमिसं धाल, “हे प्रभु, जिमिगु यात्रायात तापाक यानादिसँ” अले (अर्थात इमिसं) थःथःम्हं हे अन्याय यात। उकिं जिमिसं इमित खँल्हाबल्हाया विषय दयेका अले जिमिसं इमित भूमिइ हे स्यंका । खय्त ला धैर्यता व कृतज्ञता दुपिं सकसितं धात्थें हे (अल्लाहया शक्तिया) संकेत दु ।

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

अले जिमिसं छन्त (मुहम्मद) मखु, सकल मनूतय् त सुसमाचार न्यंकीम्ह व चेतावनी बीम्ह कथं छ्वयागु खः, तर अप्वः मनूतय् सं मस्यू ।

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

अले इमिसं अनया सिसाबुसा व थःपिनिगु ल्‍हातं ज्‍या याःगु सिसाबुसा नये फइ। अथेसा इपिं छाय् कृतज्ञ मजू ?

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

अले इमिसं उकिं फाइदा काइ अले त्वनी । उकिं इपिं कृतज्ञ जुइ मखु ला ?

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

अले मनूयात छुं विपद् वइबलय् वं थः प्रभुयात लित हयाः (आज्ञा मानय् यानाः) फ्वनी। तर जब वं वयात आशिर्वाद बी, वं न्हापा अल्लाहयात प्रार्थना याःगु (विपत्ति) ल्वःमंकी, अले अल्लाहयात (मनूतय्त) थःगु लँपुं भ्रमित यायेत सहयोगी दयेकी । धा, "छुं ईया निंतिं थःगु अविश्वासया मज्जा का, खय्त ला छ नरकया बासिन्दातय् दथुइ जुइ।"

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

अथे जुयाः छम्ह मनूयात विपत्ति वइबलय् वं जिमित आह्वान याइ, अले जिमिसं वयात आशिर्वाद बीबलय् वं धाइ, "खय्त ला जितः थ्व आशिर्वाद जिगु बुद्धिया कारणं जक बियातःगु खः ।" धात्थें धायेगु खःसा थ्व छगू जाँच खः, तर अप्वःसिनं मस्यू ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

अल्लाहं हे छिमिगु निंतिं चा दयेकादिल, गुकिं छिमिसं उकी आराम कायेफइ; (अले दयेकि) न्हि जः । धात्थें हे अल्लाहं मनूतय् त बियादीगु वरदान धात्थें हे दु, तर अप्वः मनूत कृतघ्न जुइ ।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

अले झीसं दुःख भोगे यायेधुंकाः वयात जिमिगुपाखें दया बियागु खःसा वं अवश्य नं धाइ, "थ्व जिगु अधिकार खः, अले पुनरुत्थानया दिं जुइगु खँय् जितः निश्चित मदु । अले जितः जिमि प्रभुयाथाय् लित हयाबिल धाःसा जिं वय् कःयाके अवश्य हे भिंता लुइके ।" अथे जुयाः जिमिसं काफिरतय् त इमिसं छु यात धकाः सुचं बी, अले जिमिसं इमित तसकं सजाँय बी ।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

अले जिमिसं मनूयात अनुग्रह यायेबलय् व लिचिलाः दूर जुइ (अहंकार यानाः); तर विपद् वइबलय्, वं यक्व प्रार्थना याइ ।

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ

fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).

इपिं लिचिल धाःसा, अले (लुमंकि) जिमिसं छन्त इमिगु निंतिं सुपरभाइजरकथं छ्वयाहयागु मदु । छिगु दायित्व धयागु (मिनट) थ्यंकेगु बाहेक मेगु मखु । अले धात्थें हे झीसं मनूयात झीगुपाखें दया महसुस यायेबलय् वं उकियात लय्तायाः लसकुस याइ; तर थःगु हे ल्हाःया कर्मया कारणं इमित दुःखकष्ट जुल धाःसा (इमिसं अवश्य हे अस्वीकार याइ) धात्थें हे मनूत तसकं अस्वीकार याइपिं खः (आशिर्वादयात) ।

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

अले इमिसं वय् कःया छुं दासतय् त वय् कःया ब्व दयेकल। धात्थें हे, मनूत धात्थेंया अस्वीकार याइपिं खः (द्यःया अनुग्रहया) ।

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं इमिगु स्थिति (समृद्धि व शक्तिया लिसें) पुष्टि यानागु दु गुगु जिमिसं छितः गबलें मबियागु खः अले जिमिसं इमित श्रवण, दृष्टि व नुगः बियागु दु, तर इमिगु श्रवण, दृष्टि व नुगःया इमित छुं नं कथंया उपयोग मदु, छाय्धाःसा इमिसं (सदा) अल्लाहया श्लोकयात अस्वीकार याइ व इमित सजाय बीत (धम्की बियाः) इमित घेरे यानातःगु दु ।

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

अथेसा छिमि प्रभुया गुगु आशिर्वादय् छितः आःतकं शंका दु ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथे खःसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ ࣖ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथे खःसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथे खःसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ ࣖ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۙ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fabi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۙ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبٰنِۚ

fa bi'ayyi ālā'i rabbikumā tukażżibān(i).

अथेसा छिं छिमि प्रभुया गुगु कृपायात अस्वीकार यानादी ?

وَتَجْعَلُوْنَ رِزْقَكُمْ اَنَّكُمْ تُكَذِّبُوْنَ

wa taj‘alūna rizqakum annakum tukażżibūn(a).

अले छिमिसं (अल्लाहपाखें) प्राप्त याःगु रज्जायात (वयात) अस्वीकार यायेत छ्यलादी ।

اَمَّنْ هٰذَا الَّذِيْ يَرْزُقُكُمْ اِنْ اَمْسَكَ رِزْقَهٗ ۚ بَلْ لَّجُّوْا فِيْ عُتُوٍّ وَّنُفُوْرٍ

am man hāżal-lażī yarzuqukum in amsaka rizqah(ū), bal lajjū fī ‘utuwwiw wa nufūr(in).

अथवा वं वयागु व्यवस्था रोके यात धाःसा छन्त सुनां बी फै ? बरु इपिं अहंकारय् अडिग जुयाच्वनी अले थःत (सत्यपाखें) तापाकाच्वनी ।

قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

धा, "व हे खः गुम्हेस्यां छिमित दयेकल अले छिमिगु निंतिं श्रवण, दृष्टि व नुगः दयेकल । छिपिं कृतज्ञता म्हो जक खः ।"

كَلَّآ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىٓ ۙ

kallā innal-insāna layaṭgā.

का म्वाल! धात्थें, मनूत धात्थें हे सिमा सिबें पिने वनी,

اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰىۗ

ar ra'āhustagnā.

वं थःत पर्याप्त जूगु खनीबलय् ।

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ ۚ

innal-insāna lirabbihī lakanūd(un).

धात्थें हे, मनूत इमि प्रभुप्रति तसकं अवज्ञाकारी, (कृतघ्न) खः,

وَاِنَّهٗ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَهِيْدٌۚ

wa innahū ‘alā żālika lasyahīd(un).

अले धात्थें हे वं (मनू) वयागु अवज्ञा याःगु साक्षी (स्वीकार यात),