وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ
wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
او (یاد کړئ) کله چې موږ تاسو ته د (فرعون او) فرعون له ملګرو څخه نجات درکړ. هغوی تاسو ته سخت عذاب درکړ. هغوی ستاسو زامن وژني او ستاسو لوڼې ژوندۍ پریږدي. او په دې صورت کې دا ستاسو د رب له لوري لویه ازموینه ده.
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
له بني اسرائيلو څخه پوښتنه وکړه چې موږ څومره څرګندې نښې ورکړې دي. څوک چې د الله نعمتونه وروسته له هغه بدل کړي چې (هغه نعمتونه) ورته راغلي وي، نو په حقيقت کې الله ډېر سخت عذاب ورکوونکی دی.
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
ایا تا هغه کسان نه دي لیدلي چې د مرګ له وېرې یې خپل کورونه په زرګونو وویستل؟ بیا الله ورته وویل: "مړ شئ!" بیا یې هغوی ته ژوند ورکړ. په حقیقت کې الله په انسانانو فضل کوي، خو ډیری یې ناشکره دي.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موسی علیه السلام خپل قوم ته وویل: "ای زما قومه! د الله هغه احسان یاد کړئ چې پر تاسو باندې دی کله چې هغه ستاسو په منځ کې پیغمبران وټاکل او تاسو یې آزاد کړل او تاسو ته یې هغه څه درکړل چې هیڅکله د نورو خلکو څخه هیچا ته نه وو ورکړل شوي."
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
د مریم زوی مسیح یوازې یو رسول و. له دې مخکې ډېر رسولان تېر شوي وو. او د هغه مور حق ته غاړه ایښې وه. دواړه معمولا خواړه خوري. وګورئ چې موږ څنګه دوی (د کتاب خلکو) ته آیتونه (د قدرت نښې) تشریح کوو، بیا وګورئ چې دوی څنګه (د خپلو غوښتنو له امله) اړول کیږي.
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ
wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).
او هغه کسان چې کافران شوي دي او زموږ ایتونه یې دروغ ګڼلي دي، هغوی د دوزخ اوسیدونکي دي.
اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ
alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
ایا دوی نه دي لیدلي چې موږ له دوی څخه مخکې څومره نسلونه هلاک کړي دي، که څه هم (هغه نسلونه) موږ په ځمکه کې د دوی مقام ټینګ کړی دی، یعنی هغه ثبات چې موږ هیڅکله تاسو ته نه دی ورکړی. موږ پر دوی سخت بارانونه واورول او د دوی لاندې سیندونه مو بهول، بیا مو دوی د خپلو ګناهونو له امله هلاک کړل، او موږ د دوی وروسته بل نسل پیدا کړ.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
او له هغه چا څخه به څوک ډېر ظالم وي چې پر الله تعالی دروغ تړي، یا د هغه له آیتونو څخه انکار کوي؟ په حقیقت کې ظالم خلک بدبخته دي.
قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).
په حقیقت کې موږ پوهیږو چې هغه څه چې دوی یې وايي تا غمجن کوي (محمد صلی الله علیه وسلم)، (غم مه کوه) ځکه چې په حقیقت کې دوی تا ته دروغ نه وايي، مګر ظالم خلک د الله له آیتونو څخه انکار کوي.
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ
qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ما ته وضاحت راکړه که چیرې الله ستاسو غوږونه او سترګې واخلي او ستاسو زړه وتړي، نو له الله پرته بل څوک معبود دی چې تاسو ته دا بیرته درکړي؟" وګورئ چې موږ څنګه د (خپل) قدرت نښې په وار وار بیان کړې، مګر دوی مخ ګرځاوه.
قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
ووایه (ای محمده!) "الله تاسو ته له مصیبت او هر ډول مصیبت څخه نجات درکوي، خو بیا تاسو (بیا) له هغه سره شریکان جوړوئ."
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
او ستا قوم له دې (سزا) څخه انکار کوي، سره له دې چې دا (سزا) حق ده. (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه ستاسو مسؤل نه یم."
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
په حقیقت کې، ستاسو د رب له لوري څرګندې نښې راغلې دي. څوک چې (حق) وویني، نو (ګټه) یې د ځان لپاره ده؛ او څوک چې ړوند وي (حق نه ویني)، نو هغه زیان منونکی دی. او زه (محمد) ستاسو ساتونکی نه یم.
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
اې د جن او انسانانو ډلې! ایا ستاسو له ډلې څخه پیغمبران نه دي راغلي، زما آیتونه یې تاسو ته رسولي وو او تاسو ته یې د دې ورځې د غونډې په اړه خبرداری ورکړی وو؟ هغوی ځواب ورکړ، "(هو)، موږ پخپله شاهدان یو." خو دوی د دې دنیا ژوند دوکه کړل او دوی په ځانونو شاهدان شول، چې دوی کافران دي.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
یا دا چې تاسو (نه) وایاست، "که پر موږ کتاب نازل شوی وای، نو موږ به له دوی څخه ډیر هدايت شوي وای." په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته روښانه وضاحت، لارښوونه او رحمت راغلی دی. له هغه چا څخه څوک ډیر ظالم دی چې د الله آیتونه رد کړي او له هغوی څخه مخ واړوي؟ په راتلونکي کې، موږ به هغو کسانو ته چې زموږ له آیتونو څخه مخ اړوي، په سخت عذاب سره سزا ورکړو، ځکه چې دوی تل مخ اړوي.
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
او په رښتيا چې موږ تاسو په ځمکه کې ځای پر ځای کړي یاست او هلته مو ستاسو لپاره د ژوند (روزي) زمینه برابره کړې ده (خو) تاسو ډېر لږ شکر ګزار یاست.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ
innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).
په حقیقت کې هغه کسان چې زموږ نښې ردوي او په هغو فخر کوي، د اسمان دروازې به د هغوی لپاره نه خلاصېږي او نه به جنت ته ننوځي، تر هغه چې اوښ د ستنې له سوري څخه تېر شي. موږ په دې ډول هغو کسانو ته سزا ورکوو چې بدکاران دي.
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې خپل دین یې لوبه او ټوکه ګرځولې ده، او د دنیا ژوند دوی دوکه کړي دي. نو په دې ورځ (قیامت) موږ دوی هېروو لکه څنګه چې دوی مخکې د نن ورځې غونډه هېره کړې وه، او ځکه چې دوی زموږ آیتونه رد کړل.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
او ایا تاسو تعجب کوئ چې ستاسو د رب له خوا ستاسو له ډلې څخه د یو سړي په واسطه نصیحت راغی، ترڅو تاسو وویروي او د دې لپاره چې تاسو پرهیزګاره شئ او د دې لپاره چې تاسو رحم وکړئ؟
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
او ایا تاسو حیران یاست چې ستاسو د رب له خوا ستاسو د یو سړي په واسطه تاسو ته نصیحت راغی چې ستاسو څخه وي، ترڅو تاسو ته وویروي؟ یاد کړئ کله چې هغه تاسو د نوح له قوم وروسته ځای ناستي کړل، او هغه تاسو ته په ځواک او قد کې غوره والی درکړ. نو د الله نعمتونه یاد کړئ ترڅو تاسو بریالي شئ.
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
او هغه وخت یاد کړئ کله چې هغه تاسو د عاد له قوم څخه وروسته خلیفه وګرځولئ او تاسو یې په ځمکه کې ځای پر ځای کړل. تاسو په هوارو ځایونو کې ماڼۍ جوړوئ او په غرونو کې یې کورونه جوړوئ. نو د الله نعمتونه یاد کړئ او په ځمکه کې فساد مه کوئ.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
او په هیڅ لاره کې مه کېنئ چې مومنان د الله له لارې څخه ووېروئ او منع یې کړئ او وغواړئ چې هغه وګرځوئ. په یاد ولرئ کله چې تاسو لږ وئ، نو الله ستاسو شمیر زیات کړ. او پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).
او هغه کسان چې زموږ نښې یې دروغ ګڼلي دي، موږ به یې په تدریجي ډول (هلاکت ته) پریږدو، په داسې ډول چې دوی به یې نه پوهیږي.
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
او کله چې یو څوک په خطر کې وي، نو هغه په پروت، ناست یا ولاړ ډول موږ ته دعا کوي، مګر کله چې موږ له هغه څخه خطر لرې کړو، هغه بیرته (ګمراهۍ ته) راستنیږي، لکه څنګه چې هغه هیڅکله له موږ څخه د هغه خطر (لرې کولو) غوښتنه نه ده کړې چې پر هغه راغلی دی. په دې توګه دا د هغو خلکو لپاره ښکلی کیږي چې د خپلو کړنو له حد څخه تیریږي.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
او کله چې موږ پر انسانانو رحم کوو، وروسته له هغه چې هغوی ته کوم مصیبت ورسیږي، نو سمدلاسه زموږ له نښو سره سم ټول مکر او فریب کوي. ووایه: "الله تعالی به د (دې مکر او فریب لپاره) ژر سزا ورکړي." په حقیقت کې، زموږ فرښتې ستاسو مکر او فریب ګوري.
فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
خو کله چې الله تعالی هغوی ته نجات ورکړ، نو هغوی په ځمکه کې بې له کوم دلیله ظلم وکړ. ای انسانانو! ستاسو ظلم یوازې ستاسو لپاره زیان دی، دا یوازې د دې دنیا خوند دی. بیا ستاسو بیرته راتګ زموږ خوا ته دی، او موږ به تاسو ته د هغه څه په اړه خبر درکړو چې تاسو یې کول.
وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).
او د قیامت په ورځ د هغو کسانو تورونه څه دي چې په الله تعالی دروغ جوړوي؟ په حقیقت کې، الله تعالی په انسانانو باندې ډالۍ (ورکړې) لري، مګر ډیری یې شکر نه کوي.
وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ
wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).
او که موږ پر انسان خپل نعمتونه ورسوو او بیا یې بیرته واخلو، نو خامخا به نا امیده او ناشکره شي.
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
او زه د خپلو پلرونو ابراهیم، اسحاق او یعقوب د دین پیروي کوم. دا زموږ (پیغمبرانو) لپاره مناسب نه ده چې له الله سره هیڅ شی شریک کړو. دا د الله له فضل څخه دی چې پر موږ او پر ټولو انسانانو دی؛ خو ډېری خلک شکر نه باسي.
وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ
wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).
او هغه تاسو ته هر هغه څه درکړي دي چې تاسو یې ترې وغواړئ. او که تاسو د الله نعمتونه وشمیرئ، نو یقینا به یې ونه وشمیرئ. په حقیقت کې، انسانان ډېر ظالمان دي او ډېر منکران دي (د الله نعمتونه).
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
هغه انسان د نطفې څخه پیدا کړی و، او هغه یې په ریښتیني دروغجن بدل کړ.
ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).
بيا کله چې هغه له تاسو څخه مصيبت لرې کړ، نو ستاسو ځينو له الله سره شرک هم وکړ.
وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ
wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).
په داسې حال کې چې کله د دوی څخه یو ته د لور د زیږون خبر ورکړل شي، نو مخ یې تور (روښانه سور) شي، او ډیر غوسه شي.
يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).
هغه د هغه بد خبر له امله چې ورته ورکړل شوی دی له خلکو څخه پټېږي. ایا هغه به د ذلت سره وژغوري یا به یې په ځمکه کې (ژوندی) ښخ کړي؟ په یاد ولرئ چې هغه پریکړه څومره بده ده چې دوی کړې ده.
وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).
او الله تعالی ستاسو ځینو ته په رزق کې په ځینو نورو فضیلت ورکړی دی، خو هغه کسان چې فضل ورته شوی دی، خپل رزق خپلو بندګانو ته نه ورکوي، ترڅو په هغه کې مساوي شریک شي. نو ولې دوی د الله تعالی له نعمتونو څخه انکار کوي؟
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ
wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
او الله تعالی ستا له جنس څخه ستا ملګری (میړه یا ښځه) جوړ کړی او ستا له ملګري څخه یې ستا لپاره اولادونه او لمسیان پیدا کړي او ښه روزي یې درکړې ده. ولې دوی په دروغو باور لري او د الله تعالی له نعمتونو څخه انکار کوي؟
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).
نو که دوی مخ واړوي، نو پوه شه چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) یوازې د (الله د پیغام) په څرګند ډول رسولو مسؤلیت دی.
يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ
ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).
دوی د الله تعالی نعمتونه پېژني، بیا یې انکار کوي او ډیری یې هغه خلک دي چې له الله تعالی څخه انکار کوي.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
او الله تعالی د یوې داسې ځمکې مثال وړاندې کړی دی چې پخوا امن او ارامه وه، له هر ځای څخه ورته په پراخه کچه رزق راغی، خو د هغې (اوسیدونکو) د الله تعالی د نعمتونو څخه انکار وکړ، نو الله تعالی د دوی د کړنو له امله پر دوی د لوږې او ویرې آفت راولیږه.
وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا
wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).
او که تاسو په سمندر کې له خطر سره مخ شئ، نو تاسو به خامخا هر هغه څه له لاسه ورکړئ چې تاسو یې بلنه کولی شئ، پرته له هغه څخه. مګر کله چې هغه تاسو وچې ته وسپارئ، تاسو (له هغه څخه) مخ واړوئ. او انسانان تل په انکار کې دي (ناشکره).
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
او کله چې موږ انسان ته خوشحالي ورکړو، نو خامخا به مخ واړوي او په غرور سره به ځان لرې کړي؛ او کله چې مصیبت پرې راشي، نو خامخا به نا امیده شي.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).
او له هغه چا څخه به ډېر ظالم څوک وي چې د خپل رب په ایتونو سره ورته خبردارى ورکړل شي، بیا له هغو څخه مخ واړوي او هغه څه هېر کړي چې د هغه دواړو لاسونو کړي دي؟ په حقیقت کې، موږ د دوی زړونه تړلي دي، (چې دوی پرې نه پوهیږي)، او (موږ د دوی په غوږونو کې هم) پلګونه اچولي دي. که څه هم ته (محمد صلی الله علیه وسلم) دوی د لارښوونې ته راوبلې، دوی به خامخا تل لپاره لارښوونه ونه مومي.
وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ
wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).
او موږ اسمان یو خوندي چت جوړ کړ، خو بیا هم دوی (د الله د عظمت) له نښو (لمر، سپوږمۍ، باد، ورېځو او نورو) څخه مخ اړوي.
قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ
qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).
ووایه، "څوک به تاسو شپه او ورځ د رحمن الله (له عذاب) څخه ساتي؟" خو دوی د خپل رب له یادولو څخه ډډه کوي.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
په حقیقت کې، الله تعالی د هغو کسانو دفاع کوي چې ایمان یې راوړی دی. په حقیقت کې، الله تعالی هغه څوک نه خوښوي چې د هغه په نعمتونو کې خیانت وکړي او کفر وکړي.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
او هغه ذات دی چې تاسو ته یې ژوند درکړ، بیا یې مړه کړل، بیا یې (د قیامت په ورځ) بیرته ژوندي کړل، په حقیقت کې انسان ډېر ناشکره دی.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
او که موږ پر هغوی رحم کړی وای او هغه مصیبت مو لرې کړی وای چې پر هغوی راغلی و، نو خامخا به دوی په خپله ګمراهۍ کې ډوب وو.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).
او هغه ذات دی چې ستاسو لپاره یې غوږونه، سترګې او وجدان پیدا کړي دي، خو تاسو ډېر لږ شکر ګزار یاست.
وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا
wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).
او په حقیقت کې موږ دا (باران) د دوی په مینځ کې ویشلی دی ترڅو دوی نصیحت واخلي؛ مګر ډیری خلک شکر نه کوي، مګر دوی (د نعمت څخه) انکار کوي.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
په رښتيا چې په دې کې (د الله د عظمت) نښې شته، خو ډېری يې ايمان نه راوړي.