وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ
wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
و (به یاد داشته باشید) وقتی شما را از (فرعون و) پیروان فرعون نجات دادیم. آنها به شما عذاب شدید وارد کردند. آنها پسران شما را ذبح میکنند و زندگی دختران شما را نجات میدهند. و در آن صورت این یک آزمایش بزرگ از طرف پروردگار شما است.
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
از بنی اسرائیل بپرسید که ما چند مدرک واضح به آنها داده ایم؟ هر کس بعد از اینکه (آن احسان) به او رسیده است، احسانات الله را تبادله کند، پس براستی که الله در عذاب بسیار سخت است.
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
آیا شما متوجه هزاران نفری نشده اید که به دلیل ترس از مرگ، زادگاه خود را ترک کرده اند؟ سپس خداوند به آنان فرمود: بمیرید! سپس الله به آنها زندگی بخشید. به راستی که الله متعال به انسان ها هدیه می دهد، اما اکثر مردم شکرگزار نیستند.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
و (به یاد داشته باشید) هنگامی که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من، لطف خدا را بر شما یاد کنید که در میان شما پیامبران را گماشت، و شما را مردم آزاد ساخت، و آنچه را به شما بخشید که هرگز در میان مردم دیگر به کسی داده نشده است».
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
مسیح، پسر مریم، فقط یک رسول بود. قبلاً، چندین رسول فوت کرده بودند. و مادر او کسی بود که به حقیقت پایبند بود. هر دو آنها معمولاً غذا میخورند. مشاهده کنید که ما چگونه آیات (نشانه های قدرت) را برای آنها (اهل کتاب) توضیح می دهیم، سپس مشاهده کنید که چگونه آنها (به وسیله هوس هایشان) برگردانده می شوند
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ
wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).
و کسانی که کفر و تکذیب نشانه‌های ما هستند، اینها ساکنان جهنم هستند
اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ
alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
آیا متوجه نشده اند که ما چند نسل قبل از آنها را از بین بردیم، اگرچه (آن نسل ها) جایگاه آنها را در زمین برقرار کردیم، یعنی استواری که هرگز به شما ندادیم. باران شدیدی را بر آنان ریختیم و رودخانه‌ها را در زیر آنها جاری کردیم، سپس آنها را به خاطر گناهان خود نابود کردیم و پس از نسل آنها نسل دیگری را خلق کردیم.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
و چه کسی ظالم‌تر از کسی است که دروغی علیه الله اختراع کند، یا آیات او را تکذیب کند؟ واقعا انسان های ناعادل بدشانس هستند
قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).
به راستی ما میدانیم که آنچه میگویند شما (محمد) را غمگین میسازد، (غم نکنید) زیرا در حقیقت آنها به شما دروغ نمیگویند، بلکه مردمان ظالم آیات الله را انکار میکنند.
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ
qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).
(محمد) را بگو: «برای من توضیح بده اگر خداوند شنوایی و بینایی را از تو بگیرد و قلبت را ببندد، خدایی غیر از الله کیست که قدرت برگرداندن آنها را به تو دارد». مشاهده کنید که چگونه ما (برای آنها) نشانه های قدرت (ما) را بارها و بارها توضیح دادیم، مگر آنها همچنان روی برمیگشتند.
قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
بگو (محمد)، "این الله است که شما را از مصیبت و از هر نوع مصیبت نجات میدهد، مگر بعد شما (برمیگردید) شریکان با او. "
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
و مردم شما آن را (مجازات) انکار می کنند اگرچه آن (مجازات) درست است. بگو (محمد)، «من مسئول تو نیستم».
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
به راستی که شواهد روشنی از طرف پروردگارت آمده است. هر کس (حقیقت) را ببیند، پس (منفعت) برای خودش است؛ و هر کس کور باشد (حقیقت را نمیبیند)، پس او کسی است که از دست میدهد. و من (محمد) محافظ (تو) نیستم.
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
ای طبقه جن و انسان! آیا رسولانی از میان خودتان نزد شما نیامده اند، آنها آیات مرا به شما رساندند و شما را از ملاقات در این روز هشدار دادند؟ آنها پاسخ دادند، "(بلی)، ما شاهد خود هستیم. " اما آنها فریب زندگی دنیا را خوردند و علیه خود شاهد شده اند، که کافر هستند.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
یا اینکه شما (نه) بگویید، "اگر کتاب به ما نازل میشد، ما بیشتر از آنها هدایت میشدیم. " به راستی که توضیح واضح، هدایت و رحمتی از طرف پروردگارت به تو رسیده است. چه کسی ظالم تر از کسی است که آیات الله را انکار کند و از آنها رویگردان باشد؟ در آینده کسانی را که از آیات ما روی گردانند، عذاب سختی میدهیم، زیرا همیشه روی می‌گردانند.
وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).
و به راستی که ما شما را در زمین قرار داده ایم و آنجا برای شما (منبع) معیشت فراهم کرده ایم. (مگر) شما خیلی کم سپاسگزار هستید.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ
innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).
به راستی کسانی که آیات ما را انکار میکنند و به آن افتخار میکنند، دروازه‌های بهشت بر آنان باز نمی‌شود و وارد بهشت نمی‌شوند، تا زمانی که شتری از چشم سوزنی عبور کند. از اینرو ما به آنهاییکه بد میکنند پاداش میدهیم.
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(یعنی) کسانی که دین خود را بازی و شوخی می‌سازند و فریب زندگی دنیا را خورده‌اند. پس در این روز (قیامت) آنان را فراموش می‌کنیم چنانکه قبلاً جلسه امروز را فراموش کردند و چون آیات ما را تکذیب کردند.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
و آیا شما تعجب میکنید که هشداری از سوی پروردگارتان به واسطه مردی از میان شما آمد، تا شما را هشدار دهد و تا متقی شوید، تا شما رحمت را دریافت کنید؟
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
و آیا شما تعجب میکنید که یک هشدار از طرف پروردگار شما از طریق یک مرد از میان شما آمد، تا شما را هشدار دهد؟ به یاد داشته باشید زمانی که او شما را بعد از قوم نوح خلیفه ساخت، و او از شما در قدرت جسمی و قامت برتر بود. پس نعمت های الله را به یاد داشته باشید تا خوشبخت باشید. ”
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
و به یاد داشته باشید که شما را پس از اهل عاد خلیفه ساخت و شما را در زمین قرار داد. در مکان های هموار شما قصر ها میسازید و در تپه ها آنها را به خانه ها میتراشید. پس نعمت های الله را به یاد داشته باشید و بر روی زمین بدکاری نکنید.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
و با ترساندن و مانع ساختن مؤمنان از راه خدا و خواستن منحرف کردن آن بر هیچ راهی ننشینید. یادش بخیر وقتی کم بودی بعد الله تعداد تو را زیاد کرد و توجه کنید که چه اتفاقی برای کسانی که آسیب می رسانند می افتد.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).
و کسانی که آیات ما را انکار می کنند، ما به آنها اجازه می دهیم که به روش هایی که نمی دانند به تدریج (به سوی نابودی) فرود آیند.
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
و هرگاه کسی در خطر قرار گیرد، دراز کشیده، نشسته و یا ایستاده به ما دعا می‌کند، اما پس از آنکه ما خطر را از او برداشتیم، باز می‌گردد (به راه گمراه)، گویی هرگز به ما دعا نکرده است که خطری را که بر او آمده است (از بین ببریم). از اینرو این برای مردم که از حدود چیزی که انجام میدهند فراتر میروند زیبا میشود.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
و هنگامی که ما به انسان‌ها رحم می‌کنیم، پس از آنکه به مصیبت وارد می‌شوند، بلافاصله تمام فریب (بر) نشانه‌های ما را انجام میدهند. بگو، "خداوند قصاص سریعتر (برای آن فریب) خواهد داشت. " در حقیقت، فرشتگان ما فریب شما را یادداشت میکنند.
فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
مگر زمانیکه الله آنها را نجات داد، در عوض آنها بدون هیچ (دلیل) معتبری در زمین ظلم کردند. ای مردم! در حقیقت، خطر ظلم شما متوجه شما خواهد شد؛ این فقط لذت های زندگی دنیوی است، بعد شما به ما برمیگردید، بعداً ما به شما خواهیم گفت که شما چه کرده اید.
وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ
wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).
و کسانیکه در روز قیامت علیه الله دروغ اختراع میکنند چه اتهامات دارند؟ واقعاً، الله واقعاً به انسان ها هدایا (نصیب شده) دارد، مگر اکثر آنها شکرگزار نیستند.
وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ
wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).
و اگر فضل خود را بر انسان عطا میکردیم، و سپس آن را پس می‌گرفتیم، یقیناً او ناامید و ناسپاس میشد.
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
و من از دین اجدادم پیروی میکنم: ابراهیم، اسحاق و یعقوب. برای ما (انبیاء) شایسته نیست که چیزی را به الله شریک سازیم. این از لطف الله بر ما و به انسان ها (همه) است؛ اما اکثر مردم سپاسگزار نیستند
وَاٰتٰىكُمْ مِّنْ كُلِّ مَا سَاَلْتُمُوْهُۗ وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَاۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَظَلُوْمٌ كَفَّارٌ ࣖ
wa ātākum min kulli mā sa'altumūh(u), wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innal-insāna laẓalūmun kaffār(un).
و او هر آنچه را که از او بخواهید به شما داده است. و اگر شما نعمت های الله را بشمارید، یقیناً قادر به حساب کردن آنها نخواهید بود. واقعاً انسان ها بسیار ظالم و بسیار منکر (نعمت الله) هستند.
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ
khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).
او انسان را از اسپرم خلق کرد، و او یک مخالف واضح شد.
ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).
بعد زمانیکه او مصیبت را از شما دور کرد، بعضی از شما شریکان را با خدا با (دیگران) شریک میسازد.
وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ
wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).
در حقیقت، اگر یکی از آنها از (تولد) دختری مطلع شود، صورت او سیاه (سرخ) میشود، و او خیلی عصبانی میشود.
يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).
او از مردم پنهان شد، زیرا خبر بد به او داده شده بود. آیا او آنرا با (تحمل) تحقیر تغذیه خواهد کرد یا آیا او آنرا در زمین (زنده) فرو خواهد برد؟ به یاد داشته باشید که (تصمیم) که آنها گرفتند چقدر بد بود.
وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).
و خداوند بعضی از شما را در رزق بر دیگران ترجیح داده است، اما کسانی که مورد رزق قرار گرفته‌اند، رزق خود را به غلامان خود نمی‌دهند، تا در آن به طور مساوی سهیم شوند. چرا نعمت های الله را انکار میکنند؟
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ
wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
و خداوند از میان شما برای شما همسران قرار داده است و از همسران تان به شما فرزندان و نواسه ها بخشیده است و برای شما چیزهای خوبی فراهم کرده است. چرا به باطل ایمان دارند و نعمت های الله را انکار می کنند؟
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).
پس اگر روگردان شدند، پس بدانید که تکلیف تحمیل شده بر شما (محمد) فقط رساندن (پیام الله) را به وضوح است.
يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ
ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).
نعمت‌های الله را می‌دانند، سپس آن را انکار میکنند و بیشتر آنان کسانی اند که الله را انکار میکنند.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
و خداوند نمونه (از) زمینی را ساخته است که قبلاً امن و آرام بود، رزق از همه جا به فراوانی به آن می‌رسید، اما (ساکنان آن) نعمت‌های الله را انکار می‌کردند، از این رو خداوند مصیبت گرسنگی و ترس را بر آنان وارد کرد، به خاطر آنچه انجام دادند.
وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا
wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).
و اگر شما در بحر توسط خطر ضربه بخورید، شما یقیناً هر چیزی را که (میتوانید) فراخوانی کنید از دست خواهید داد، به استثناء او. مگر زمانیکه او شما را به زمین تحویل داد، شما (از او) دور شدید. و انسان ها همیشه در انکار (ناسپاس) هستند.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
و زمانیکه ما به انسان لذت میدهیم، او یقیناً روی خود را برمیگرداند و با غرور از خود فاصله خواهد گرفت؛ و زمانیکه مشکل به او میرسد، او یقیناً ناامید خواهد شد.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا
wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).
و چه کسی ظالم‌تر از کسی است که به آیات پروردگارش هشدار داده شده است، سپس از آنها روی برگرداند و آنچه را که دو دستش انجام داده است، فراموش کند؟ به راستی ما قلب‌هایشان را بسته کردیم، (تا آن را) درک نکنند و (ما نیز) پلاگ در گوش‌هایشان گذاشته‌ایم. هرچند شما (محمد) آنها را به هدایت فرا می‌خوانید، قطعاً برای همیشه هدایت نخواهند یافت.
وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ
wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).
و آسمان را سقمی ساختیم که محافظت میشود، ولی باز هم از نشانه‌های (عظمت الله) (خورشید، ماه، باد، ابر و...) روی می‌گردانند.
قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ
qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).
بگو: چه کسی شما را شب و روز از عذاب الله مهربان محافظت خواهد کرد؟ مگر آنها از یاد کردن پروردگار شان بی میل اند.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
به راستی که الله متعال از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع می‌کند. به راستی که الله متعال کسی را که خیانت کند و به نعمت‌های او کفر کند، دوست ندارد.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
و این اوست که به شما زندگی داد، سپس شما را به مرگ رساند، سپس شما را به زندگی برگرداند (در روز رستاخیز). واقعا که انسان ها بسیار ناسپاس هستند.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
و اگر ما بر آنها رحم میکردیم، و مصیبت را که بر آنها رسیده بود از بین میبردیم، یقیناً آنها همچنان در گمراهی شان متأثر میشدند.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).
و این اوست که برای شما شنوایی، بینایی و وجدان آفریده است، اما شما خیلی کم سپاسگزار هستید.
وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا
wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).
و در حقیقت، ما آنرا در بین آنها توزیع کردیم تا آنها توجه کنند؛ مگر بسیاری از بشریت سپاسگزار نیستند، مگر آنها ناسپاس هستند.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
به راستی که در این چنین نشانه هایی (از عظمت الله) وجود دارد، اما بیشتر آنها ایمان نمی آورند.