اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ বাবে যীচুৰ দৃষ্টান্ত (সৃষ্টি), আদমৰ (সৃষ্টি)ৰ দৰে। তেওঁ ইয়াক পৃথিৱীৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ইয়াক ক’লে, “হক!” গতিকে সেইটোৱেই হৈছে।

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

তেওঁৱেই তোমালোকক ধূলিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ তোমালোকৰ বাবে এটা চৰ্ত নিৰ্ধাৰণ কৰিলে, আৰু কেৱল তেওঁৰ বাবে জনা এটা শব্দ। তথাপিও আপুনি সন্দেহ কৰে।

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(আল্লাহে) ক’লে, “আপুনি কিহে বাধা দিলে (যে) মই কোৱাৰ সময়ত আপুনি (আদমৰ ওচৰত) সজ্জিত কৰা নাছিল?” (ইবলিছে) উত্তৰ দিলে, "মই তেওঁতকৈ ভাল। তুমি মোক জুইৰ পৰা সৃষ্টি কৰা, আনহাতে তুমি তেওঁক পৃথিৱীৰ পৰা সৃষ্টি কৰা।"

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি মানুহক (আদম) ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছো যাক আকৃতি দিয়া হৈছিল।

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

আৰু (মনত ৰাখিবা), যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৱে ফেৰেস্তাসকলক কৈছিল, “সঁচাকৈয়ে মই আকৃতি দিয়া ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা এজন মানুহ সৃষ্টি কৰিম।

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

গতিকে যেতিয়া মই (ঘটনাটো) সিদ্ধ কৰিম, আৰু তাত মোৰ আত্মা (সৃষ্টি) উশাহ দিম, তেতিয়া প্ৰণাম কৰি প্ৰণাম কৰক।"

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

তেওঁ (ইবলিছে) ক’লে, “আপুনি যিজনক আকৃতি দিয়া ক’লা বোকাৰ পৰা শুকান মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে, তেওঁক মই কেতিয়াও প্ৰণাম নকৰো।”

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

আৰু (মনত ৰাখিব), যেতিয়া আমি ফেৰেস্তাসকলক ক’লোঁ, “তোমালোক সকলোৱে আদমৰ আগত প্ৰণাম কৰক,” তেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰণাম কৰিলে, চয়তানৰ বাহিৰে। তেওঁ (ইবলিছে) ক’লে, “আপুনি মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰা ব্যক্তিজনক মই প্ৰণাম কৰিব লাগেনে?”

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

তেওঁৰ বন্ধুৱে (যিজনে বিশ্বাস কৰিছিল) তেওঁৰ লগত কথা-বতৰা পাতি থাকোঁতে তেওঁক ক’লে, “আপুনি (ঈশ্বৰক) যিজনে আপোনাক ধূলিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত বীৰ্যৰ এটোপালৰ পৰা, তাৰ পিছত তেওঁ তোমাক সিদ্ধ মানুহ কৰিলে?

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

ইয়াৰ পৰাই (ভূমি) আমি তোমাক সৃষ্টি কৰিলোঁ আৰু ইয়াৰ পৰাই আমি তোমাক ঘূৰাই দিম আৰু ইয়াৰ পৰা আমি তোমাক আন এটা সময়ত উলিয়াই দিম।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

হে ৰাইজ! যদি তোমালোকে (কিয়ামতৰ দিন) সন্দেহ কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আমি তোমালোকক ধূলিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছো, তাৰ পিছত বীৰ্যৰ টোপালৰ পৰা, তাৰ পিছত তেজৰ গোটৰ পৰা, তাৰ পিছত মাংসৰ গোটৰ পৰা যি নিখুঁত আৰু অপূৰ্ণ, যাতে আমি তোমালোকক বুজাই দিওঁ; আৰু আমি তোমালোকক আমাৰ ইচ্ছা অনুসৰি পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সময়লৈকে গৰ্ভত স্থাপন কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তোমালোকক কেঁচুৱা হিচাপে উলিয়াই আনিলোঁ, তাৰ পিছত (ক্ৰমে) তোমালোক প্ৰাপ্তবয়স্কতাত উপনীত হ’ল, আৰু তোমালোকৰ মাজৰ কিছুমানৰ মৃত্যু হ’ল আৰু (কিছুমান) অতি বৃদ্ধ বয়সলৈ (বৰ্ধক্য) ঘূৰি আহিল, যাতে তেওঁ আৰু একো নাজানে যিটো তেওঁ ইতিমধ্যে জানিছিল। আৰু আপুনি দেখিছে যে পৃথিৱীখন শুকান, তেতিয়া আমি যেতিয়া ইয়াৰ ওপৰত পানী (বৰষুণ) পঠাওঁ, তেতিয়া পৃথিৱীখন সজীৱ হৈ উৰ্বৰ হৈ পৰে আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ ধুনীয়া উদ্ভিদ (উদ্ভিদ) গজি উঠে।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি মানুহক মাটিৰ পৰা এটা কুইণ্টেচেন্স (উৎপন্ন)ৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলোঁ।

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

ৰাতি কথা পাতিলে ইয়াৰ (কোৰআন)ৰ বিৰুদ্ধে গৌৰৱ কৰি আৰু কুৎসিত কথা কোৱাৰ দ্বাৰা।

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

আৰু তেওঁ (আৰু) মানুহক পানীৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক সন্তান আৰু ধন-সম্পত্তিৰ সৃষ্টি কৰিলে আৰু আপোনাৰ ঈশ্বৰ সৰ্বশক্তিমান।

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَآ اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqakum min turābin ṡumma iżā antum basyarun tantasyirūn(a).

আৰু তেওঁৰ চিনবোৰৰ ভিতৰত আছে যে তেওঁ তোমালোকক ধূলিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছিল, তাৰ পিছত হঠাতে তোমালোক বিয়পি পৰা মানুহ আছিলা।

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

যি তেওঁ সৃষ্টি কৰা সকলো বস্তুকে সুন্দৰ কৰিছিল আৰু যিজনে মাটিৰ পৰা মানুহৰ সৃষ্টি আৰম্ভ কৰিছিল;

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক মাটিৰ পৰা আৰু তাৰ পিছত বীৰ্যৰ পৰা সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত তোমালোকক যোৰকৈ (পুৰুষ আৰু মহিলা) সৃষ্টি কৰিলে। তেওঁৰ জ্ঞানৰ বাহিৰে কোনো নাৰীয়ে গৰ্ভধাৰণ কৰি সন্তান জন্ম নিদিয়ে। আৰু এজন ব্যক্তিৰ আয়ুস বৃদ্ধি নহয় আৰু তেওঁৰ বয়সো হ্ৰাস নহয়, কিন্তু (নিৰ্ধাৰিত হৈছে) কিতাবত (লাউহ মাহফুজ)। সঁচাকৈ আল্লাহৰ বাবে এইটো সহজ।

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

গতিকে তেওঁলোকক (মক্কাৰ মুশ্বৰিকসকলক) সুধিব, "তেওঁলোকৰ সৃষ্টি অধিক কঠিন নে আমি সৃষ্টি কৰিছো?" সঁচাকৈয়ে আমি সেইবোৰ মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছো।

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(স্মৰণ কৰক) যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰভুৱে ফেৰেস্তাসকলক কৈছিল, “সঁচাকৈয়ে মই মানুহক মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিম।

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(ইবলিছে) ক’লে, “মই তেওঁতকৈ ভাল, কাৰণ তুমি মোক জুইৰ পৰা সৃষ্টি কৰা, আনহাতে তুমি তেওঁক পৃথিৱীৰ পৰা সৃষ্টি কৰা।”

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ

khalaqal-insāna min ṣalṣālin kal-fakhkhār(i).

তেওঁ শুকান মাটিৰ পৰা মানুহক মৃৎশিল্পৰ দৰে সৃষ্টি কৰিলে,

وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ

wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).

আৰু আল্লাহে তোমালোকক পৃথিৱীৰ পৰা বৃদ্ধি কৰে, বৃদ্ধি কৰে (ক্ৰমে),