وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
आ जखन ओ सभ विश्वास करय बला सभ सँ भेंट करैत छथि त' कहैत छथि जे "हम सभ विश्वास करैत छी।" मुदा जखन दुनू गोटे एक दोसरा लग घुरि गेलाह त' ओ सभ पुछलखिन्ह, "की अहाँ हुनका सभ केँ ओ बात कहब जे अल्लाह अहाँ सभ केँ बुझेलनि अछि, जाहि सँ ओ सभ अहाँक प्रभुक समक्ष अहाँक खंडन क' सकथि? की अहाँ सभ नहि बुझैत छी?"
فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ
fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).
जखन हज पूरा क लेब तखन अल्लाह के ज़िकर पढ़ू, जेना अहाँ अपन पूर्वज के जिक्र केने रही, आ ओहि स बेसी ज़िकर तक करू। त लोक मे कियो एहन अछि जे प्रार्थना करैत अछि जे "हमर प्रभु, हमरा सभ केँ एहि संसार मे (अच्छा) दिअ" आ परलोक मे ओकर कोनो हिस्सा नहि छैक |
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ
wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).
आरू मनुष्य के बीच वू छै जेकरऽ दुनिया के जीवन के बारे म॑ भाषण तोरा (हे मुहम्मद) क॑ खुश करै छै, आरू वू अपनऽ दिल म॑ जे छै ओकरा बारे म॑ अल्लाह के गवाही दै छै, जबकि वू सबसें कड़ा विरोधी छै ।
زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
सांसारिक जीवन के अविश्वास करय वाला के नजर में सुन्दर बुझाइत अछि, आ विश्वास करय वाला के अपमान करैत अछि. भले ही पुण्यात्मा कयामत के दिन हुनका सब स ऊपर रहत। आरू अल्लाह जेकरा अपनऽ इच्छा छै ओकरा बिना कोनो गणना के रोजी-रोटी दै छै ।
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
जे वांछित अछि ओकर प्रेम पुरुषक नजरि मे सुन्दर भ' जाइत छैक: स्त्री, बच्चा, सोना-चानीक ढेर, चुनिंदा घोड़ा, माल-जाल, आ खेती-बाड़ी। ई सब धरती पर जीवन के सुख छै, आरू अल्लाह के साथ वापसी के सबसे अच्छा जगह छै।
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ
wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).
आ हर जीव अल्लाह के अनुमति के अलावा, पूर्व निर्धारित समय के रूप में, नै मरत। जे एहि संसारक इनाम चाहैत अछि, हम ओकरा ओ (संसारिक) इनाम अवश्य देब, आ जे परलोकक इनाम चाहैत अछि, ओकरा ओ (परलोकक) इनाम (ओहि) देब, आ कृतज्ञताक इनाम देब।
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).
आरू सचमुच अल्लाह तोरा सिनी स॑ अपनऽ वादा पूरा करी लेल॑ छै, जब॑ तोहें ओकरऽ अनुमति स॑ ओकरा सब क॑ मारलकै जब॑ तलक कि तोहें कमजोर नै छेलियै आरू मामला म॑ विवाद नै करी रहलऽ छेलियै आरू अल्लाह केरऽ आज्ञा के अनदेखी करी क॑ अल्लाह न॑ तोरा जे अच्छा लगै छेलै ओकरा देखाबै के बाद । अहाँ सभ मे संसारक इच्छा करयवला लोक छथि आ अहाँ सभ मे परलोकक इच्छा रखनिहार (संगहि) छथि | तखन अल्लाह अहाँ केँ परखबाक लेल हुनका सभ सँ मुँह मोड़ि देलनि, मुदा ओ अहाँ केँ सचमुच माफ क' देलनि। आ अल्लाह के पास मुसलमान के वरदान (देल गेल) छै।
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ
man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).
जे कियो दुनिया के इनाम के इच्छा रखैत अछि, ओकरा ई पता चलय जे अल्लाह के संग दुनिया आ परलोक के इनाम अछि। आ अल्लाह सब सुननिहार, सब देखनिहार छथि।
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(अर्थात) जे अपन धर्म केँ खेल आ मजाक बना दैत छथि, आ संसारक जीवन सँ धोखा खा गेल छथि | त एहि दिन (प्रलयंकर) पर हम सब हुनका सब के ओहिना बिसरि जाइत छी जेना ओ सब पहिने आजुक बैसार के बिसरि गेल छलाह, आ एहि लेल जे ओ सब हमर सबहक श्लोक के नकारने छलाह |
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
तखन हुनका लोकनिक बाद एकटा एहन पीढ़ी आयल जे तौराहक उत्तराधिकारी बनल आ एहि संसारक नीच माल केँ ल' लेलक। तखन ओ सभ कहलक, "हमरा सभ केँ माफ कयल जायत।" आ जँ एहि संसार सन लोक हुनका सभ लग आबि जाइत तँ ओहो सभ ल' लैतथि । की ओ सभ किताब (तोराह) मे कोनो वादा सँ बान्हल नहि छलाह जे ओ सभ अल्लाह के बारे मे सच्चाई के अलावा किछु नहि कहताह, भले ओ सभ एहि मे की अछि से सीख लेने होथि? अल्लाह स डरय वाला के लेल परलोक के निवास नीक अछि। तखन की अहाँ सभ नहि बुझैत छी?
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
आ जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ ओहि (श्लोक) सँ (हुनकर स्तर) ऊपर उठौने रहितहुँ, मुदा ओ दुनियाँ दिस झुकल छलाह आ अपन (नीच) इच्छाक पालन करैत छलाह, तखन हुनकर उदाहरण कुकुर जकाँ अछि, जँ अहाँ ओकरा भगा दैत छी तँ अहाँ ओकर जीह बाहर निकालि दैत छी आ जँ अहाँ ओकरा छोड़ि दैत छी तँ ओ अपन जीह बाहर निकालि दैत अछि (ओहो)। एहन दृष्टान्त अछि जे हमर श्लोक के नकारैत छथि । तेँ ओ खिस्सा सभ ओकरा सभकेँ सोचबाक लेल कहू।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
हे विश्वास करनिहार! कियैक जखन अहाँ केँ कहल गेल अछि जे "अल्लाह केर रास्ता मे (लड़बा लेल) जाउ" तखन अहाँ केँ भारी बुझाइत अछि आ अहाँ जतय छी ओतय रहय चाहैत छी? की अहाँ परलोक मे जीवन सँ बेसी एहि संसारक जीवन केँ पसिन करैत छी? भले ही परलोक मे एहि संसार मे (जीवनक तुलना मे) जीवनक भोग मात्र छोट अछि |
فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
तेँ हुनका लोकनिक धन आ संतान अहाँ केँ प्रभावित नहि करय दियौक। सचमुच अल्लाह के मंशा छै कि हुनका सब के ई दुनियादारी के जीवन में सजा देलऽ जाय, आरू वू सब काफिर के रूप में मरतै ।
وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
आ की अहाँ (मुहम्मद) हुनकर धन आ संतान पर आश्चर्यचकित नहि रहू। सचमुच, एकरा साथ अल्लाह हुनका सब के ई दुनिया में सताना चाहै छै आरू ताकि हुनकऽ जान के नुकसान होय जाय, जबकि वू कुफर के अवस्था में छै ।
اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ
innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).
सचमुच, जे हमरा सभसँ भेंट करबाक आशा नहि करैत अछि (विश्वास नहि करैत अछि), आ सांसारिक जीवनसँ संतुष्ट अछि आ ओकरा संग शांति महसूस करैत अछि, आ जे हमरा सभक श्लोकक अनदेखी करैत अछि,
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ
man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).
जे कियो एहि संसारक जीवन आ ओकर श्रृंगारक इच्छा रखैत अछि, हम ओकरा एहि संसार मे (पूर्ण रूप सँ) ओकर कर्म केर (पूर्ण प्रतिफल) अवश्य देब आ ओकरा एहि संसार मे अन्याय नहि होयत।
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).
अल्लाह जेकरा चाहै छै ओकरा तक रजत बढ़ाबै छै आरू ओकरा (जकरा चाहै छै) ओकरा सीमित करै छै । संसारक जीवन मे आनन्दित होइत छथि, यद्यपि परलोकक जीवनक तुलना मे ई मात्र (संक्षिप्त) सुख मात्र अछि |
ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ
allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).
(अर्थात) जे लोक परलोक स बेसी दुनिया के जीवन पसंद करैत छथि, आ (लोग) के अल्लाह के रास्ता स बाधा पहुंचाबैत छथि आ कुटिलता के इच्छा रखैत छथि। गहींर त्रुटि मे छथि।
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
एकरऽ कारण छै कि हुनका परलोक स॑ भी जादा ई दुनिया के जीवन स॑ प्रेम छै, आरू अल्लाह काफर करै वाला लोगऽ क॑ मार्गदर्शन नै करै छै ।
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
जे पृथ्वी पर घमंड नहि करैत अछि आ कोनो हानि नहि करैत अछि, ओकरा लेल हम सभ परलोकक भूमि बनौने छी। आ (नीक) परिणाम ओहि लोकनिक लेल होइत छैक जे पुण्यात्मा छथि |
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
आ एहि दुनियाँक जीवन मात्र चुटकुला आ खेल अछि । आ सचमुच, परलोकक भूमि असली जीवन थिक, जँ हुनका लोकनि केँ मात्र बुझल रहैत।
يَعْلَمُوْنَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غٰفِلُوْنَ
ya‘lamūna ẓāhiram minal-ḥayātid-dun-yā, wa hum ‘anil-ākhirati hum gāfilūn(a).
सांसारिक जीवन सँ की जन्म (प्रतीत होइत अछि) से जनैत छथि; जबकि (the) परलोक के संबंध में वे लापरवाह हैं |
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).
हे लोक! अपन प्रभु सँ डेराउ आ ओहि दिन सँ डरू जखन (जखन) कोनो पिता अपन बच्चाक मददि नहि क' सकैत अछि, आ बच्चा अपन पिताक कनिको मददि (ओहो) नहि क' सकैत अछि। सचमुच, अल्लाह केरऽ वादा निश्चित रूप स॑ सही छै, ई लेली दुनिया केरऽ जीवन स॑ कभियो धोखा नै खाबै, आरू अल्लाह केरऽ (आज्ञा मानना) म॑ धोखा करै वाला स॑ धोखा नै खाबै ।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).
हे लोक! सचमुच अल्लाह केरऽ वादा सही छै, ई लेली दुनिया के जीवन क॑ तोरा धोखा नै देना चाहियऽ आरू (शैतान) जे धोखा दै म॑ चतुर छै, तोरा अल्लाह के बारे म॑ धोखा नै दै ।
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ
man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).
जे परलोक के लाभ के इच्छा रखैत अछि, हम ओकर लाभ ओहि में बढ़ा देब, आ जे दुनिया के लाभ के इच्छा करत, ओकरा हम सब ओकरा ओहि में स किछु द दैत छी, मुदा ओकरा परलोक में कोनो हिस्सा नै रहत।
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
एकरऽ कारण छै कि तोहें अल्लाह केरऽ आयतऽ के मजाक में ल॑ लेलऽ छियै आरू दुनिया केरऽ जीवन तोरा धोखा देल॑ छै ।” तेँ आइ हुनका सभ केँ आगि सँ बाहर नहि निकालल जायत आ ने पश्चाताप करबाक अवसर देल जायत ।
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ
wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).
आ (याद करू) ओहि दिन जखन काफिर सभ केँ नरक मे आनल जायत (आ हुनका सभ सँ कहल जायत): "अहाँ सभ अपन सांसारिक जीवनक नीक-नीक चीज बिता देलहुँ आ ओहि मे मजा लेलहुँ। तेँ आइ अहाँ सभ केँ अपमानजनक सजा देल जायत, कारण अहाँ सभ सच्चाईक परवाह केने बिना धरती पर अहंकारी छलहुँ आ एहि लेल जे अहाँ सभ आज्ञा नहि मानलहुँ (अल्लाह केर आज्ञा नहि मानलहुँ)।"
فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ
fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.
त (मुहम्मद) के छोड़ू जे हमर चेतावनी स मुँह मोड़ि लैत अछि, आ ओ केवल एहि दुनिया के जीवन के इच्छा करैत अछि |
اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَفِيْنَۚ
innahum kānū qabla żālika mutrafīn(a).
सचमुच, ताहि सँ पहिने (पहिने) ओ लोकनि विलासिता मे रहैत छलाह,
يُنَادُوْنَهُمْ اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْۗ قَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ اَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْاَمَانِيُّ حَتّٰى جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ وَغَرَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
yunādūnahum alam nakum ma‘akum, qālū balā wa lākinnakum fatantum anfusakum wa tarabbaṣtum wartabtum wa garratkumul-amāniyyu ḥattā jā'a amrullāhi wa garrakum billāhil-garūr(u).
पाखंडी सभ विश्वासी सभ केँ आवाज दैत अछि, "की हम सभ अहाँ सभक संग नहि छलहुँ?" ओ सभ उत्तर देलक, "हँ, मुदा अहाँ सभ अपना केँ नुकसान पहुँचा रहल छी, आ बस प्रतीक्षा क' रहल छी, (अल्लाह केर वादा) पर संदेह क' रहल छी आ खाली सपना सँ धोखा खा रहल छी जा धरि अल्लाह केर फरमान नहि आबि जायत; आ धोखा देबय वाला (शैतान) अहाँ सभ केँ अल्लाह केर बारे मे धोखा देबय लेल आबि रहल अछि."
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
ई जानि लिअ जे एहि संसारक जीवन मात्र खेल आ मनोरंजन अछि, अहाँ सभक बीच अलंकार आ आपसी घमंड आ धन-संतान मे प्रतिद्वंद्विता, जेना बरखा जकर फसल किसान केँ आनन्दित करैत अछि, तखन ओ सुखि जाइत अछि आ अहाँ ओकरा पीयर होइत देखैत छी, तखन ई मलबा बनि जाइत अछि । आरू परलोक में अल्लाह के तरफऽ स॑ कठोर सजा आरू माफी आरू हुनकऽ सद्भावना होय छै । आ एहि संसारक जीवन एकटा छल-प्रपंचक भोगक अतिरिक्त किछु नहि अछि ।
وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ
wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).
आ जखन कोनो व्यापार वा खेल देखैत छथि त तुरंत ओहि ठाम जाइत छथि आ अहाँ (मुहम्मद) के ठाढ़ (उपदेश) करैत छोड़ि दैत छथि | कहू, "जे अल्लाह के साथ छै, वू खेल आरू व्यापार स॑ बेहतर छै" आरू अल्लाह रोजी-रोटी केरऽ सबसे अच्छा दाता छै ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).
हे विश्वास करनिहार! अहाँक सम्पत्ति आ अहाँक बच्चा अहाँ केँ अल्लाह केर स्मरण करबा सँ विचलित नहि करय दियौक। आ जे कियो से करैत अछि तखन ओ लोक सभ हारैत अछि ।
اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
सचमुच, अहाँक धन आ अहाँक संतान मात्र (अहाँक लेल) एकटा परीक्षा अछि, आ अल्लाहक संग एकटा पैघ इनाम अछि।
كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ
kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).
नहि! एतेक तक कि अहाँ दुनियाँक जीवन सँ प्रेम करैत छी,
اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ يُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُوْنَ وَرَاۤءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيْلًا
inna hā'ulā'i yuḥibbūnal-‘ājilata wa yażarūna warā'ahum yauman ṡaqīlā(n)
सचमुच, ओ (अविश्वासी) जीवन (ई संसार) सँ प्रेम करैत छथि आ कठिन दिन (परलोक) केँ छोड़ि दैत छथि |
وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ
wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.
आ सांसारिक जीवन केँ प्राथमिकता दियौक, २.
بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ
bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.
जखन कि अहाँ (काफिर) एहि संसारक जीवन चुनैत छी,
حَتّٰى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَۗ
Ḥattā zurtumul-maqābir(a).
जाबे अहाँ कब्र मे प्रवेश नहि करब।
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
जे धन जुटा क' गिनैत अछि,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
ओ (मनुष्य) सोचैत अछि जे ओकर धन ओकरा टिकि सकैत अछि |