قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).
Say (Mohamed): "Weer en faynt fon te Gabriël wërt, tan (weest) tas es tee is woo (te Qur’an) in ayre hërtse kexikt hot mit te erlaupnis fon Allah, woo petayte tuut was (ti picher) foer heyer waare, un sin ti richtung un kuute notisye fer ti klaawe."
عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ
‘allamahū syadīdul-quwā.
woo tëm fon te kans mëchtichste (Jibril) kelërnt kep waar, .
ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ
Żū mirrah(tin), fastawā.
woo festlichkheet hot; tan, is (Jibril) in sayn orikinaal aussicht khom (een kuut un mechtich aussicht) .
وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ
wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.
Wën er uf em hooche horisont is.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ
Ṡumma danā fa tadallā.
Tan hot er sich tichter kexlept (an Mohammed), tan hot er sich tichter kexlept,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
soo tas ti entfernung (ungefeer) tswaay xrite orer tichter (noo) is.
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
Tan hot eyer fer sayn tiiner (Mohamed) fertseelt was Allah ketsaycht hat.
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ
innahū laqaulu rasūlin karīm(in).
es is wërklich tas wort fon (Allah), woo fon en eereliche xëf (Gabriël) kenom kep is, .
ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ
Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).
te pesitser fon te macht, fon hooche rang mit (Allah) te Hër fom Troon,
مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ
muṭā‘in ṡamma amīn(in).
woo tat (in te raych fon te ëngele) aan keheert un fertraut wërt.