قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).
Dic (Muhammad), 'Quis est inimicus Gibrili? Cum ille quidem revelaverit id (Coranum) in cor tuum per permissionem Dei, confirmans quae scripturas priores et directionem et nuntium bonum pro credentibus.'
عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ
‘allamahū syadīdul-quwā.
docta ei a (Jibril) qui est validissimus,
ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ
Żū mirrah(tin), fastawā.
qui firmus est; itaque (Jibril) in sua forma vera (pulcher et potens) apparuit.
وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ
wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.
Dum in altissimo caeli limite stabat.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ
Ṡumma danā fa tadallā.
Deinde appropinquavit (Muhammadum), deinde magis accessit,
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
donec esset (circiter) duorum arcus longitudo aut etiam propius.
فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ
fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.
Tum servo Eius (Muhammad) nuntiavit quod Allah revelaverat.
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ
innahū laqaulu rasūlin karīm(in).
Verumtamen, (Coranum) est quidem verbum nuntii nobilis (Gabrielis),
ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ
Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).
qui potens est, qui locum honoris habet apud Dominum Throni,
مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ
muṭā‘in ṡamma amīn(in).
cui paretur ibi (in regno angelorum) et cui fiditur,