فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ
faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).
Муса хӑйӗн халӑхне: «Аллах сире пӑру пусма хушать», — тенине аса илӗр-ха. Вӗсем ыйтнӑ: «Эсир пирӗнтен кулма шутлатӑр-и?» Вӑл (Моисей) ҫапла хуравланӑ: «Эпӗ тӗттӗм ҫынсен шутӗнче ан пултӑр тесе, Аллахран хӳтлӗх шыратӑп».
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).
Кусем — Аллахӑн сӑввисем, эпир вӗсене сире тӗрӗс вуласа паратпӑр, эсир вара (Мухаммед) чӑннипех те хыпарҫӑ.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Эсир Авраампа унӑн Ҫӳлхуҫи пирки тавлашнӑ ҫынсене асӑрхамарӑр-и, мӗншӗн тесен Аллах ӑна патшалӑх (хӑват) панӑ. Авраам: «Манӑн Ҫӳлхуҫам — чӗрӗлӗх параканӗ, вилӗм кӳрекенӗ», — тенӗ чухне вӑл ҫапла каланӑ: «Эпӗ чӗрӗлӗх пама та, вилӗм кӳме те пултаратӑп». Ибрагим каланӑ: «Аллах хӗвеле тухӑҫ енчен ҫӗкленӗ, ҫавӑнпа та ӑна хӗвеланӑҫ енчен ҫӗкленӗ». Апла ӗненмен ҫын пӑтрашса каять. Аллах усал ӗҫ тӑвакансене ҫул кӑтартмасть.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
(Вӗсен лару-тӑрӑвӗ) фараон хыҫҫӑн пыракансен тата вӗсенчен малтанхисен лару-тӑрӑвӗ пекех пулнӑ. Вӗсем пирӗн сӑвӑ йӗркисене суя тунӑ, ҫавӑнпа та Аллах вӗсене ҫылӑхӗсемшӗн айӑпланӑ. Аллах питӗ хаяр айӑплать.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Вӗсем кирек ӑҫта пулсан та мӑшкӑлпа тулнӑ, енчен те вӗсем Аллах кантране (тӗнне) тата ҫынсемпе кантрана (килӗшӳ) тытса тӑмаҫҫӗ пулсан. Вӗсем Аллахран ҫилли илнӗ те (яланах) асаппа тулнӑ. Ку вӑл вӗсем Аллахӑн сӑввисене йышӑнманнипе тата пророксене нимӗнле ирӗксӗр (тӗрӗс сӑлтавсӑр) вӗлернипе ҫыхӑннӑ. Ку вӑл вӗсем итлеменнипе тата чикӗсене пӑснипе ҫыхӑннӑ.
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Чӑнах та, сирӗн умӑрта (Аллахӑн) суннисем иртнӗ, ҫавӑнпа та ҫӗрӗн (пур кӗтесне те) ҫитсе курӑр та (хыпарҫӑсене) йышӑнманнисен вӗҫӗ мӗнле пулнине курӑр.
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Эсир аманнӑ пулсан (Ухуд ҫапӑҫӑвӗнче), вӗсем те ҫавӑн пекех аманнӑ (Бадр ҫапӑҫӑвӗнче). Ҫак вӑхӑтсене (ӑнӑҫупа аркану) эпир этем хушшинче черетленсе ҫӳретпӗр (вӗсем урок илччӗр тесе), Аллах ӗненекенсене (ӗненменнисенчен) уйӑрса илме тата сирӗнтен хӑшне-пӗрне асап тӳсме пултартӑр тесе. Аллах вара усал ӗҫ тӑвакансене юратмасть,
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Тата мӗн чухлӗ пророк ҫапӑҫнӑ, ҫав тери нумай турра ӗненекен ҫынсемпе. Вӗсем Аллах ҫулӗ ҫинче хӑйсем ҫине килнӗ инкек-синкекпе хавшакланман, хӑюлне те ҫухатман, парӑнман (тӑшмана). Аллах вара чӑтӑмлӑ ҫынна юратать.
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
Тата (Мухаммада) вӗсене Адамӑн икӗ ывӑлӗ ҫинчен калакан истори ҫинчен чӑнлӑха каласа парӑр, вӗсем иккӗшӗ те парне кӳнӗ чухне вӗсенчен пӗрин (Хабилӑн) (парнине) йышӑннӑ, теприне (Кабилӑн) йышӑнман. Вӑл (Кабиль) каланӑ: «Чӑнах та, эпӗ сана вӗлеретӗп!» Вӑл (Хабил) каланӑ: «Чӑнах та, Аллах турра ӗненекенсенчен ҫеҫ (ырлӑх) йышӑнать».
قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ
qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).
Чӑнах та, сирӗн умӑрта (хӑйсен пророкӗнчен) ҫавӑн пек япаласем ыйтакансен ушкӑнӗ пулнӑ, унтан вӗсем кафир пулса тӑнӑ.
اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ
alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
Вӗсем хӑйсенчен маларах миҫе ӑрӑва пӗтернине асӑрхаман-и, эпир ҫӗр ҫинче вӗсен вырӑнне, урӑхла каласан, сире нихҫан та паман ҫирӗплӗхе, ҫирӗплетнӗ пулин те. Вӗсем ҫине вӑйлӑ ҫумӑр тӑкрӑмӑр та вӗсен айӗпе юханшывсем юхтарса ятӑмӑр, унтан вӗсене хӑйсен ҫылӑхӗсемшӗн пӗтертӗмӗр, вӗсен ӑрӑвӗ хыҫҫӑн тепӗр ӑру туса патӑмӑр.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Чӑнах та, сирӗн умӑрта (Мухаммед) хӑш-пӗр хыпарҫӑсенчен мӑшкӑлланӑ, ҫавӑнпа та вӗсен мӑшкӑлне хирӗҫ мӑшкӑлланӑ ҫынсене айӑпланӑ.
قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Ҫӗре тӗпчесе пӑхӑр, вара суякансен вӗҫӗ мӗнле пулассине курӑр».
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ
wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).
Сирӗн умӑрти хыпарҫӑсене чӑнах та суйнӑ, анчах вӗсем хӑйсене хирӗҫ суя тата хӗсӗрленине чӑтса тӑнӑ, пирӗн пулӑшу вӗсем патне ҫитиччен. Аллахӑн приговорӗсене (заказӗсене) нимӗн те улӑштарма пултараймасть. Чӑнах та, сирӗн пата апостолсен хыпарӗн пӗр пайӗ ҫитрӗ.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).
Чӑнах та, Эпир сирӗнтен маларах халӑх патне (элчӗсене) ятӑмӑр, унтан вӗсене чухӑнлӑхпа тата асаппа асаплантартӑмӑр, вӗсем (Аллаха) йӑвашшӑн кӗлтума пултарччӑр тесе.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
Мушриксем ҫапла калӗҫ: «Аллах ирӗк панӑ пулсан, эпир Унпа юлташсем пулман пулӑттӑмӑр, пирӗн мӑн асаттесем те ҫавӑн пекех туман, эпир нимӗн те чарман пулӑттӑмӑр». Ҫавӑн пекех вӗсенчен малтанхисем те, Пирӗн асапа тутанса пӑхичченех суйнӑскерсем (хыпарҫӑсем). Калӑр (Мухаммед): «Эсир пире мӗнле те пулин пӗлӳ пама пултаратӑр-и?
وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ
wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).
Мӗн чухлӗ ҫӗре аркатрӑмӑр Эпир, Килчӗ пирӗн асап (на его жители) ҫӗрле, е кӑнтӑрла каннӑ чух.
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
Ҫавӑнпа та вӗсем ҫине Пирӗн асап ҫитсен, вӗсен ӳпкевӗ: «Чӑнах та, эпир усал ӗҫ тӑвакансем пулнӑ», — тени ҫеҫ пулнӑ.
فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ
fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).
Ҫавӑнпа вӗсем ӑна (Ноя) йышӑнман. Вара эпир ӑна та, унпа пӗрле карап ҫинчисене те ҫӑлса хӑвартӑмӑр. Пирӗн сӑвӑсене йышӑнманнисене эпир шыва путаратпӑр. Чӑнах та, вӗсем суккӑр халӑх (вӗсен чӗрин куҫӗсем).
فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
Ҫапла вара Эпир ӑна (Худа) тата унпа пӗрле пурӑнакансене Хамӑрӑн ырӑлӑхпа ҫӑлса хӑвартӑмӑр, Пирӗн паллӑсене йышӑнманнисене тымарӗ таранах пӗтертӗмӗр. Вӗсем ӗненекенсем мар.
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
Унтан вӗсене ҫӗр чӗтренӗ те, вӗсем хӑйсен ҫурчӗн ишӗлчӗкӗсем хушшинче выртса вилнӗ.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
Унтан вӑл (Салех) вӗсенчен уйрӑлса кайрӗ: «Эй, халӑхӑм! Чӑнах та, эпӗ сире Хамӑн Ҫӳлхуҫамӑн сӑмахне пӗлтертӗм, сире канаш патӑм. Анчах эсир канаш паракан ҫынсене юратмастӑр».
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
Эпир вӗсене ҫумӑр ҫутартӑмӑр. Ҫавӑнпа та ҫылӑха кӗрекен ҫынпа мӗн пулса иртнине тимлӗ пулӑр.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Ӗненекенсене Аллах ҫулӗнчен хӑратса, чӑрмантарса, ӑна пӑрса ярас тесе, нимӗнле ҫул ҫине те ан ларӑр. Астӑватӑр-и, эсир сахал пулнӑ чухне Аллах сирӗн йыша ӳстернӗ. Тата сиен кӳрекенсемпе мӗн пулса пынине тимлӗн сӑнаса тӑрӑр.
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
Шуайба йышӑнман ҫынсем ҫав (ҫӗршывра) нихҫан та пурӑнман пекех пулнӑ. Шуайба йышӑнманнисем — ҫухатакансем.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
Ҫавӑнпа та Шуайб вӗсенчен тухса кайрӗ: «Эй, халӑхӑм! Чӑнах та, эпӗ сире Хамӑн Ҫӳлхуҫамӑн сӑмахне пӗлтертӗм, сире канаш патӑм.
وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ
wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).
Эпир пӗр-пӗр ҫӗршыва пророк яман (унта пурӑнакансем ҫав пророка сирсе янӑ), анчах та эпир унта пурӑнакансене йывӑрлӑхсемпе асапсем кӳнӗ, вӗсем хӑйсене кӗҫӗне хурса пӑхӑнччӑр тесе.
ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Унтан эпир асап вырӑнне киленӳпе улӑштартӑмӑр (вӗсен йӑхӗ те, пуянлӑхӗ те ӳсетчӗ), унтан вӗсем: «чӑнах та, пирӗн мӑн асаттесем асаппа киленӗҫе тӳссе курнӑ», — терӗҫ, ҫавӑнпа та эпир вӗсене хӑйсем сисмесӗрех сасартӑк асаплантартӑмӑр.
اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).
Е ҫӗр ҫинче пурӑнакансем (пӗтнӗ) хыҫҫӑн ҫӗре еткерлӗхе илекен ҫынсемшӗн паллӑ мар-и? Эпир ирӗк панӑ пулсан, вӗсене ҫылӑхӗсемшӗн айӑпланӑ пулӑттӑмӑр; тата Эпир вӗсен чӗрисене питӗрсе лартрӑмӑр, вӗсем (урок) илтме пултараймаҫҫӗ.
تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ
tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).
Ку ҫӗрсем (Вӗсене Эпир пӗтертӗмӗр), Эпир сире вӗсен хӑш-пӗр историйӗсене каласа паратпӑр. Вӗсен хыпарҫисем вӗсем патне чӑнах та уҫӑмлӑ доказательствӑсемпе пынӑ. Анчах вӗсем хӑйсем унччен туннине ӗненмен. Çапла Аллах кафирсен чӗрисене пичетлет.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Вӗсем хыҫҫӑн эпир Моисее хамӑрӑн ҫирӗплетӳсемпе фараон патне тата унӑн халӑхӗн пуҫлӑхӗсем патне ятӑмӑр, унтан вӗсем ҫирӗплетӳсене йышӑнмарӗҫ. Ҫавӑнпа та сиен кӳрекенсемпе мӗн пулса пынине тимлӗн сӑнаса тӑрӑр.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).
Вӗсене (Мухаммада) эпир Хамӑрӑн сӑвӑсене панӑ ҫын ҫинчен хыпарсем вуласа парӑр, унтан вӑл сӑвӑсенчен уйрӑлать, унтан ун хыҫҫӑн шуйттан пырать (илӗртиччен), унтан вӑл аташнисен шутне кӗрет.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
Эпир ирӗк панӑ пулсан, ҫав (сӑвӑ йӗркипе) унӑн шайне ҫӗкленӗ пулӑттӑмӑр, анчах вӑл тӗнче еннелле туртӑннӑ, хӑйӗн (аялти) кӑмӑлӗсем хыҫҫӑн пынӑ, ун чухне унӑн тӗслӗхӗ йытӑ пекех, эсӗ ӑна хӑваласа ятӑн пулсан, эсӗ унӑн чӗлхине кӑларатӑн, эсӗ ӑна ирӗк парсан, вӑл та чӗлхине кӑларать. Ҫакӑн пек ытарӑш вӑл Пирӗн сӑвӑ йӗркисене йышӑнманнисен. Ҫавӑнпа та вӗсене шухӑшлаттарас тесе ҫав историсене каласа парӑр.
سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ
sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).
Пирӗн сӑвӑ йӗркисене йышӑнманнисен тӗслӗхӗ питӗ япӑх; вӗсем хӑйсене хӑйсем кӳрентереҫҫӗ.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).
(Вӗсен лару-тӑрӑвӗ) фараон хыҫҫӑн пыракансен тата вӗсенчен малтанхисен лару-тӑрӑвӗпе пӗр пек пулнӑ. Вӗсем Аллахӑн сӑввисене йышӑнман, ҫавӑнпа та Аллах вӗсене ҫылӑхӗсемшӗн айӑпланӑ. Чӑнах та, Аллах — Пурне те Пултаракан, Унӑн айӑпӗ питӗ хаяр.
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(Вӗсен лару-тӑрӑвӗ) фараон хыҫҫӑн пыракансен тата вӗсенчен малтанхисен лару-тӑрӑвӗпе пӗр пек пулнӑ. Вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫин сӑввисене йышӑнман, ҫавӑнпа та Эпир вӗсене ҫылӑхӗсемшӗн пӗтертӗмӗр, фараонпа унӑн ҫыннисене шыва путартӑмӑр; мӗншӗн тесен вӗсем тӗрӗс мар ҫынсем.
كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat amāluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(сирӗн икӗ питлӗ ҫынсен тата мушриксен лару-тӑрӑвӗ) сирӗн умӑртисем пекех, вӗсем сирӗнтен вӑйлӑрах, вӗсен пуянлӑхӗ те, ачисем те ытларах. Ҫапла вара, вӗсем хӑйсен пайӗпе киленнӗ, эсир те хӑвӑрӑн пайпа киленнӗ, унчченхисем вӗсен пайӗпе киленнӗ пекех, эсир вара вӗсем ҫинчен калаҫнӑ пекех (суя япаласем) ҫинчен калаҫатӑр. Вӗсен ҫак тӗнчере те, леш тӗнчере те тунӑ ӗҫӗсем сая каяҫҫӗ. Вӗсемех ҫухатаҫҫӗ.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Вӗсем патне хӑйсен умӗнхисем ҫинчен, Ной халӑхӗ, Ад, Самуд, Авраам халӑхӗ, Мадиан халӑхӗ тата пӗтнӗ ҫӗршывсенче пурӑнакансем ҫинчен хыпар ҫитмен-и? Вӗсем патне хыпарҫӑсем уҫӑмлӑ доказательствӑсем илсе килнӗ; Аллах вӗсене кӳрентермен, анчах вӗсем хӑйсене кӳрентернӗ.
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
Чӑнах та, эпир сирӗн умӑрта халӑха, вӗсем тӗрӗсмарлӑх тунӑ чухне, пӗтертӗмӗр, вӗсен элчисем (чӑн-чӑн) информаципе килнӗ пулин те, вӗсем пачах та ӗненесшӗн пулман. Çапла эпир ҫылӑха кӗрекенсене тав тӑватпӑр.
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
Чӑн та, вӗсем хӑйсем лайӑх пӗлменнине тата ӑнлантарса паманнине йышӑнмаҫҫӗ. Ҫавӑн пекех вӗсенчен маларах пурӑннӑ ҫынсем те (апостола) йышӑнман. Ҫавӑнпа та тӗрӗс мар ҫынсем мӗн патне илсе ҫитернине тимлӗн сӑнаса тӑрӑр.
فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ
fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).
Унтан вӗсем ун ҫинчен (Ной) суйрӗҫ, унтан Эпир ӑна тата унпа пӗрле карап ҫинче ларакансене ҫӑлса хӑвартӑмӑр, вӗсене халифсем турӑмӑр, Пирӗн сӑвӑсене суйса калакансене шыва путартӑмӑр. Ҫавӑнпа та асӑрхаттарнӑ ҫынсен результачӗ ҫине тимлӗрех пӑхӑр.
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ
fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).
Ҫавӑнпа та паян Эпир санӑн ӳтне ҫӑлса хӑвартӑмӑр, эсӗ хӑвӑн хыҫҫӑн килекенсемшӗн урок пултӑр тесе, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ Пирӗн паллӑсене (хӑвата) итлемеҫҫӗ.
فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Ҫавӑнпа та вӗсем хӑйсенчен маларах пулса тухнисемпе пӗр пек пулӑмсемсӗр пуҫне урӑх нимӗн те кӗтмеҫҫӗ. Калӑр: «Тӑхта-ха, эпӗ те санпа пӗрле кӗтекенсенчен пӗри».
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
Ку вӑл — Эпир сире (Мухаммед) пӗлтернӗ куҫа курӑнман хыпарсенчен хӑшӗ-пӗрисем; эсир ӑна нихҫан та пӗлмен, сирӗн халӑхӑр та унччен пӗлмен. Ҫавӑнпа та чӑтӑмлӑ пулӑр, чӑнах та, (лайӑх) результат турра ӗненекенсемшӗн пулать.
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
Эй халӑхӑм! Манпа (сирӗнпе) хушӑри хирӗҫӳ сире ҫылӑха ан кӗрттӗр, вара эсир Ной халӑхне, Худ халӑхне е Салех халӑхне асаплантарнӑ пек асапланӑр, Лут халӑхӗ вара сирӗнтен инҫех мар пулнӑ.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ
Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).
Кусем эпир сире (Мухаммед) каласа панӑ ҫӗршывсем ҫинчен (вӗсене аркатнӑ) хӑш-пӗр хыпарсем. Ҫав ҫӗршывсенчен хӑшӗ-пӗрисенче вӗсен йӗрӗсем халӗ те пур, хӑшӗ-пӗрисем вара пӗтнӗ.
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ
wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).
Эпир вӗсене кӳрентермен, анчах вӗсем хӑйсене хӑйсем кӳрентернӗ, мӗншӗн тесен сирӗн Ҫӳлхуҫа асапӗ килсен, вӗсем Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапнӑ ҫынсемшӗн нимӗн чухлӗ те усӑ паман. Ҫак пуҫҫапни вӗсене пӗтерме кӑна хушать.
وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ
wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).
Ҫакӑ вӑл — сирӗн Ҫӳлхуҫа тӗрӗсмарлӑх тӑвакан ҫӗршывсене асаплантарнӑ чухнехи наказани. Чӑнах та, Унӑн айӑпӗ питӗ асаплӑ, питӗ йывӑр.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ
inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).
Чӑнах та, ҫакӑнта леш тӗнче айӑпӗнчен хӑракансемшӗн урок пулмаллах. Ҫав кун пур ҫынсем те пуҫтарӑнаҫҫӗ, ҫав кун вара пур чӗрчунсем те кураҫҫӗ.
وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).
Апостолсен пур халапӗсене те эпир сире (Мухаммада) каласа паратпӑр, ҫав халапсемпе сирӗн чӗрӗрсене ҫирӗплетме; унта сире ӗненекенсем валли (пӗтӗм) чӑнлӑх, канаш тата асӑрхаттару панӑ.