قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)



موضوع - Bangsa-bangsa terdahulu Nabi-nabi Kisah-kisah para rasul Hikmah dari kisah umat-umat terdahulu

د آيتونو د لټون پايلې :
ټول آيتونه : 208
66
Q.S البقره (2:66)

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

نو موږ (دا) د هغه وخت د خلکو او د هغو کسانو لپاره چې وروسته راغلل، یو نصیحت او د پرهیزګارانو لپاره یو نصیحت وګرځاوه.


252
Q.S البقره (2:252)

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

دا د الله تعالی آیتونه دي، موږ یې تاته په سمه توګه لولو او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) په رښتیا سره رسول یې.


258
Q.S البقره (2:258)

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ایا تا هغه خلکو ته پام نه دی کړی چې له ابراهیم سره یې د هغه د رب په اړه بحث کاوه، ځکه چې الله تعالی هغه ته سلطنت (واک) ورکړی و. کله چې ابراهیم وویل: "زما رب هغه څوک دی چې ژوند ورکوي او مړ کوي،" هغه وویل: "زه هم ژوند ورکوم او مړ کولی شم." ابراهیم وویل: "الله تعالی لمر له ختیځ څخه راپورته کړ، نو هغه یې له لویدیځ څخه راپورته کړ." نو هغه څوک چې کافر کیږي مغشوش کیږي. الله تعالی ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.


11
Q.S علي عمران (3:11)

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د هغو کسانو په څیر و چې له دوی څخه مخکې وو، دوی زموږ آیتونه دروغ وګڼل، نو الله تعالی د دوی د ګناهونو له امله دوی ته سزا ورکړه. الله تعالی ډېر سخت عذاب ورکوونکی دی.


112
Q.S علي عمران (3:112)

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

دوی په هر ځای کې چې وي له ذلت څخه ډک دي، پرته لدې چې دوی د الله تعالی رسۍ (دین) او د انسانانو سره رسۍ (عهد) ته غاړه کیږدي. دوی د الله تعالی غضب ترلاسه کړ او (تل) له بدبختۍ ډک وو. دا ځکه چې دوی د الله تعالی آیتونه ردوي او پیغمبران پرته له کوم حق (حق دلیل) وژني. دا ځکه چې دوی نافرمانه دي او له حدودو څخه تیریږي.


137
Q.S علي عمران (3:137)

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

په حقیقت کې، ستاسو څخه مخکې د (الله) سنتونه تېر شوي دي، نو (د ځمکې په ګوټ ګوټ کې) وګرځئ او وګورئ چې د هغو کسانو پایله څنګه ده چې (رسولانو ته) دروغ وایي.


140
Q.S علي عمران (3:140)

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

که تاسو (د احد په جګړه کې) زخم ترلاسه کړ، نو دوی (د بدر په جګړه کې) هم ورته زخم ترلاسه کړ. او دا (د بریالیتوب او تباهۍ وختونه) موږ د خلکو په مینځ کې بدلوو (تر څو دوی ته زده کړه ورکړل شي)، او د دې لپاره چې الله تعالی مؤمنان (له کافرانو څخه) جلا کړي او ستاسو ځینې یې شهیدان کړي. او الله تعالی ظالمان نه خوښوي.


146
Q.S علي عمران (3:146)

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

او څومره ډېر پیغمبران د خپلو نیکو پیروانو په ملتیا جنګیدلي دي. هغوی د هغو مصیبتونو له امله چې د الله په لاره کې پرې راغلي وو، کمزوري نه شول، نه یې زړه مات شو او نه یې (دښمن ته) تسلیم شول. او الله صبر کوونکي خوښوي.


27
Q.S المائده (5:27)

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

او (محمد صلی الله علیه وسلم) ته د آدم علیه السلام د دوو زامنو کیسه رښتیا ووایه، کله چې دواړو قرباني وکړه، د دوی د یو (هابیل) (قرباني) قبوله شوه او د بل (قابیل) قبوله نه شوه. هغه (قابیل) وویل: "بې شکه، زه به خامخا تا ووژنم!" هغه (هابیل) وویل: "بې شکه، الله یوازې د پرهیزګارانو څخه (صدقه) قبلوي."


102
Q.S المائده (5:102)

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

په حقیقت کې، له تاسو څخه مخکې یوه ډله وه چې (له خپل پیغمبر څخه) به یې همدغسې پوښتنې کولې، بیا کافر شول.


6
Q.S الانعام (6:6)

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

ایا دوی نه دي لیدلي چې موږ له دوی څخه مخکې څومره نسلونه هلاک کړي دي، که څه هم (هغه نسلونه) موږ په ځمکه کې د دوی مقام ټینګ کړی دی، یعنی هغه ثبات چې موږ هیڅکله تاسو ته نه دی ورکړی. موږ پر دوی سخت بارانونه واورول او د دوی لاندې سیندونه مو بهول، بیا مو دوی د خپلو ګناهونو له امله هلاک کړل، او موږ د دوی وروسته بل نسل پیدا کړ.


10
Q.S الانعام (6:10)

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

او په رښتيا چې له تا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې په ځينو رسولانو پورې ملنډې وهل شوې وې، نو د هغو ملنډو وهونکو په ځواب کې چې د هغوی ملنډې يې وهلې، پر هغوی عذاب راغی.


11
Q.S الانعام (6:11)

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ځمکه وپلټئ، بیا وګورئ چې د دروغجنو عاقبت څنګه دی."


34
Q.S الانعام (6:34)

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

او په یقین سره چې له تا څخه مخکې رسولانو ته دروغ ویل شوي وو، خو هغوی پر خپلو دروغو او ځورونو صبر وکړ، تر هغه چې زموږ مرسته ورته راغله. او هیڅ شی د الله تعالی فرمانونه نشي بدلولی. او په یقین سره، د رسولانو د پیغام یوه برخه تاسو ته راغلې ده.


42
Q.S الانعام (6:42)

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

او په یقین سره، موږ له تا څخه مخکې خلکو ته (پیغمبران) لیږلي وو، بیا موږ هغوی په فقر او بدبختۍ سره اخته کړل، ترڅو دوی په عاجزۍ سره دعا وکړي.


148
Q.S الانعام (6:148)

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

مشرکان به ووايي: "که الله غوښتلای، نو موږ به له هغه سره شریک نه وای جوړ کړی او نه زموږ پلرونو، او موږ به هیڅ شی حرام نه وای کړی." همدارنګه هغه کسان چې له دوی څخه مخکې وو، هغه کسان چې (پیغمبران) یې دروغجن ګڼلي وو تر هغه چې زموږ عذاب یې وڅکل. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا تاسو کوم علم لرئ چې موږ ته یې ورسوئ؟ هغه څه چې تاسو یې تعقیب کوئ یوازې اټکل دی، او تاسو یوازې فکر کوئ."


4
Q.S الاعراف (7:4)

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

څومره ډېرې ځمکې مو تباه کړې دي، زموږ عذاب (د هغې پر اوسېدونکو) د شپې راغی، یا کله چې دوی په ورځ کې استراحت کاوه.


5
Q.S الاعراف (7:5)

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

نو کله چې زموږ عذاب پرې راغی، نو د دوی شکایت یوازې دا وو چې "په حقیقت کې موږ ظالمان وو".


64
Q.S الاعراف (7:64)

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

نو هغوی د هغه (نوح) تکذیب وکړ. بیا موږ هغه او هغه کسان چې په کښتۍ کې ورسره وو وژغورل. موږ هغه کسان ډوب کړو چې زموږ آیتونه یې دروغ ګڼلي دي. په حقیقت کې، دوی ړانده خلک دي (د زړونو سترګې).


72
Q.S الاعراف (7:72)

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

نو موږ هغه (هود علیه السلام) او هغه کسان چې ورسره وو په خپل رحمت سره وژغورل او هغه کسان مو تر خپلو اصلي ځایونو پورې هلاک کړل چې زموږ ایتونه یې دروغ ګڼلي وو. هغوی مؤمنان نه دي.


78
Q.S الاعراف (7:78)

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

بیا دوی زلزله وکړه، او دوی د خپلو کورونو په کنډوالو کې مړه پراته وو.


79
Q.S الاعراف (7:79)

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

بیا هغه (صالح) له هغوی څخه لاړ او ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې ما د خپل رب پیغام تاسو ته ورساوه او تاسو ته مې نصیحت وکړ. خو تاسو هغه خلک نه خوښوئ چې نصیحت کوي."


84
Q.S الاعراف (7:84)

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

او موږ پرې باران (کاڼي) ووراوه. نو پام وکړئ چې د هغه چا سره څه کیږي چې ګناه کوي.


86
Q.S الاعراف (7:86)

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

او په هیڅ لاره کې مه کېنئ چې مومنان د الله له لارې څخه ووېروئ او منع یې کړئ او وغواړئ چې هغه وګرځوئ. په یاد ولرئ کله چې تاسو لږ وئ، نو الله ستاسو شمیر زیات کړ. او پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.


92
Q.S الاعراف (7:92)

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

هغه خلک چې د شعیب علیه السلام دروغجن وو داسې وو لکه چې هیڅکله په هغه (هیواد) کې نه وو اوسیدلي. هغه خلک چې د شعیب علیه السلام دروغجن دي، هغوی زیان منونکي دي.


93
Q.S الاعراف (7:93)

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

نو شعیب علیه السلام له هغوی څخه ووت او ویې ویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې ما د خپل رب پیغام تاسو ته ورساوه او نصیحت مې درته وکړ. نو زه به څنګه د کافرانو لپاره غمجن شم؟"


94
Q.S الاعراف (7:94)

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

او موږ کوم پیغمبر په یوه ځمکه کې نه دی لیږلی (او د هغه ځای اوسیدونکو هغه پیغمبر رد کړ)، مګر موږ د هغه ځای اوسیدونکو ته سختۍ او کړاوونه ورکړل ترڅو دوی ځانونه عاجز کړي.


95
Q.S الاعراف (7:95)

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

بیا موږ د تکلیف پر ځای خوښي ورکړه (چې د دوی اولادونه او شتمني زیاته شوه)، بیا دوی وویل: "په حقیقت کې زموږ پلرونو د تکلیف او خوښۍ تجربه کړې وه،" نو موږ په ناڅاپي ډول په دوی عذاب نازل کړ پرته له دې چې دوی پوه شي.


100
Q.S الاعراف (7:100)

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

یا ایا هغو کسانو ته دا څرګنده نه ده چې د ځمکې له اوسیدونکو وروسته د هغې وارثان کیږي چې که موږ وغواړو، نو موږ به خامخا د دوی د ګناهونو سزا ورکړو او د دوی زړونه به مهر کړو نو دوی (درس) نه اوري؟


101
Q.S الاعراف (7:101)

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

دا هغه سیمې دي (چې موږ ویجاړې کړې)، موږ تاسو ته د دوی ځینې کیسې بیانوو. په حقیقت کې د دوی پیغمبران دوی ته له څرګندو دلیلونو سره راغلي وو. مګر دوی په هغه څه (هم) باور ونه کړ چې دوی یې مخکې انکار کړی و. پدې توګه الله د کافرانو زړونه مهر کوي.


103
Q.S الاعراف (7:103)

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

له هغوی وروسته، موږ موسی علیه السلام له خپلو معجزو سره فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته ولیږه، او هغوی دا معجزې رد کړې. نو پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.


175
Q.S الاعراف (7:175)

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

او (محمد صلی الله علیه وسلم) دوی ته د هغه چا خبر واوروه چې موږ ورته خپل آیتونه ورکړي دي، بیا هغه له آیتونو څخه جلا شي، بیا شیطان د هغه تعقیب وکړي (تر هغه چې هغه و ازمایل شي)، بیا هغه له ګمراهانو څخه شي.


176
Q.S الاعراف (7:176)

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

او که موږ غوښتلای، نو په دې (آیت) سره به مو (د هغه درجه) لوړه کړې وای، خو هغه د دنیا په لور تمایل درلود او د خپلو (نیمو) غوښتنو پیروي یې وکړه، نو د هغه مثال د سپي په څیر دی، که ته هغه وشړې نو ژبه یې راوباسې او که یې پرېږدې نو ژبه یې هم راوباسې. دا د هغو کسانو مثال دی چې زموږ آیتونه یې رد کړي دي. نو دا کیسې ووایه ترڅو دوی فکر وکړي.


177
Q.S الاعراف (7:177)

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

ډېر بد مثال دی د هغو کسانو چې زموږ آیتونه یې دروغ ګڼلي دي، دوی پر ځانونو ظلم کوي.


52
Q.S الانفال (8:52)

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د دوی څخه مخکې د هغو کسانو په څیر و. دوی د الله تعالی آیتونه رد کړل، نو الله تعالی د دوی د ګناهونو له امله دوی ته سزا ورکړه. په حقیقت کې، الله تعالی قادر مطلق دی او د هغه سزا ډیره سخته ده.


54
Q.S الانفال (8:54)

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(د دوی حالت) د فرعون د پیروانو او د دوی څخه مخکې د هغو کسانو په څیر و چې د خپل رب د آیتونو څخه یې انکار وکړ، نو موږ دوی د دوی د ګناهونو له امله هلاک کړل او موږ فرعون او د هغه ملګري غرق کړل؛ ځکه چې دوی ظالمان وو.


69
Q.S التوبه (9:69)

كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(ستاسو منافقانو او مشرکانو حالت) د هغو کسانو په څیر دی چې ستاسو څخه مخکې وو، دوی له تاسو څخه ډیر قوي دي، او ډیر مال او اولاد لري. نو دوی له خپلې برخې څخه خوند اخیستی دی، او تاسو له خپلې برخې څخه خوند اخیستی دی لکه څنګه چې له تاسو څخه مخکې وو، او تاسو د (دروغجنو شیانو) په اړه خبرې کوئ لکه څنګه چې دوی د دوی په اړه خبرې کوي. د دوی عملونه په دې نړۍ او آخرت کې ضایع کیږي. دوی هغه کسان دي چې زیان منونکي دي.


70
Q.S التوبه (9:70)

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ایا دوی ته د هغو کسانو خبر نه دی رسیدلی چې له دوی څخه مخکې وو، (لکه) د نوح قوم، عاد، ثمود، د ابراهیم قوم، د مدین قوم او د هغو سیمو (اوسیدونکي) چې ویجاړ شوي وو؟ دوی ته پیغمبران ښکاره دلیلونه راوړي وو، الله پر دوی ظلم نه دی کړی، بلکې دوی پر ځانونو ظلم کاوه.


13
Q.S یونس (10:13)

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

او په رښتيا چې موږ له تاسو څخه مخکې خلک هلاک کړل کله چې هغوی ظلم وکړ، که څه هم د هغوی رسولان (حقیقي معلومات) راوړي وو، خو هغوی هیڅ ایمان نه راوړ. موږ ګناهکارانو ته همداسې سزا ورکوو.


39
Q.S یونس (10:39)

بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

په حقیقت کې (حقیقت دا دی)، دوی هغه څه ردوي چې دوی لا تر اوسه په بشپړ ډول نه پوهیږي او لا تر اوسه یې وضاحت نه دی ترلاسه کړی. په ورته ډول، هغه خلک چې له دوی څخه مخکې وو، د (پیغمبر) انکار کړی و. نو د ظالمانو پایلو ته پام وکړئ.


73
Q.S یونس (10:73)

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

بیا هغوی په هغه (نوح) دروغ وویل، بیا موږ هغه او هغه کسان چې په کښتۍ کې ورسره وو وژغورل او هغوی مو خلیفه کړل او هغه کسان مو ډوب کړل چې زموږ آیتونه یې دروغ ګڼلي وو. نو د هغو کسانو پایلې ته پام وکړئ چې ګواښل شوي وو.


92
Q.S یونس (10:92)

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ

fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).

نو نن موږ ستا جسد وژغوره ترڅو ته د هغو کسانو لپاره عبرت شې چې له تا وروسته راځي، خو ډېری خلک زموږ نښې (قدرت) نه مني.


102
Q.S یونس (10:102)

فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

نو دوی د هغو پیښو پرته بل څه ته انتظار نه کوي چې د هغو کسانو په څیر دي چې له دوی څخه مخکې تیر شوي وو. ووایه: "نو انتظار وکړئ، زه هم ستاسو سره د انتظار کونکو څخه یم."


49
Q.S هود (11:49)

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

دا د هغو غیب خبرونو څخه دي چې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) وحې کړې دي؛ نه ته پرې پوهېدې او نه ستا قوم له دې مخکې پوهیده. نو صبر وکړه، په حقیقت کې (ښه) پایله د پرهیزګارانو لپاره ده.


89
Q.S هود (11:89)

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

او اې زما قومه! زما او ستاسو ترمنځ شخړه دې تاسو ګناه ته اړ نه کړي، چې تاسو ته به د هغه عذاب په څېر عذاب درکړل شي چې د نوح قوم، د هود قوم یا د صالح قوم ته راغلی و، پداسې حال کې چې د لوط قوم له تاسو څخه لرې نه و.


100
Q.S هود (11:100)

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

دا د هغو ښارونو (چې ویجاړ شوي دي) ځینې خبرونه دي چې موږ تاسو ته (ای محمده) ویلي دي، د ځینو یې لا هم نښې نښانې پاتې دي، او ځینې یې ویجاړ شوي دي.


101
Q.S هود (11:101)

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

او موږ پر هغوی ظلم نه دی کړی، بلکې هغوی پر ځانونو ظلم کړی دی، نو کله چې ستا د رب عذاب راغی، نو هغه څه چې دوی یې له الله پرته عبادت کاوه، هیڅ ګټه یې ونه کړه، بلکې یوازې د هغوی هلاکت یې زیات کړ.


102
Q.S هود (11:102)

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

او دا ستا د رب سزا ده کله چې هغه هغو هېوادونو ته عذاب ورکوي چې ظلم کوي، په حقیقت کې د هغه سزا ډېره دردناکه او ډېره درنه ده.


103
Q.S هود (11:103)

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

په حقیقت کې، پدې کې باید د هغو کسانو لپاره یو درس وي چې د آخرت له عذاب څخه ویره لري. دا هغه ورځ ده چې ټول انسانان به (د حساب لپاره) راټول شي، او دا هغه ورځ ده چې (ټول مخلوقات به یې شاهد وي).


120
Q.S هود (11:120)

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

او د رسولانو ټولې کیسې، موږ تاسو ته (محمد صلی الله علیه وسلم) بیانوو، ترڅو په دې کیسو سره ستاسو زړونه قوي کړو؛ او په دې کې تاسو ته (ټول) حق، نصیحت او اخطار درکړل شوی دی د هغو کسانو لپاره چې ایمان راوړي.