فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ
faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).
इस करिए अस उस समें दे लोकें ते उसदे बाद आने आह्लें लेई (ऐसा) चेतावनी दित्ती ते पुण्यात्माएं आस्तै इक सबक बनाई दित्ता।
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).
ए अल्लाह दे आयत हन, असीं तुहानूं सही पढ़दे हां ते तुसीं (मुहम्मद) सचमुच रसूले हो।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
क्या तुसें उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं दित्ता जेह्ड़े इब्राहीम कन्नै उंदे रब दे बारे च बहस करदे हे, कीजे अल्लाह ने उसी इक राज (शक्ति) दित्ती ही। जदुं अब्राह़म ने ग् लाया, “मेरा प्रभु ओह़ गै ऐ, जेका जिंदा करदा ऐ ते मौत दा कारण बनदा ऐ” तां उन् ने ग् लाया, “मैं बी जीवन देई सकना ऐ ते मौत बी करी सकना ऐ।” इब्राहिम ने आख्या, "अल्लाह ने पूरब तों सूरज उभारा, इस करके उसने पश्चिम तों उभारा।" तो काफ़र करन वाला उलझन विच हो जांदा है। अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी हालत दे समान ही। उन्होनें साडी आयतों को झूठा, इस करिए अल्लाह ने उन्हें गुनाह दी सजा दित्ती। अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
जित्थें बी ओह् बेइज्जत कन्नै भरोचे दे न, जदूं तकर ओह् अल्लाह दी रस्सी (धर्म) ते मनुक्खें कन्नै रस्सी (वादे) गी (पकड़ना) नेईं लैंदे। उनेंगी अल्लाह कोला गुस्सा मिलदा हा ते (हमेशा) दुखें कन्ने भरोचे दे हे। ए इस करिए ऐ की ओ अल्लाह दी आयतें दा इन्कार करदे न ते नबीएं गी मारदे न, बिना कुसै अधिकार (सही कारण) दे। एह् इसलेई ऐ की जे ओह् आज्ञा नेईं मनदे ते सीमाएं दा उल्लंघन करदे न।
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
सचमुच तुहाडे पहलां (अल्लाह) दी सुन्नत बीती गई है, इस करके धरती दे (सब कोने) दी यात्रा करो ते देखो कि इन्कार करन वाले (रसूलें) दा क्या अंत है।
اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
जे तुहानूं (उहुद दी लड़ाई विच) जख्म होया तां उहनां नू (बदर दी लड़ाई विच) वी इसी जख्म होया। ते एह् समें (सफलता ते विनाश दे) अस लोकें च बारी-बारी कन्नै बदलदे रौंह्दे आं (तां जे उनेंगी सिखाया जा), ते तां जे अल्लाह मुसलमानें गी (काफिरें थमां) भेद करी सकै ते तुंदे च किश गी शहीद बनाई सकै। ते अल्लाह गलत करने आलें कन्ने प्यार नेईं करदा।
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
ते कितने नबी अपने पुण्य अनुयायियों दी बड़ी संख्या दे कन्ने लड़दा रेहा। अल्लाह दे रास्ते च उंदे उप्पर आई दी मुसीबतें कन्नै ओह् कमजोर नेईं हे ते ना गै उनेंगी हिम्मत खोई गेई ते ना गै उनेंगी (दुश्मन दे सामने) आत्मसमर्पण कीता गेआ। ते अल्लाह मरीज कन्ने प्यार करदा ऐ।
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
ते (मुहम्मद) गी आदम दे दो पुत्तरें दी कहानी दे बारे च सच्चाई दस्सो, जदूं उने दोनों ने कुर्बानी चढ़ाया तां उंदे च इक (हबिल) दा (बलिदान) स्वीकार कीता गेआ ते दुए (काबिल) गी स्वीकार नेईं कीता गेआ। उसने (काबिल) ने आख्या, “सचमुच मैं तुहानू ज़रूर मार देगा!” उने (हबिल) आख्या, "वास्तव च अल्लाह सिर्फ उन लोकें कोला (दान) स्वीकार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।"
قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ
qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).
सचमुच, तुहाडे तों पहलां लोकां दा इक समूह सी जो (अपने नबी कोल) इसी तरह दी गल्लां पुच्छदा सी, फिर ओह काफिर हो गए।
اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ
alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).
क्या उन्हां ने ध्यान नहीं दित्ता कि उन्हां तों पहलां कितनी पीढ़ियां नूं असीं नष्ट कर दित्ता है, भले ही (उन पीढ़ियां नूं) असीं धरती ते उन्हां दी स्थिति स्थापित कीती है, यानी इक अडिगता जो असीं तुहानूं कदे नहीं दित्ता। अस उंदे उप्पर भारी बरखा पाई ते उंदे थल्ले नदियें गी बहाई दित्ता, फिरी अस उनेंगी उंदे अपने पापें आस्तै नष्ट करी दित्ता, ते उंदी पीढ़ी दे बाद इक होर पीढ़ी पैदा कीती।
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ते सचमुच तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे कुझ रसूले दा मजाक उड़ाया गया, जिस करके सजा उहनां ते उतर गई, जिन्हां ने उन्हां दा मजाक उड़ांदे सन, उन्हां दे मजाक दे जवाब विच।
قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
(मुहम्मद) कहो, "धरती दी खोज करो, फिर देखो झूठ बोलने वालों दा अंत क्या है।"
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ
wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).
ते सचमुच तुंदे कोला पैह्ले दे दूतें कन्नै झूठ बोलेआ गेआ हा, पर उंदे उप्पर झूठ ते सताए गेदे सताएं कन्नै धीरज रखदे हे, जिसलै तकर साढ़ी मदद उंदे कोल नेईं आई गेई। ते अल्लाह दे वाक्य (फरमान) नू कुझ वी नहीं बदल सकदा। ते सच च तुंदे कोल प्रेरितें दे संदेश दा इक हिस्सा आया ऐ।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).
ते सचमुच, असीं तुहाडे तों पहलां दे लोकां कोल (रसूले) भेज दित्ते हन, फिर असीं उन्हां नू गरीबी ते दुखी (उपलब्ध) कीता, तां कि ओह नम्रता नाल (अल्लाह) दी दुआ करन।
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
मुशरिर कहनगे, "अगर अल्लाह चाहंदे तां असीं उहदे नाल साथी नहीं करदे, ना ही साडे पुरखां ने, ते असीं किसे वी चीज़ नू मना नहीं करदे।" उसी तरह उंदे कोला पैह्ले जेह्ड़े झूठ बोलदे हे (दूत) जदूं तकर उनेंगी साढ़ी सजा दा स्वाद नेईं चखया। (मुहम्मद) कहो, "क्या तुहाडे कोल कोई ज्ञान है जो तुसीं साडे कोल पहुंचा सकदे हो? जो तुसीं पालन करदे हो ओ सिर्फ अंदाजा ही है, ते तुसीं सिर्फ सोचदे हो।"
وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ
wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).
कितनी ज़मीनां नूं असीं नष्ट कर दित्ता है, साडी तड़प (उस दे वासी ते) रात नू आया सी, जां दिन विच आराम करदे सी।
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
इस आस् ते जदुं साढ़ा तड़प उंदे उप् पर आया, तां उंदी शिकायत इस गल् ला कोला बी जादा किश नेई ही के "सच् च गै अस गै गलत करने आले हे।"
فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ
fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).
इस करिए उने उसी (नूह) दा इन्कार करी ओड़ेया। फिरी अस उसी ते उंदे कन्ने जहाज च बैठे दे लोकें गी बचाई लेआ। साडे आयत दा इन्कार करने आलें गी अस डुबोई दिंदे आं। सचमुच, ओह इक ऐसे लोक न जेड़े (उंदे दिलें दी अक्खीं) न।
فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
इस आस् ते अस उसी (हुद) ते उंदे कन् ने रौह़ने आलें गी अपनी दया कन् ने बचाई लेत्ता ते उनें लोकें गी उंदी जड़ें तकर नाश करी ओड़ेया, जिनेंगी साढ़े निशानें गी झ़ूठा करदे हे। ओह़ विश् वासी नेई ह़न।
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
उस बेले उन्हें गी भूंचाल आया ते ओह अपने घरें दे खंडहर च मरे दे हे।
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
फिरी ओह़ (सालेह) उनेंगी छड्डी ओड़ेया, ते ग् लाया, "हे मेरे लोकें! सचमुच, मैं तुंदे तकर अपने रब दा संदेश दित्ता ऐ ते तुसेंगी सलाह बी दित्ती ऐ। पर तुसेंगी सलाह देने आले लोकें गी पसंद नेई ऐ।"
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
ते असीं उंदे उप्पर बरखा (पत्थर) दी बरखा कीती। इस आस् ते इस गल् ला उप् पर ध़् यान देयो के पाप करने आले मानू कन् ने केह़ ह़ोदा ऐ।
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
ते मुसलमानें गी अल्लाह दे रस्ते कोला डराइयै ते उसी भटकाने दी इच्छा कन्नै कुसै बी रस्ते पर नेईं बैठो। याद रखो जदों तुसीं थोड़े सी, फिर अल्लाह ने तुहाडी गिणती वधा दित्ती। ते नुकसान पजाने आलें दा केह़ होंदा ऐ, इस उप् पर ध़् यान देयो।
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
शुएब दा इन्कार करने आले लोक इय् यां हे जिंया ओह़ कदे बी उस (देश) च नेई रौंदे हे। शुएब दा इन्कार करने आले गै हारदे न।
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).
इस आस् ते शुएब उनेंगी एह़ ग् लांदे होई छड्डी ओड़ेया, "हे मेरे लोकें! सचमुच, मैं तुसेंगी अपने रब दा संदेश दित्ता ऐ ते तुसेंगी सलाह बी दित्ती ऐ। तां मैं काफिरें आस् ते किय् यां दुखी होग?"
وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ
wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).
ते अस इक नबी गी कुसै मुल्ख च नेईं भेजेआ, (और ओदे निवासियें उस नबी गी नकार दित्ता), पर अस उंदे निवासियें गी कठिनाई ते दुखें गी लाया तां जे ओह् अपने आप गी नम्र करियै (आधीन) करी सकन।
ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
फिर असीं दुखां दी जगह सुख नाल बदल दित्ता (तां कि उन्हां दी संतान ते दौलत) वद्ध हो जावे, फिर उन्हां ने आख्या, "सचमुच साडे पुरखें ने दुख ते सुख दा अनुभव कीता सी," इस करके असीं उन्हां नू अचानक तड़पाया, बिना उन्हां दे एहसास होए।
اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).
या क्या उन लोकें गी साफ नेईं ऐ जेड़े उदे निवासियें दे बाद धरती दा वारिस बनदे न जे जेकर अस चाह्न्दे आं तां उनेंगी उंदे पापें दी सजा जरूर देगे, ते उंदे दिलें उप्पर मुहर लांदे आं तां जे ओह् (सक) नेईं सुनी सकन।
تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ
tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).
इह ज़मीनां हन (जिन्हां नू असीं नष्ट कर दित्ता), असीं तुहानूं उन्हां दी कुझ कहानियां सुनांदे हां। उंदे दूत असल च उंदे कोल साफ सबूत लेइयै आए दे हे। पर उनेंगी (उसी बी) उस गल् ला उप् पर विश् वास नेई हा, जिसी उनेंगी पैह़लैं नकार दित्ता हा। इस चाल्ली अल्लाह काफिरें दे दिलें उप्पर मुहर लांदा ऐ।
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
उंदे बाद असें मूसा गी अपने सबूतें कन्नै फिरौन ते उंदे लोकें दे सरदारें गी भेजेआ, ते उनेंगी सबूतें दा इन्कार करी दित्ता। इस करिए ध्यान देओ जे नुकसान पजाने आह्लें दा केह् होंदा ऐ।
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).
ते उन्हां नू (मुहम्मद) पढ़ो, जिस बंदे नू असीं अपनी आयत दित्ती है, उस दी खबर पढ़ो, फिर ओह आयत तों अलग हो जांदा है, फिर उस दे पिच्छे शैतान (जद तक उस नूं प्रलोभन नहीं हो जांदा), फिर ओह उन लोकां विचों इक बण जांदा है जो भटकदे हन।
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
ते जेकर अस चांदे तां अस उस (आयत) कन्नै (उसदा स्तर) उप्पर चुक्की लैंदे, पर ओह् दुनिया दी ओर झुकदा हा ते अपनी (नीचली) इच्छाएं दा पालन करदा हा, तां ओह्दी मिसाल कुत्ते दी तर्ज पर ऐ, जेकर तुस उसी भगांदे ओ तां तुस उंदी जीभ गी बाहर कड्ढदे ओ ते जेकर तुस उसी छोड़दे ओ तां ओह् अपनी जीभ गी बाहर कड्ढी लैंदा ऐ (ओह् बी)। साढ़े आयत दा इन्कार करने आलें दा ऐसा दृष्टांत ऐ। तो उन कहानियां गी सुनाओ तां जे उनेंगी सोचने पर मजबूर करी दित्ता जा।
سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ
sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).
साडे आयत दा इन्कार करन वाले दी मिसाल बहुत बुरी है; अपने आप गी गलत करदे न।
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).
(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी स्थिति दे समान ही। उन्होनें अल्लाह दी आयतें दा इन्कार कीता, इस करिए अल्लाह ने उन्हें गुनाह दी सजा दित्ती। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान ऐ ते उंदी सजा बड़ी कठोर ऐ।
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी स्थिति दे समान ही। उन्हां ने अपने रब दे आयत दा इन्कार कित्ता, इस करके असीं उन्हां दे पापें दे कारण उन्हां नूं नष्ट कर दित्ता ते असीं फिरौन ते ओस दे अनुयायी नू डुबो दित्ता; कीजे ओह़ गैर-इंसाफी दे लोक ह़न।
كَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَّاَكْثَرَ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۗ فَاسْتَمْتَعُوْا بِخَلَاقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلَاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلَاقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَالَّذِيْ خَاضُوْاۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
kal-lażīna min qablikum kānū asyadda minkum quwwataw wa akṡara amwālaw wa aulādā(n), fastamta‘ū bikhalāqihim fastamta‘tum bikhalāqikum kamastamta‘al-lażīna min qablikum bikhalāqihim wa khuḍtum kal-lażī khāḍū, ulā'ika ḥabiṭat amāluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(तुहाडे पाखंडी ते मुशरिक दी हालत) तुहाडे तों पहलां दे समान है, ओह तुहाडे तों वी ताकतवर हन, ते धन ते बच्चे वी वद्ध हन। तो उन्हां ने अपने हिस्से दा मजा लेया है, ते तुसीं अपने हिस्से दा मजा लेया है जिवें तुहाडे हिस्से दा मजा लैण तों पहलां ने, ते तुसीं (झूठी गल्लां) दी गल्ल करदे हो जिवें ओह उन्हां दे बारे विच गल्ल करदे ने। दुनियां ते परलोक च उंदे कर्म बर्बाद होंदे न। उह ही हार जांदे ने।
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
क्या उन्हां तक (उन्हां दे बारे विच) खबर नहीं पहुंची जो उन्हां तों पहलां सन, (अर्थात) नूह दे लोग, ‘अद, समुद, अब्राहम दे लोग, मद्यान दे लोग, ते (जिन्हां दे निवासी) उन मुल्कां दे नष्ट हो चुके सन? दूत उंदे कोल साफ सबूत लेई आए हे; अल्लाह ने उंदे कन्ने अन्याय नेईं कीता, पर उने अपने आपै गी अन्याय कीता।
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
ते सचमुच, अस तुंदे कोला पैहले दे लोकें गी तबाह करी ओड़ेया, जदूं ओह अन्याय करदे हे, भले ही उंदे दूत (असली) जानकारी कन्ने आए दे हे, पर ओह बिल्कुल विश्वास नेईं करना चांह्दे हे। इस चाल्ली अस पाप करने आलें गी इनाम दिंदे आं।
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
असल विच (सच्चाई तां ए हे कि ओ उस चीज़ दा इन्कार करदे हन जो उन्हां कूं अज तक पूरी तरह नाल पता कैनी अते अज तक उन्हां दी सफाई कैनी मिली। उसी तरह उंदे कोला पैह़लैं मौजूद लोकें बी (प्रेरित) दा इन्कार करी ओड़ेया हा। इस करिए बेईमान लोकें दे नतीजें उप्पर ध्यान देओ।
فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ
fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).
फिर उहनां (नूह) दे बारे विच झूठ बोलेया, फिर असीं उस नूं ते उस नाल जहाज विच बैठे लोकां नूं बचाया, ते असीं उहनां नूं खलीफा बणा दित्ता ते असीं उहनां नूं डुबो दित्ता जिन्हां ने आपणीआं आयतां दा झूठा झूठ कीता। इस करिए जिनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही उंदे नतीजे उप्पर ध्यान देओ।
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ
fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).
तो अज्ज अस्सां तुहाडे शरीर नू बचाया तां कि तुसीं तुहाडे बाद आण वाले लोकां वास्ते सबक बण सकदे हो, पर ज्यादातर लोक साडे निशानियां (शक्ति) दा ध्यान नहीं रखदे।
فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
इस आस् ते ओह़ कुसे बी चीज दा इंतजार नेई करदे, सिवाय (घटनाएं) दे समान, जेकी उंदे शा पैह़लैं गुजरे दे लोकें उप् पर आई ही। ग् लाओ, “इस आस् ते रुको, अऊं बी तुंदे कन् ने इंतजार करने आलें च शामल ऐं।”
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
इह कुझ अनदेखी खबरां हन जिन्हां नू असीं तुहाडे (मुहम्मद) ते प्रगट कीता है; तुसें कदें बी नेई पता हा ते ना गै तुंदे लोकें गी इस थमां पैह् ले पता हा। तो धैर्य रखो, सचमुच, (अच्छा) नतीजा पुण्यात्मां वास्ते है।
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
ते हे मेरे लोक ! मेडे (ते तुवाड़े) दे विचों टकराव तुवाकुं पाप करण दे काहनी, ताकि तुवाकुं उवें ही तड़पाया वेसे जो नूह दे लोगें, हुद दे लोगें या सालेह लोगें कूं आया, जबकि लूत दे लोग तुवाड़े कलों दूर काहनी।
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ
Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).
एह् कुसै-कुसै कस्बे (जिनेंगी तबाह होई गेदा ऐ) दी खबर ऐ जेह्ड़ी असें तुसेंगी (हे मुहम्मद) दस्सी ऐ। उंदे च अजें बी उंदे निशान न, ते (दूए) बी न जेह्ड़े नष्ट होई गेदे न।
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ
wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).
ते असीं उंदे कन्ने अन्याय नेईं कीती, पर उने अपने आपै गी अन्याय कीता, इस करी उनेंगी अल्लाह दे अलावा जेह्ड़ी इबादत कीती ही, उसी उंदे उप्पर ज़रा बी फायदा नेईं होआ जिसलै तुंदे रब दी सजा आई गेई। इसनें उंदी तबाही गी गै बधाया।
وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ
wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).
ते इह तुहाडे रब दी सजा है जदों ओह (अन्याय करन वाले) मुल्कां नूं तड़पांदा है। सचमुच, उंदी सजा बड़ी दुखद ऐ, बड़ी भारी ऐ।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ
inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).
सचमुच इस च उनें लोकें आस्तै इक सबक होना चाहिदा जेह्ड़े परलोक दी सजा थमां डरदे न। ओह् दिन ऐ जिसलै सारे मनुक्ख इकट्ठे होंदे न (जिसदा हिसाब लाना चाहिदा), ते ओह् दिन गै (सभनें प्राणियें आसेआ) गवाही दित्ती जंदी ऐ।
وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).
ते रसूलें दी सारी कहानियां, अस तुसें गी (मुहम्मद) दस्सने आं, तां जे उनें कहानियां कन्ने अस तुंदे दिलें गी मजबूत करचे; ते इस च तुसें गी (सब) सच्चाई, सलाह ते चेतावनी दित्ती गेई ऐ जेड़े विश्वास करदे न।