وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ
wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).
Agus chaidh fhoillseachadh do Noah, “Biodh fios agad nach bi creidmhich am measg do shluaigh, ach a-mhàin an fheadhainn a tha dha-rìribh a’ creidsinn (a-mhàin), mar sin na bi brònach mu na nì iad.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
Agus mura biodh sinn air do (chridhe) a neartachadh, cha mhòr nach biodh tu air claonadh nan aghaidh.
قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ
qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).
Thuirt (Allah), “Na biodh eagal oirbh (cha bhith e comasach dhaibh ur marbhadh)! Mar sin falbhaibh leibh le ar comharraidhean (mìorbhailean); gu dearbh, tha sinn maille ribh ag èisteachd (ris na tha iad ag ràdh),
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ
wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).
Agus dh’fhoillsich sinn (dh’àithn sinn) do Mhaois, “Rach air an oidhche a’ toirt mo sheirbhisich (Clann Israeil) leat, oir gu cinnteach thèid do ruagadh.”
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
Fhreagair e (Maois), “Cha tèid mi a ghlacadh gu bràth; gu dearbh tha mo Thighearna maille rium, stiùiridh e mi.”
فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ
fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).
An sin dh’fhoillsich sinn do Mhaois, “Buail a’ mhuir le do bhata.” Mar sin sgoilt a’ mhuir, agus bha gach pàirt coltach ri beinn mhòr.
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
Thuirt e (Allah), “Neartaichidh sinn sibh (cuidichidh sinn sibh) le ur bràthair, agus bheir sinn cumhachd mhòr dhuibh le chèile, agus mar sin cha bhith e comasach dhaibh ur ruighinn; (fàgaidh sibh le chèile) a’ toirt ar mìorbhail, bidh sibhse agus an fheadhainn a leanas nur buaidh.”