Q.S Aska-Skams (اَلشَّمْس) - 15 Tal av versum

وَالشَّمْسِ وَضُحٰىهَاۖ

wasy-syamsi wa ḍuḥāhā.

Við sólini og strálum hennara um morgunin,

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰىهَاۖ

wal-qamari iżā talāhā.

eftir mánaðinum, tá ið tað fylgir við,

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰىهَاۖ

wan-nahāri iżā jallāhā.

við tí degi, tá ið tað kemur fram,

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىهَاۖ

wal-laili iżā yagsyāhā.

um náttina, tá ið tað fjalir tað (bølamyrkur),

وَالسَّمَاۤءِ وَمَا بَنٰىهَاۖ

was-samā'i wa mā banāhā.

við himlinum og teirra (undurfullu) myndugleika,

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰىهَاۖ

wal-arḍi wa mā ṭaḥāhā.

fyri jarðarinnar skuld og vídd hennara,

وَنَفْسٍ وَّمَا سَوّٰىهَاۖ

wa nafsiw wa mā sawwāhā.

fyri sálarinnar skuld og hennara fullkomileika (skapan),

فَاَلْهَمَهَا فُجُوْرَهَا وَتَقْوٰىهَاۖ

fa alhamahā fujūrahā wa taqwāhā.

tá gav Hann honum íblástur (vegin til) óndskap og gudsótta,

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰىهَاۖ

qad aflaḥa man zakkāhā.

sanniliga heppin er tann, sum reinsar hana (ta sálina),

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰىهَاۗ

wa qad khāba man dassāhā.

og hvør missur tað er fyri tey, sum dálka tað.

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰىهَآ ۖ

każżabat ṡamūdu biṭagwāhā.

(Fólkið í) Samud hevur logið (sendiboð sín), tí tey yvirtóku (órættvís) mørk,

اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰىهَاۖ

iżimba‘aṡa asyqāhā.

tá ið tann mest ørkymlaði teirra millum reisti seg upp,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰهَاۗ

fa qāla lahum rasūlullāhi nāqatallāhi wa suqyāhā.

tá segði ápostulin hjá Allah (Saleh) við teir: "(Latið) hesa kamelin frá Allah við sínum drekkamunni."

فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَاۖ

fa każżabūhu fa ‘aqarūhā fa damdama ‘alaihim rabbuhum biżambihim fa sawwāhā.

Men teir lógu fyri honum og slaktaðu hann, so Gud oyðilegði teir fyri syndir teirra, so sló hann teir (til jørðina),

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰهَا ࣖ

wa lā yakhāfu ‘uqbāhā.

og Hann er ikki bangin fyri avleiðingunum.