Q.S Á-Takwir (اَلتَّكْوِير) - 29 Tal av versum

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْۖ

iżasy-syamsu kuwwirat.

Tá sólin rullar runt,

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْۖ

wa iżan-nujūmunkadarat.

og tá ið stjørnurnar falla,

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْۖ

wa iżal-jibālu suyyirat.

og tá ið fjøllini eru oyðiløgd,

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْۖ

wa iżal-‘isyāru ‘uṭṭilat.

og um barnshavandi kamelar verða sleptir (ikki ansaðir eftir),

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْۖ

wa iżal-wuḥūsy ḥusyirat.

og tá ið villdjór eru savnað,

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْۖ

wa iżal-biḥāru sujjirat.

og tá ið heimshøvini verða hitað,

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْۖ

wa iżan-nufūsu zuwwijat.

og tá ið andarnir eru sameindir (við likamið), .

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ

wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.

og um tær barnagenturnar, sum vóru grivnar livandi, vórðu spurdar,

بِاَيِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْۚ

bi'ayyi żambin qutilat.

fyri hvørja synd varð hann dripin?

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْۖ

wa iżaṣ-ṣuḥufu nusyirat.

Og tá síðurnar (næstakærleiksskráir) eru opnaðar víða,

وَاِذَا السَّمَاۤءُ كُشِطَتْۖ

wa iżas-samā'u kusyiṭat.

og tá ið himmalin er upploystur,

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْۖ

wa iżal-jaḥīmu su‘‘irat.

og tá ið helviti Jahims er kveikt,

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْۖ

wa iżal-jannatu uzlifat.

og tá ið himmalin verður nærlagdur,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ اَحْضَرَتْۗ

‘alimat nafsum mā aḥḍarat.

hvør sál skal vita, hvat hon hevur gjørt.

فَلَآ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِۙ

falā uqsimu bil-khunnas(i).

Eg svørji við stjørnurnar,

الْجَوَارِ الْكُنَّسِۙ

al-jawāril-kunnas(i).

sum snúgva seg og seta,

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَۙ

wal-laili iżā ‘as‘as(a).

við náttina, tá ið hon er farin,

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَۙ

waṣ-ṣubḥi iżā tanaffas(a).

og um morgunin, tá ið tað hevur brotið,

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

tað er sanniliga orðið hjá (Allah), borið av einum heiðurligum sendiboði (Gabriel),

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِيْنٍۙ

Żī quwwatin ‘inda żil-‘arsyi makīn(in).

valdseigarin, av høgum tign hjá (Allah) Harranum av hásætinum,

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍۗ

muṭā‘in ṡamma amīn(in).

sum har (í einglaríkinum) er lýðin og álítandi.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍۚ

wa mā ṣāḥibukum bimajnūn(in).

Og fylgisveinur tín (Muhammed) er ikki ein galningur.

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِۚ

wa laqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn(i).

Og sanniliga sá hann (Muhammed) hann (Gabriel) í klára sjónarringinum.

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ

wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).

Og hann (Muhammed) er ikki snøggur (trekur) at greiða frá tí ósjónliga.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۚ

wa mā huwa biqauli syaiṭānir rajīm(in).

Og (Koranin) er ikki orð hjá einum bannaðum Satani,

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَۗ

fa aina tażhabūn(a).

so hvar skalt tú fara?

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَۙ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

(Koranin) er einki annað enn ein áminning til allar heimar,

لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ

liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).

(nevniliga) tí tann av tykkum, sum ynskir ​​at ganga beinan veg.

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Og tú kanst ikki vilja (fylgja teirri leiðini) uttan so at tað er vilja av Allah, Harranum av øllum heimunum.