Q.S Fajr (اَلْفَجْر) - 30 Tal av versum

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

Í morgunroðni,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

um tíggjundu nátt,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

við javnum og ójavnum,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

um náttina, sum tað gongur.

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

Er eið í hesum (sum er góðtikið) fyri skiljandi fólki?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

Gavst tú ikki (Muhammed) gætur eftir, hvussu Harri tín handlaði móti (fólkinum í) 'Ad?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

(nevniliga) íbúgvarnir í Iram (høvuðsstaðnum í 'Ad) sum hava høgar bygningar,

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

sum ongantíð er bygdur (býur) sum hann í øðrum londum,

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

og (ímóti) samudfólkinum, sum høgdu teir stóru steinarnar í dalinum,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

og (móti) Fárao, sum hevði pinnar (stórar bygningar),

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

tey, sum fremja valdsrætt innan landið,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

tá gjørdu teir nógvan skaða í landinum,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

av tí, at Harri tykkara legði revsingarpískuna á teir,

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

Jú, Harri tín hyggur sanniliga.

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

So hvat menniskjanum viðvíkur, tá ið Gud roynir hann og síðani dýrdar hann og gevur honum gleði, tá sigur hann: “Gud mín hevur dýrmett meg.”

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

Men um Gud roynir hann og avmarkar hansara uppihald, so sigur hann: "Gud mín hevur forrættað meg."

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

Gott er! Tú æra ikki so mikið sum einkjur,

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

og tit bjóða ikki hvørjum øðrum at geva fátækum at eta,

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

meðan tú forbrúkar arvin við at blanda (halal og haram),

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

og tú elskar ríkidømi við ov nógvum kærleika.

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

Gott er! Um jørðin verður ristin í røð (samanstoyt),

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

og Guð tykkara kom; og einglar stilla seg upp,

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

ok var þann dag helviti sýnt; Tann dagin verður menniskjað tilvitað, men tann tilvitanin verður honum ikki til gagns longur.

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

Hann segði: "Tað hevði verið betri, um eg fyrst gjørdi (dygd) fyri mítt lív."

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

So tann dagin verður eingin revsaður sum Hansara (rættvísa) revsing,

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

og eingin bindur sum bond Hansara.

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

O friðarlig sál!

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

Vend aftur til Harra tín við einum hjarta, sum er nøgdur og nøgdur við Hann.

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

So komið inn í røðina av Mínum tænarum,

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

og far inn í Mín himmal.