Q.S Al-Qamar (اَلْقَمَر) - 55 Tal av versum

اِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ

iqtarabatis-sā‘atu wansyaqqal-qamar(u).

Tá (Dómadagurin) nærkaðist, kloyvdist mánin.

وَاِنْ يَّرَوْا اٰيَةً يُّعْرِضُوْا وَيَقُوْلُوْا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

wa iy yarau āyatay yu‘riḍū wa yaqūlū siḥrum mustamirr(un).

Og um teir (fjølguddómarnir) síggja eitt tekin (undur), so venda teir sær burtur og siga: "(Hetta er) áhaldandi galdur."

وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).

Og teir noktaðu (Muhammed) og fylgdu ynskjum hansara, hóast hvørt mál hevði fyriskipan.

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنَ الْاَنْۢبَاۤءِ مَا فِيْهِ مُزْدَجَرٌۙ

wa laqad jā'ahum minal-ambā'i mā fīhi muzdajar(un).

Og sanniliga eru komnar til teirra fleiri søgur, har hóttanir eru (til vantrúgv), .

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

(tað er) fullkomin vísdómur, men ávaringarnar eru til fánýtis (fyri teir), .

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ اِلٰى شَيْءٍ نُّكُرٍۙ

fa tawalla ‘anhum, yauma yad‘ud-dā‘i ilā syai'in nukur(in).

So vend tær (Muhammed) bakið frá teimum tann dagin (tá) tann, sum kallar (eingilin) ​​bjóðar (teimum) til okkurt óhugnaligt (dómadagin),

خُشَّعًا اَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ كَاَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنْتَشِرٌۙ

khusysya‘an abṣāruhum yakhrujūna minal-ajdāṡi ka'annahum jarādum muntasyir(un).

eygnabrá teirra vóru niðursett, tá ið tey komu úr grøvini, sum vóru tey flúgvandi grasshoppur,

مُّهْطِعِيْنَ اِلَى الدَّاعِۗ يَقُوْلُ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

muhṭi‘īna ilad-dā‘(i), yaqūlul-kāfirūna hāżā yaumun ‘asir(un).

lýðin komu teir beinanvegin til tann, sum kallaði. Tey, sum vantrúgva, siga: “Hetta er ein torførur dagur.”

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ

każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).

Fyri teimum leyg fólkið hjá Nóa eisini (sendiboðin), so tey løgdu fyri tænara Okkara (Nóa) og søgdu: "Hann er ein galningur!" Síðan elti hann hann burtur við hóttanum.

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ

fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.

So hann (Nóa) klagaði til Harra sín: "Ja, eg eri vunnin, so hjálp (mær)."

فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ

fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).

Síðani lótu vit himmalshurðarnar upp við at (senda niður) vatn, sum helt út,

وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ

wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).

og Vit fingu jørðina at spretta út keldur av vatni, so (vatnið) møttist soleiðis, at (tey rann yvir, elvdu til) eina tilstand (vanlukku), sum varð ásett.

وَحَمَلْنٰهُ عَلٰى ذَاتِ اَلْوَاحٍ وَّدُسُرٍۙ

wa ḥamalnāhu ‘alā żāti alwāḥiw wa dusur(in).

Og vit bóru hann (Nóa) á einum (skipi) úr plankum og pinnum,

تَجْرِيْ بِاَعْيُنِنَاۚ جَزَاۤءً لِّمَنْ كَانَ كُفِرَ

tajrī bi'a‘yuninā, jazā'al liman kāna kufir(a).

sum sigldu undir Okkara umsorgan (eftirliti) sum endurgjald fyri tey, sum høvdu verið noktað (teirra fólk).

وَلَقَدْ تَّرَكْنٰهَآ اٰيَةً فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqat taraknāhā āyatan fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga hava vit gjørt tað skipið til eitt tekin (læru). So er tað nakar, sum er fúsur at taka undirvísing?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

So hvussu ræðulig er Mín revsing og Mín ávaring!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga, Vit hava gjørt Koranina lætta til ávaring, so er tað nakar, sum vil geva gætur?

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

każżabat ‘ādun fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

Ad fólkini noktaðu eisini tí. So hvussu ræðulig er Mín revsing og Mín ávaring!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

Jú, Vit hava blást sera sterkan vind á tey á áhaldandi vanlukkudegnum,

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

sum fáa fólk at falla í limbo, tey eru sum pálmar, sum eru dotnir niður við røtunum.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa kaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

So hvussu ræðulig er Mín revsing og Mín ávaring!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga, Vit hava gjørt Koranina lætta til ávaring, so er tað nakar, sum vil geva gætur?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ

każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).

Samudfólkini noktaðu eisini ávaringini.

فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ

fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).

So søgdu tey: "Hvussu skulu vit fylgja einum (vanligum) menniskja okkara millum? Jú, so eru vit veruliga farin av vegnum og eru ør."

ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ

a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).

Var tann opinberingin opinberað honum okkara millum? Sanniliga er hann (Saleh) ein sera lygnari (og) øvundsjúkur."

سَيَعْلَمُوْنَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْاَشِرُ

saya‘lamūna gadam manil-każżābul-asyir(u).

Seinni finna tey útav, hvør veruliga er lygnari (og) øvundsjúkur.

اِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْۖ

innā mursilun-nāqati fitnatal lahum fartaqibhum waṣṭabir.

Jú, Vit vilja senda ein kvennkamel sum roynd fyri tey, so bíða eftir teimum og ver tolsamur (Saleh).

وَنَبِّئْهُمْ اَنَّ الْمَاۤءَ قِسْمَةٌ ۢ بَيْنَهُمْۚ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ

wa nabbi'hum annal-mā'a qismatum bainahum, kullu syirbim muḥtaḍar(un).

Og sigi teimum, at vatnið er býtt teirra millum (við honkamelinum); øll hava rætt til at fáa tørn at drekka.

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ

fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).

So róptu teir vin sín, so fangaði hann (kamelin) og skar hann upp.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fakaifa kāna ‘ażābī wa nużur(i).

So hvussu ræðulig er Mín revsing og Mín ávaring!

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَكَانُوْا كَهَشِيْمِ الْمُحْتَظِرِ

innā arsalnā ‘alaihim ṣaiḥataw wāḥidatan fa kānū kahasyīmil-muḥtaẓir(i).

Vit sendu á teir eitt hart toruljóð, og teir gjørdust sum turrir rotnandi prikkar.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga, Vit hava gjørt Koranina lætta til ávaring, so er tað nakar, sum vil geva gætur?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطٍ ۢبِالنُّذُرِ

każżabat qaumu lūṭim bin-nużur(i).

Lutfólkið noktaði eisini ávaringini.

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

Jú, Vit sendu á teir ódn, sum bar steinar (sum datt á teir), uttan familjuna hjá Lut. Vit bjargaðu teimum áðrenn morgunin,

نِّعْمَةً مِّنْ عِنْدِنَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ شَكَرَ

ni‘matam min ‘indinā, każālika najzī man syakar(a).

sum ein tænasta frá okkum. Soleiðis løna vit teimum, sum eru takksom.

وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ

wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).

Og sanniliga hevði hann (Lut) ávarað tey um Okkara revsing, men tey søgdu Mína ávaring.

وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

Og sanniliga yvirtalaðu teir hann (at lata) gestir sínar (til teirra), so blindaðu Vit eygu teirra, so føla Mína revsing og Mína ávaring!

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

Og sanniliga verða tey dagin eftir veruliga rakt av varandi revsing.

فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ

fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).

So føl Mína revsing og Mína ávaring!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ ࣖ

wa laqad yassarnal-qur'āna liż-żikri fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga, Vit hava gjørt Koranina lætta til ávaring, so er tað nakar, sum vil geva gætur?

وَلَقَدْ جَاۤءَ اٰلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُۚ

wa laqad jā'a āla fir‘aunan-nużur(u).

Og sanniliga var ein ávaring komin til familjuna hjá Fárao.

كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كُلِّهَا فَاَخَذْنٰهُمْ اَخْذَ عَزِيْزٍ مُّقْتَدِرٍ

każżabū bi'āyātinā kullihā fa'akhażnāhum akhża ‘azīzim muqtadir(in).

Teir noktaðu øllum Okkara undurverkum, so Vit revsaðu teir við revsing frá tí Alvalda, tí Alvalda.

اَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ اُولٰۤىِٕكُمْ اَمْ لَكُمْ بَرَاۤءَةٌ فِى الزُّبُرِۚ

akuffārukum khairum min ulā'ikum am lakum barā'atun fiz-zubur(i).

Eru vantrúgvandi í tínum umhvørvi (fjølguddómarnir) betri enn teir, ella hevur tú longu trygd fyri frælsi (frá revsing) í undanfarnu bókunum?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ نَحْنُ جَمِيْعٌ مُّنْتَصِرٌ

am yaqūlūna naḥnu jamī‘um muntaṣir(un).

Ella tey siga: "Vit eru ein sameindur bólkur, sum heilt sikkurt fer at vinna."

سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّوْنَ الدُّبُرَ

sayuhzamul-jam‘u wa yuwallūnad-dubur(a).

Tann bólkurin verður avgjørt sigraður og teir fara at trekkja seg afturum.

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ اَدْهٰى وَاَمَرُّ

balis-sā‘atu mau‘iduhum was-sā‘atu adhā wa amarr(u).

Faktiskt er dómadagurin tann dagurin, sum teimum er lovaður og dómadagurin er ógvusligari og beiskari.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍۘ

innal-mujrimīna fī ḍalāliw wa su‘ur(in).

Jú, tey, sum synda, eru í villu (í hesum heimi) og verða í helviti (í eftirlívinum).

يَوْمَ يُسْحَبُوْنَ فِى النَّارِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْۗ ذُوْقُوْا مَسَّ سَقَرَ

yauma yusḥabūna fin-nāri ‘alā wujūhihim, żūqū massa saqar(a).

Dagin teir vórðu drignir til helvitis á andlitið á honum. (Tað varð sagt við teir): "Smakka helvitis eldi."

اِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنٰهُ بِقَدَرٍ

innā kulla syai'in khalaqnāhu biqadar(in).

Jú, Vit skaptu alt eftir máti.

وَمَآ اَمْرُنَآ اِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ ۢبِالْبَصَرِ

wa mā amrunā illā wāḥidatun kalamḥim bil-baṣar(i).

Og Okkara boð er bert (við) einum orði sum eygnabrá.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَآ اَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُّدَّكِرٍ

wa laqad ahlaknā asy-yā‘akum fahal mim muddakir(in).

Og sanniliga hava Vit oyðilagt tey, sum vóru sum tú (ótrúskapur). So er tað nakar, sum er fúsur at taka undirvísing?

وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوْهُ فِى الزُّبُرِ

wa kullu syai'in fa‘alūhu fiz-zubur(i).

Og alt, sum tey høvdu gjørt, varð skrásett í skrivibøkur.

وَكُلُّ صَغِيْرٍ وَّكَبِيْرٍ مُّسْتَطَرٌ

wa kullu ṣagīriw wa kabīrim mustaṭar(un).

Og alt (okkurt) lítið og stórt (alt) er skrivað.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَهَرٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa nahar(in).

Jú, tey gudsóttafullu eru í urtagarðum og áum,

فِيْ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيْكٍ مُّقْتَدِرٍ ࣖ

fī maq‘adi ṣidqin ‘inda malīkim muqtadir(in).

á einum fyrimunarligum stað hjá tí alvalda Gudi.