Q.S Við-Tur (اَلطُّور) - 49 Tal av versum

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

Við fjallið (Sinai),

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

og við Bókini, sum skrivað varð,

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

á opnum blaði,

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

fyri Baitulma'mur (Ka'ba) skuld,

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

við tí upphækkaða takinum (himlinum),

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

við sjógv fullan av aldum,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

Sanniliga skal revsing Harra tíns vissuliga henda,

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

einki kann standa ímóti tí,

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

tann dagin (tá ið) himmalin ristist harðliga,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

og ganga fjøll (flyta seg runt).

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

So vei teimum, sum liggja á tí degi.

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

Fólk, sum lata seg í lygn (syndarligar gerðir),

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

tann dagin (tá) teir vóru skumpaðir í helvitis av øllum sínum krafti.

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(Tað varð sagt við teir): "Hetta er tað helviti, sum tit áður noktaðu."

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

So er hetta galdur? Ella sást tú ikki?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Kom inn í tað (føl hitan í eldinum); um tú ert tolsamur ella ikki, so er tað tað sama fyri teg; Faktiskt fært tú bara løn fyri tað, tú hevur gjørt.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

Sanniliga, tey rættvísu verða í urtagarði og sælu,

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

gleðast um tað, sum Harri teirra hevur givið teimum, og Harri teirra skal verja tey fyri eldsins pínu.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(Tað verður sagt teimum): "Etið og drekkið við gleði sum løn fyri tað, tit hava gjørt."

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

Tey skulu leggja seg á sofur, sum eru skipaðar í røðum, og Vit skulu veita teimum pør av vakrum eygum jomfrúum.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

Og tey, sum trúgva, og eftirkomarar teirra, sum fylgja teimum í trúgv, til eftirkomarar teirra, vilja vit leggja okkum saman við teimum, og vit vilja ikki minka um lønina fyri teirra gerningar í nøkrum. Ein og hvør persónur er bundin av tí, hann hevur uppiborið.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

Og Vit vilja veita teimum eyka frukt og kjøt av øllum slag, sum tey ynskja.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(Har) vilja tey halda út til hvønn annan koppar, hvørs innihald ikki fer at (føra til) óvirkið tos ella synd.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

Og rundan um tey verða ungir menn, sum fara um (tæna) teimum, sum um teir vóru dýrgripir.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Og sum teir møttu hvørjum øðrum og heilsaðu uppá hvønn annan.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

Teir søgdu: “Ja, tá ið vit vóru millum familjur okkara, óttaðust vit (fyri at verða revsað”.

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

So gav Allah okkum náði og vardi okkum fyri helvitis pínu.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

Jú, vit hava tilbiðið Hann frá fornari tíð. Hann er hin mest gevandi av góðsku, hin mest miskunnsami.”

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

So verð ávaraður, tí av náði Harra tíns ert tú (Muhammed) hvørki ein spámaður ella ein galningur.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

Teir søgdu enntá: "Hann er ein skald, sum vit bíða eftir, at ein vanlukka skal henda honum."

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

Sig (Muhammed): "Bíða! Ja, eg eri eisini ein av teimum, sum bíða saman við tær."

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

Eru tey boðin av huganum at siga hesar (ákærur) ella eru tey eitt fólk, sum brýtur?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

Ella siga tey: "Hann (Muhammed) skapti tað." Nei! Tey eru tey, sum ikki trúgva.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

So lat tey framleiða okkurt líknandi (Koranina) um tey eru sannførandi.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

Ella vóru tey skapt úr ongum, ella eru tey skapararnir (av sær sjálvum)?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

Ella hava tey skapt himmalin og jørðina? Jú, teir trúgva ikki (á tað, teir siga).

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

Ella eru har hjá teimum dýrgripir Harra tíns, ella eru teir teir, sum hava valdið?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

Ella hava tey stigar (til himmals) sum tey kunnu lurta (eftir tí ósjónliga) við? So lat tey, sum lurta teirra millum, koma við greiðum prógvum.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

Ella eru døtur til Hansara, og synir til tín?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Ella biður tú (O Muhammed) teimum um løn, so at teir verða tyngdir av skuld?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Ella hava tey (vitan) um tað ósjónliga, og tey skriva tað niður?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

Ella royna tey at plotta? Men tey, sum vantrúgva, eru tey, sum eru svikin.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

Ella hava teir gudar enn Allah? Dýrd veri Allah frá tí, sum teir leggja saman.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

Og tá ið teir síggja skýggj falla av himlinum, siga teir: «Hetta eru skýggj, sum eru stødd saman.»

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

So latið tey vera, til tey møta tí degi (lovað) teimum, tann dagin verða tey oyðiløgd,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(t.e.) tann dagin (tá) teirra svik ikki verður til nakra nyttu fyri tey og tey ikki verða hjálpt.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Og sanniliga, fyri tey, sum gera skeivt, er enn revsing umframt tað. Men tað vita tey flestu ikki.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

Og ver tolsamur (Muhammed) og bíða eftir fyriskipan Harra tíns, tí sanniliga ert tú undir Okkara eftirliti, og æra teg sjálvan við at prísa Harra tínum, tá tú vaknar,

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

og ein part av náttini æra Hann og (eisini) við stjørnuseting (við morgunroði).