اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

Tatsächlech, an der Schöpfung vum Himmel an der Äerd, an dem Wiessel vun Nuecht an Dag, an de Schëffer, déi duerch d'Mier fueren mat deem, wat der Mënschheet gutt geet, an dem Waasser, dat Allah vum Himmel erofschéckt, an d'Äerd domat no hirem Doud erëmbeliewt, an all Zorte vun Déieren dran zerstreet, an dem Wiessel vun de Wand an de Wolleken, déi tëscht Himmel an Äerd kontrolléiert ginn - et gëtt tatsächlech Zeeche fir e Vollek, dat versteet.

هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

Hie ass de Gott, deen iech fäeg gemaach huet, um Land ze goen (a um Mier ze segelen). Sou datt, wann Dir um Schëff sidd, an et (d'Schëff) si (d'Leit dran) mat engem gudde Wand transportéiert, a si frou sinn, op eemol koum e Stuerm a Wellen hunn si aus allen Ecken getraff, an si hunn geduecht, si wieren ëmginn (a Gefor), dofir hunn si oprichteg nëmmen zu Allah gebiet. (A gesot): "Wann Dir eis virun dëser (Gefor) rett, da wäerte mir sécherlech zu deenen gehéieren, déi dankbar sinn."

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).

Allah ass et, deen den Himmel an d'Äerd erschaf huet a Waasser (Reen) vum Himmel erofgeschéckt huet, an duerno huet Hien domat (Reewaasser) verschidde Friichten als Liewensmëttel fir iech erausbruecht; an Hien huet Schëffer fir iech erstallt, fir datt Dir no sengem Wëllen op de Mierer fueren kënnt, an Hien huet d'Flëss fir iech erstallt.

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

An Hien ass et, Deen d'Mier (iech) ënnerworf huet, fir datt Dir frësch Fleesch (Fësch) dovunner iesst, an (dovunner) Ornamenter eraushuele kënnt, déi Dir drot. Dir (gesitt och d'Schëffer, déi do fueren, a fir datt Dir Seng Gaumen sichen kënnt, a fir datt Dir dankbar sidd.

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

Ären Här ass et, deen Schëffer op de Mierer fir Iech beféiert, fir datt Dir Seng Gutt sichen kënnt. Wierklech, Hien ass am meeschte barmhäerzeg mat Iech.

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

A wierklech, Mir hunn d'Kanner an Enkelkanner vum Adam verherrlecht, a Mir hunn si um Land an um Mier gedroen, a Mir hunn hinnen d'Liewensmëttel vun de gudde Saachen ginn a Mir hunn si iwwer déi vill Kreaturen virgezunn, déi Mir mat perfekte Virdeeler erschaf hunn.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Hutt Dir net gemierkt, datt Allah Iech (Mënschen) dat wat op der Äerd ass an d'Schëffer, déi um Mier segelen, op säi Befehl ënnerworf huet? An Hien hält (d'Objeten vum) Himmel dovun of, op d'Äerd ze falen, ausser mat senger Erlaabnes? Wierklech, Allah ass am Gnodegsten, am Barmhäerzegsten zu de Mënschen.

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

op hinnen (Véi) an op Schëffer gitt Dir transportéiert.

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

An Hie gëtt Liewe a verursaacht Doud, an Hie reguléiert d'Wiesselung vun Nuecht an Dag. Verstees du dat net?

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ يُّرْسِلَ الرِّيٰحَ مُبَشِّرٰتٍ وَّلِيُذِيْقَكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa min āyātihī ay yursilar-riyāḥa mubasysyirātiw wa liyużīqakum mir raḥmatihī wa litajriyal-fulka bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

An zu senge Zeeche gehéiert, datt Hie d'Wand als Brénger vu gudder Noriicht schéckt, an datt Dir Seng Barmhäerzegkeet schmaache kënnt, an datt d'Schëffer op sengem Kommando fueren kënnen, an datt Dir Seng Gutt sichen kënnt, an datt Dir dankbar sidd.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Gesitt Dir net, datt d'Schëffer duerch d'Gnod vun Allah duerch d'Mier fueren, fir datt Hien Iech e puer vu senge Zeeche weist? Wierklech, doran sinn Seng Zeeche fir jiddereen, deen gedëlleg an dankbar ass.

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

An déi zwee Mierer sinn net gläich: ee ass frësch, agreabel ze drénken, an deen aneren ass salzeg a batter. Aus all Mier iesst Dir frësch Fleesch a kritt Bijouen fir ze droen, an Dir gesitt d'Schëffer duerch si fueren, fir datt Dir Seng Gaumen sichen kënnt a fir datt Dir dankbar kënnt sinn.

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

An e Zeechen fir si ass, datt Mir hir Nokommen a Schëffer mat Fracht transportéiert hunn,

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الْجَوَارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِ ۗ

wa min āyātihil-jawāri fil-baḥri kal-a‘lām(i).

An zu senge Zeeche (vu senger Gréisst) sinn Schëffer (déi um Mier fueren) wéi Bierger.

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

An Hien huet all Saachen zu Pairen erschaf a Schëffer fir dech an d'Véi, op deem du reids, gebaut.

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Et ass Allah, Deen d'Mier iech ënnerworf huet, fir datt Schëffer op sengem Kommando drop fueren kënnen, an datt Dir Seng Gaumen sichen kënnt a fir datt Dir dankbar sidd.

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

an (Schëffer) déi liicht fueren,

وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَاٰتُ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِۚ

wa lahul-jawāril-munsya'ātu fil-baḥri kal-a‘lām(i).

Him gehéieren d'Schëffer, déi wéi Bierger duerch d'Mierer fueren.