اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
सचमुच, आकाश ते धरती दी रचना च, ते रात-दिन दे बारी-बारी च, ते जहाजें च जेह्ड़े समुंदरे च चलदे न, जिसदे कन्नै मनुक्खता गी फायदा होंदा ऐ, ते पानी जेह्ड़ा अल्लाह आकाश थमां उतारदा ऐ, ते धरती गी अपनी मौत दे बाद उंदे कन्नै जिंदा करदा ऐ, ते इस च हर चाल्ली दे जानवर बिखरदा ऐ, ते हवाएं ते बादलें दे बदलने च जेह्ड़े आकाश ते बादल दे बश्कार नियंत्रित होंदे न धरती—सचमुच समझने आले लोकें आस्तै निशान न।
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ते अल्लाह दी मंजूरी मंगने ते अपनी आत्मा गी मजबूत करने आस्तै अपनी दौलत खर्च करने आह्ले लोकें दा दृष्टांत, इक पठार उप्पर स्थित बाग दे समान ऐ जेह्ड़ा भारी बरखा कन्नै पानी दिंदा ऐ, फिर बाग च दो गुणा फल पैदा होंदा ऐ। जेकर भारी बरखा इसगी पानी नेईं दिंदी तां ओस (इत्थूं तगर जे पर्याप्त बी)। अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
ते ओह गै ऐ जेड़ा आसमान थमां पानी उतारदा ऐ, फिरी अस इस कन्नै हर चाल्ली दे पौधें गी उगांदे आं, इस करी अस उनें पौधें थमां हरे पौधें गी बाहर कड्डने आं, अस उनें हरे पौधें थमां मते दाने कड्डने आं; ते ताड़ दे पेड़ थमां, अस लटकदी शाखाएं, ते अंगूरें दे बागें गी कट्टियै, ते (असें बी कड्डे) जैतून ते अनार समान ते विषम। फल देने ते पक्के होने पर फल पर ध्यान देओ। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन जो इमान करण आले हन।
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
इस संसारी जीवन दा मिसाल तां पानी (बरखा) दे समान ही है जो असीं आकाश तों उतारदे हां, ते धरती दी वनस्पति भरपूर उगदी है, जिस विचों कुझ मनुख ते मवेशी खांदे हन। जदूं तकर धरती अपनी सुंदरता च सिद्ध ते सजदी होई जंदी ऐ, ते ओह्दे रौह्ने आह्ले सोचदे न जे ओह् उसी जरूर अपनाई लैंगन (उसदी पैदावार गी कट्टी लैंगन), तां तकर साढ़ी सजा उसी रातीं जां दिन च औंदी ऐ, ते अस उसी (वनस्पति) गी फसल दे समान बनांदे आं जेह्ड़ी फसल कट्टी गेदी ऐ, जि'यां कल नेईं उगदी होए। इस चाल्ली अस चिंतन करने आह्ले लोकें गी (अपनी शक्ति दे) निशान समझाने आं।
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
अल्लाह ने ही आकाश ते धरती पैदा कीती ते आसमान तों पानी (बरखा) भेजी, फिर उस (बरखा दे पानी) नाल तुहाडे वास्ते रोजी-रूट्टी दे तौर ते कई तरह दे फल बाहर कढे; ते उनेंगी अपनी मर्जी दे मताबक समुंदरे च चलने आस् ते जहाजें गी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ, ते तुंदे आस् ते नदियें गी बी अपने अधीन करी ओड़ेया ऐ।
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ
huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).
ओह् गै ऐ जेह्ड़ा तुंदे आस्तै आसमान थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, ओह्दे च किश पेय पदार्थ ऐ ते किश पौधें गी (खाद) दिंदा ऐ, जिस उप्पर तुस अपने पशुएं गी चरदे ओ।
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
इसदे कन्नै गै ओह् तुंदे आस्तै फसलें ते जैतून ते खजूर ते अंगूर ते हर चाल्ली दे फल उगने दा कारण बनदा ऐ। सचमुच इस च विचार देने आह्ले लोकें आस्तै इक निशानी ऐ।
وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ
wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).
ते अल्लाह ने आसमान तों पानी (बरखा) उतारया ते उस पानी नाल उस धरती नू जिंदा कर दित्ता जो पहले मर चुकी सी। सचमुच, इस विच वाकई (अल्लाह दी महानता दे) निशान (अल्लाह दी महानता दे) हिन जो (सबक) सुणदे हन।
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى
al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.
(परमातमा) जिन्हां ने धरती नू तुहाडे वास्ते विश्राम स्थल बणाया है, ते तुहाडे वास्ते उस विच राह बणाया है, ते आसमान तों पानी (बरखा) उतारदा है।” फिर अस इसदे कन्नै (बरखा दे पानी) बक्ख-बक्ख किस्म दे पौधें गी उगाने दे कारण बनदे आं।
اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ
awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).
ते क्या काफिर ए नेईं जानदे के आकाश ते धरती इक टुकड़े दे हे, फिर अस इन्हें गी बंडी दित्ता, ते अस हर इक जीव गी पानी थमां बनाया; तां केह़ ओह़ विश् वास नेई करन?
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
ऐ लोक ! जेकर तुस (जिंदा) उप्पर शक करदे ओ, तां सचमुच अस तुसेंगी धूड़ थमां, फिर वीर्य दी इक बूंद थमां, फिरी खून दे थक्के थमां, फिरी मांस दे इक गांठ थमां बनाया ऐ जेह्ड़ा सिद्ध ऐ ते जेह्ड़ा अपूर्ण ऐ, तां जे अस तुसेंगी समझाई सकचे ते अस तुसेंगी अपनी मर्जी दे मताबक इक पूर्व निर्धारित समें तकर पेट च स्थिर करी ओड़ेया, फिरी अस तुसेंगी शिशु दे रूप च बाहर कड्डी लेआ हा, फिरी (धीरे-धीरे) तुस वयस्कता च पुज्जी गे, ते तुंदे च किश लोकें दा गुजरना होई गेआ ते (कुछ) बड़ी बुढ़ापे (बूढ़ापे) च वापस आई गेआ, तां जे ओह् कुसै बी गल्लै गी नेईं जानदा जेह्ड़ा ओह् पैह्लें गै जानदा हा। ते तुसीं वेखदे हो कि धरती सुक्की है, फिर जदों असीं उस ते पानी (बरखा) भेजदे हां तां धरती जिंदा हो जांदी है ते उपजाऊ हो जांदी है ते कई तरह दे सुन्दर पौधे (पौधे) पैदा करदे हन।
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).
क्या तुसें नेईं दिक्खेआ जे अल्लाह आसमान थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, तां जे धरती हरियां होई जा? सचमुच अल्लाह सूक्ष्म, सर्वज्ञ है।
فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ
fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).
फिरी इसदे कन्नै गै अस तुंदे आस्तै खजूर ते अंगूरें दे बाग उगाने आं; उदे च तुंदे मते फल मिलदे न, ते उंदे चा तुस खांदे ओ।
وَاللّٰهُ خَلَقَ كُلَّ دَاۤبَّةٍ مِّنْ مَّاۤءٍۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى بَطْنِهٖۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى رِجْلَيْنِۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰٓى اَرْبَعٍۗ يَخْلُقُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wallāhu khalaqa kulla dābbatim mim mā'(in), fa minhum may yamsyī ‘alā baṭinih(ī), wa minhum may yamsyī ‘alā rijlain(i), wa minhum may yamsyī ‘alā arba‘(in), yakhluqullāhu mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ते अल्लाह ने पानी तों हर किस्म दे जानवर पैदा कीते: उन्हां विचों कुझ वी हन जो अपने पेट ते रेंगदे हन, ते कुझ दो पैरें ते चलदे हन, ते कुझ चार पैरें ते चलदे हन। अल्लाह जो चाहंदा है बनांदा है। दरअसल, अल्लाह दी हर चीजां उप्पर ताकत ऐ।
لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا
linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).
तां जे (इस कन्नै) अस इक मरी गेदी (बंजर) धरती गी जिंदा करी सकचे, ते अस जेह्ड़ा किश असें बनाया ऐ, (इंदे रूप च) मवेशी ते मते सारे लोकें गी पेय देई सकचे।
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا
wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).
ते उहनां ने मनुख नू पानी विचों पैदा कीता, फिर उस नूं संतान ते धन-दौलत बणाया ते तुहाडा परमातमा सर्वशक्तिमान है।
اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ
am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).
क्या उह (अल्लाह) नहीं जिन्हां ने आकाश ते धरती पैदा कीती है ते जो तुहाडे वास्ते आसमान तों पानी उतारदा है, ते इस नाल असीं सुन्दर सुंदरता दे बाग पैदा करदे हां? तुस इसदे बूह्टे नेईं उगाई सकगे। क्या अल्लाह दे अलावा कोई देवता है? बल्कि ओह ही हन जो (सच्चाई तों) विचलित होंदे हन।
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ
wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
ते जेकर तुस उंदे शा पुच् छो के, "कौन आसमान थवां पानी उतारेया ते उदे कन् ने (पानी) मरे दे धरती गी जिंदा कित्ता?" ज़रूर ओह जवाब देंगे, "अल्लाह।" कहो, "अल्लाह दी स्तुति होवे" पर उन्हां विचों ज्यादातर समझ नहीं आंदे।
وَمِنْ اٰيٰتِهٖ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَيُحْيٖ بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa min āyātihī yurīkumul-barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunazzilu minas-samā'i mā'an fa yuḥyī bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते अपने निशानें च (अपनी महानता दे) च, ओह् तुसेंगी डर ते उम्मीद (जन्म देने आस्तै) बिजली दस्सदा ऐ, ते ओह् आकाश थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, फिरी उस पानी कन्नै ओह् धरती गी मरने (सुक्के) दे बाद जिंदा करदा ऐ। सचमुच, इस च, समझने आह्ले लोकें आस्तै सच्चें गै संकेत न।
فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثٰرِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتٰىۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
fanẓur ilā āṡāri raḥmatillāhi kaifa yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, inna żālika lamuḥyil-mautā, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
तो अल्लाह दी रहमत दे निशान ते विचार करो, किवें ओह धरती नू मरन दे बाद जिंदा करदा है। सचमुच, इसदा मतलब ऐ के ओह़ सचमुच मरे दे लोकें गी जिंदा करने च समर्थ ऐ। ते ओह़ सारें चीजें उप् पर सर्वशक्तिमान ऐ।
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
उने आकाश गी बिना खंभे दे बनाया जिय्यां तुस उनेंगी दिखदे ओ, ते उने धरती दे पहाड़ें गी (सतह उप्पर) रखेया तां जे ओह (पृथ्वी) तुसें गी नेईं हिलग; ते हर किस्म दे चलदे प्राणी पैदा करदे न जेह्ड़े धरती उप्पर रौंह्दे न। ते असीं आसमान तों बरखा दा पानी उतार दित्ता, फिर उस विच हर तरह दे अच्छे पौधे पैदा कीते।
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ
awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).
क्या ओ नेईं दिक्खदे जे अस पानी गी बंजर जमीन उप्पर निर्देशत करदे आं, फिरी अस (उसदे कन्नै) फसलें पैदा करदे आं तां जे उंदे पशु ते ओह् अपने आपै गी इस थमां खाई सकन? तां केह़ ओह़ नेई दिक् खदे?
وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ
wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).
ते एह् अल्लाह ऐ जेह्ड़ा हवाएं गी भेजदा ऐ, ते ओह बादलें गी हलचल करदे न, ते अस उनेंगी इक मरी गेदी धरती पर निर्देशित करदे आं, ते इस कन्नै अस धरती गी उंदी मौत दे बाद जिंदा करदे आं। जी उठना ऐसा ही है।
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).
क्या तुस्सां न वेखदे वे कि अल्लाह आसमान तों पानी उतारदा है ते ओदे नाल असीं अलग अलग रंग दे फल पैदा करदे हां? ते पहाड़ें च बक्ख-बक्ख रंगें दियां सफेद ते लाल लकीरें न, ते दूए काले रंग दे न।
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ
alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).
क्या तुस्सां नेईं डेखदे के अल्लाह आसमान तों पानी भेजदा है ते उस नूं धरती विच झरने दे रूप विच बहवांदा है, फिर ओस नाल अलग-अलग रंग दी फसलां पैदा करदा है; फिरी ओह सुक्की जंदे न ते तुस उनेंगी पीले रंग दे होंदे दिक्खदे ओ; फिरी उनेंगी बिखरे दे मलबे च बदली दिंदा ऐ। सचमुच, इस च समझदार मनुक्खें आस्तै इक सबक ऐ।
وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ते उदे निशान (महान) दे विचों तुसीं वेखदे हो कि धरती सुक्की ते बंजर है, पर जेकर असीं उस ते बरखा भेजे तां ओह ज़रूर हिल जावेगी ते उपजाऊ हो जावेगी। सचमुच, (अल्लाह) जो इसे जिंदा करदा है, ओ निश्चित रूप नाल मरे होए नू जिंदा कर सकदा है; सचमुच ओह सब चीजां उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।
وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ
wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).
ते जिसने (जरूरी) नाप दे अनुसार आसमान तों पानी उतारया, फिर उस पानी नाल असीं इक मरी (बंजर) धरती नू जिंदा कर दित्ता। इ'यां गै तुसें गी (कबर थमां) बाहर कड्डेआ जाग।
وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते रात-दिन दे बारी-बारी च, ते बरखा च जेह्ड़ी अल्लाह आसमान थमां उतारदा ऐ, जिसदे कन्नै धरती गी अपनी मौत दे बाद जिंदा करी दिंदा ऐ; ते हवाएं दे बदलने च समझने आह्ले लोकें आस्तै निशान न।
وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ
wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).
ते अस आसमान थमां आशीर्वादित पानी भेजने आं, ते अस उंदे कन्ने रसीले हरे-हरे बूह्टे ते फसल कट्टने आस्तै अनाज उगाने आं।
رِّزْقًا لِّلْعِبَادِۙ وَاَحْيَيْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًاۗ كَذٰلِكَ الْخُرُوْجُ
rizqal lil-‘ibād(i), wa aḥyainā bihī baldatam maitā(n), każālikal-khurūj(u).
(अपने) दासें दा रोजी-रूट्टी दे तौर ते, ते असीं (पानी) नाल उस मरी (बंजर) ज़मीन नू जिंदा कर दित्ता। इ'यां गै (कबर थमां) जिंदा होना होंदा ऐ।
وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ
wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).
ते अस बादलें च बरखा उतारी;
اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ
annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).
अस्सां ही (आकाश तों) भरपूर पानी उंडेलदे हां,