۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
Вӗсем (пӗтӗмпех) пӗр пек мар. Кӗнеке ҫыннисем хушшинче тӳрӗ кӑмӑллӑ ушкӑн пур, вӗсем ҫӗрле Аллах сӑввисене вулаҫҫӗ, вӗсем (так) пуҫҫапаҫҫӗ (молитва).
وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
Хӑш-пӗр каҫсенче вара хӑвӑршӑн хушма тахаджуд кӗллисем (пуҫҫапмалли майсем пек) туса пырӑр: сирӗн Ҫӳлхуҫа сире мухтав вырӑнне ҫӗклессе шанас килет.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
ҫӗрӗпех хӑйсен Туррине пуҫҫапса, тӑрса пуҫҫапакансем те.
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
Кам курать сана тӑрсан (кӗлтума),
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Вӗсен хырӑмӗ вырӑнӗсенчен инҫетре, вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫине хӑраса, шанчӑклӑн кӗлтӑваҫҫӗ, Эпир панӑ апат-ҫимӗҫӗн пӗр пайне тӑкаклаҫҫӗ.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(Эсӗ телейлӗрех мушрик-и) е ҫӗрле пуҫҫапса, тӑрса пуҫҫапакан ҫын-и, мӗншӗн тесен вӑл леш тӗнчерен (наказанирен) хӑрать тата хӑйӗн Ҫӳлхуҫин ырӑлӑхне шанать? Калӑр: «Пӗлнисемпе пӗлменнисем пӗрех-и?» Тӗрӗссипе, уроксене ӑс-тӑнлӑ ҫынсем ҫеҫ йышӑнма пултараҫҫӗ.
وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ
wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).
Ҫӗрле те, кашни кӗлӗ хыҫҫӑн та Ӑна мухтава кӑларӑр.
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
Чӑнах та, турра ӗненекенсем пахчасенче (райра) тата шыв ҫӑлкуҫӗсенче,
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
Турӑ мӗн панине илнӗ. Чӑнах та, унччен (тӗнчере) вӗсем ырӑ тӑвакан ҫынсем пулнӑ;
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
вӗсем ҫӗрле питӗ сахал ҫывӑраҫҫӗ;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
каҫ вӗҫӗнче вӗсем (Аллахран) каҫару ыйтнӑ.
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
Эй, витӗннӗскер (Мухаммед)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
Ҫӗрле тӑрӑр (кӗлтума), пӗчӗк пайсӑр пуҫне,
نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ
niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).
(ҫавӑн пек) ҫурри е унран кӑшт сахалрах,
اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ
au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).
е унтан (ҫурринчен) ытларах, Корана майӗпен вулӑр.
اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا
innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).
Чӑнах та, эпир сире йывӑр сӑмахсем ярӑпӑр.
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
Чӑнах та, ҫӗрле вӑранни вӑйлӑрах (наполняет душу); тата (вӑл вӑхӑтра вулани) ытларах витӗм кӳчӗ.
وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا
wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).
Ҫӗрӗн пӗр пайӗнче вара Ӑна пуҫҫапӑр та ҫӗрӗн вӑрӑм пайӗнче Ӑна мухтава кӑларӑр.