۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
Улар (тулыһынса) бер үк түгел. Китап әһелдәре араһында намыҫлы төркөм бар, улар төндә Аллаһтың аяттарын уҡый, һәм улар (шулай уҡ) сәждә итә (намаҙ уҡый).
وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
Ә ҡайһы бер кистәрҙә үҙегеҙ өсөн өҫтәмә тәһәжжүт намаҙҙарын (ғибәҙәт төрө булараҡ) уҡығыҙ: Раббығыҙ һеҙҙе маҡтау урынына күтәрер тип өмөтләнегеҙ.
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
һәм төндәрен үҙ Аллаһына ғибәҙәт ҡылып, сәждә ҡылып һәм аяҡҡа баҫып үткәргәндәр.
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
Кем һине күреп торғанда (намаҙ уҡырға),
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Уларҙың ҡорһаҡтары түшәктәренән алыҫ, Раббыларына ҡурҡып, өмөтләнеп доға ҡылалар һәм Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн сарыф итәләр.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(Һин бәхетлерәк булған мөшрикме) йәки теге донъянан (ғазаптан) ҡурҡып, Раббыһының рәхмәтенә өмөтләнеп, төндә сәждә ҡылып, баҫып ғибәҙәт ҡылыусымы? Әйт: «Белгәндәр менән белмәгәндәр бер үкме?» Ысынында, һабаҡтарҙы айыҡ аҡыллы кешеләр генә ҡабул итә ала.
وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ
wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).
Төндә һәм һәр намаҙҙан һуң Уны тәсбихләгеҙ.
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
Ысынлап та, тәҡүәлеләр баҡсаларҙа (йәннәттә) һәм һыулы шишмәләрҙә,
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
Аллаһы Тәғәлә биргәнде алғандар. Ысынлап та, быға тиклем (донъяла) улар изгелек ҡылған кешеләр ине;
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
улар төндә бик аҙ йоҡлай;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
һәм төн аҙағында улар (Аллаһтан) ярлыҡау һоранылар.
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
Эй, кәфенләнгән (Мөхәммәт)!
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
Төндә тороп (намаҙ уҡырға), бәләкәй генә өлөшөн башҡа,
نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ
niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).
(атап әйткәндә) яртыһы йәки унан бер аҙ кәмерәк,
اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ
au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).
йәки унан (яртыһынан) күберәк, Ҡөрьәнде яйлап уҡығыҙ.
اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا
innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).
Ысынлап та, Беҙ һиңә ауыр һүҙҙәр индерербеҙ.
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
Ысынлап та, төндә уяныу көслөрәк (йәнде тултыра); һәм (ул ваҡытта уҡыу) тәьҫирлерәк булды.
وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا
wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).
Төндөң бер өлөшөндә Уға сәждә ҡылығыҙ һәм төндөң оҙон өлөшөндә Уға тәсбих әйтегеҙ.