تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Ку кӗнекене (Аль-Корана) Аллах, Чи Аслӑ, Чи Ӑсли, янӑ.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Чӑнах та, Эпир сире (Мухаммада) чӑнлӑхпа пӗрле кӗнеке (Коран) ярса патӑмӑр. Ҫавӑнпа та хӑвӑрӑн тӗнре Аллаха таса та таса кӑмӑлпа пуҫҫапӑр.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Асту! Аллах кӑна таса тӗне кӗрет (ширкран). Унсӑр пуҫне ытти ҫынсене хӳтӗлекенсем ҫапла каланӑ: «Эпир вӗсене пуҫҫапмастпӑр, вӗсем пире май килнӗ таран Аллах патне ҫывӑхарах илсе пырасса шанатпӑр». Чӑнах та, Аллах вӗсем мӗн пирки тавлашнине татса парӗ. Чӑнах та, Аллах суеҫӗсене тата питӗ ӗненмен ҫынсене ҫул кӑтартмасть.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Аллах ача илме шутлать пулсан, паллах, Вӑл Хӑй мӗн пултарнинчен мӗн кирлине суйласа илӗ. Мухтав Ăна. Вӑл — Пурне те Пултаракан, Пурне те Тума Пултаракан Аллах.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Вӑл тӳпепе ҫӗре тӗрӗс (тӗллевпе) пултарнӑ; Вӑл каҫа кун ҫине, кун ҫине ҫӗрле пӑхӑнтарчӗ, хӗвелпе уйӑха пӑхӑнтарчӗ, кашниех хӑйӗн вӑхӑтне кура чупрӗ. Асту! Вӑл — Чи Аслӑ, Чи Каҫаракан.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Вӑл сана пӗр ҫынран (Адамран) пултарнӑ, унтан унран санӑн юлташна тунӑ та сан валли сакӑр мӑшӑр выльӑх-чӗрлӗх янӑ. Вӑл сана аннӳн хырӑмӗнче виҫӗ тӗттӗмре ӗҫ хыҫҫӑн ӗҫ тунӑ. Ҫакна тӑваканӗ — Аллах, сирӗн Ҫӳлхуҫа, патшалӑхӑн хуҫи. Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук; вара мӗншӗн сире пӑрса янӑ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Эсир ӗненместӗр пулсан (ҫакна пӗлӗр), вара чӑнах та Аллах сире кирлӗ мар тата Вӑл Хӑйӗн тарҫисем ӗненменнине ырламасть. Эсир пархатарлӑ пулсан, Вӑл сирӗн пархатарлӑхпа кӑмӑллӑ. Ҫылӑха кӗрекен ҫын ыттисен ҫылӑхне йӑтмасть. Вара эсир хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫа патне таврӑнӑр та, Вӑл сире мӗн тунине каласа парӗ. Чӑнах та, Вӑл санӑн кӑкӑрта мӗн упраннине пурне те пӗлет.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Ҫынна инкек килсе тухсан, вӑл хӑйӗн Ҫӳлхуҫинчен Ӑна тавӑрса (пӑхӑнса) пулӑшу ыйтать; анчах Вӑл ӑна пиллӗх парсан, вӑл хӑй малтан Аллахран кӗлтунӑ (инкеке) манать, Аллах валли (ҫынсене) Хӑйӗн ҫулӗнчен пӑрса яма юлташсем тӑвать. Калӑр: «Пӗр вӑхӑтлӑха хӑвӑрӑн ӗненменлӗхӗрпе савӑнӑр, чӑнах та, эсир тамӑкра пурӑнакансен шутне кӗрӗр».

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(Эсӗ телейлӗрех мушрик-и) е ҫӗрле пуҫҫапса, тӑрса пуҫҫапакан ҫын-и, мӗншӗн тесен вӑл леш тӗнчерен (наказанирен) хӑрать тата хӑйӗн Ҫӳлхуҫин ырӑлӑхне шанать? Калӑр: «Пӗлнисемпе пӗлменнисем пӗрех-и?» Тӗрӗссипе, уроксене ӑс-тӑнлӑ ҫынсем ҫеҫ йышӑнма пултараҫҫӗ.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Калӑр (Мухаммед): «Эй, манӑн шанчӑклӑ чурасем! Хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫаран хӑрӑр». Мӗншӗн тесен ҫак тӗнчере ырӑ тӑвакан ​​ҫынсем ырӑлӑх илӗҫ. Аллахӑн ҫӗрӗ вара сарлака. Чӑтӑмлӑ ҫынсем ҫеҫ хӑйсен наградисене чикӗсӗр ӳстереҫҫӗ.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Калӑр: «Чӑнах та, мана тӗнре (практикӑра) Аллаха пӗтӗмпех пӑхӑнса пуҫҫапма хушнӑ».

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Мана чи малтан парӑнма хушрӗҫ».

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Калӑр: «Чӑнах та, эпӗ хамӑн Ҫӳлхуҫана итлемесен, аслӑ кун айӑпран хӑратӑп».

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Калӑр: «Эпӗ хамӑн тӗнре (пурӑнӑҫра) Ӑна туллин пӑхӑнса пӗр Аллаха ҫеҫ пуҫҫапатӑп».

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Ҫавӑнпа та Ӑна мар, урӑххине хӑвӑр мӗнле пуҫҫапӑр, ҫавӑн пек пуҫҫапӑр! (Эй, политеистсем). Калӑр: «Чӑнах та, ҫухатусем — чӗрӗлӳ кунӗнче хӑйсене тата хӑйсен ҫемйисене сиен кӳрекенсем». Асту! Ку чӑн-чӑн ҫухату.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Вӗсен ҫийӗнче вут-ҫулӑм сийӗсем, вӗсен айӗнче вӗсем валли хатӗрленӗ сийсем. Ҫапла вара Аллах Хӑйӗн тарҫисене (ҫав асаппа) хӑратать. «Эй, Манӑн чурамсем, Манран хӑрӑр».

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Кам тагутран пӑрӑнать (т. е.) ӑна пуҫҫапмасть, Аллах патне таврӑнмасть, вӗсем ырӑ хыпар илме тивӗҫлӗ; Ҫавӑнпа та Манӑн чурамсене Ырӑ Хыпар пӗлтерӗр;

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(тӗслӗхрен) сӑмахсене итлекенсем, унтан вӗсен хушшинче мӗн лайӑххине тытса пыракансем. Вӗсем — Аллах ертсе пынӑ ҫынсем, вӗсем — ӑс-тӑнлӑ ҫынсем.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Апла пулсан, мӗн (вӗсен шӑпине улӑштарасшӑн-и эсир) ҫав ҫынсем, камсем ҫав тери асапланма пултараҫҫӗ? Эсир (Мухаммед) тамӑкри ҫынсене ҫӑлӑр-и?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Анчах та хӑйсен Ҫӳлхуҫинчен хӑракансен пӳлӗмсем пулӗҫ (пӗлӗтре), вӗсен ҫийӗнче те пӳлӗмсем тунӑ (яруслӑ), вӗсен айӗнче юханшывсем юхса выртаҫҫӗ. (Вӑл) Аллах сӑмахӗ. Аллах (Хӑйӗн) сӑмахне йышӑнмӗ.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Эсир курмастӑр-и, Аллах тӳперен шыв антарать те ӑна ҫӗр ҫинчи ҫӑлкуҫсем пек юхтарать, унтан унпа пӗрле тӗрлӗ тӗслӗ тыр-пул туса парать; унтан вӗсем типеҫҫӗ те эсир вӗсем сарӑхса кайнине куратӑр, унтан Вӑл вӗсене сапаланчӑк ҫӳп-ҫап туса хурать. Чӑнах та, ҫакӑ ӑслӑ ҫынсемшӗн урок.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Апла пулсан, Аллах ислам тӗнне уҫнӑ чӗрисене тата хӑйсен Ҫӳлхуҫаран ҫутӑ илекенсем (чӗрисем хытса ларнӑ ҫынсем пекех-и? Ҫапла вара, камӑн чӗри Аллаха асӑнма хытса ларнӑ, ҫавсене хуйхӑ пулӗ. Вӗсем йӑнӑшра.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллах чи лайӑх сӑмахсене, Корана, пӗр пекех (сӑвӑсене) ҫине-ҫинех тепӗр хут каласа панӑ; хӑйсен Ҫӳлхуҫаран хӑракансен ӳчӗсем унран чӗтренеҫҫӗ, унтан вӗсен ӳчӗсемпе чӗрисем Аллах ҫинчен аса илсен лӑпланаҫҫӗ. Ку вӑл — Аллахӑн ҫул-йӗрӗ; Вӑл унпа кама ертсе пырать, ҫавна ертсе пырать. Аллах кама аташтарса хӑварать, ӑна ертсе пыраканӗ ҫук.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Апла пулсан, хӑйсен пит-куҫне сыхлакан ҫынсем Чӗрӗлӳ кунӗнче усал наказанирен пӑрӑнӗҫ-ши (наказани паман ӗненекенсем пекех)? Усал ӗҫ тӑвакансене вара: «Хӑвӑр мӗн тунӑшӑн тавӑрса илӗр», – тенӗ.

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Хӑйсем умӗнхисем (хыпарҫӑсене) йышӑнманнисем, унтан вӗсем патне хӑйсем кӗтмен енчен айӑплав килнӗ.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Ҫапла вара Аллах вӗсене тӗнчери пурнӑҫӑн мӑшкӑлне кӳнӗ. Чӑнах та, леш тӗнчери асап пысӑкрах, енчен те вӗсем пӗлнӗ пулсан.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Чӑнах та, эпир ҫак Коранра ҫынсем валли тӗрлӗ ытарӑшсем тунӑ, вӗсем вӗренме пултарччӑр тесе.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(Урӑхла каласан) Коран арабла, вӗсем турра ӗненекенсем пулччӑр тесе, унта нимӗнле кукӑрлӑх та ҫук.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Аллах тӗслӗх кӑтартать (шӑпах) ҫынна (тарҫӑна), вӑл тавлашуллӑ союзра тӑракан темиҫе ҫынна тытса тӑрать, чура вара пӗр (пӗр) ҫыннӑн тулли пурлӑхӗ пулса тӑрать. Икӗ тарҫӑ пӗр лару-тӑрура-и? Мухтав Аллаха, анчах вӗсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Чӑнах та, эсӗ (Мухаммед) вилӗн, вӗсем те вилӗҫ.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

Вара, чӑнах та, чӗрӗлсе тӑнӑ кун, эсир хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫа умӗнче тавлашӑр.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ҫапла вара, Аллаха хирӗҫ суя шухӑшласа кӑларакан тата хӑй патне килекен чӑнлӑха йышӑнман ҫынран тӗрӗс марри кам пултӑр? Тамӑк вӑл ӗненмен ҫынсем пурӑнакан вырӑн мар-и вара?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Чӑнлӑха илсе килекенсем (Мухаммед) тата ӑна ҫирӗплетекенсем вара — турра ӗненекен ҫынсем.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫаран мӗн ыйтнине илеҫҫӗ. Ырӑ тӑваканӑн сӑвапӗ ҫавӑн пек пулать;

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ҫапла вара Аллах вӗсен чи усал ӗҫӗсене пӗтерӗ, вӗсене хӑйсем тунӑ ӗҫсенчен лайӑхраххипе тавӑрӗ.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллах Хӑйӗн чурисене ҫитмест-и? Вӗсем сире Унсӑр пуҫне урӑххипе хӑратаҫҫӗ. Аллах кама аташса кайма ирӗк парать, ӑна никам та ҫул кӑтартаймӗ.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Кама Аллах ертсе пырать, ӑна никам та аташтараймӗ. Аллах Пурне те Тума Пултаракан мар-и, вӑл (хӑватлӑ) айӑплама пултарать-и?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Чӑнах та, эсир вӗсенчен: «Пӗлӗтпе ҫӗре кам пултарнӑ?» — тесе ыйтсан. Вӗсем ҫапла хуравлӗҫ: «Аллах». Калӑр: «Апла пулсан эсир Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапнине пӗлетӗр-и, енчен те Аллах ман ҫине инкек кӳресшӗн пулсан, вӗсем инкеке сирсе яма пултарӗҫ-ши, е Аллах мана ырӑлӑх парасшӑн пулсан, вӗсем Унӑн ырӑлӑхне чарма пултарӗҫ-и?» Калӑр: «Мана Аллах ҫителӗклӗ, Ӑна шанса тӑракансем пӑхӑнччӑр».

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эй манӑн халӑхӑм! Хӑвӑрӑн вырӑнӑра кура ӗҫлӗр, эпӗ те ҫапла тӑватӑп. Кайран эсир пӗлӗр,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

кам намӑслантаракан асап илӗ, ун ҫине ӗмӗрлӗх асап ӳкӗ».

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Чӑнах та, Эпир сирӗн пата этемлӗхе чӑнлӑх илсе килекен кӗнекене (Корана) ярса патӑмӑр; Кам ҫул кӑтартса пырать, ҫавӑ хӑй валли, кам аташса каять, ҫав йӑнӑш хӑй валли, эсӗ вӗсемшӗн яваплӑ мар.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Аллах (ҫыннӑн) вилнӗ вӑхӑтра унӑн пурнӑҫне тата ҫывӑрнӑ чухне вилмен (ҫыннӑн) пурнӑҫне тытса тӑрать; Ҫавӑнпа та Вӑл Хӑй вилме палӑртнӑ (ҫынсен) пурнӑҫне упрать, ыттисен пурнӑҫне палӑртнӑ вӑхӑтчен ирӗке кӑларать. Чӑнах та, ҫакӑнта шухӑшлакан халӑхшӑн Аллахӑн (аслӑлӑхӗн) паллисем пур.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

Е вӗсем Аллахсӑр пуҫне урӑх пулӑшакан илеҫҫӗ. Калӑр: «Вӗсен нимӗн те пулман тата ӑнланман пулин те (эсӗ вӗсене те илтӗн-и?»

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Калӑр: «Пулӑшу пӗр Аллахран кӑна. Вӑл тӳпепе ҫӗр патшалӑхӗн хуҫи. Вара эсир Ун патне таврӑнӑр».

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Тата Аллах ятне ҫеҫ асӑнсан, леш тӗнчене ӗненмен ҫынсен чӗрисем питӗ пӑлханӗҫ. Анчах та Аллахсӑр пуҫне ытти турӑсен ячӗсене асӑнсан, вӗсем сасартӑк савӑнаҫҫӗ.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Кала: «Эй Аллах, тӳпепе ҫӗре Пултаракан, пур курӑнманнине те, чӑн-чӑннине те пӗлекенскер, Хӑвӑн чурусем хушшинче вӗсем яланах мӗн пирки тавлашнине Эсӗ татса паратӑн».

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Енчен те усал ӗҫ тӑвакансен ҫӗр ҫинчи пур япала та тата ытти те пулнӑ пулсан, вӗсем ҫав япалапа чӗрӗлӳ кунӗнчи усал асапран хӑтӑлнӑ пулӗччӗҫ. Вӗсемшӗн вара Аллахран нихҫан та кӗтмен наказани палӑрчӗ.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Вӗсем хӑйсем мӗнле усал ӗҫ тунине ӑнланса илчӗҫ те, вӗсем яланах мӗнрен мӑшкӑлласа кулнине курсан, ҫав тери хытӑ тӗлӗнчӗҫ.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Ҫавӑнпа та ҫынна инкек пырса ҫапсан вӑл пире чӗнет, унтан эпир ӑна хамӑрӑн пиллӗхе панӑ чухне вӑл калать: «Чӑнах та, мана ҫак пиллӗхе хамӑн ӑс-тӑнӑмран ҫеҫ панӑ». Тӗрӗссипе, ку тӗрӗслев, анчах ытларахӑшӗ пӗлмест.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Чӑнах та, вӗсенчен маларах ҫапла каланӑскерсем, ӗлӗк мӗн туни вӗсене текех усӑллӑ пулмӗ.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

Унтан вӗсем хӑйсем мӗн тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑннӑ (инкек). Вӗсен хушшинчи усал ӗҫ тӑвакансем те хӑйсем тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑнӗҫ (инкек) тата вӗсем ҫӑлӑнаймӗҫ.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Вӗсем пӗлмеҫҫӗ-и вара, Аллах кам валли апат-ҫимӗҫ сарать, ӑна чикӗлет (кам валли)? Чӑнах та, ҫакӑнта ӗненекен халӑх валли (Аллах хӑвачӗн) паллисем пур.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Калӑр: «Эй Манӑн тарҫӑмсем, хӑйсен чиккинчен тухса каякансем! Аллах ырӑлӑхӗнчен ан кулянӑр. Чӑнах та, Аллах пур ҫыннӑн ҫылӑхне те каҫарать. Чӑнах та, Вӑл Каҫаракан, Хӗрхенекен».

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Тата хӑвӑн Ҫӳлхуҫа патне таврӑн, асап киличчен Ӑна парӑн, вара сана пулӑшмӗҫ.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Сирӗн ҫине сасартӑк асап киличчен, эсир ӑна пӗлмесӗрех, хӑвӑра Ҫӳлхуҫаран мӗн янине (Корана) май килнӗ таран лайӑхрах тытса пырӑр.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ҫавӑнпа та никам та: «Эпӗ Аллах умӗнче (хамӑн тивӗҫсене пурнӑҫланӑ чухне) мӗн тери ӳкӗнетӗп, чӑнах та, эпӗ (Аллах тӗнне) мӑшкӑллакансенчен пӗри» тесе ан калатӑр.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

е (кам та пулин: «Аллах мана ҫул кӑтартнӑ пулсан, эпӗ турра ӗненекен ҫынсенчен пӗри ​​пулнӑ пулӑттӑм», — тесе ан калӑр.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

е (кам та пулин) айӑпланине курсан: «Эпӗ (тӗнчене) таврӑнма пултарсанччӗ, паллах, эпӗ ырӑ тӑвакансенчен пӗри», — тесе ан калӑр.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

Чӑнах та, Манӑн информаци сирӗн пата ҫитрӗ, анчах эсир ӑна йышӑнмастӑр, ун вырӑнне эсир мухтанатӑр, ӗненмен ҫынсен шутне кӗретӗр».

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Чӗрӗлӳ кунӗнче вара эсир Аллаха хирӗҫ суйнисене куратӑр, вӗсен пит-куҫӗсем хура. Мӑнаҫланса пурӑнакан ҫынсем валли тамӑк вырӑнӗ мар-и вара?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Аллах вара турра ӗненекенсене вӗсен ҫӗнтерӗвӗшӗн ҫӑлать. Вӗсене асап тивмест, хуйхӑрмаҫҫӗ.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Аллах — пурне те пултарнӑскер, Вӑл пурне те тытса тӑраканӗ.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Унӑн ҫӗрпе тӳпе уҫҫисем. Аллах сӑввисене ӗненменнисем вара ҫухатаҫҫӗ.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эй, тӗттӗм ҫынсем, эсир мана Аллаха пуҫҫапма хушатӑр-и?»

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Чӑнах та, сире тата сирӗн умӗнхи пророксене ҫапла пӗлтернӗ: «Чӑнах та, эсир (Аллахпа) юлташлӑ пулсан, сирӗн ӗҫӗрсем пӗтӗҫ, эсир ҫухатусенчен пӗри ​​пулӑр».

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Ҫавӑнпа та эсир пӗр Аллаха ҫеҫ пуҫҫапӑр, эсир пархатарлӑ ҫынсенчен пӗри ​​пулӑр».

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Вӗсем Аллаха кирлӗ пек мухтамаҫҫӗ, чӗрӗлӳ кунӗнче пӗтӗм ҫӗр Унӑн аллинче пулсан та, тӳпене Унӑн сылтӑм алли ҫавӑрса хурать пулин те. Ӑна мухтав, вӗсем пӗр-пӗринпе мӗн ҫыхӑнтарнинчен ҫӳлерех тӑрать.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Труба кӑшкӑрать те, тӳпере те, ҫӗр ҫинче те пурте вилеҫҫӗ, Аллах ирӗк панӑ ҫынсемсӗр пуҫне. Унтан каллех вӗреҫҫӗ те, ҫавӑнтах тӑраҫҫӗ, (Аллах йышӑнӑвне) кӗтеҫҫӗ.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ҫӗр вара (Махсяр тӳремлӗхӗ) хӑйӗн Хуҫин ҫутипе (тӗрӗслӗхпе) ҫуталса каять; кашни ҫынна (вӗсен ҫинчен ҫырнӑ кӗнекесене) параҫҫӗ, пророксемпе свидетельсене илсе килеҫҫӗ, вӗсем хушшинче тӗрӗс суд тӑваҫҫӗ, вӗсене кӳрентермеҫҫӗ.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Кашни чун хӑй ӗҫлесе илнӗшӗн туллин тавӑрӗ, вӗсем мӗн тунине Вӑл питӗ лайӑх пӗлет.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Ĕненмен ҫынсене ушкӑнӑн-ушкӑнӑн тамӑка илсе каяҫҫӗ. Ҫапла вара, вӗсем ун патне (тамӑк) ҫитсен, алӑксем уҫӑлнӑ та, хуралҫӑ вӗсене каланӑ: «Сирӗн хушшӑртан хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫарӑн сӑввисене вуласа сирӗн кунпа тӗл пуласси ҫинчен асӑрхаттаракан апостолсем нихҫан та килмен-и?» Вӗсем: «Ҫапла, пур», — тенӗ, анчах айӑплав ҫинчен калакан указ кафирсем ҫине татӑклӑнах пырса тивет.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

Вӗсене ҫапла каланӑ: «Тамӑк хапхине кӗрӗр, унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӑр». Çавӑнпа (тамӑк) — мухтанакансемшӗн пурӑнмалли чи начар вырӑн.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Хӑйсен Ҫӳлхуҫинчен хӑракансене вара ушкӑнӑн-ушкӑнӑн пӗлӗте илсе каяҫҫӗ. Ҫавӑнпа та вӗсем унта (пӗлӗт патне) ҫитсен, унӑн алӑкӗсем уҫӑлсан, хуралҫӑ вӗсене ҫапла каланӑ: «Сире ырлӑх пултӑр, телейлӗ эсир!

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Вӗсем каланӑ: «Мухтав Аллаха, вӑл пире Хӑйӗн сӑмахне пурнӑҫланӑ, пире ҫак ҫурта панӑ, пире (ирӗк панӑ) райра ӑҫта пурӑнас тетпӗр, ҫавӑнта пурӑнма ирӗк панӑ». Ҫапла вара (Рай вӑл) ырӑ ӗҫ тӑвакансемшӗн чи лайӑх сӑвап.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Эсӗ вара (эй Мухаммед) ангелсем престол тавра ҫаврӑнса ҫӳренине курӑн, вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫине мухтаҫҫӗ; вара вӗсем хушшинче (Аллах чурисем) тӗрӗс суд пулӗ, вара ҫапла калӗҫ: «Аллах, тӗнчесен Ҫӳлхуҫи, мухтав».

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Ку кӗнекене (Аль-Корана) Аллах, Чи Аслӑ, Чи Ӑсли, янӑ.

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Чӑнах та, Эпир сире (Мухаммада) чӑнлӑхпа пӗрле кӗнеке (Коран) ярса патӑмӑр. Ҫавӑнпа та хӑвӑрӑн тӗнре Аллаха таса та таса кӑмӑлпа пуҫҫапӑр.

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Асту! Аллах кӑна таса тӗне кӗрет (ширкран). Унсӑр пуҫне ытти ҫынсене хӳтӗлекенсем ҫапла каланӑ: «Эпир вӗсене пуҫҫапмастпӑр, вӗсем пире май килнӗ таран Аллах патне ҫывӑхарах илсе пырасса шанатпӑр». Чӑнах та, Аллах вӗсем мӗн пирки тавлашнине татса парӗ. Чӑнах та, Аллах суеҫӗсене тата питӗ ӗненмен ҫынсене ҫул кӑтартмасть.

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Аллах ача илме шутлать пулсан, паллах, Вӑл Хӑй мӗн пултарнинчен мӗн кирлине суйласа илӗ. Мухтав Ăна. Вӑл — Пурне те Пултаракан, Пурне те Тума Пултаракан Аллах.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Вӑл тӳпепе ҫӗре тӗрӗс (тӗллевпе) пултарнӑ; Вӑл каҫа кун ҫине, кун ҫине ҫӗрле пӑхӑнтарчӗ, хӗвелпе уйӑха пӑхӑнтарчӗ, кашниех хӑйӗн вӑхӑтне кура чупрӗ. Асту! Вӑл — Чи Аслӑ, Чи Каҫаракан.

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Вӑл сана пӗр ҫынран (Адамран) пултарнӑ, унтан унран санӑн юлташна тунӑ та сан валли сакӑр мӑшӑр выльӑх-чӗрлӗх янӑ. Вӑл сана аннӳн хырӑмӗнче виҫӗ тӗттӗмре ӗҫ хыҫҫӑн ӗҫ тунӑ. Ҫакна тӑваканӗ — Аллах, сирӗн Ҫӳлхуҫа, патшалӑхӑн хуҫи. Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук; вара мӗншӗн сире пӑрса янӑ?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Эсир ӗненместӗр пулсан (ҫакна пӗлӗр), вара чӑнах та Аллах сире кирлӗ мар тата Вӑл Хӑйӗн тарҫисем ӗненменнине ырламасть. Эсир пархатарлӑ пулсан, Вӑл сирӗн пархатарлӑхпа кӑмӑллӑ. Ҫылӑха кӗрекен ҫын ыттисен ҫылӑхне йӑтмасть. Вара эсир хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫа патне таврӑнӑр та, Вӑл сире мӗн тунине каласа парӗ. Чӑнах та, Вӑл санӑн кӑкӑрта мӗн упраннине пурне те пӗлет.

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Ҫынна инкек килсе тухсан, вӑл хӑйӗн Ҫӳлхуҫинчен Ӑна тавӑрса (пӑхӑнса) пулӑшу ыйтать; анчах Вӑл ӑна пиллӗх парсан, вӑл хӑй малтан Аллахран кӗлтунӑ (инкеке) манать, Аллах валли (ҫынсене) Хӑйӗн ҫулӗнчен пӑрса яма юлташсем тӑвать. Калӑр: «Пӗр вӑхӑтлӑха хӑвӑрӑн ӗненменлӗхӗрпе савӑнӑр, чӑнах та, эсир тамӑкра пурӑнакансен шутне кӗрӗр».

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(Эсӗ телейлӗрех мушрик-и) е ҫӗрле пуҫҫапса, тӑрса пуҫҫапакан ҫын-и, мӗншӗн тесен вӑл леш тӗнчерен (наказанирен) хӑрать тата хӑйӗн Ҫӳлхуҫин ырӑлӑхне шанать? Калӑр: «Пӗлнисемпе пӗлменнисем пӗрех-и?» Тӗрӗссипе, уроксене ӑс-тӑнлӑ ҫынсем ҫеҫ йышӑнма пултараҫҫӗ.

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Калӑр (Мухаммед): «Эй, манӑн шанчӑклӑ чурасем! Хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫаран хӑрӑр». Мӗншӗн тесен ҫак тӗнчере ырӑ тӑвакан ​​ҫынсем ырӑлӑх илӗҫ. Аллахӑн ҫӗрӗ вара сарлака. Чӑтӑмлӑ ҫынсем ҫеҫ хӑйсен наградисене чикӗсӗр ӳстереҫҫӗ.

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Калӑр: «Чӑнах та, мана тӗнре (практикӑра) Аллаха пӗтӗмпех пӑхӑнса пуҫҫапма хушнӑ».

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Мана чи малтан парӑнма хушрӗҫ».

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Калӑр: «Чӑнах та, эпӗ хамӑн Ҫӳлхуҫана итлемесен, аслӑ кун айӑпран хӑратӑп».

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Калӑр: «Эпӗ хамӑн тӗнре (пурӑнӑҫра) Ӑна туллин пӑхӑнса пӗр Аллаха ҫеҫ пуҫҫапатӑп».

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Ҫавӑнпа та Ӑна мар, урӑххине хӑвӑр мӗнле пуҫҫапӑр, ҫавӑн пек пуҫҫапӑр! (Эй, политеистсем). Калӑр: «Чӑнах та, ҫухатусем — чӗрӗлӳ кунӗнче хӑйсене тата хӑйсен ҫемйисене сиен кӳрекенсем». Асту! Ку чӑн-чӑн ҫухату.

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Вӗсен ҫийӗнче вут-ҫулӑм сийӗсем, вӗсен айӗнче вӗсем валли хатӗрленӗ сийсем. Ҫапла вара Аллах Хӑйӗн тарҫисене (ҫав асаппа) хӑратать. «Эй, Манӑн чурамсем, Манран хӑрӑр».

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Кам тагутран пӑрӑнать (т. е.) ӑна пуҫҫапмасть, Аллах патне таврӑнмасть, вӗсем ырӑ хыпар илме тивӗҫлӗ; Ҫавӑнпа та Манӑн чурамсене Ырӑ Хыпар пӗлтерӗр;

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(тӗслӗхрен) сӑмахсене итлекенсем, унтан вӗсен хушшинче мӗн лайӑххине тытса пыракансем. Вӗсем — Аллах ертсе пынӑ ҫынсем, вӗсем — ӑс-тӑнлӑ ҫынсем.

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Апла пулсан, мӗн (вӗсен шӑпине улӑштарасшӑн-и эсир) ҫав ҫынсем, камсем ҫав тери асапланма пултараҫҫӗ? Эсир (Мухаммед) тамӑкри ҫынсене ҫӑлӑр-и?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Анчах та хӑйсен Ҫӳлхуҫинчен хӑракансен пӳлӗмсем пулӗҫ (пӗлӗтре), вӗсен ҫийӗнче те пӳлӗмсем тунӑ (яруслӑ), вӗсен айӗнче юханшывсем юхса выртаҫҫӗ. (Вӑл) Аллах сӑмахӗ. Аллах (Хӑйӗн) сӑмахне йышӑнмӗ.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Эсир курмастӑр-и, Аллах тӳперен шыв антарать те ӑна ҫӗр ҫинчи ҫӑлкуҫсем пек юхтарать, унтан унпа пӗрле тӗрлӗ тӗслӗ тыр-пул туса парать; унтан вӗсем типеҫҫӗ те эсир вӗсем сарӑхса кайнине куратӑр, унтан Вӑл вӗсене сапаланчӑк ҫӳп-ҫап туса хурать. Чӑнах та, ҫакӑ ӑслӑ ҫынсемшӗн урок.

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Апла пулсан, Аллах ислам тӗнне уҫнӑ чӗрисене тата хӑйсен Ҫӳлхуҫаран ҫутӑ илекенсем (чӗрисем хытса ларнӑ ҫынсем пекех-и? Ҫапла вара, камӑн чӗри Аллаха асӑнма хытса ларнӑ, ҫавсене хуйхӑ пулӗ. Вӗсем йӑнӑшра.

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллах чи лайӑх сӑмахсене, Корана, пӗр пекех (сӑвӑсене) ҫине-ҫинех тепӗр хут каласа панӑ; хӑйсен Ҫӳлхуҫаран хӑракансен ӳчӗсем унран чӗтренеҫҫӗ, унтан вӗсен ӳчӗсемпе чӗрисем Аллах ҫинчен аса илсен лӑпланаҫҫӗ. Ку вӑл — Аллахӑн ҫул-йӗрӗ; Вӑл унпа кама ертсе пырать, ҫавна ертсе пырать. Аллах кама аташтарса хӑварать, ӑна ертсе пыраканӗ ҫук.

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Апла пулсан, хӑйсен пит-куҫне сыхлакан ҫынсем Чӗрӗлӳ кунӗнче усал наказанирен пӑрӑнӗҫ-ши (наказани паман ӗненекенсем пекех)? Усал ӗҫ тӑвакансене вара: «Хӑвӑр мӗн тунӑшӑн тавӑрса илӗр», – тенӗ.

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Хӑйсем умӗнхисем (хыпарҫӑсене) йышӑнманнисем, унтан вӗсем патне хӑйсем кӗтмен енчен айӑплав килнӗ.

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Ҫапла вара Аллах вӗсене тӗнчери пурнӑҫӑн мӑшкӑлне кӳнӗ. Чӑнах та, леш тӗнчери асап пысӑкрах, енчен те вӗсем пӗлнӗ пулсан.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Чӑнах та, эпир ҫак Коранра ҫынсем валли тӗрлӗ ытарӑшсем тунӑ, вӗсем вӗренме пултарччӑр тесе.

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(Урӑхла каласан) Коран арабла, вӗсем турра ӗненекенсем пулччӑр тесе, унта нимӗнле кукӑрлӑх та ҫук.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Аллах тӗслӗх кӑтартать (шӑпах) ҫынна (тарҫӑна), вӑл тавлашуллӑ союзра тӑракан темиҫе ҫынна тытса тӑрать, чура вара пӗр (пӗр) ҫыннӑн тулли пурлӑхӗ пулса тӑрать. Икӗ тарҫӑ пӗр лару-тӑрура-и? Мухтав Аллаха, анчах вӗсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ.

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Чӑнах та, эсӗ (Мухаммед) вилӗн, вӗсем те вилӗҫ.

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

Вара, чӑнах та, чӗрӗлсе тӑнӑ кун, эсир хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫа умӗнче тавлашӑр.

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ҫапла вара, Аллаха хирӗҫ суя шухӑшласа кӑларакан тата хӑй патне килекен чӑнлӑха йышӑнман ҫынран тӗрӗс марри кам пултӑр? Тамӑк вӑл ӗненмен ҫынсем пурӑнакан вырӑн мар-и вара?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Чӑнлӑха илсе килекенсем (Мухаммед) тата ӑна ҫирӗплетекенсем вара — турра ӗненекен ҫынсем.

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫаран мӗн ыйтнине илеҫҫӗ. Ырӑ тӑваканӑн сӑвапӗ ҫавӑн пек пулать;

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

ҫапла вара Аллах вӗсен чи усал ӗҫӗсене пӗтерӗ, вӗсене хӑйсем тунӑ ӗҫсенчен лайӑхраххипе тавӑрӗ.

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Аллах Хӑйӗн чурисене ҫитмест-и? Вӗсем сире Унсӑр пуҫне урӑххипе хӑратаҫҫӗ. Аллах кама аташса кайма ирӗк парать, ӑна никам та ҫул кӑтартаймӗ.

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Кама Аллах ертсе пырать, ӑна никам та аташтараймӗ. Аллах Пурне те Тума Пултаракан мар-и, вӑл (хӑватлӑ) айӑплама пултарать-и?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Чӑнах та, эсир вӗсенчен: «Пӗлӗтпе ҫӗре кам пултарнӑ?» — тесе ыйтсан. Вӗсем ҫапла хуравлӗҫ: «Аллах». Калӑр: «Апла пулсан эсир Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапнине пӗлетӗр-и, енчен те Аллах ман ҫине инкек кӳресшӗн пулсан, вӗсем инкеке сирсе яма пултарӗҫ-ши, е Аллах мана ырӑлӑх парасшӑн пулсан, вӗсем Унӑн ырӑлӑхне чарма пултарӗҫ-и?» Калӑр: «Мана Аллах ҫителӗклӗ, Ӑна шанса тӑракансем пӑхӑнччӑр».

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эй манӑн халӑхӑм! Хӑвӑрӑн вырӑнӑра кура ӗҫлӗр, эпӗ те ҫапла тӑватӑп. Кайран эсир пӗлӗр,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

кам намӑслантаракан асап илӗ, ун ҫине ӗмӗрлӗх асап ӳкӗ».

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Чӑнах та, Эпир сирӗн пата этемлӗхе чӑнлӑх илсе килекен кӗнекене (Корана) ярса патӑмӑр; Кам ҫул кӑтартса пырать, ҫавӑ хӑй валли, кам аташса каять, ҫав йӑнӑш хӑй валли, эсӗ вӗсемшӗн яваплӑ мар.

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Аллах (ҫыннӑн) вилнӗ вӑхӑтра унӑн пурнӑҫне тата ҫывӑрнӑ чухне вилмен (ҫыннӑн) пурнӑҫне тытса тӑрать; Ҫавӑнпа та Вӑл Хӑй вилме палӑртнӑ (ҫынсен) пурнӑҫне упрать, ыттисен пурнӑҫне палӑртнӑ вӑхӑтчен ирӗке кӑларать. Чӑнах та, ҫакӑнта шухӑшлакан халӑхшӑн Аллахӑн (аслӑлӑхӗн) паллисем пур.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

Е вӗсем Аллахсӑр пуҫне урӑх пулӑшакан илеҫҫӗ. Калӑр: «Вӗсен нимӗн те пулман тата ӑнланман пулин те (эсӗ вӗсене те илтӗн-и?»

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Калӑр: «Пулӑшу пӗр Аллахран кӑна. Вӑл тӳпепе ҫӗр патшалӑхӗн хуҫи. Вара эсир Ун патне таврӑнӑр».

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Тата Аллах ятне ҫеҫ асӑнсан, леш тӗнчене ӗненмен ҫынсен чӗрисем питӗ пӑлханӗҫ. Анчах та Аллахсӑр пуҫне ытти турӑсен ячӗсене асӑнсан, вӗсем сасартӑк савӑнаҫҫӗ.

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Кала: «Эй Аллах, тӳпепе ҫӗре Пултаракан, пур курӑнманнине те, чӑн-чӑннине те пӗлекенскер, Хӑвӑн чурусем хушшинче вӗсем яланах мӗн пирки тавлашнине Эсӗ татса паратӑн».

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Енчен те усал ӗҫ тӑвакансен ҫӗр ҫинчи пур япала та тата ытти те пулнӑ пулсан, вӗсем ҫав япалапа чӗрӗлӳ кунӗнчи усал асапран хӑтӑлнӑ пулӗччӗҫ. Вӗсемшӗн вара Аллахран нихҫан та кӗтмен наказани палӑрчӗ.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Вӗсем хӑйсем мӗнле усал ӗҫ тунине ӑнланса илчӗҫ те, вӗсем яланах мӗнрен мӑшкӑлласа кулнине курсан, ҫав тери хытӑ тӗлӗнчӗҫ.

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Ҫавӑнпа та ҫынна инкек пырса ҫапсан вӑл пире чӗнет, унтан эпир ӑна хамӑрӑн пиллӗхе панӑ чухне вӑл калать: «Чӑнах та, мана ҫак пиллӗхе хамӑн ӑс-тӑнӑмран ҫеҫ панӑ». Тӗрӗссипе, ку тӗрӗслев, анчах ытларахӑшӗ пӗлмест.

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Чӑнах та, вӗсенчен маларах ҫапла каланӑскерсем, ӗлӗк мӗн туни вӗсене текех усӑллӑ пулмӗ.

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

Унтан вӗсем хӑйсем мӗн тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑннӑ (инкек). Вӗсен хушшинчи усал ӗҫ тӑвакансем те хӑйсем тунӑ ӗҫӗн усал ҫивӗчлӗхӗнчен ҫапӑнӗҫ (инкек) тата вӗсем ҫӑлӑнаймӗҫ.

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Вӗсем пӗлмеҫҫӗ-и вара, Аллах кам валли апат-ҫимӗҫ сарать, ӑна чикӗлет (кам валли)? Чӑнах та, ҫакӑнта ӗненекен халӑх валли (Аллах хӑвачӗн) паллисем пур.

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Калӑр: «Эй Манӑн тарҫӑмсем, хӑйсен чиккинчен тухса каякансем! Аллах ырӑлӑхӗнчен ан кулянӑр. Чӑнах та, Аллах пур ҫыннӑн ҫылӑхне те каҫарать. Чӑнах та, Вӑл Каҫаракан, Хӗрхенекен».

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Тата хӑвӑн Ҫӳлхуҫа патне таврӑн, асап киличчен Ӑна парӑн, вара сана пулӑшмӗҫ.

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Сирӗн ҫине сасартӑк асап киличчен, эсир ӑна пӗлмесӗрех, хӑвӑра Ҫӳлхуҫаран мӗн янине (Корана) май килнӗ таран лайӑхрах тытса пырӑр.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

ҫавӑнпа та никам та: «Эпӗ Аллах умӗнче (хамӑн тивӗҫсене пурнӑҫланӑ чухне) мӗн тери ӳкӗнетӗп, чӑнах та, эпӗ (Аллах тӗнне) мӑшкӑллакансенчен пӗри» тесе ан калатӑр.

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

е (кам та пулин: «Аллах мана ҫул кӑтартнӑ пулсан, эпӗ турра ӗненекен ҫынсенчен пӗри ​​пулнӑ пулӑттӑм», — тесе ан калӑр.

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

е (кам та пулин) айӑпланине курсан: «Эпӗ (тӗнчене) таврӑнма пултарсанччӗ, паллах, эпӗ ырӑ тӑвакансенчен пӗри», — тесе ан калӑр.

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

Чӑнах та, Манӑн информаци сирӗн пата ҫитрӗ, анчах эсир ӑна йышӑнмастӑр, ун вырӑнне эсир мухтанатӑр, ӗненмен ҫынсен шутне кӗретӗр».

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Чӗрӗлӳ кунӗнче вара эсир Аллаха хирӗҫ суйнисене куратӑр, вӗсен пит-куҫӗсем хура. Мӑнаҫланса пурӑнакан ҫынсем валли тамӑк вырӑнӗ мар-и вара?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Аллах вара турра ӗненекенсене вӗсен ҫӗнтерӗвӗшӗн ҫӑлать. Вӗсене асап тивмест, хуйхӑрмаҫҫӗ.

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Аллах — пурне те пултарнӑскер, Вӑл пурне те тытса тӑраканӗ.

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Унӑн ҫӗрпе тӳпе уҫҫисем. Аллах сӑввисене ӗненменнисем вара ҫухатаҫҫӗ.

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эй, тӗттӗм ҫынсем, эсир мана Аллаха пуҫҫапма хушатӑр-и?»

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Чӑнах та, сире тата сирӗн умӗнхи пророксене ҫапла пӗлтернӗ: «Чӑнах та, эсир (Аллахпа) юлташлӑ пулсан, сирӗн ӗҫӗрсем пӗтӗҫ, эсир ҫухатусенчен пӗри ​​пулӑр».

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Ҫавӑнпа та эсир пӗр Аллаха ҫеҫ пуҫҫапӑр, эсир пархатарлӑ ҫынсенчен пӗри ​​пулӑр».

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Вӗсем Аллаха кирлӗ пек мухтамаҫҫӗ, чӗрӗлӳ кунӗнче пӗтӗм ҫӗр Унӑн аллинче пулсан та, тӳпене Унӑн сылтӑм алли ҫавӑрса хурать пулин те. Ӑна мухтав, вӗсем пӗр-пӗринпе мӗн ҫыхӑнтарнинчен ҫӳлерех тӑрать.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Труба кӑшкӑрать те, тӳпере те, ҫӗр ҫинче те пурте вилеҫҫӗ, Аллах ирӗк панӑ ҫынсемсӗр пуҫне. Унтан каллех вӗреҫҫӗ те, ҫавӑнтах тӑраҫҫӗ, (Аллах йышӑнӑвне) кӗтеҫҫӗ.

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ҫӗр вара (Махсяр тӳремлӗхӗ) хӑйӗн Хуҫин ҫутипе (тӗрӗслӗхпе) ҫуталса каять; кашни ҫынна (вӗсен ҫинчен ҫырнӑ кӗнекесене) параҫҫӗ, пророксемпе свидетельсене илсе килеҫҫӗ, вӗсем хушшинче тӗрӗс суд тӑваҫҫӗ, вӗсене кӳрентермеҫҫӗ.

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Кашни чун хӑй ӗҫлесе илнӗшӗн туллин тавӑрӗ, вӗсем мӗн тунине Вӑл питӗ лайӑх пӗлет.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Ĕненмен ҫынсене ушкӑнӑн-ушкӑнӑн тамӑка илсе каяҫҫӗ. Ҫапла вара, вӗсем ун патне (тамӑк) ҫитсен, алӑксем уҫӑлнӑ та, хуралҫӑ вӗсене каланӑ: «Сирӗн хушшӑртан хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫарӑн сӑввисене вуласа сирӗн кунпа тӗл пуласси ҫинчен асӑрхаттаракан апостолсем нихҫан та килмен-и?» Вӗсем: «Ҫапла, пур», — тенӗ, анчах айӑплав ҫинчен калакан указ кафирсем ҫине татӑклӑнах пырса тивет.

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

Вӗсене ҫапла каланӑ: «Тамӑк хапхине кӗрӗр, унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӑр». Çавӑнпа (тамӑк) — мухтанакансемшӗн пурӑнмалли чи начар вырӑн.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Хӑйсен Ҫӳлхуҫинчен хӑракансене вара ушкӑнӑн-ушкӑнӑн пӗлӗте илсе каяҫҫӗ. Ҫавӑнпа та вӗсем унта (пӗлӗт патне) ҫитсен, унӑн алӑкӗсем уҫӑлсан, хуралҫӑ вӗсене ҫапла каланӑ: «Сире ырлӑх пултӑр, телейлӗ эсир!

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Вӗсем каланӑ: «Мухтав Аллаха, вӑл пире Хӑйӗн сӑмахне пурнӑҫланӑ, пире ҫак ҫурта панӑ, пире (ирӗк панӑ) райра ӑҫта пурӑнас тетпӗр, ҫавӑнта пурӑнма ирӗк панӑ». Ҫапла вара (Рай вӑл) ырӑ ӗҫ тӑвакансемшӗн чи лайӑх сӑвап.

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Эсӗ вара (эй Мухаммед) ангелсем престол тавра ҫаврӑнса ҫӳренине курӑн, вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫине мухтаҫҫӗ; вара вӗсем хушшинче (Аллах чурисем) тӗрӗс суд пулӗ, вара ҫапла калӗҫ: «Аллах, тӗнчесен Ҫӳлхуҫи, мухтав».