Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хак: Коран тата Хадис
(Чӑн ислам)

Q.S Ан-Ниса (اَلنِّسَاء) - 176 Сӑвӑ йӗркисен шучӗ

(Хӗрарӑм)

Qari

Murottal Audio

1

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

Эй халӑх! Хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫаран хӑрӑр, Вӑл сире пӗр ҫынран (Адам) пултарнӑ, (Аллах) хӑйӗн юлташне (Евӑна) (хӑйӗнчен) пултарнӑ; вӗсенчен иккӗшӗнчен те Аллах нумай арҫынсемпе хӗрарӑмсем ҫуратнӑ. Пӗр-пӗринчен ыйтакан Аллахран хӑрӑр, ҫемье хутшӑнӑвӗсене тытса пырӑр. Чӑнах та, Аллах сире яланах сыхлать, сыхлать.


2

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

Тата тӑлӑхсене (вӗсем ҫитӗннӗ ҫынсене) хӑйсен пуянлӑхне парӑр, лайӑххине начаррипе ан улӑштарӑр, вӗсен пуянлӑхне хӑвӑрӑннипе пӗрле ан ҫийӗр. Чӑнах та, (ылмаштарса ҫиесси) пысӑк ҫылӑх.


3

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

Эсир тӑлӑх хӗрарӑмсене (вӗсене качча илсен) тӗрӗс тума пултараймастӑр тесе пӑшӑрханатӑр пулсан, хӑвӑра килӗшекен (ытти) хӗрарӑмсене качча илӗр: иккӗ, виҫҫӗ е тӑваттӑ. Анчах та эсир тӗрӗслӗхе тума пултараймастӑр тесе пӑшӑрханатӑр пулсан, пӗр ҫынна е хӑвӑрӑн хӗрарӑм чурана ҫеҫ (качча илӗр). Эсир тӗрӗсмарлӑх ан тӑвӑр тесе ҫывӑхрах.


4

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

Хӗрарӑмсене (хӑвӑр качча илекенсене) кӑмӑлтан парне парӑр. Унтан, енчен те вӗсем сире ҫав укҫаран хӑшне-пӗрне кӑмӑлтан параҫҫӗ пулсан, ӑна йышӑнӑр та савӑнса киленӗр.


5

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Аллах пурнӑҫ ҫӑлкуҫӗ туса хунӑ пуянлӑхна (хӑвӑн аллунта тӑракансене) ӑс-тӑнӗпе ҫитменнисене ан пар. Вӗсене суту-илӳ тата тумтир (пуянлӑх тупӑшӗнчен) парӑр, вӗсене ырӑ сӑмахсем калӑр.


6

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

Тата тӑлӑхсене мӑшӑрланма ҫитичченех тӗрӗслесе пӑхӑр. Вара, сирӗн шутпа, вӗсем ӑслӑ пулсан (пуянлӑха пӑхма ӑста пулсан), вӗсен пуянлӑхне вӗсене парӑр. Тата (тӑлӑхсен пурлӑхне) тивӗҫлӗ виҫерен ытлашши ан ҫийӗр тата ҫитӗнсе ҫитиччен (ан) васкатӑр (паса ярӑр). Кам (среди опекунов) пултарать, вара вӑл (от потребления богатства сироты) тата кам чухӑн, вара вӑл пурлӑха тивӗҫлӗ йӗркепе ҫиме пултарать. Унтан, пурлӑха вӗсене аллине парсан, свидетельсем кӑтартмалла. Аллах вара ҫителӗклӗ надзиратель пулма.


7

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

Арҫынсен ашшӗ-амӑшӗнчен тата тӑванӗсенчен юлнӑ пурлӑха пайлама ирӗк пур, хӗрарӑмсен вара ашшӗ-амӑшӗнчен тата тӑванӗсенчен юлнӑ пурлӑха пайлама (ҫавӑн пекех) ирӗк пур, вӑл палӑртнӑ пай тӑрӑх сахал е нумай.


8

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Валеҫнӗ чухне вара хӑш-пӗр тӑвансем, тӑлӑхсем тата чухӑн ҫынсем пур пулсан, вӗсене (кӑштах кӑна) пурлӑхран парӑр, вӗсене ырӑ сӑмах калӑр.


9

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

Хӑйсем хыҫҫӑн хавшак йӑх хӑваракансенчен (Аллахран) хӑрӑр, вӗсен (ырлӑхӗшӗн) хӑраҫҫӗ. Çавӑнпа вӗсем Аллахран хӑраччӑр, тӗрӗс сӑмахпа калаҫчӑр.


10

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

Чӑнах та, тӑлӑхсен пуянлӑхне тӗрӗс мар ҫисе яракансем, чӑннипе илсен, вӗсем хырӑмӗнче вут ҫӑтаҫҫӗ те ҫунакан вута (тамӑка) кӗреҫҫӗ.


11

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Аллах сирӗн ачӑрсен еткерлӗхӗ пирки ҫапла палӑртнӑ: ывӑлӑн пайӗ икӗ хӗрӗн пайӗпе танлашать. Вӗсем пурте хӗрсем пулсан, иккӗрен ытларах пулсан, вӗсен пайӗ пурлӑхӑн икӗ виҫҫӗмӗш пайӗ пулать. Пӗр хӗр кӑна пулсан, ҫуррине илет. Ашшӗ-амӑшӗшӗн вара, вӗсенчен кашниех, ачисем пур пулсан, пурлӑхӑн улттӑмӗш пайне илет. Енчен те унӑн ачисем ҫук пулсан, ашшӗ-амӑшӗ еткерлӗхе ҫеҫ илет пулсан, амӑшӗ виҫҫӗмӗш пайне илет. Унӑн пӗртӑванӗсем пур пулсан, амӑшӗ улттӑмӗш пайне илет. (Ҫак пайсем) унӑн ирӗкне пурнӑҫланӑ хыҫҫӑн е парӑмне тӳленӗ хыҫҫӑн пулаҫҫӗ. Аҫу-аннӳпе ачусем пирки калас пулсан, вӗсенчен хӑшӗ сана ытларах усӑ кӳнине пӗлместӗн. Ку вӑл — Аллах хушни. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


12

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Сирӗн пайӑр вара (упӑшкисем) — арӑмӑрсенчен юлнӑ пурлӑхӑн ҫурри, вӗсен ача-пӑча ҫук пулсан. Енчен те вӗсен (сирӗн арӑмӑрсен) ачасем пур пулсан, эсир вӗсем тунӑ завещание (пурнӑҫланӑ) е (тата вӗсен парӑмӗсене тӳленӗ хыҫҫӑн) хӑварнӑ пурлӑхӑн чӗрӗк пайне илетӗр. Ачасем ҫук пулсан, эсир хӑварнӑ пурлӑхӑн чӗрӗк пайне арӑмсем илеҫҫӗ. Енчен те сирӗн ачасем пур пулсан, сирӗн арӑмӑрсем эсир хӑварнӑ пурлӑхӑн саккӑрмӗш пайне илеҫҫӗ (эсир ҫырнӑ завещание пурнӑҫланӑ хыҫҫӑн) е (тата тӳленӗ хыҫҫӑн) сирӗн парӑмсене. Енчен те ҫын вилсен, арҫын-и вӑл е хӗрарӑм-и, ашшӗ-амӑшӗ хӑварман, анчах шӑллӗ (сейбу) е йӑмӑкӗ (сейбу) пулсан, вара икӗ тӗрлӗ пӗртӑвансенчен кашнинех пурлӑхӑн улттӑмӗш пайне параҫҫӗ. Анчах та пӗр тӑванран ытларах пулсан, вӗсем виҫҫӗмӗш пайне пӗрле пайлаҫҫӗ, вӑл тунӑ (завещание пурнӑҫланӑ) е (тата тӳленӗ хыҫҫӑн) парӑма нимӗнле чӑрмавсӑр (еткерҫӗсене) пайлаҫҫӗ. Турӑ ҫавӑн пек хатӗрлесе парать. Аллах пурне те пӗлекен, каҫаракан.


13

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ҫавсем — Аллахӑн чиккисем. Кам та кам Аллаха тата Унӑн Элчине пӑхӑнать, Вӑл вӗсене юханшывсем юхакан пахчасене кӗртӗ, вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Ку вара пысӑк ҫӗнтерӳ.


14

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

Кам та кам Аллахпа Унӑн Элчине пӑхӑнмасть, Унӑн саккунӗн чиккисене пӑсать, Аллах ӑна тамӑк вут-ҫулӑма ярать, вӑл унта ӗмӗрлӗхех юлать, ӑна мӑшкӑлласа асаплантараҫҫӗ.


15

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Сирӗн хӗрарӑмсем хушшинче йӗрӗнчӗк ӗҫсем тӑвакан ​​хӗрарӑмсем сирӗн хушшӑрта тӑватӑ свидетель пулччӑр (вӗсем ҫакна свидетельлеҫҫӗ). Енчен те вӗсем показани панӑ пулсан, вӗсене (хӗрарӑмсене) виличчен е Аллах вӗсем валли (урӑх) ҫул туса париччен килте питӗрсе лартӑр.


16

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

Сирӗн хушшӑрта ирсӗр ӗҫ тӑвакан ​​икӗ ҫынна хирӗҫ иккӗшне те айӑплӑр. Иккӗшӗ те ӳкӗнсе хӑйсене лайӑхлатсан, ҫавӑн пек пулччӑр. Чӑнах та, Аллах ӳкӗнӳсене йышӑнакан, ырӑ кӑмӑллӑ.


17

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Чӑнах та, Аллах умӗнче ӳкӗнни ӑнланманнипе преступлени тӑвакансемшӗн кӑна (юрӑхлӑ), унтан тӳрех ӳкӗнекенсемшӗн. Вӗсен ӳкӗннине Аллах йышӑнать. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


18

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

Ӳкӗнӳ вара (Аллах йышӑнмасть) преступлени тӑвакансенчен, вӗсенчен кам та пулин вилӗм киличчен, (ун чухне) вӑл: «Эпӗ халӗ чӑннипех ӳкӗнетӗп», — тет. Ӗненмесӗр пурӑннӑ чухне вилнисенчен ӳкӗнме йышӑнмаҫҫӗ. Ҫав ҫынсем валли Эпир асаплӑ асап хатӗрлерӗмӗр.


19

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Хӗрарӑмсене вӑйпа еткерлӗхе илме тата вӗсене йывӑрлӑх кӳме юрамасть, мӗншӗн тесен вӗсем эсир панӑ япалан пӗр пайне каялла илесшӗн, вӗсем чӑн-чӑн ирсӗр ӗҫ тумасан. Вӗсемпе вырӑнлӑ хутшӑнӑр. Енчен те эсир вӗсене юратмастӑр пулсан, (ун чухне чӑтӑмлӑ пулӑр), мӗншӗн тесен эсир мӗн те пулин юратмастӑр пулӗ, Аллах ӑна нумай ырӑ тунӑ пулин те.


20

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Енчен те эсӗ хӑвӑн арӑмна урӑх арӑмпа улӑштарас тетӗн пулсан, ҫав вӑхӑтрах эсӗ вӗсенчен пӗрне нумай мул панӑ пулсан, унран нимӗн те каялла ан ил. Эсир ӑна суя айӑплавсемпе тата чӑн-чӑн ҫылӑхсем туса каялла илӗр-и?


21

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

Эсир ӑна мӗнле каялла илме пултаратӑр, эсир пӗр-пӗринпе (упӑшкипе арӑмӗ пек) пулнӑ чухне. Вӗсем вара (сирӗн арӑмӑрсем) сирӗнтен ҫирӗп килӗшӳ (мӑшӑрлану) илнӗ.


22

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

Хӑвӑрӑн аҫӑрсем качча илнӗ хӗрарӑмсене ан качча илӗр, ӗлӗкхи ӗҫсемсӗр пуҫне. Чӑнах та, ку йӗрӗнчӗк ӗҫ, ӑна (Аллах кураймасть) тата усал ҫул (ун хыҫҫӑн каймалла).


23

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Сире (мӑшӑрланма) сирӗн аннӗрсем, сирӗн хӗрӗрсем, сирӗн йӑмӑкӑрсем, сирӗн аҫӑрӑн йӑмӑкӗсем, сирӗн аннӗрӗн йӑмӑкӗсем, сирӗн пиччӗрсен хӗрӗсем, сирӗн йӑмӑкӑрсен хӗрӗсем, сирӗн аннӗрсем сире ӗмӗртнӗ, сирӗн йӑмӑкӑрсем ӗмӗртнӗ, сирӗн арӑмӑрсен амӑшӗсем (хунямӑшӗсем), сирӗн арӑмӑрсен хӗрӗсем (хӗрӗсем) сирӗн арӑмӑрсенчен ҫуралнӑ кампа эсир ҫыхӑну тытнӑ, анчах эсир вӗсемпе ҫыхӑну тытман пулсан (вӗсемпе уйрӑлнӑ пулсан), сирӗн ҫылӑх ҫук (вӗсене качча илни), (сирӗншӗн чарнӑ) хӑвӑрӑн ывӑлӑрсен арӑмӗсем (кинӗсем), тата (чарнӑ) икӗ йӑмӑка пӗрлештерме (мӑшӑрланма) ӗлӗк пулса тухнисӗр пуҫне. Чӑнах та, Аллах питӗ каҫаракан, питӗ ырӑ кӑмӑллӑ


24

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Тата (сирӗншӗн чарнӑ) авланнӑ хӗрарӑмсем, ҫав хӗрарӑм чурасемсӗр пуҫне (вӑрҫӑ тыткӑнӗнчисем), вӗсене сирӗн ҫине Аллах хушнӑ. Çаксемсӗр пуҫне ытти хӗрарӑмсене те илме юрать: эсир хӑвӑрӑн пуянлӑхӑрпа вӗсене качча илме тӑрӑшатӑр пулсан, аскӑн ӗҫ тума мар. Ҫапла вара, эсир вӗсенчен илнӗ киленӗҫе кура, вӗсене хӑйсен парнене парӑр. Анчах ҫакна йышӑннӑ хыҫҫӑн вӗсем хушшинче ирӗке тухсан нимӗнле сиен те ҫук. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


25

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Сирӗн хушшӑрта кам та пулин ӗненекен ирӗклӗ хӗрарӑма качча илме пултараймасть пулсан, сирӗн чурӑрсенчен ӗненекен хӗрарӑма качча илме юрать. Аллах сирӗн ӗненӗве пӗлет. Сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисем пӗр-пӗринчен (Адампа Евӑн тӑхӑмӗсемех), ҫавӑнпа та вӗсене хуҫисем ирӗк панипе качча илӗр те тивӗҫлӗ парне парӑр, мӗншӗн тесен вӗсем хӑйсене хӑйсем сыхлакан хӗрарӑмсем, аскӑн мар, ытти арҫынсене хӑйсен килти чӗрчунӗсем вырӑнне йышӑнакан хӗрарӑмсем те мар. Енчен те вӗсем авланнӑ ӗнтӗ, анчах ирсӗр ӗҫ (зина) тӑваҫҫӗ пулсан, вӗсемшӗн (наказани) ирӗклӗ хӗрарӑмсемшӗн (качча кайманнисемшӗн) мӗн чухлӗ (наказани) ҫурри пулать. (Тарҫӑна качча илме пултарни) хӑйсене хӳтӗлес (аскӑн ӗҫ тӑвасран) йывӑрлӑхсенчен хӑракан ҫынсем валли. Анчах та эсир чӑтӑмлӑ пулсан, сирӗншӗн авантарах. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


26

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Аллах сире (Хӑйӗн саккунне) ӑнлантарса парасшӑн, сирӗн умӑртисен (пророксемпе турра ӗненекен ҫынсен) пурнӑҫ ҫулӗсене кӑтартасшӑн, вара Вӑл сирӗн ӳкӗнӗве йышӑнать. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


27

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

Аллах вара сирӗн ӳкӗнӗве йышӑнӗ, ҫав вӑхӑтрах вӗсен кӑмӑлне пӑхӑнакансем сире май килнӗ таран (чӑнлӑхран) пӑрӑнма ыйтаҫҫӗ.


28

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

Аллах сире ҫӑмӑллӑх парасшӑн, мӗншӗн тесен ҫынсене (ҫутҫанталӑка) вӑйсӑр тунӑ.


29

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

Эй ӗненекенсем! Пӗр-пӗрин пуянлӑхне суя майпа ан ҫисе ярӑр, сирӗн хушӑри килӗшӳ ҫинче никӗсленнӗ суту-илӳре ҫеҫ. Хӑвна ху ан вӗлер. Чӑнах та, Аллах сире питӗ ырӑ кӑмӑллӑ.


30

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

Кам ҫакна саккуна пӑсса, тӗрӗс мар тӑвать, ҫавна эпир тамӑка ярӑпӑр. Ку Аллахшӑн ҫӑмӑл


31

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

Эсир хӑвӑра тума чарнӑ пысӑк ҫылӑхсенчен пӑрӑнсан, Эпир сирӗн ҫылӑхӑрсене каҫарӑпӑр та сире чаплӑ ҫурта (Рай) кӗртӗпӗр.


32

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисене Аллах панӑ ырлӑха ыттисенчен ытларах ан ҫӑткӑнӑр. Арҫынсемшӗн — вӗсем ӗҫлесе илнин пайӗ, хӗрарӑмсемшӗн вара — хӑйсем ӗҫлесе илнин пайӗ. Аллахран Унӑн ырлӑхӗнчен пӗр пайне ыйтӑр. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен.


33

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

Кашниншӗн (арҫынпа хӗрарӑмшӑн) эпир унӑн ашшӗ-амӑшӗпе тӑванӗсем мӗн хӑварнӑшӑн еткерҫӗсем уйӑртӑмӑр. Эсӗ кама парӑнса пурӑнма тупа тунӑ, ҫавсене хӑйсен пайне пар. Чӑнах та, Аллах пурне те курать.


34

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

Арҫынсем (упӑшкисем) хӗрарӑмсен (арӑмсен) хӳтӗлевҫисем, мӗншӗн тесен Аллах вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисене (арҫынсене) ыттисенчен (хӗрарӑмсенчен) маларах хунӑ, вӗсем (арҫынсем) хӑйсен пуянлӑхӗнчен пулӑшу панӑ. Ҫапла вара, турра ӗненекен хӗрарӑмсем вӗсем (Аллах) итлекенсем, упӑшкисем ҫук чухне хӑйсене хӑйсем пӑхаканнисем, мӗншӗн тесен Аллах (вӗсене) пӑхнӑ. Нусюз пирки пӑшӑрханакан хӗрарӑмсемшӗн вӗсене канаш памалла, вырӑн ҫинче (уйрӑм кроватьсем) хӑвармалла, (кирлӗ пулсан) хӗнемелле. Анчах вӗсем сире итлеҫҫӗ пулсан, вӗсене чӑрмантарма сӑлтав ан шырӑр. Чӑнах та, Аллах — Ҫӳлти, Аслӑ.


35

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

Тата иккӗшӗ хушшинче тавлашу тухасран шикленетӗн пулсан, арҫын йӑхӗнчен мирлӗ ҫынна, хӗрарӑм йӑхӗнчен мирлӗ ҫынна яр. Енчен те вӗсем иккӗшӗ те (мир тӑвакансем) лайӑхланма шутлаҫҫӗ пулсан, Аллах упӑшкипе арӑмне тауфик парӗ. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те пӗлекен.


36

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

Аллаха пуҫҫапӑр, Унпа нимӗн те ан ҫыхӑнтарӑр. Атте-аннене, ҫывӑх тӑвансене, тӑлӑхсене, чухӑнсене, ҫывӑхри тата инҫетри кӳршӗсене, ӗҫтешсене, Ибн Сабила тата хӑвӑрӑн кирек мӗнле тарҫӑсене те ырӑ пулӑр. Чӑнах та, Аллах мӑнкӑмӑллӑ та хӑйсемпе хӑйсем мӑнаҫланакан ҫынсене юратмасть,


37

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(амее) ҫын, вӑл ыттисене хыткукар пулма хушать, хӑйне Аллах панӑ парнене пытарать. Эпир кафирсем валли намӑслантаракан асап хатӗрлерӗмӗр.


38

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

Тата (ҫавӑн пекех) хӑйсен пуянлӑхне савӑнӑҫшӑн тата ытти ҫынсемшӗн тӑкаклакансем (хӑйсене курасшӑн тата мухтавласшӑн) тата Аллаха тата Юлашки куна ӗненменнисем. Кам шуйттана тус тӑвать, ҫав (пӗлӗр) вӑл (шуйттан) питӗ усал тус пулать.


39

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

Вӗсем Аллаха тата Юлашки куна ӗненнӗ пулсан, Аллах панӑ апат-ҫимӗҫрен хӑш-пӗр пайне тӑкакланӑ пулсан, вӗсен мӗнле (хирӗҫлев) пулнӑ пулӗччӗ? Аллах вара вӗсен лару-тӑрӑвне пурне те пӗлет.


40

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, Аллах дзарра пек пысӑк ҫынна та кӳрентермӗ, енчен те ырӑ ӗҫ пур пулсан (дзарра пек пӗчӗк), паллах, Аллах ӑна нумайлатӗ те Хӑй енчен пысӑк сӑвап парӗ.


41

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

Эпир кашни халӑхран свидетель (Расул) илсе килсен, вӗсем ҫине сире (Мухаммеда) свидетель илсе килсен, мӗнле пулӗ-ши (кафирсен лару-тӑрӑвӗ)?


42

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

Ҫав кун ӗненменнисем тата элчине (Мухаммада) пӑхӑнманнисем хӑйсене ҫӗре ҫитиех ҫӗмӗрсе тӑкасса (ҫӗре пытарасса е ҫӗре ҫӗмӗрсе тӑкасса) шанса тӑраҫҫӗ, анчах та вӗсем Аллахран нимӗнле ӗҫе те пытарма пултараймаҫҫӗ.


43

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Эй ӗненекенсем! Ӳсӗр чухне, мӗн каланине ӑнланса иличчен, кӗлӗ патне ан ҫывхарӑр, ҫул хӗрринчен ҫеҫ иртсе кайнӑ чухне ҫеҫ, шыва кӗриччен (ванна джунубӗ) ҫеҫ (мӗнчӗк патне ҫывхарӑр). Енчен те эсир чирлӗ пулсан е ҫул ҫинче пулсан, е ҫӑвӑннӑ хыҫҫӑн е хӗрарӑма тӗкӗннӗ пулсан, сирӗн шыв ҫук пулсан, лайӑх (таса) тусанпа тайаммум тӑвӑр; унпа пит-куҫа та, алӑсене те шӑлса ил (пыль). Чӑнах та, Аллах — каҫаракан, каҫаракан.


44

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

Кӗнеке (Тора) пайне панӑ ҫынсене тимлеместӗр-и? Вӗсем йӑнӑша туяннӑ та сире (тӗрӗс) ҫултан пӑрӑнма (пӑрӑнма) ыйтаҫҫӗ.


45

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

Аллах сирӗн тӑшманӑрсем ҫинчен лайӑхрах пӗлет. Аллах ҫителӗклӗ хӳтӗлевҫӗ пулма тата ҫителӗклӗ Аллах пулӑшуҫӑ пулма (сирӗншӗн).


46

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Вӑл) иудейсем хушшинче, вӗсем сӑмахсене хӑйсен вырӑнӗнчен улӑштараҫҫӗ. «Эпир илтрӗмӗр, анчах пӑхӑнмастпӑр», – тенӗ вӗсем. Вӗсем вара: «Итле», — терӗҫ, эсӗ вара, Мухаммед, чӑнах та, нимӗн те илтмерӗн. Тата (вӗсем калаҫҫӗ) «Рааина» чӗлхине пӑркаласа тӗне критиклет. Вӗсем: «Эпир илтетпӗр, пӑхӑнатпӑр, итлетпӗр, пире итлетпӗр», — тенӗ пулсан, вӗсемшӗн лайӑхрах та тӗрӗсрех пулнӑ пулӗччӗ, анчах Аллах вӗсене ылханнӑ, мӗншӗн тесен вӗсем ӗненмен. Вӗсем питӗ сахалӑшӗ ҫеҫ ӗненмеҫҫӗ.


47

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Эй, Кӗнеке панӑ халӑх! Сирӗн сӑнӑрсене улӑштариччен, унтан вӗсене каялла ҫавӑриччен е шӑматкун (шӑматкун) аскӑн ӗҫ тӑвакансене ылханнӑ пек ылханнӑ пекех, эпир сирӗнпе пӗрле пурӑнакан кӗнекене ҫирӗплетекен Эпир мӗн ярса панине (Корана) ӗненӗр. Туррӑн хушӑвӗ вара ҫирӗппӗнех пурнӑҫланӗ.


48

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, Аллах Хӑйпе (ширк) юлташсем хутшӑннӑшӑн (ҫылӑха) каҫармӗ, Вӑл кама (ширк) тӑвас тенӗ, ҫавна каҫарать. Кам та кам Аллахпа туслашать, вӑл чӑнах та пысӑк ҫылӑх тунӑ.


49

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

Хӑйсене сӑваплӑ тесе шутлакан ҫынсене (еврейсемпе христиансене) тимлеместӗн-и? Чӑн та, Аллах кама тасатать, ҫавна тасатать, вӗсене нимӗн чухлӗ те кӳрентермеҫҫӗ.


50

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

Акӑ вӗсем Турра хирӗҫ епле суя шухӑшласа кӑлараҫҫӗ! Ҫав ӗҫ чӑн-чӑн ҫылӑх пулса тӑни вара (вӗсемшӗн) ҫителӗклӗ.


51

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

Эсир кӗнекен (Тора) пӗр пайне панӑ ҫынсене шута илмен-и? Вӗсем Джибтпа Тагхута ӗненеҫҫӗ, кафирсене (Меккӑри мушриксене) вӗсем хӑйсен ҫулӗ ҫинче ӗненекенсенчен тӗрӗсрех тесе калаҫҫӗ.


52

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

Ҫаксене Аллах ылханнӑ. Аллах кама ылханать, ӑна пулӑшакан тупаймӑн.


53

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

Е вӗсен патшалӑх пайӗ пур-и, ҫынсене нимӗнле ырлӑх та памаҫҫӗ пулин те,


54

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Е вӗсем ҫынна (Мухаммада) Аллах панӑ парнешӗн кӗвӗҫеҫҫӗ-и? Чӑнах та, Эпир Авраам йӑхне Кӗнекепе Ӑслӑлӑх патӑмӑр, вӗсене Аслӑ патшалӑх (хӑват) патӑмӑр.


55

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

Ҫапла вара, ҫавсем хушшинче (кӗвӗҫекенсем) ӑна ӗненекенсем те пур, ӑна ӗненме чӑрмантаракансем те пур. Ҫителӗклӗ (вӗсене) тамӑк, унӑн ҫулӑмӗ ҫунать.


56

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

Чӑнах та, Пирӗн сӑвӑсене ӗненменнисене тамӑка лартӑпӑр. Вӗсен тирне ҫунтарсан кашнинчех Урӑх тирпе улӑштаратпӑр, асаплантарнине тутанса пӑхччӑр тесе. Чӑнах та, Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


57

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

Ӗненекенсене, ырӑ ӗҫсем тӑвакансене вара эпир вӗсене юханшывсем юхса выртакан пахчасене кӗртӗпӗр, унта вӗсем ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Унта вӗсен таса юлташӗсем пулнӑ, эпир вӗсене сулхӑн та хӑтлӑ вырӑна лартрӑмӑр.


58

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

Чӑнах та, Аллах сире ҫав хыпара илме тивӗҫлӗ ҫынсене пӗлтерме хушать, ҫынсем хушшинче саккун туса хунӑ чухне ӑна тӗрӗс ҫирӗплетмелле. Чӑнах та, Аллах сире вӗрентекен чи лайӑххи. Чӑнах та, Аллах пурне те илтекен, пурне те куракан.


59

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллаха итлӗр, хӑвӑр хушшӑрти Ҫынна (Мухаммада) тата Улил Амрие (влаҫа) итлӗр. Унтан, енчен те эсир мӗн пирки те пулин тӗрлӗ шухӑшлӑ пулсан, ӑна Аллаха (Корана) тата Элчине (Унӑн Суннине) тавӑрса парӑр, енчен те эсир Аллаха тата Юлашки Куна ӗненетӗр пулсан. Ку пӗлтерӗшлӗрех (сирӗншӗн) тата унӑн результачӗсем лайӑхрах.


60

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

Эсир (Мухаммед) хӑвӑра мӗн уҫнине тата сирӗн умӑрта мӗн уҫнине ӗненнӗ текенсене тимлӗх уйӑрман-и? Анчах вӗсем ҫапах та тагут ҫинчен саккунлӑ положенисем ыйтаҫҫӗ, вӗсене тагхута йышӑнма хушман пулин те. Сатана вара вӗсене май килнӗ таран аташтарса яма шутлать.


61

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

Вӗсене: «Аллах мӗн пӗлтернине килӗр, Элчӗне пӑхӑнӑр» тесен, эсир (Мухаммед) икӗпитлӗ ҫынсем сире хытӑ пӳлсе тӑнине куратӑр.


62

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

Ҫапла вара, мӗн пулать-ха, енчен те (малашне) вӗсене (икӗпитсене) хӑйсен аллипе тунӑ инкек сиксе тухсан, вӗсем сирӗн пата (Мухаммед) пыраҫҫӗ те тупа тӑваҫҫӗ: «Аллахпа тупа тӑватпӑр, эпир нихҫан та ырлӑхпа канӑҫлӑхсӑр пуҫне урӑх нимӗн те ыйтмастпӑр».


63

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

Вӗсем — Аллах вӗсен чӗринче мӗн пуррине пӗлекен ҫынсем. Çавӑнпа та вӗсенчен пӑрӑнӑр, вӗсене канаш парӑр, вӗсен чунне тыткӑнлакан сӑмахсем калӑр.


64

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Эпир вара Аллах ирӗк панипе итлемесӗр пуҫне ытти ҫынна та яман. Чӑнах та, вӗсем хӑйсене хӑйсем кӳрентернӗ хыҫҫӑн сирӗн пата (Мухаммед) пырса Аллахран каҫару ыйтсан, Элчӗ те вӗсемшӗн каҫару ыйтсан, вӗсем ӳкӗнме йышӑнакан, ырӑ кӑмӑллӑ Аллаха тупӗҫ.


65

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

Ҫапла вара, санӑн Ҫӳлхуҫана тупа тӑватӑп, вӗсем сана (Мухаммада) хӑйсем тавлашакан ӗҫре судья туса лартиччен ӗненмӗҫ, (ҫапла вара) вара вӗсен чӗринче эсӗ йышӑннӑ йышӑнӑва хирӗҫле пулмӗ, вӗсем ӑна пӗтӗмпех йышӑнӗҫ.


66

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

Эпир вӗсене: «Хӑвӑра вӗлерӗр е килӗрсенчен тухӑр», — тесе хушнӑ пулин те, вӗсем ҫавна туман пулӗччӗҫ, вӗсенчен сахалӑшӗ ҫеҫ пулнӑ. Вӗсем чӑнах та панӑ приказсене пурнӑҫланӑ пулсан, вӗсемшӗн лайӑхрах пулнӑ пулӗччӗ тата (хӑйсен ӗненӗвне) ҫирӗплетнӗ пулӗччӗ,


67

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

ҫапла вара, Эпир вӗсене хамӑртан пысӑк сӑвап парӑпӑр,


68

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

эпир вӗсене тӳрӗ ҫул кӑтартӑпӑр.


69

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Кам та кам Аллаха тата Элчине (Мухаммада) пӑхӑнать, вӗсем Аллах ырӑлӑх панӑ ҫынсемпе пӗрле пулӗҫ: пророксемпе, чӑнлӑха юратакансемпе, асап тӳсекенсемпе тата тӳрӗ ҫынсемпе. Мӗнле лайӑх юлташсем вӗсем.


70

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

Ку вӑл — Аллах панӑ ырлӑх, Аллах вара пӗлӳ илме ҫителӗклӗ.


71

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

Эй ӗненекенсем! Асӑрхануллӑ пулӑр та ушкӑнпа (ҫапӑҫу хирне) е пурте пӗрле кайӑр.


72

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

Сирӗн хушӑра вара, паллах, питӗ ӳркенекенни (вӑрҫӑ хирне кайма) пурах пулӗ. Вара, сирӗн ҫине инкек килсен, вӑл калать: «Чӑнах та, Аллах мана ырӑлӑх пачӗ, мӗншӗн тесен эпӗ вӗсемпе ҫапӑҫман».


73

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, енчен те сире Аллахран ырлӑх (ҫӗнтерӳ) ҫитсен, вӑл, сирӗнпе ун хушшинче нихҫан та юрату пулман пек, калӗ: «Эх, эпӗ вӗсемпе пӗрле пулнӑ пулсан, эпӗ пысӑк ҫӗнтерӳ тунӑ пулӑттӑм».


74

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Çавӑнпа та хӑйсен тӗнчери пурнӑҫне леш тӗнчешӗн сутакансем Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫчӑр. Кам Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫать, ӳкет е ҫӗнтерет, эпир ӑна пысӑк сӑвап парӑпӑр.


75

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

Мӗншӗн-ха эсир Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫасшӑн мар, вӑйсӑррисене, арҫынсене-и, хӗрарӑмсене-и, ачасене-и, вӗсем кӗлтӑваҫҫӗ: «Пирӗн Ҫӳлхуҫамӑр, пире ҫак ҫӗртен (Меккӑран) илсе тухӑр, унта пурӑнакансем тӗрӗс мар. Пире Хӑвӑн енчен хӳтӗлекен пар, пире Хӑвӑн енчен пулӑшакан пар».


76

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

Ӗненекенсем Аллах ҫулӗпе ҫапӑҫаҫҫӗ, ӗненменнисем тагут ҫулӗпе ҫапӑҫаҫҫӗ, ҫавӑнпа та шуйттан тусӗсемпе ҫапӑҫӑр, (мӗншӗн тесен) чӑнах та шуйттанӑн чеелӗхӗсем вӑйсӑр.


77

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Эсир вӗсене: «Алӑрсене (ҫапӑҫуран) тытӑр, кӗлӗ тӑвӑр, закат тӳлӗр!» текен ҫынсене тимлӗх ан уйӑрӑр-и? Вӗсене ҫапӑҫма хушсан, сасартӑк вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем (икӗпитсем) ҫынсенчен (тӑшмансенчен) хӑраса ӳкнӗ, мӗншӗн тесен вӗсем Аллахран хӑранӑ, тата ытларах хӑранӑ (унтан та). Вӗсем каланӑ: «Ҫӳлхуҫамӑр, мӗншӗн-ха Эсӗ пире ҫапӑҫма хушрӑн? Калӑр: «Ҫак тӗнчере киленӗҫ сахал, ҫавӑнпа та турра ӗненекенсемшӗн леш тӗнче лайӑхрах (ҫапӑҫнӑшӑн наградӑсем илеҫҫӗ), сире нимӗн чухлӗ те кӳрентермӗҫ».


78

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

Кирек ӑҫта пулсан та, ҫӳллӗ те ҫирӗп крепоҫра пулсан та вилӗм хӑваласа ҫитӗ. Ырӑ илсен, вӗсем: «Ку Аллахран», — теҫҫӗ, вӗсемпе мӗн те пулин усал пулсан, «ку санран (Мухаммад)» теҫҫӗ. Калӑр: «Пурте Аллахран килет». Апла пулсан, мӗншӗн-ха ҫав ҫынсем (икӗпитсем) калаҫӑва ӑнланмаҫҫӗ-ха?


79

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Эсир мӗнле ырлӑх илетӗр, вӑл — Аллахран, сирӗн ҫине мӗнле усал пулать, вӑл — сирӗн айӑпӑртан. Эпир сана (Мухаммеда) (пӗтӗм) этемлӗх патне хыпарҫӑ пулма ятӑмӑр. Аллах вара свидетель пулма ҫителӗклӗ.


80

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Кам элчине (Мухаммеда) пӑхӑнать, вӑл чӑнах та Аллаха пӑхӑнать. Кам та кам (ҫав пӑхӑнуран) пӑрӑнать, вара (пӗл) Эпир сана (Мухаммеда) вӗсен сыхлавҫи пулма яман


81

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Вӗсем (икӗпитсем) вара: «(Пирӗн тивӗҫ — пӑхӑнасси кӑна», — теҫҫӗ. Анчах та вӗсем сирӗнтен (Мухаммед) тухсан, вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем ҫӗрле хӑйсем маларах каланинчен урӑхла стратегисем палӑртнӑ (йышӑнусем тунӑ). Аллах вӗсем ҫав каҫ мӗнле стратегисем тунине ҫырса пырать, ҫавӑнпа та вӗсенчен пӑрӑнӑр та Аллах ҫине шанӑр. Аллах хӳтӗлевҫӗ пулма ҫителӗклӗ.


82

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

Апла пулсан, вӗсем Корана хакламаҫҫӗ-и? Енчен те (Коран) Аллахран пулман пулсан, вӗсем унта нумай хирӗҫле япаласем тупнӑ пулӗччӗҫ.


83

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

Енчен те вӗсем патне хӑрушсӑрлӑх е хӑрушлӑх ҫинчен хыпар ҫитсен, вӗсем ӑна (ҫийӗнчех) эфира кӑлараҫҫӗ. (Чӑннипе) вӗсем ӑна хӑйсен хушшинчи Расулпа Улил Амрие панӑ пулсан, чӑнлӑха пӗлес текен ҫынсем вӗсенчен (Расулпа Улил Амри) (официаллӑ майпа) пӗлме пултарнӑ пулӗччӗҫ. Аллах сирӗн ҫине ырӑлӑхпа хӗрхенӳ пулман пулсан, эсир шуйттан хыҫҫӑн кайнӑ пулӑттӑр, сахал йышлӑ ҫынсемсӗр пуҫне (сирӗн хушӑрта).


84

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

Ҫавӑнпа та эсир (Мухаммед) Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫӑр, эсир хӑвӑр ҫине мар, хӑвӑр ҫинче йывӑрлӑх кӑларса тӑратнӑ. Ӗненекенсен сывлӑшне ҫунтар (ҫапӑҫма). Аллах ӗненмен ҫынсен тапӑнӑвӗсене сирсе ярасса шанас килет. Аллах (Унӑн) хӑвачӗ питӗ пысӑк, унӑн айӑпӗ питӗ хаяр.


85

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

Кам ырӑ пулӑшупа пулӑшу парать, ҫавӑ унран пӗр пай илет (вознаграждение). Кам усал пулӑшупа пулӑшу парать, ҫавӑ хӑйӗн пайне (ҫылӑхне) хӑй ҫине илӗ. Аллах пурне те тытса тӑрать.


86

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

Енчен те сире (салам) хисеппе чысланӑ пулсан, ҫав хисепе лайӑхрах хисеппе тавӑрӑр, е унпа пӗрле тавӑрӑр (хисеплӗхе, вӑл тивӗҫлӗ). Чӑнах та, Аллах пурне те шута илет.


87

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

Аллах, Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Вӑл сире суд кунӗнче пуҫтарӗ, ҫакӑн пирки иккӗленмелли ҫук. Хӑйӗн сӑмахӗсенче Аллахран тӗрӗсреххи кам пур?


88

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Апла пулсан, мӗншӗн-ха эсир икӗ ушкӑна пайланатӑр, икӗ ушкӑна (хирӗҫ) икӗпитлӗ ҫынсемпе, Аллах вӗсене хӑйсен тӑрӑшӑвӗпе каялла тавӑрнӑ пулин те? Эсир Аллах аташса кайма ирӗк панӑ ҫынсене ҫул кӑтартма шутлатӑр-и? Аллах кама аташтарса ярать, эсир ӑна ҫул тупаймӑр.


89

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Вӗсем сире хӑйсем кафир пулса тӑнӑ пекех кафир тӑвасшӑн, ҫапла вара эсир те ҫавӑн пекех (вӗсемпе пӗрле) пулӑр. Вӗсем Аллах ҫулӗ ҫине тухиччен вӗсенчен нихӑшне те хӑвӑн тусу ан ту. Вӗсем пӑрӑнсан, вӗсене тыткӑна ил те ӑҫта тӗл пулатӑн, ҫавӑнтах вӗлер, вӗсенчен нихӑшне те шанчӑклӑ тус е пулӑшакан ан ту;


90

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

сирӗнпе ҫав халӑх хушшинче пӗр-пӗр халӑхран хӳтлӗх ыйтакансемсӗр пуҫне, унта килӗшӳ (мир) пулнӑ е сирӗн пата килекен ҫынсем сирӗнпе е хӑйсен халӑхӗпе ҫапӑҫасшӑн мар. Аллах ирӗк панӑ пулсан, вӑл вӗсене сирӗнпе хирӗҫ тӑма вӑй панӑ пулӗччӗ, ҫапла вара вӗсем сирӗнпе ҫапӑҫнӑ пулӗччӗҫ. Анчах та вӗсем сире пӗччен хӑварсан, сирӗнпе ҫапӑҫмасан, сире канӑҫлӑх (парӑнма) сӗнмеҫҫӗ пулсан, вара Аллах сире вӗсене (тыткӑна илсе вӗлерме) ҫул уҫса паман.


91

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

Малашне эсир ытти (ушкӑнсене) тупатӑр, вӗсем сирӗнпе тата хӑйсен ҫыннисемпе пӗрле хӑрушсӑррӑн пурӑнччӑр теҫҫӗ. Кашнинчех элек тума (ширк) таврӑнма чӗнсен, вӗсем унта чӑмаҫҫӗ. Ҫавӑнпа та вӗсем сире хӗрхенмеҫҫӗ пулсан, сире канӑҫлӑх сӗнесшӗн мар пулсан, хӑйсен аллисене (сирӗнпе ҫапӑҫма) чармасан, вӗсене тыткӑна илӗр те ӑҫта тупатӑр, ҫавӑнта вӗлерӗр, вӗсем вара эпир сире уҫӑмлӑ сӑлтав панӑ (вӗсене ҫапӑҫма, тыткӑна илме тата вӗлерме).


92

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Тата ӗненекен ҫын ӗненекен ҫынна (тепӗр ҫынна) вӗлерни вырӑнлӑ мар, вӑл айӑплӑ пулнисӗр пуҫне (случайно). Кам та кам ӗненекен ҫынна айӑплӑ тесе вӗлерет, ҫавӑ ӗненекен чурана ирӗке кӑларать, унӑн (вӗлернӗ ҫыннӑн) ҫемйине панӑ тӳлеве (тӳлет), вӗсем (вӗлернӗ ҫыннӑн ҫемйи) тӳлеврен пӑрӑнмасан. Енчен те вӑл (вӗлернӗ ҫын) ӗненекен ҫын пулсан та, сире тӑшманлӑ халӑхран пулсан, вара (вӗлерекенӗ) хӑйӗн ӗненекен тарҫисене ирӗке кӑлартӑр. Енчен те вӑл (вӗлернӗ ҫын) вӗсемпе сирӗн хушӑрта килӗшӳ тунӑ халӑхран (кафирсенчен) пулсан, вара (вӗлерекен) хӑйӗн (вӗлернӗ) ҫемйине панӑ тӳлеве тӳлетӗр те хӑйӗн ӗненекен тарҫисене ирӗке кӑлартӑр. Кам (хӑйӗн чурине) тупаймасть, вӑл (ҫын вӗлерекенӗ) Аллах умӗнче ӳкӗнме умлӑ-хыҫлӑ икӗ уйӑх типӗ тыттӑр. Аллах вара пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ


93

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

Кам та кам ӗненекен ҫынна юриех вӗлерет, унӑн сӑвапӗ тамӑк пулать, унта вӑл ӗмӗрлӗхех юлать. Аллах ун ҫине ҫилленнӗ, ӑна ылханнӑ, ун валли пысӑк асап хатӗрленӗ.


94

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллах ҫулӗпе кайнӑ чухне асӑрхануллӑ пулӑр (информаци шырӑр) тата хӑвӑра «салам» калакан ҫынна: «Эсӗ ӗненмен ҫын мар» (ун чухне эсӗ ӑна вӗлеретӗн) тесе, тӗнче пурнӑҫӗн пуянлӑхне шырас шутпа ан кала, Аллах патӗнче нумай мул пулсан та. Эсир ӗлӗк ҫапла пулнӑ, унтан Аллах сире Хӑйӗн пилӗсене панӑ, ҫавӑнпа та асӑрхануллӑ пулӑр. Чӑнах та, Аллах эсир мӗн тунине питӗ асӑрханса тӑрать.


95

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Нимӗнле сӑлтавсӑр (чӑрмавсӑр) ларакан (ҫапӑҫӑва хутшӑнман) ӗненекен ҫынпа хӑйӗн пуянлӑхӗпе, пурнӑҫӗпе Аллах ҫулӗ ҫинче джихад тума ӑнтӑлакан ҫын хушшинче пӗр пек мар. Аллах хӑйсен пуянлӑхӗпе тата чунӗсемпе джихад тума тӑрӑшакансен статусне ларакансенчен (чӑрмавсӑр ҫапӑҫӑва хутшӑнманнисенчен) ҫӳлерех ҫӗкленӗ. Кашни ҫынна Аллах ырӑ (сӑвап) (рай) пама шантарать, Аллах вара джихад тума тӑрӑшакансене пысӑк сӑваппа ларакансенчен ытларах ырлать,


96

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(урӑхла каласан) Унран темиҫе градус ҫӳлерех, ҫавӑн пекех каҫарупа хӗрхенӳ. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


97

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

Чӑнах та, камӑн пурнӑҫне ангелсем хӑйсене хирӗҫ пусмӑрлӑхра туртса илнӗ, вӗсем (ангелсем) «мӗнле пурӑнатӑр?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Эпир ҫӗр ҫинчи пусмӑрти халӑх (Мекка)». Вӗсем (ангелсем) ыйтнӑ: «Аллахӑн ҫӗрӗ сарлака мар-и, ҫавӑнпа та эсир ун ҫинче куҫса ҫӳреме пултаратӑр?» Ҫапла вара, ҫав ҫынсем тамӑкра, ҫавӑнпа та ҫав (Джаханам) каялла таврӑнма чи начар вырӑн,


98

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

пусмӑртисемсӗр пуҫне, арҫынсем-и, хӗрарӑмсем-и тата ачасем-и, вӗсем нимӗн тума аптӑранӑ, ҫулне пӗлмен (эмиграцие кайма),


99

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

вара вӗсем, шансах тӑратӑп, Аллах вӗсене каҫарӗ. Аллах — каҫаракан, каҫаракан.


100

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Кам та кам Аллах ҫулӗпе куҫса каять, вӑл ҫак ҫӗр ҫинче куҫса ҫӳреме анлӑ вырӑн тата нумай апат-ҫимӗҫ тупӗ. Кам хӑйӗн килӗнчен Аллахшӑн тата Унӑн Элчишӗн куҫса каяс шухӑшпа тухса каять, ун чухне ӑна вилӗм ҫитет (вӑл ҫитес ҫӗре ҫитиччен), вара чӑнах та, унӑн сӑвапӗ Аллах патӗнче ҫирӗпленнӗ. Аллах вара каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


101

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

Çӗр ҫинче ҫул ҫӳренӗ чух саншӑн ҫылӑх мар, кафирсем тапӑнасран хӑратӑн пулсан, касар кӗллисене тумалла. Чӑнах та, кафирсем санӑн чӑн-чӑн тӑшманусем.


102

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Эсир (Мухаммед) вӗсен хушшинче (сирӗн тусӑрсем) пулсан, вӗсемпе пӗрле кӗлтума шутлатӑр пулсан, вӗсен ушкӑнӗ сирӗнпе пӗрле тӑтӑр (кӗлтуччӑр) тата хӑйсен хӗҫпӑшалне йӑтса пырччӑр, унтан вӗсем (сирӗнпе пӗрле кӗлтӑвакансем) пуҫ тайсан (пӗр ракаат пурнӑҫласан), вара вӗсем сирӗн хыҫӑртан куҫччӑр (тӑшман еннелле ҫаврӑнса) тата сирӗнпе пӗрле кӗлтуман тепӗр ушкӑн килтӗр, вара вӗсем сирӗнпе пӗрле кӗлтума ирӗк парӑр хатӗрле. сыхӑ тӑнӑ та хӑйсен хӗҫпӑшалӗсене кобурӑна чикнӗ. Кафирсем сире хӑвӑрӑн хӗҫпӑшалӑрсемпе пурлӑхӑрсем пирки тимсӗр пулма ыйтнӑ, ҫавӑнпа вӗсем сире пӗр харӑсах тапӑннӑ. Ҫумӑр ҫунӑран е чирленӗрен инкек пулсан, хӗҫпӑшална хума та юрать, хатӗрленсе тӑр. Чӑнах та, ӗненменнисем валли Аллах намӑслантаракан асап хатӗрленӗ.


103

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Унсӑр пуҫне, кӗлӗ туса пӗтерсен, тӑнӑ чухне те, ларнӑ чухне те, выртнӑ чухне те Аллаха аса илӗр. Унтан, хӑвӑра хӑрушсӑрлӑхра туйсан, кӗлӗ тӑвӑр (яланхи пекех). Чӑнах та, кӗлӗ ӗненекенсемшӗн вӑхӑтпа палӑртнӑ тивӗҫ.


104

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Вӗсене (хӑвӑрӑн тӑшманӑрсене) хӑваласа ан хавшатӑр. Эсир асапланатӑр пулсан, пӗлӗр: вӗсем те асапланаҫҫӗ, эсир те асапланатӑр, ҫав вӑхӑтрах эсир Аллахран вӗсем кӗтме пултарайманнине кӗтме пултаратӑр. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


105

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

Чӑнах та, Эпир сирӗн пата (Мухаммед) чӑнлӑха илсе килекен кӗнеке (Коран) ярса патӑмӑр, ҫапла вара эсир ҫынсем хушшинче Аллах сире мӗн вӗрентнине кура суд тӑвӑр, (айӑпсӑр ҫынна) хирӗҫ ан пулӑр, мӗншӗн тесен (хӳтӗлекен) ҫынна сутӑнчӑк ҫынна,


106

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

тата Аллахран каҫару ыйтӑр. Чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


107

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

Хӑйсене сутакансене хӳтӗлеме ан тавлашӑр. Чӑнах та, Аллах яланах сутӑнакан тата ҫылӑхра ҫӳрекен ҫынсене юратмасть,


108

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

вӗсем ҫынсенчен пытанма пултараҫҫӗ, анчах Аллахран пытанма пултараймаҫҫӗ, мӗншӗн тесен Аллах вӗсемпе пӗрле пулнӑ, пӗр каҫхине вӗсем Вӑл ырламан вӑрттӑн йышӑну тунӑ чухне. Вӗсем мӗн тунине пурне те тытса тӑракан Аллах пытарса тӑрать.


109

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

Ку эсӗ! Эсир вӗсене ҫак тӗнчери пурнӑҫра (хӳтӗлеме) тавлашатӑр, анчах та кам хирӗҫ тӑрӗ вӗсене чӗрӗлӳ кунӗнче (хӳтӗлеме) Аллаха? Е кам вӗсен хӳтӗлевҫи пулӗ (Аллах айӑпӗнчен)?


110

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

Кам та кам преступлени туса хӑйне хӑй кӳрентерет, унтан Аллахран каҫару ыйтать, вӑл ҫав тери каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ Аллаха тупӗ.


111

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Кам та кам ҫылӑх тӑвать, вӑл ӑна хӑйӗн (йывӑрлӑхӗшӗн) тӑвать. Аллах вара пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


112

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Кам та кам йӑнӑш е ҫылӑх тӑвать, унтан ӑна айӑпсӑр ҫынна айӑплать, вара вӑл чӑнах та суя тата уҫҫӑн курӑнакан ҫылӑха хӑй ҫине илнӗ.


113

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

Аллах ырлӑхӗпе унӑн ырӑлӑхӗ пулман пулсан (Эй, Мухаммед), вӗсенчен пӗр ушкӑнӗ сире улталама тӑрӑшнӑ пулӗччӗ. Анчах вӗсем хӑйсене ҫеҫ улталаҫҫӗ, сире нимӗн чухлӗ те сиен кӳмеҫҫӗ. Ҫавӑн пекех (ҫавӑн пекех) Аллах сире кӗнеке (Коран) тата Ӑслӑлӑх (Сунна) уҫса панӑ, эсир пӗлменнине вӗрентнӗ. Аллахӑн ырлӑхӗ сирӗн ҫине пысӑк.


114

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Вӗсен вӑрттӑн калаҫӑвӗсенче нумайӑшӗнче ырри ҫук, анчах та вӑл (ҫынсене) ырӑ ӗҫ тума, е ырӑ ӗҫ тума, е ҫынсем хушшинче мирлӗ пурнӑҫ тума хушакан ҫыннӑн вӑрттӑн калаҫӑвӗсемсӗр пуҫне. Кам ҫавна Аллах кӑмӑлне шыраса тӑвать, эпир ӑна часах пысӑк сӑвап парӑпӑр.


115

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

Кам та кам Элчӑна (Мухаммеда) чӑнлӑх уҫӑлса ҫитсен хирӗҫ тӑрать, ӗненекенсен ҫулӗ мар ҫулпа пырать, эпир ӑна хӑй тунӑ йӑнӑшра хӑваратпӑр та тамӑка яратпӑр, ҫавӑнта таврӑнма чи начар вырӑн.


116

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Аллах ширк ҫылӑхне каҫармӗ (Аллахпа мӗнпе те пулин ҫыхӑну тытни), Вӑл кама кӑмӑллать, ҫавӑншӑн урӑх ҫылӑхсене каҫарать. Кам та кам (мӗн те пулин) Аллахпа ҫыхӑнтарать, вӑл чӑнах та питӗ аташса кайнӑ.


117

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

Вӗсем Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапни — (йӗрӗхсем) ҫеҫ, вӗсем вара итлемен шуйттана ҫеҫ пуҫҫапаҫҫӗ


118

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

ӑна Аллах ылханнӑ, вара (шуйттан) каланӑ: «Эпӗ Санӑн чурусенчен пӗр-пӗр пай илӗп,


119

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

эпӗ вӗсене чӑнах та аташтарса ярӑп, вӗсенче пушӑ тӗлӗксем вӑратӑп, вӗсене выльӑх-чӗрлӗх хӑлхисене касса татма хушӑп, (унтан вӗсем вӗсене чӑнах та касса татаҫҫӗ), эпӗ вӗсене Аллах пултарнӑ япалана улӑштарма хушӑп, (ун чухне вӗсем ӑна чӑнах та улӑштараҫҫӗ)». Кам та кам шуйттана Аллахсӑр пуҫне урӑх хӳтӗлевҫӗ вырӑнне хурать, вӑл чӑнах та чӑн-чӑн ҫухату тӳсет.


120

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(Шуйттан) вӗсене сӑмахсем панӑ, шуйттан вӗсене суя ҫеҫ сӑмах панӑ пулсан та, вӗсенче пушӑ тӗлӗксем вӑратнӑ.


121

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

Ҫавсем (кам улталаннисем) тамӑка кӗреҫҫӗ, вӗсен унтан тарса хӑтӑлма урӑх вырӑн пулмӗ.


122

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

Ӗненекенсем вара, ырӑ ӗҫсем тӑвакансем, Эпир райа кӗрӗпӗр, ун айӗнче юханшывсем юхаҫҫӗ, вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Турӑ сӑмах пани вара чӑнах та тӗрӗс. Хӑйӗн сӑмахӗсенче Аллахран тӗрӗсреххи кам пур?


123

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(Аллахран илнӗ сӑвап) — сирӗн ӗмӗтӗр мар, кӗнеке ҫыннисен ӗмӗчӗ те мар. Кам та кам усал ӗҫ тӑвать, ҫавна ҫав усал ӗҫӗпе килӗшӳллӗн тавӑрӗҫ, унӑн Аллахсӑр пуҫне никам та хӳтӗлекенӗ те, пулӑшаканӗ те пулмӗ.


124

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

Кам та кам ырӑ ӗҫсем тӑвать, арҫын-и, хӗрарӑм-и, ӗненнӗ чухне, вӗсем райа кӗрӗҫ, вӗсене нимӗн чухлӗ те кӳрентермӗҫ.


125

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Ырӑ ӗҫсем туса, Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыракан ҫынран лайӑхрах тӗн камӑн пур? Аллах вара Авраама (Хӑйӗн) юратнӑ ҫынни пулма суйласа илнӗ.


126

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, Аллахӑн (пӗлӗвӗ) пурне те пӗрлештерет.


127

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

Вӗсем вара сирӗнтен хӗрарӑмсем пирки фетва ыйтаҫҫӗ. Калӑр: «Аллах сире вӗсем пирки фетва панӑ, ҫавӑн пекех сире Коранра тӑлӑх хӗрарӑмсем ҫинчен вуланӑ (ҫавӑн пекех фетва) эсир вӗсене валли палӑртнӑ (приданое) паман, эсир вӗсене качча илме шутланӑ чухне тата (ҫинчен) халӗ те вӑйсӑр тесе шутланӑ ачасене пӑхма хушнӑ. Пурне те пӗлекен».


128

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Хӗрарӑм упӑшки йӗркесӗр е нимӗн те шухӑшламасть тесе пӑшӑрханать пулсан, вӗсем иккӗшӗ те чӑн-чӑн мир тума пултараҫҫӗ, ҫав мир лайӑхрах (вӗсемшӗн), арҫын ҫутҫанталӑкран хыткукар пулсан та. Эсир хӑвӑрӑн арӑмӑрпа хутшӑнӑва лайӑхлатсан тата хӑвӑра хӳтӗлетӗр пулсан (нусюзран тата нимӗн те шухӑшламаннинчен), чӑнах та, Аллах эсир мӗн тунине асӑрханса тӑрать.


129

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Эсир вара (хӑвӑрӑн) арӑмӑрсем хушшинче тӗрӗс тыткалама пултараймастӑр, эсир чӑнах та ҫапла тӑвасшӑн пулсан та, ҫавӑнпа та (хӑвӑр юратнӑ ҫынсем патне) ҫав тери ан туртӑнӑр, ыттисене ҫакӑнса тӑмасӑр хӑварӑр. Эсир лайӑхланса пыратӑр пулсан тата хӑвӑра хӳтӗлетӗр пулсан (ултавран), чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


130

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

Иккӗшӗ уйрӑлсан, Аллах вӗсене кашнинех Хӑйӗн ырӑлӑхӗнчен ҫителӗклӗ таран парӗ. Аллах вара пурне те ҫавӑрса илекен (Унӑн ырлӑхӗ), Чи Ӑслӑ.


131

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, чӑнах та, эпир сирӗн умӑрта тата сирӗн умӑрта сӑваплӑ кӗнеке панӑ ҫынсене Аллахран хӑрама хушрӑмӑр. Анчах та эсир ӗненместӗр пулсан, вара (пӗлӗр), тӳпере мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, Аллах вара — чи пуян, чи мухтавлӑ.


132

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн. Унӑн сыхлавҫи пулма Аллах ҫителӗклӗ.


133

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

Аллах ирӗк панӑ пулсан, Вӑл сире пурне те пӗтернӗ пулӗччӗ, эй этемсем! Унтан Вӑл урӑххисене (сирӗн вырӑна) илсе килчӗ. Пурне те Тума Пултаракан Аллах ҫапла турӗ.


134

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

Кам ҫак тӗнчере сӑвап илесшӗн, ҫавӑ пӗлсе тӑрӑр: Аллах патӗнче ҫак тӗнчере те, леш тӗнчере те сӑвап пур. Аллах вара пурне те илтекен, пурне те куракан.


135

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Тӗрӗслӗхе хӳтӗлекенсем пулӑр, хӑвӑра хирӗҫ те, атте-аннепе тӑванӑрсене хирӗҫ те Аллахшӑн свидетельсем пулӑр. Вӑл (айӑпланакан) пуян е чухӑн пулсан, унӑн уссине (ырлӑхне) Аллах лайӑхрах пӗлет. Ҫавӑнпа та чӑнлӑхран пӑрӑнас тесе хӑвӑн кӑмӑлу хыҫҫӑн ан кай. Эсир (сӑмахсене) пӑсса ҫыратӑр пулсан е свидетель пулма килӗшместӗр пулсан, ҫакна пӗлӗр: эсир мӗн тунине пурне те Аллах чи тӗрӗс тӑвать.


136

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллаха тата Унӑн Элчине (Мухаммеда) тата Унӑн Элчине антарнӑ Кӗнекене (Аль-Корана), ҫавӑн пекех унччен антарнӑ кӗнекесене ӗненме пӑрахмӑр. Кам Аллаха, Унӑн ангелӗсене, Унӑн кӗнекисене, Унӑн элчисене тата Юлашки Куна ӗненмест, ҫав ҫын чӑнах та питӗ аташса кайнӑ.


137

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

Чӑнах та, ӗненекенсем, унтан ӗненменнисем, унтан каллех ӗненекенсем, унтан каллех ӗненменнисем, унтан хӑйсен ӗненменлӗхне ӳстерекенсем, вара Аллах вӗсене каҫармӗ, тӳрӗ ҫул та кӑтартмӗ.


138

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

Икӗпитлӗ ҫынсене асаплӑ асап курасси ҫинчен калӑр


139

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(урӑхла каласан) ӗненекенсене хӑварса кафирсене ертсе пыракансем тӑвакансем. Вӗсем ҫав кафирсем енче влаҫа шыраҫҫӗ-и? Пӗлӗр, пур влаҫ та Аллахӑн.


140

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Чӑнах та, Аллах сире кӗнекере (Аль-Коранра) (йӗркесем) янӑ, енчен те эсир Аллах сӑввисене (кафирсем) йышӑнманнине тата мӑшкӑлланине илтетӗр пулсан, вӗсемпе пӗрле ан ларӑр, вӗсем урӑх калаҫӑва кӗриччен. Мӗншӗн тесен (вӗсемпе малашне те ларсан), паллах, эсир вӗсем пекех пулатӑр. Чӑнах та, Аллах пур икӗпитлисене те, кафирсене те тамӑкра пуҫтарӗ,


141

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(урӑхла каласан) сирӗнпе пулакан (событисене) кӗтекен ҫынсем. Аллахран ҫӗнтерӳ илсен, вӗсем: «Эпир сирӗнпе ҫапӑҫман-и?» — теҫҫӗ. Енчен те кафирсен пайӗ пулсан, вӗсем калаҫҫӗ: «Эпир сирӗн ҫӗнтерÿре пайланман-и, сире ӗненекенсенчен хӳтӗлемен-и?» Вара Аллах сирӗн хушӑрта чӗрӗлӳ кунӗнче сут тӑвӗ. Аллах ӗненмен ҫынсене ҫӗнтерме ҫул памӗ.


142

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

Чӑнах та, икӗпитлӗ ҫынсем Аллаха улталасшӑн, анчах вӗсене улталаканӗ Аллах. Кӗлтума тӑрсан, кахалланса тӑваҫҫӗ. Вӗсем ҫынсем умӗнче мухтама тӑрӑшаҫҫӗ. Вӗсем вара Аллаха кӑштах ҫеҫ асӑнмаҫҫӗ.


143

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Вӗсем ҫав (ӗненӳ е ӗненменлӗх) хушшинче иккӗленеҫҫӗ, ҫак ушкӑнри (ӗненекенсен) те, ҫав ушкӑнри (ӗненменнисен) те мар. Аллах кама аташтарса хӑварать, ӑна эсир ӑна ҫул тупаймӑр.


144

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

Эй ӗненекенсем! Ӗненекенсемсӗр пуҫне кафирсене те хӑвӑн юлташу вырӑнне ан ил. Эсир Аллаха (сире хирӗҫ) уҫӑмлӑ сӑлтав парасшӑн-и?


145

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

Чӑнах та, икӗпитлӗ ҫынсем вут-ҫулӑмӑн чи аялти тӗпӗнче пулӗҫ. Эсир вӗсене пулӑшакан тупаймӑр.


146

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

Ӳкӗнекенсем, хӑйсене хӑйсем тӳрлетекенсем, Аллаха ҫирӗп тытса тӑракансем тата хӑйсен тӗнне Аллахшӑн чӗререн тытса пыракансемсӗр пуҫне. Çапла вара вӗсем ӗненекенсемпе пӗрле пулӗҫ, Аллах часах ӗненекенсене пысӑк сӑвап парӗ.


147

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

Аллах сире асаплантармӗ, енчен те эсир тав тӑватӑр тата ӗненетӗр пулсан. Аллах вара пурне те пархатарлӑ, пурне те пӗлекен.


148

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

Аллах усал сӑмахсене юратмасть, (вӗсене) уҫҫӑн калаҫҫӗ, ҫынсене кӳрентернӗ ҫынсемсӗр пуҫне. Аллах вара пурне те илтекен, пурне те пӗлекен.


149

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

Эсир ырӑ ӗҫ ҫинчен пӗлтеретӗр пулсан, ӑна пытаратӑр е йӑнӑша каҫаратӑр пулсан, чӑнах та, Аллах — каҫаракан, Пурне те Пултаракан.


150

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

Чӑнах та, Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненменнисем, Аллахпа Унӑн элчисене (ӗненнине) уйӑрса илме шутлакансем: «Эпир хӑшӗ-пӗрисене ӗненетпӗр, хӑшӗ-пӗрисене ӗненместпӗр» тесе, вӑтам ҫулпа (ӗненӳ е ӗненменлӗх) кайма шутлакансем,


151

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

вӗсем чӑн-чӑн ӗненменнисем. Эпир кафирсем валли намӑслантаракан асап хатӗрлерӗмӗр.


152

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненекенсем тата вӗсене (элчисене) уйӑрса тӑманнисем пирки калас пулсан, малашне Аллах вӗсене сӑвап парӗ. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


153

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(Ҫыннисем) Кӗнеке ҫыннисем санран (Мухаммедран) вӗсем патне пӗлӗтрен кӗнеке антарма ыйтаҫҫӗ. Чӑнах та, вӗсем Моисейран унтан та аслӑраххине ыйтнӑ. Вӗсем: «Пире чӑн-чӑн Аллаха кӑтарт», — тенӗ. Ҫапла вара вӗсене хӑйсен пусмӑрлӑхне пула ҫиҫӗм ҫапнӑ. Унтан вӗсем, уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳсене курнӑ хыҫҫӑн, пӑрӑва пуҫҫапнӑ, ҫапах та Эпир вӗсене каҫартӑмӑр, Моисее чӑн-чӑн влаҫ патӑмӑр.


154

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

Эпир вӗсен халалне (ҫирӗплетме) вӗсен ҫийӗн Синай тӑвӗ ҫӗклерӗмӗр. Эпир вӗсене ҫапла хушрӑмӑр: «Хапхана (Байтулмакдис) пуҫҫапса кӗрӗр», тата эпир вӗсене ҫапла хушрӑмӑр: «Шӑматкун ҫинчен калакан йӗркесене ан пӑсӑр». Эпир вӗсенчен ҫирӗп халал илтӗмӗр.


155

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

Ҫапла вара (Эпир вӗсене айӑпларӑмӑр), мӗншӗн тесен вӗсем килӗшӗве пӑснӑ, мӗншӗн тесен вӗсем Аллах паллисене ӗненмен, вӗсем пророксене тӗрӗс мар (тӗрӗс сӑлтавсӑр) вӗлернӗ тата вӗсем: «Пирӗн чӗресем пичетленнӗ», — тенӗ. Чӑнах та, Аллах вӗсен чӗрисене ӗненменшӗн питӗрсе хунӑ, ҫавӑнпа та вӗсенчен сахалӑшӗ ҫеҫ ӗненеҫҫӗ,


156

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

тата (Эпир вӗсене те айӑпларӑмӑр) вӗсем (Иисуса) ӗненменшӗн, тата вӗсем Марийӑна питӗ ирсӗр айӑпланӑшӑн,


157

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

тата (Эпир те айӑпларӑмӑр) мӗншӗн тесен вӗсем: «Чӑнах та, эпир Мессийӑна, Иисуса, Мария ывӑлне, Аллахӑн Апостолне, вӗлертӗмӗр», — тенӗ, анчах вӗсем ӑна вӗлермен е (е) пӑталаман, анчах (вӗсем мӗн вӗлерни) Иисуспа танлаштарнӑ ҫын пулнӑ. Чӑнах та, Иисуса вӗлерни пирки килӗшмен ҫынсем кама вӗлерни пирки яланах иккӗленеҫҫӗ. Вӗсем чӑнах та пӗлмен (кама вӗлернине), анчах та вӗсем ахаль чухласа илни ҫинче никӗсленнӗ, ҫавӑнпа та ӑна вӗлернине шансах кайман.


158

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Анчах Аллах Иисуса Хӑй умне тӑратнӑ. Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


159

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

Кӗнеке ҫыннисем хушшинче ӑна (Иса) вилӗм умӗн ӗненмен ҫын пулман. Чӗрӗлсе тӑнӑ кун вара вӑл (Иса) вӗсен свидетельӗ пулӗ.


160

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

Иудейсен тӗрӗсмарлӑхӗ пирки эпир вӗсем валли лайӑх апат-ҫимӗҫе саккунсӑр турӑмӑр, вӑл (ӗлӗк) халал пулнӑ; тата вӗсем час-часах (ыттисене) Аллах ҫулӗнчен чӑрмантарнӑран,


161

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

тата вӗсем ростовщиксем тунӑран, вӗсене чӑнах та унран чарнӑ пулин те, ҫынсен пуянлӑхне саккунсӑр майпа ҫисе янӑран (батил). Эпир вӗсен хушшинче ӗненменнисем валли асаплӑ асап хатӗрлерӗмӗр.


162

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

Анчах вӗсен хушшинче тарӑн пӗлӳллӗ ҫынсем, ӗненекенсем, вӗсем сире (Мухаммада) антарнӑ (Корана), сирӗн умӑрта антарнӑ (кӗнекесене), ҫавӑн пекех кӗлӗ тӑвакансене, закат тӳлекенсене тата Аллаха тата Юлашки куна ӗненекенсене ӗненеҫҫӗ. Эпир вӗсене пысӑк награда парӑпӑр.


163

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Чӑнах та, Эпир ӑна сире (Мухаммеда) Ноя тата ун хыҫҫӑнхи пророксене мӗнле кӑтартнӑ, ҫавӑн пекех Авраама, Исмаила, Исаака, Иакова тата вӗсен йӑхӗсене те кӑтартрӑмӑр; Иисус, Аюб, Иона, Харун тата Соломон. Эпир Давуда Псалтирь кӗнекине патӑмӑр.


164

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

Хӑш-пӗр хыпарҫӑсем пур, вӗсем ҫинчен Эпир сире малтанах пӗлтернӗччӗ, хӑш-пӗр хыпарҫӑсем (ыттисем) пур, вӗсем ҫинчен Эпир сире пӗлтермен. Моисейпе вара Турӑ тӳрремӗнех калаҫнӑ.


165

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Апостолсем ырӑ хыпар илсе ҫӳрекенсем тата асӑрхаттаракансем пулнӑ, ҫавӑнпа та апостолсене янӑ хыҫҫӑн ҫынсем Аллахпа тавлашма сӑлтав пулман. Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


166

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Анчах Аллах сире (Мухаммада) уҫса панӑ (Коранӑн) свидетельӗ. Вӑл ӑна Хӑйӗн пӗлӗвӗпе антарнӑ, ангелсем ҫакна курнӑ. Аллах вара свидетель пулма ҫителӗклӗ.


167

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

Чӑнах та, ӗненменнисем тата (ыттисене) Аллах ҫулӗнчен чӑрмантаракансем чӑнах та инҫетре аташса кайнӑ.


168

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

Чӑнах та, ӗненменнисене тата тӗрӗсмарлӑх тӑвакансене Аллах вӗсене каҫармӗ, тӳрӗ ҫул та кӑтартмӗ.


169

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

тамӑк ҫулӗсӗр пуҫне; вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Ҫакӑ вара Аллахшӑн (питӗ) ҫӑмӑл.


170

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Эй халӑх! Чӑнах та, сирӗн пата Элчӗ (Мухаммед) сирӗн Ҫӳлхуҫаран чӑнлӑх илсе килнӗ, ҫавӑнпа та ӗненӗр (ӑна), сирӗншӗн лайӑхрах. Енчен те эсир ӗненместӗр пулсан, (ку Аллаха нимӗн чухлӗ те сиен кӳмӗ), мӗншӗн тесен тӳпере те, ҫӗр ҫинче те мӗн пурри пурте Аллахӑн. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


171

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Эй, кӗнеке ҫыннисем! Хӑвӑрӑн тӗнре чикӗрен ан тухӑр, Аллах ҫинчен чӑнлӑхсӑр пуҫне нимӗн те ан калӑр. Чӑнах та, Мессия Иисус, Марьям ывӑлӗ, Аллахӑн элчи пулнӑ, вӑл Марьяма пӗлтернӗ сӑмахсемпе тата Унӑн сывлӑшӗпе пултарнӑ. Ҫавӑнпа та Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненӗр, «(Турӑ) виҫҫӗ» тесе ан калӑр, ҫакна калама чарӑнӑр. (Ку) саншӑн лайӑхрах. Чӑнах та, Аллах — Пурне те Пултаракан Турӑ, Вӑл ача-пӑча ҫуратма пултарнинчен телейлӗ. Пӗлӗтре мӗн пурри, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Унӑн. Аллах вара хӳтӗлевҫӗ пулма ҫителӗклӗ.


172

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

Мессия Аллахӑн тарҫи пулма пачах та хирӗҫ пулман, ҫавӑн пекех чи ҫывӑххи ангелсем те (Аллахпа) килӗшмен. Кам Ăна пуҫҫапма ӳркенет, мухтанать, ҫавна Аллах пурне те Хӑй патне пуҫтарӗ.


173

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Ӗненекенсемшӗн тата ырӑ ӗҫсем тӑвакансемшӗн вара, Аллах вӗсен сӑвапне тултарӗ, Хӑйӗн ырлӑхӗнчен пӗр пайне ӳстерӗ. Ҫав вӑхӑтрах, кам ӳркенет (Аллаха пуҫҫапма) тата мӑнкӑмӑлланать, Аллах вӗсене асаплӑ асап парӗ. Вӗсен вара Аллахсӑр пуҫне урӑх хӳтӗлекенӗ те, пулӑшаканӗ те пулмӗ.


174

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

Эй халӑх! Чӑнах та, сирӗн Ҫӳлхуҫаран (Мухаммед хӑйӗн тӗлӗнмелле ӗҫӗсемпе) чӑнлӑха ҫирӗплетсе панӑ, Эпир сире ҫутӑ ҫутӑ (Коран) ярса патӑмӑр.


175

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

Аллаха ӗненекенсем тата Унӑн тӗнне тытса тӑракансем вара Аллах вӗсене Хӑйӗн (пӗлӗт) ырӑлӑхӗпе ырлӑхне кӗртӗ, Хӑй патне тӳрӗ ҫул кӑтартӗ.


176

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Вӗсем сирӗнтен фетва (калала пирки) ыйтаҫҫӗ. Калӑр: «Аллах сире каллах пирки фетва парать, енчен те ҫын вилсен, унӑн ачисем ҫук пулсан, анчах йӑмӑкӗ пур пулсан, унӑн (йӑмӑкӗн) пайӗ вӑл хӑварнӑ пурлӑхӑн ҫурри пулать, унӑн шӑллӗ вара (йӑмӑкӗн пӗтӗм пурлӑхне) еткерлӗхе илет, енчен те унӑн ачисем ҫук пулсан. енчен те вӗсем (еткерҫӗсем) тӑвансенчен тӑраҫҫӗ пулсан, вара пӗр тӑванӑн пайӗ икӗ йӑмӑкӑн пайӗпе пӗрех, ӑна Аллах сире (ҫак саккуна) ӑнлантарса парать, ҫапла вара эсир аташса каймастӑр.


s/font-awesome/6.5.2/css/all.min.css" integrity="sha512-SnH5WK+bZxgPHs44uWIX+LLJAJ9/2PkPKZ5QiAj6Ta86w+fsb2TkcmfRyVX3pBnMFcV7oQPJkl9QevSCWr3W6A==" crossorigin="anonymous" referrerpolicy="no-referrer" /> Surah Ан-Ниса (Хӗрарӑм) — Read, Translation & Audio | Islam Al-Haq
Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хак: Коран тата Хадис
(Чӑн ислам)

Q.S Ан-Ниса (اَلنِّسَاء) - 176 Сӑвӑ йӗркисен шучӗ

(Хӗрарӑм)

Qari

Murottal Audio

1

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

Эй халӑх! Хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫаран хӑрӑр, Вӑл сире пӗр ҫынран (Адам) пултарнӑ, (Аллах) хӑйӗн юлташне (Евӑна) (хӑйӗнчен) пултарнӑ; вӗсенчен иккӗшӗнчен те Аллах нумай арҫынсемпе хӗрарӑмсем ҫуратнӑ. Пӗр-пӗринчен ыйтакан Аллахран хӑрӑр, ҫемье хутшӑнӑвӗсене тытса пырӑр. Чӑнах та, Аллах сире яланах сыхлать, сыхлать.


2

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

Тата тӑлӑхсене (вӗсем ҫитӗннӗ ҫынсене) хӑйсен пуянлӑхне парӑр, лайӑххине начаррипе ан улӑштарӑр, вӗсен пуянлӑхне хӑвӑрӑннипе пӗрле ан ҫийӗр. Чӑнах та, (ылмаштарса ҫиесси) пысӑк ҫылӑх.


3

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

Эсир тӑлӑх хӗрарӑмсене (вӗсене качча илсен) тӗрӗс тума пултараймастӑр тесе пӑшӑрханатӑр пулсан, хӑвӑра килӗшекен (ытти) хӗрарӑмсене качча илӗр: иккӗ, виҫҫӗ е тӑваттӑ. Анчах та эсир тӗрӗслӗхе тума пултараймастӑр тесе пӑшӑрханатӑр пулсан, пӗр ҫынна е хӑвӑрӑн хӗрарӑм чурана ҫеҫ (качча илӗр). Эсир тӗрӗсмарлӑх ан тӑвӑр тесе ҫывӑхрах.


4

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

Хӗрарӑмсене (хӑвӑр качча илекенсене) кӑмӑлтан парне парӑр. Унтан, енчен те вӗсем сире ҫав укҫаран хӑшне-пӗрне кӑмӑлтан параҫҫӗ пулсан, ӑна йышӑнӑр та савӑнса киленӗр.


5

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Аллах пурнӑҫ ҫӑлкуҫӗ туса хунӑ пуянлӑхна (хӑвӑн аллунта тӑракансене) ӑс-тӑнӗпе ҫитменнисене ан пар. Вӗсене суту-илӳ тата тумтир (пуянлӑх тупӑшӗнчен) парӑр, вӗсене ырӑ сӑмахсем калӑр.


6

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

Тата тӑлӑхсене мӑшӑрланма ҫитичченех тӗрӗслесе пӑхӑр. Вара, сирӗн шутпа, вӗсем ӑслӑ пулсан (пуянлӑха пӑхма ӑста пулсан), вӗсен пуянлӑхне вӗсене парӑр. Тата (тӑлӑхсен пурлӑхне) тивӗҫлӗ виҫерен ытлашши ан ҫийӗр тата ҫитӗнсе ҫитиччен (ан) васкатӑр (паса ярӑр). Кам (среди опекунов) пултарать, вара вӑл (от потребления богатства сироты) тата кам чухӑн, вара вӑл пурлӑха тивӗҫлӗ йӗркепе ҫиме пултарать. Унтан, пурлӑха вӗсене аллине парсан, свидетельсем кӑтартмалла. Аллах вара ҫителӗклӗ надзиратель пулма.


7

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

Арҫынсен ашшӗ-амӑшӗнчен тата тӑванӗсенчен юлнӑ пурлӑха пайлама ирӗк пур, хӗрарӑмсен вара ашшӗ-амӑшӗнчен тата тӑванӗсенчен юлнӑ пурлӑха пайлама (ҫавӑн пекех) ирӗк пур, вӑл палӑртнӑ пай тӑрӑх сахал е нумай.


8

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Валеҫнӗ чухне вара хӑш-пӗр тӑвансем, тӑлӑхсем тата чухӑн ҫынсем пур пулсан, вӗсене (кӑштах кӑна) пурлӑхран парӑр, вӗсене ырӑ сӑмах калӑр.


9

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

Хӑйсем хыҫҫӑн хавшак йӑх хӑваракансенчен (Аллахран) хӑрӑр, вӗсен (ырлӑхӗшӗн) хӑраҫҫӗ. Çавӑнпа вӗсем Аллахран хӑраччӑр, тӗрӗс сӑмахпа калаҫчӑр.


10

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

Чӑнах та, тӑлӑхсен пуянлӑхне тӗрӗс мар ҫисе яракансем, чӑннипе илсен, вӗсем хырӑмӗнче вут ҫӑтаҫҫӗ те ҫунакан вута (тамӑка) кӗреҫҫӗ.


11

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Аллах сирӗн ачӑрсен еткерлӗхӗ пирки ҫапла палӑртнӑ: ывӑлӑн пайӗ икӗ хӗрӗн пайӗпе танлашать. Вӗсем пурте хӗрсем пулсан, иккӗрен ытларах пулсан, вӗсен пайӗ пурлӑхӑн икӗ виҫҫӗмӗш пайӗ пулать. Пӗр хӗр кӑна пулсан, ҫуррине илет. Ашшӗ-амӑшӗшӗн вара, вӗсенчен кашниех, ачисем пур пулсан, пурлӑхӑн улттӑмӗш пайне илет. Енчен те унӑн ачисем ҫук пулсан, ашшӗ-амӑшӗ еткерлӗхе ҫеҫ илет пулсан, амӑшӗ виҫҫӗмӗш пайне илет. Унӑн пӗртӑванӗсем пур пулсан, амӑшӗ улттӑмӗш пайне илет. (Ҫак пайсем) унӑн ирӗкне пурнӑҫланӑ хыҫҫӑн е парӑмне тӳленӗ хыҫҫӑн пулаҫҫӗ. Аҫу-аннӳпе ачусем пирки калас пулсан, вӗсенчен хӑшӗ сана ытларах усӑ кӳнине пӗлместӗн. Ку вӑл — Аллах хушни. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


12

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Сирӗн пайӑр вара (упӑшкисем) — арӑмӑрсенчен юлнӑ пурлӑхӑн ҫурри, вӗсен ача-пӑча ҫук пулсан. Енчен те вӗсен (сирӗн арӑмӑрсен) ачасем пур пулсан, эсир вӗсем тунӑ завещание (пурнӑҫланӑ) е (тата вӗсен парӑмӗсене тӳленӗ хыҫҫӑн) хӑварнӑ пурлӑхӑн чӗрӗк пайне илетӗр. Ачасем ҫук пулсан, эсир хӑварнӑ пурлӑхӑн чӗрӗк пайне арӑмсем илеҫҫӗ. Енчен те сирӗн ачасем пур пулсан, сирӗн арӑмӑрсем эсир хӑварнӑ пурлӑхӑн саккӑрмӗш пайне илеҫҫӗ (эсир ҫырнӑ завещание пурнӑҫланӑ хыҫҫӑн) е (тата тӳленӗ хыҫҫӑн) сирӗн парӑмсене. Енчен те ҫын вилсен, арҫын-и вӑл е хӗрарӑм-и, ашшӗ-амӑшӗ хӑварман, анчах шӑллӗ (сейбу) е йӑмӑкӗ (сейбу) пулсан, вара икӗ тӗрлӗ пӗртӑвансенчен кашнинех пурлӑхӑн улттӑмӗш пайне параҫҫӗ. Анчах та пӗр тӑванран ытларах пулсан, вӗсем виҫҫӗмӗш пайне пӗрле пайлаҫҫӗ, вӑл тунӑ (завещание пурнӑҫланӑ) е (тата тӳленӗ хыҫҫӑн) парӑма нимӗнле чӑрмавсӑр (еткерҫӗсене) пайлаҫҫӗ. Турӑ ҫавӑн пек хатӗрлесе парать. Аллах пурне те пӗлекен, каҫаракан.


13

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ҫавсем — Аллахӑн чиккисем. Кам та кам Аллаха тата Унӑн Элчине пӑхӑнать, Вӑл вӗсене юханшывсем юхакан пахчасене кӗртӗ, вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Ку вара пысӑк ҫӗнтерӳ.


14

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

Кам та кам Аллахпа Унӑн Элчине пӑхӑнмасть, Унӑн саккунӗн чиккисене пӑсать, Аллах ӑна тамӑк вут-ҫулӑма ярать, вӑл унта ӗмӗрлӗхех юлать, ӑна мӑшкӑлласа асаплантараҫҫӗ.


15

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Сирӗн хӗрарӑмсем хушшинче йӗрӗнчӗк ӗҫсем тӑвакан ​​хӗрарӑмсем сирӗн хушшӑрта тӑватӑ свидетель пулччӑр (вӗсем ҫакна свидетельлеҫҫӗ). Енчен те вӗсем показани панӑ пулсан, вӗсене (хӗрарӑмсене) виличчен е Аллах вӗсем валли (урӑх) ҫул туса париччен килте питӗрсе лартӑр.


16

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

Сирӗн хушшӑрта ирсӗр ӗҫ тӑвакан ​​икӗ ҫынна хирӗҫ иккӗшне те айӑплӑр. Иккӗшӗ те ӳкӗнсе хӑйсене лайӑхлатсан, ҫавӑн пек пулччӑр. Чӑнах та, Аллах ӳкӗнӳсене йышӑнакан, ырӑ кӑмӑллӑ.


17

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Чӑнах та, Аллах умӗнче ӳкӗнни ӑнланманнипе преступлени тӑвакансемшӗн кӑна (юрӑхлӑ), унтан тӳрех ӳкӗнекенсемшӗн. Вӗсен ӳкӗннине Аллах йышӑнать. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


18

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

Ӳкӗнӳ вара (Аллах йышӑнмасть) преступлени тӑвакансенчен, вӗсенчен кам та пулин вилӗм киличчен, (ун чухне) вӑл: «Эпӗ халӗ чӑннипех ӳкӗнетӗп», — тет. Ӗненмесӗр пурӑннӑ чухне вилнисенчен ӳкӗнме йышӑнмаҫҫӗ. Ҫав ҫынсем валли Эпир асаплӑ асап хатӗрлерӗмӗр.


19

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Хӗрарӑмсене вӑйпа еткерлӗхе илме тата вӗсене йывӑрлӑх кӳме юрамасть, мӗншӗн тесен вӗсем эсир панӑ япалан пӗр пайне каялла илесшӗн, вӗсем чӑн-чӑн ирсӗр ӗҫ тумасан. Вӗсемпе вырӑнлӑ хутшӑнӑр. Енчен те эсир вӗсене юратмастӑр пулсан, (ун чухне чӑтӑмлӑ пулӑр), мӗншӗн тесен эсир мӗн те пулин юратмастӑр пулӗ, Аллах ӑна нумай ырӑ тунӑ пулин те.


20

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Енчен те эсӗ хӑвӑн арӑмна урӑх арӑмпа улӑштарас тетӗн пулсан, ҫав вӑхӑтрах эсӗ вӗсенчен пӗрне нумай мул панӑ пулсан, унран нимӗн те каялла ан ил. Эсир ӑна суя айӑплавсемпе тата чӑн-чӑн ҫылӑхсем туса каялла илӗр-и?


21

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

Эсир ӑна мӗнле каялла илме пултаратӑр, эсир пӗр-пӗринпе (упӑшкипе арӑмӗ пек) пулнӑ чухне. Вӗсем вара (сирӗн арӑмӑрсем) сирӗнтен ҫирӗп килӗшӳ (мӑшӑрлану) илнӗ.


22

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

Хӑвӑрӑн аҫӑрсем качча илнӗ хӗрарӑмсене ан качча илӗр, ӗлӗкхи ӗҫсемсӗр пуҫне. Чӑнах та, ку йӗрӗнчӗк ӗҫ, ӑна (Аллах кураймасть) тата усал ҫул (ун хыҫҫӑн каймалла).


23

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Сире (мӑшӑрланма) сирӗн аннӗрсем, сирӗн хӗрӗрсем, сирӗн йӑмӑкӑрсем, сирӗн аҫӑрӑн йӑмӑкӗсем, сирӗн аннӗрӗн йӑмӑкӗсем, сирӗн пиччӗрсен хӗрӗсем, сирӗн йӑмӑкӑрсен хӗрӗсем, сирӗн аннӗрсем сире ӗмӗртнӗ, сирӗн йӑмӑкӑрсем ӗмӗртнӗ, сирӗн арӑмӑрсен амӑшӗсем (хунямӑшӗсем), сирӗн арӑмӑрсен хӗрӗсем (хӗрӗсем) сирӗн арӑмӑрсенчен ҫуралнӑ кампа эсир ҫыхӑну тытнӑ, анчах эсир вӗсемпе ҫыхӑну тытман пулсан (вӗсемпе уйрӑлнӑ пулсан), сирӗн ҫылӑх ҫук (вӗсене качча илни), (сирӗншӗн чарнӑ) хӑвӑрӑн ывӑлӑрсен арӑмӗсем (кинӗсем), тата (чарнӑ) икӗ йӑмӑка пӗрлештерме (мӑшӑрланма) ӗлӗк пулса тухнисӗр пуҫне. Чӑнах та, Аллах питӗ каҫаракан, питӗ ырӑ кӑмӑллӑ


24

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Тата (сирӗншӗн чарнӑ) авланнӑ хӗрарӑмсем, ҫав хӗрарӑм чурасемсӗр пуҫне (вӑрҫӑ тыткӑнӗнчисем), вӗсене сирӗн ҫине Аллах хушнӑ. Çаксемсӗр пуҫне ытти хӗрарӑмсене те илме юрать: эсир хӑвӑрӑн пуянлӑхӑрпа вӗсене качча илме тӑрӑшатӑр пулсан, аскӑн ӗҫ тума мар. Ҫапла вара, эсир вӗсенчен илнӗ киленӗҫе кура, вӗсене хӑйсен парнене парӑр. Анчах ҫакна йышӑннӑ хыҫҫӑн вӗсем хушшинче ирӗке тухсан нимӗнле сиен те ҫук. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


25

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Сирӗн хушшӑрта кам та пулин ӗненекен ирӗклӗ хӗрарӑма качча илме пултараймасть пулсан, сирӗн чурӑрсенчен ӗненекен хӗрарӑма качча илме юрать. Аллах сирӗн ӗненӗве пӗлет. Сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисем пӗр-пӗринчен (Адампа Евӑн тӑхӑмӗсемех), ҫавӑнпа та вӗсене хуҫисем ирӗк панипе качча илӗр те тивӗҫлӗ парне парӑр, мӗншӗн тесен вӗсем хӑйсене хӑйсем сыхлакан хӗрарӑмсем, аскӑн мар, ытти арҫынсене хӑйсен килти чӗрчунӗсем вырӑнне йышӑнакан хӗрарӑмсем те мар. Енчен те вӗсем авланнӑ ӗнтӗ, анчах ирсӗр ӗҫ (зина) тӑваҫҫӗ пулсан, вӗсемшӗн (наказани) ирӗклӗ хӗрарӑмсемшӗн (качча кайманнисемшӗн) мӗн чухлӗ (наказани) ҫурри пулать. (Тарҫӑна качча илме пултарни) хӑйсене хӳтӗлес (аскӑн ӗҫ тӑвасран) йывӑрлӑхсенчен хӑракан ҫынсем валли. Анчах та эсир чӑтӑмлӑ пулсан, сирӗншӗн авантарах. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


26

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Аллах сире (Хӑйӗн саккунне) ӑнлантарса парасшӑн, сирӗн умӑртисен (пророксемпе турра ӗненекен ҫынсен) пурнӑҫ ҫулӗсене кӑтартасшӑн, вара Вӑл сирӗн ӳкӗнӗве йышӑнать. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


27

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

Аллах вара сирӗн ӳкӗнӗве йышӑнӗ, ҫав вӑхӑтрах вӗсен кӑмӑлне пӑхӑнакансем сире май килнӗ таран (чӑнлӑхран) пӑрӑнма ыйтаҫҫӗ.


28

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

Аллах сире ҫӑмӑллӑх парасшӑн, мӗншӗн тесен ҫынсене (ҫутҫанталӑка) вӑйсӑр тунӑ.


29

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

Эй ӗненекенсем! Пӗр-пӗрин пуянлӑхне суя майпа ан ҫисе ярӑр, сирӗн хушӑри килӗшӳ ҫинче никӗсленнӗ суту-илӳре ҫеҫ. Хӑвна ху ан вӗлер. Чӑнах та, Аллах сире питӗ ырӑ кӑмӑллӑ.


30

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

Кам ҫакна саккуна пӑсса, тӗрӗс мар тӑвать, ҫавна эпир тамӑка ярӑпӑр. Ку Аллахшӑн ҫӑмӑл


31

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

Эсир хӑвӑра тума чарнӑ пысӑк ҫылӑхсенчен пӑрӑнсан, Эпир сирӗн ҫылӑхӑрсене каҫарӑпӑр та сире чаплӑ ҫурта (Рай) кӗртӗпӗр.


32

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисене Аллах панӑ ырлӑха ыттисенчен ытларах ан ҫӑткӑнӑр. Арҫынсемшӗн — вӗсем ӗҫлесе илнин пайӗ, хӗрарӑмсемшӗн вара — хӑйсем ӗҫлесе илнин пайӗ. Аллахран Унӑн ырлӑхӗнчен пӗр пайне ыйтӑр. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен.


33

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

Кашниншӗн (арҫынпа хӗрарӑмшӑн) эпир унӑн ашшӗ-амӑшӗпе тӑванӗсем мӗн хӑварнӑшӑн еткерҫӗсем уйӑртӑмӑр. Эсӗ кама парӑнса пурӑнма тупа тунӑ, ҫавсене хӑйсен пайне пар. Чӑнах та, Аллах пурне те курать.


34

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

Арҫынсем (упӑшкисем) хӗрарӑмсен (арӑмсен) хӳтӗлевҫисем, мӗншӗн тесен Аллах вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисене (арҫынсене) ыттисенчен (хӗрарӑмсенчен) маларах хунӑ, вӗсем (арҫынсем) хӑйсен пуянлӑхӗнчен пулӑшу панӑ. Ҫапла вара, турра ӗненекен хӗрарӑмсем вӗсем (Аллах) итлекенсем, упӑшкисем ҫук чухне хӑйсене хӑйсем пӑхаканнисем, мӗншӗн тесен Аллах (вӗсене) пӑхнӑ. Нусюз пирки пӑшӑрханакан хӗрарӑмсемшӗн вӗсене канаш памалла, вырӑн ҫинче (уйрӑм кроватьсем) хӑвармалла, (кирлӗ пулсан) хӗнемелле. Анчах вӗсем сире итлеҫҫӗ пулсан, вӗсене чӑрмантарма сӑлтав ан шырӑр. Чӑнах та, Аллах — Ҫӳлти, Аслӑ.


35

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

Тата иккӗшӗ хушшинче тавлашу тухасран шикленетӗн пулсан, арҫын йӑхӗнчен мирлӗ ҫынна, хӗрарӑм йӑхӗнчен мирлӗ ҫынна яр. Енчен те вӗсем иккӗшӗ те (мир тӑвакансем) лайӑхланма шутлаҫҫӗ пулсан, Аллах упӑшкипе арӑмне тауфик парӗ. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлекен, пурне те пӗлекен.


36

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

Аллаха пуҫҫапӑр, Унпа нимӗн те ан ҫыхӑнтарӑр. Атте-аннене, ҫывӑх тӑвансене, тӑлӑхсене, чухӑнсене, ҫывӑхри тата инҫетри кӳршӗсене, ӗҫтешсене, Ибн Сабила тата хӑвӑрӑн кирек мӗнле тарҫӑсене те ырӑ пулӑр. Чӑнах та, Аллах мӑнкӑмӑллӑ та хӑйсемпе хӑйсем мӑнаҫланакан ҫынсене юратмасть,


37

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(амее) ҫын, вӑл ыттисене хыткукар пулма хушать, хӑйне Аллах панӑ парнене пытарать. Эпир кафирсем валли намӑслантаракан асап хатӗрлерӗмӗр.


38

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

Тата (ҫавӑн пекех) хӑйсен пуянлӑхне савӑнӑҫшӑн тата ытти ҫынсемшӗн тӑкаклакансем (хӑйсене курасшӑн тата мухтавласшӑн) тата Аллаха тата Юлашки куна ӗненменнисем. Кам шуйттана тус тӑвать, ҫав (пӗлӗр) вӑл (шуйттан) питӗ усал тус пулать.


39

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

Вӗсем Аллаха тата Юлашки куна ӗненнӗ пулсан, Аллах панӑ апат-ҫимӗҫрен хӑш-пӗр пайне тӑкакланӑ пулсан, вӗсен мӗнле (хирӗҫлев) пулнӑ пулӗччӗ? Аллах вара вӗсен лару-тӑрӑвне пурне те пӗлет.


40

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, Аллах дзарра пек пысӑк ҫынна та кӳрентермӗ, енчен те ырӑ ӗҫ пур пулсан (дзарра пек пӗчӗк), паллах, Аллах ӑна нумайлатӗ те Хӑй енчен пысӑк сӑвап парӗ.


41

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

Эпир кашни халӑхран свидетель (Расул) илсе килсен, вӗсем ҫине сире (Мухаммеда) свидетель илсе килсен, мӗнле пулӗ-ши (кафирсен лару-тӑрӑвӗ)?


42

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

Ҫав кун ӗненменнисем тата элчине (Мухаммада) пӑхӑнманнисем хӑйсене ҫӗре ҫитиех ҫӗмӗрсе тӑкасса (ҫӗре пытарасса е ҫӗре ҫӗмӗрсе тӑкасса) шанса тӑраҫҫӗ, анчах та вӗсем Аллахран нимӗнле ӗҫе те пытарма пултараймаҫҫӗ.


43

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Эй ӗненекенсем! Ӳсӗр чухне, мӗн каланине ӑнланса иличчен, кӗлӗ патне ан ҫывхарӑр, ҫул хӗрринчен ҫеҫ иртсе кайнӑ чухне ҫеҫ, шыва кӗриччен (ванна джунубӗ) ҫеҫ (мӗнчӗк патне ҫывхарӑр). Енчен те эсир чирлӗ пулсан е ҫул ҫинче пулсан, е ҫӑвӑннӑ хыҫҫӑн е хӗрарӑма тӗкӗннӗ пулсан, сирӗн шыв ҫук пулсан, лайӑх (таса) тусанпа тайаммум тӑвӑр; унпа пит-куҫа та, алӑсене те шӑлса ил (пыль). Чӑнах та, Аллах — каҫаракан, каҫаракан.


44

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

Кӗнеке (Тора) пайне панӑ ҫынсене тимлеместӗр-и? Вӗсем йӑнӑша туяннӑ та сире (тӗрӗс) ҫултан пӑрӑнма (пӑрӑнма) ыйтаҫҫӗ.


45

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

Аллах сирӗн тӑшманӑрсем ҫинчен лайӑхрах пӗлет. Аллах ҫителӗклӗ хӳтӗлевҫӗ пулма тата ҫителӗклӗ Аллах пулӑшуҫӑ пулма (сирӗншӗн).


46

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Вӑл) иудейсем хушшинче, вӗсем сӑмахсене хӑйсен вырӑнӗнчен улӑштараҫҫӗ. «Эпир илтрӗмӗр, анчах пӑхӑнмастпӑр», – тенӗ вӗсем. Вӗсем вара: «Итле», — терӗҫ, эсӗ вара, Мухаммед, чӑнах та, нимӗн те илтмерӗн. Тата (вӗсем калаҫҫӗ) «Рааина» чӗлхине пӑркаласа тӗне критиклет. Вӗсем: «Эпир илтетпӗр, пӑхӑнатпӑр, итлетпӗр, пире итлетпӗр», — тенӗ пулсан, вӗсемшӗн лайӑхрах та тӗрӗсрех пулнӑ пулӗччӗ, анчах Аллах вӗсене ылханнӑ, мӗншӗн тесен вӗсем ӗненмен. Вӗсем питӗ сахалӑшӗ ҫеҫ ӗненмеҫҫӗ.


47

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Эй, Кӗнеке панӑ халӑх! Сирӗн сӑнӑрсене улӑштариччен, унтан вӗсене каялла ҫавӑриччен е шӑматкун (шӑматкун) аскӑн ӗҫ тӑвакансене ылханнӑ пек ылханнӑ пекех, эпир сирӗнпе пӗрле пурӑнакан кӗнекене ҫирӗплетекен Эпир мӗн ярса панине (Корана) ӗненӗр. Туррӑн хушӑвӗ вара ҫирӗппӗнех пурнӑҫланӗ.


48

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, Аллах Хӑйпе (ширк) юлташсем хутшӑннӑшӑн (ҫылӑха) каҫармӗ, Вӑл кама (ширк) тӑвас тенӗ, ҫавна каҫарать. Кам та кам Аллахпа туслашать, вӑл чӑнах та пысӑк ҫылӑх тунӑ.


49

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

Хӑйсене сӑваплӑ тесе шутлакан ҫынсене (еврейсемпе христиансене) тимлеместӗн-и? Чӑн та, Аллах кама тасатать, ҫавна тасатать, вӗсене нимӗн чухлӗ те кӳрентермеҫҫӗ.


50

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

Акӑ вӗсем Турра хирӗҫ епле суя шухӑшласа кӑлараҫҫӗ! Ҫав ӗҫ чӑн-чӑн ҫылӑх пулса тӑни вара (вӗсемшӗн) ҫителӗклӗ.


51

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

Эсир кӗнекен (Тора) пӗр пайне панӑ ҫынсене шута илмен-и? Вӗсем Джибтпа Тагхута ӗненеҫҫӗ, кафирсене (Меккӑри мушриксене) вӗсем хӑйсен ҫулӗ ҫинче ӗненекенсенчен тӗрӗсрех тесе калаҫҫӗ.


52

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

Ҫаксене Аллах ылханнӑ. Аллах кама ылханать, ӑна пулӑшакан тупаймӑн.


53

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

Е вӗсен патшалӑх пайӗ пур-и, ҫынсене нимӗнле ырлӑх та памаҫҫӗ пулин те,


54

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Е вӗсем ҫынна (Мухаммада) Аллах панӑ парнешӗн кӗвӗҫеҫҫӗ-и? Чӑнах та, Эпир Авраам йӑхне Кӗнекепе Ӑслӑлӑх патӑмӑр, вӗсене Аслӑ патшалӑх (хӑват) патӑмӑр.


55

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

Ҫапла вара, ҫавсем хушшинче (кӗвӗҫекенсем) ӑна ӗненекенсем те пур, ӑна ӗненме чӑрмантаракансем те пур. Ҫителӗклӗ (вӗсене) тамӑк, унӑн ҫулӑмӗ ҫунать.


56

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

Чӑнах та, Пирӗн сӑвӑсене ӗненменнисене тамӑка лартӑпӑр. Вӗсен тирне ҫунтарсан кашнинчех Урӑх тирпе улӑштаратпӑр, асаплантарнине тутанса пӑхччӑр тесе. Чӑнах та, Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


57

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

Ӗненекенсене, ырӑ ӗҫсем тӑвакансене вара эпир вӗсене юханшывсем юхса выртакан пахчасене кӗртӗпӗр, унта вӗсем ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Унта вӗсен таса юлташӗсем пулнӑ, эпир вӗсене сулхӑн та хӑтлӑ вырӑна лартрӑмӑр.


58

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

Чӑнах та, Аллах сире ҫав хыпара илме тивӗҫлӗ ҫынсене пӗлтерме хушать, ҫынсем хушшинче саккун туса хунӑ чухне ӑна тӗрӗс ҫирӗплетмелле. Чӑнах та, Аллах сире вӗрентекен чи лайӑххи. Чӑнах та, Аллах пурне те илтекен, пурне те куракан.


59

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллаха итлӗр, хӑвӑр хушшӑрти Ҫынна (Мухаммада) тата Улил Амрие (влаҫа) итлӗр. Унтан, енчен те эсир мӗн пирки те пулин тӗрлӗ шухӑшлӑ пулсан, ӑна Аллаха (Корана) тата Элчине (Унӑн Суннине) тавӑрса парӑр, енчен те эсир Аллаха тата Юлашки Куна ӗненетӗр пулсан. Ку пӗлтерӗшлӗрех (сирӗншӗн) тата унӑн результачӗсем лайӑхрах.


60

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

Эсир (Мухаммед) хӑвӑра мӗн уҫнине тата сирӗн умӑрта мӗн уҫнине ӗненнӗ текенсене тимлӗх уйӑрман-и? Анчах вӗсем ҫапах та тагут ҫинчен саккунлӑ положенисем ыйтаҫҫӗ, вӗсене тагхута йышӑнма хушман пулин те. Сатана вара вӗсене май килнӗ таран аташтарса яма шутлать.


61

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

Вӗсене: «Аллах мӗн пӗлтернине килӗр, Элчӗне пӑхӑнӑр» тесен, эсир (Мухаммед) икӗпитлӗ ҫынсем сире хытӑ пӳлсе тӑнине куратӑр.


62

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

Ҫапла вара, мӗн пулать-ха, енчен те (малашне) вӗсене (икӗпитсене) хӑйсен аллипе тунӑ инкек сиксе тухсан, вӗсем сирӗн пата (Мухаммед) пыраҫҫӗ те тупа тӑваҫҫӗ: «Аллахпа тупа тӑватпӑр, эпир нихҫан та ырлӑхпа канӑҫлӑхсӑр пуҫне урӑх нимӗн те ыйтмастпӑр».


63

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

Вӗсем — Аллах вӗсен чӗринче мӗн пуррине пӗлекен ҫынсем. Çавӑнпа та вӗсенчен пӑрӑнӑр, вӗсене канаш парӑр, вӗсен чунне тыткӑнлакан сӑмахсем калӑр.


64

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Эпир вара Аллах ирӗк панипе итлемесӗр пуҫне ытти ҫынна та яман. Чӑнах та, вӗсем хӑйсене хӑйсем кӳрентернӗ хыҫҫӑн сирӗн пата (Мухаммед) пырса Аллахран каҫару ыйтсан, Элчӗ те вӗсемшӗн каҫару ыйтсан, вӗсем ӳкӗнме йышӑнакан, ырӑ кӑмӑллӑ Аллаха тупӗҫ.


65

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

Ҫапла вара, санӑн Ҫӳлхуҫана тупа тӑватӑп, вӗсем сана (Мухаммада) хӑйсем тавлашакан ӗҫре судья туса лартиччен ӗненмӗҫ, (ҫапла вара) вара вӗсен чӗринче эсӗ йышӑннӑ йышӑнӑва хирӗҫле пулмӗ, вӗсем ӑна пӗтӗмпех йышӑнӗҫ.


66

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

Эпир вӗсене: «Хӑвӑра вӗлерӗр е килӗрсенчен тухӑр», — тесе хушнӑ пулин те, вӗсем ҫавна туман пулӗччӗҫ, вӗсенчен сахалӑшӗ ҫеҫ пулнӑ. Вӗсем чӑнах та панӑ приказсене пурнӑҫланӑ пулсан, вӗсемшӗн лайӑхрах пулнӑ пулӗччӗ тата (хӑйсен ӗненӗвне) ҫирӗплетнӗ пулӗччӗ,


67

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

ҫапла вара, Эпир вӗсене хамӑртан пысӑк сӑвап парӑпӑр,


68

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

эпир вӗсене тӳрӗ ҫул кӑтартӑпӑр.


69

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Кам та кам Аллаха тата Элчине (Мухаммада) пӑхӑнать, вӗсем Аллах ырӑлӑх панӑ ҫынсемпе пӗрле пулӗҫ: пророксемпе, чӑнлӑха юратакансемпе, асап тӳсекенсемпе тата тӳрӗ ҫынсемпе. Мӗнле лайӑх юлташсем вӗсем.


70

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

Ку вӑл — Аллах панӑ ырлӑх, Аллах вара пӗлӳ илме ҫителӗклӗ.


71

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

Эй ӗненекенсем! Асӑрхануллӑ пулӑр та ушкӑнпа (ҫапӑҫу хирне) е пурте пӗрле кайӑр.


72

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

Сирӗн хушӑра вара, паллах, питӗ ӳркенекенни (вӑрҫӑ хирне кайма) пурах пулӗ. Вара, сирӗн ҫине инкек килсен, вӑл калать: «Чӑнах та, Аллах мана ырӑлӑх пачӗ, мӗншӗн тесен эпӗ вӗсемпе ҫапӑҫман».


73

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

Чӑнах та, енчен те сире Аллахран ырлӑх (ҫӗнтерӳ) ҫитсен, вӑл, сирӗнпе ун хушшинче нихҫан та юрату пулман пек, калӗ: «Эх, эпӗ вӗсемпе пӗрле пулнӑ пулсан, эпӗ пысӑк ҫӗнтерӳ тунӑ пулӑттӑм».


74

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Çавӑнпа та хӑйсен тӗнчери пурнӑҫне леш тӗнчешӗн сутакансем Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫчӑр. Кам Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫать, ӳкет е ҫӗнтерет, эпир ӑна пысӑк сӑвап парӑпӑр.


75

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

Мӗншӗн-ха эсир Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫасшӑн мар, вӑйсӑррисене, арҫынсене-и, хӗрарӑмсене-и, ачасене-и, вӗсем кӗлтӑваҫҫӗ: «Пирӗн Ҫӳлхуҫамӑр, пире ҫак ҫӗртен (Меккӑран) илсе тухӑр, унта пурӑнакансем тӗрӗс мар. Пире Хӑвӑн енчен хӳтӗлекен пар, пире Хӑвӑн енчен пулӑшакан пар».


76

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

Ӗненекенсем Аллах ҫулӗпе ҫапӑҫаҫҫӗ, ӗненменнисем тагут ҫулӗпе ҫапӑҫаҫҫӗ, ҫавӑнпа та шуйттан тусӗсемпе ҫапӑҫӑр, (мӗншӗн тесен) чӑнах та шуйттанӑн чеелӗхӗсем вӑйсӑр.


77

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Эсир вӗсене: «Алӑрсене (ҫапӑҫуран) тытӑр, кӗлӗ тӑвӑр, закат тӳлӗр!» текен ҫынсене тимлӗх ан уйӑрӑр-и? Вӗсене ҫапӑҫма хушсан, сасартӑк вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем (икӗпитсем) ҫынсенчен (тӑшмансенчен) хӑраса ӳкнӗ, мӗншӗн тесен вӗсем Аллахран хӑранӑ, тата ытларах хӑранӑ (унтан та). Вӗсем каланӑ: «Ҫӳлхуҫамӑр, мӗншӗн-ха Эсӗ пире ҫапӑҫма хушрӑн? Калӑр: «Ҫак тӗнчере киленӗҫ сахал, ҫавӑнпа та турра ӗненекенсемшӗн леш тӗнче лайӑхрах (ҫапӑҫнӑшӑн наградӑсем илеҫҫӗ), сире нимӗн чухлӗ те кӳрентермӗҫ».


78

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

Кирек ӑҫта пулсан та, ҫӳллӗ те ҫирӗп крепоҫра пулсан та вилӗм хӑваласа ҫитӗ. Ырӑ илсен, вӗсем: «Ку Аллахран», — теҫҫӗ, вӗсемпе мӗн те пулин усал пулсан, «ку санран (Мухаммад)» теҫҫӗ. Калӑр: «Пурте Аллахран килет». Апла пулсан, мӗншӗн-ха ҫав ҫынсем (икӗпитсем) калаҫӑва ӑнланмаҫҫӗ-ха?


79

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Эсир мӗнле ырлӑх илетӗр, вӑл — Аллахран, сирӗн ҫине мӗнле усал пулать, вӑл — сирӗн айӑпӑртан. Эпир сана (Мухаммеда) (пӗтӗм) этемлӗх патне хыпарҫӑ пулма ятӑмӑр. Аллах вара свидетель пулма ҫителӗклӗ.


80

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Кам элчине (Мухаммеда) пӑхӑнать, вӑл чӑнах та Аллаха пӑхӑнать. Кам та кам (ҫав пӑхӑнуран) пӑрӑнать, вара (пӗл) Эпир сана (Мухаммеда) вӗсен сыхлавҫи пулма яман


81

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Вӗсем (икӗпитсем) вара: «(Пирӗн тивӗҫ — пӑхӑнасси кӑна», — теҫҫӗ. Анчах та вӗсем сирӗнтен (Мухаммед) тухсан, вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем ҫӗрле хӑйсем маларах каланинчен урӑхла стратегисем палӑртнӑ (йышӑнусем тунӑ). Аллах вӗсем ҫав каҫ мӗнле стратегисем тунине ҫырса пырать, ҫавӑнпа та вӗсенчен пӑрӑнӑр та Аллах ҫине шанӑр. Аллах хӳтӗлевҫӗ пулма ҫителӗклӗ.


82

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

Апла пулсан, вӗсем Корана хакламаҫҫӗ-и? Енчен те (Коран) Аллахран пулман пулсан, вӗсем унта нумай хирӗҫле япаласем тупнӑ пулӗччӗҫ.


83

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

Енчен те вӗсем патне хӑрушсӑрлӑх е хӑрушлӑх ҫинчен хыпар ҫитсен, вӗсем ӑна (ҫийӗнчех) эфира кӑлараҫҫӗ. (Чӑннипе) вӗсем ӑна хӑйсен хушшинчи Расулпа Улил Амрие панӑ пулсан, чӑнлӑха пӗлес текен ҫынсем вӗсенчен (Расулпа Улил Амри) (официаллӑ майпа) пӗлме пултарнӑ пулӗччӗҫ. Аллах сирӗн ҫине ырӑлӑхпа хӗрхенӳ пулман пулсан, эсир шуйттан хыҫҫӑн кайнӑ пулӑттӑр, сахал йышлӑ ҫынсемсӗр пуҫне (сирӗн хушӑрта).


84

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

Ҫавӑнпа та эсир (Мухаммед) Аллах ҫулӗ ҫинче ҫапӑҫӑр, эсир хӑвӑр ҫине мар, хӑвӑр ҫинче йывӑрлӑх кӑларса тӑратнӑ. Ӗненекенсен сывлӑшне ҫунтар (ҫапӑҫма). Аллах ӗненмен ҫынсен тапӑнӑвӗсене сирсе ярасса шанас килет. Аллах (Унӑн) хӑвачӗ питӗ пысӑк, унӑн айӑпӗ питӗ хаяр.


85

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

Кам ырӑ пулӑшупа пулӑшу парать, ҫавӑ унран пӗр пай илет (вознаграждение). Кам усал пулӑшупа пулӑшу парать, ҫавӑ хӑйӗн пайне (ҫылӑхне) хӑй ҫине илӗ. Аллах пурне те тытса тӑрать.


86

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

Енчен те сире (салам) хисеппе чысланӑ пулсан, ҫав хисепе лайӑхрах хисеппе тавӑрӑр, е унпа пӗрле тавӑрӑр (хисеплӗхе, вӑл тивӗҫлӗ). Чӑнах та, Аллах пурне те шута илет.


87

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

Аллах, Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Вӑл сире суд кунӗнче пуҫтарӗ, ҫакӑн пирки иккӗленмелли ҫук. Хӑйӗн сӑмахӗсенче Аллахран тӗрӗсреххи кам пур?


88

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Апла пулсан, мӗншӗн-ха эсир икӗ ушкӑна пайланатӑр, икӗ ушкӑна (хирӗҫ) икӗпитлӗ ҫынсемпе, Аллах вӗсене хӑйсен тӑрӑшӑвӗпе каялла тавӑрнӑ пулин те? Эсир Аллах аташса кайма ирӗк панӑ ҫынсене ҫул кӑтартма шутлатӑр-и? Аллах кама аташтарса ярать, эсир ӑна ҫул тупаймӑр.


89

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Вӗсем сире хӑйсем кафир пулса тӑнӑ пекех кафир тӑвасшӑн, ҫапла вара эсир те ҫавӑн пекех (вӗсемпе пӗрле) пулӑр. Вӗсем Аллах ҫулӗ ҫине тухиччен вӗсенчен нихӑшне те хӑвӑн тусу ан ту. Вӗсем пӑрӑнсан, вӗсене тыткӑна ил те ӑҫта тӗл пулатӑн, ҫавӑнтах вӗлер, вӗсенчен нихӑшне те шанчӑклӑ тус е пулӑшакан ан ту;


90

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

сирӗнпе ҫав халӑх хушшинче пӗр-пӗр халӑхран хӳтлӗх ыйтакансемсӗр пуҫне, унта килӗшӳ (мир) пулнӑ е сирӗн пата килекен ҫынсем сирӗнпе е хӑйсен халӑхӗпе ҫапӑҫасшӑн мар. Аллах ирӗк панӑ пулсан, вӑл вӗсене сирӗнпе хирӗҫ тӑма вӑй панӑ пулӗччӗ, ҫапла вара вӗсем сирӗнпе ҫапӑҫнӑ пулӗччӗҫ. Анчах та вӗсем сире пӗччен хӑварсан, сирӗнпе ҫапӑҫмасан, сире канӑҫлӑх (парӑнма) сӗнмеҫҫӗ пулсан, вара Аллах сире вӗсене (тыткӑна илсе вӗлерме) ҫул уҫса паман.


91

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

Малашне эсир ытти (ушкӑнсене) тупатӑр, вӗсем сирӗнпе тата хӑйсен ҫыннисемпе пӗрле хӑрушсӑррӑн пурӑнччӑр теҫҫӗ. Кашнинчех элек тума (ширк) таврӑнма чӗнсен, вӗсем унта чӑмаҫҫӗ. Ҫавӑнпа та вӗсем сире хӗрхенмеҫҫӗ пулсан, сире канӑҫлӑх сӗнесшӗн мар пулсан, хӑйсен аллисене (сирӗнпе ҫапӑҫма) чармасан, вӗсене тыткӑна илӗр те ӑҫта тупатӑр, ҫавӑнта вӗлерӗр, вӗсем вара эпир сире уҫӑмлӑ сӑлтав панӑ (вӗсене ҫапӑҫма, тыткӑна илме тата вӗлерме).


92

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Тата ӗненекен ҫын ӗненекен ҫынна (тепӗр ҫынна) вӗлерни вырӑнлӑ мар, вӑл айӑплӑ пулнисӗр пуҫне (случайно). Кам та кам ӗненекен ҫынна айӑплӑ тесе вӗлерет, ҫавӑ ӗненекен чурана ирӗке кӑларать, унӑн (вӗлернӗ ҫыннӑн) ҫемйине панӑ тӳлеве (тӳлет), вӗсем (вӗлернӗ ҫыннӑн ҫемйи) тӳлеврен пӑрӑнмасан. Енчен те вӑл (вӗлернӗ ҫын) ӗненекен ҫын пулсан та, сире тӑшманлӑ халӑхран пулсан, вара (вӗлерекенӗ) хӑйӗн ӗненекен тарҫисене ирӗке кӑлартӑр. Енчен те вӑл (вӗлернӗ ҫын) вӗсемпе сирӗн хушӑрта килӗшӳ тунӑ халӑхран (кафирсенчен) пулсан, вара (вӗлерекен) хӑйӗн (вӗлернӗ) ҫемйине панӑ тӳлеве тӳлетӗр те хӑйӗн ӗненекен тарҫисене ирӗке кӑлартӑр. Кам (хӑйӗн чурине) тупаймасть, вӑл (ҫын вӗлерекенӗ) Аллах умӗнче ӳкӗнме умлӑ-хыҫлӑ икӗ уйӑх типӗ тыттӑр. Аллах вара пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ


93

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

Кам та кам ӗненекен ҫынна юриех вӗлерет, унӑн сӑвапӗ тамӑк пулать, унта вӑл ӗмӗрлӗхех юлать. Аллах ун ҫине ҫилленнӗ, ӑна ылханнӑ, ун валли пысӑк асап хатӗрленӗ.


94

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллах ҫулӗпе кайнӑ чухне асӑрхануллӑ пулӑр (информаци шырӑр) тата хӑвӑра «салам» калакан ҫынна: «Эсӗ ӗненмен ҫын мар» (ун чухне эсӗ ӑна вӗлеретӗн) тесе, тӗнче пурнӑҫӗн пуянлӑхне шырас шутпа ан кала, Аллах патӗнче нумай мул пулсан та. Эсир ӗлӗк ҫапла пулнӑ, унтан Аллах сире Хӑйӗн пилӗсене панӑ, ҫавӑнпа та асӑрхануллӑ пулӑр. Чӑнах та, Аллах эсир мӗн тунине питӗ асӑрханса тӑрать.


95

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Нимӗнле сӑлтавсӑр (чӑрмавсӑр) ларакан (ҫапӑҫӑва хутшӑнман) ӗненекен ҫынпа хӑйӗн пуянлӑхӗпе, пурнӑҫӗпе Аллах ҫулӗ ҫинче джихад тума ӑнтӑлакан ҫын хушшинче пӗр пек мар. Аллах хӑйсен пуянлӑхӗпе тата чунӗсемпе джихад тума тӑрӑшакансен статусне ларакансенчен (чӑрмавсӑр ҫапӑҫӑва хутшӑнманнисенчен) ҫӳлерех ҫӗкленӗ. Кашни ҫынна Аллах ырӑ (сӑвап) (рай) пама шантарать, Аллах вара джихад тума тӑрӑшакансене пысӑк сӑваппа ларакансенчен ытларах ырлать,


96

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(урӑхла каласан) Унран темиҫе градус ҫӳлерех, ҫавӑн пекех каҫарупа хӗрхенӳ. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


97

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

Чӑнах та, камӑн пурнӑҫне ангелсем хӑйсене хирӗҫ пусмӑрлӑхра туртса илнӗ, вӗсем (ангелсем) «мӗнле пурӑнатӑр?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Эпир ҫӗр ҫинчи пусмӑрти халӑх (Мекка)». Вӗсем (ангелсем) ыйтнӑ: «Аллахӑн ҫӗрӗ сарлака мар-и, ҫавӑнпа та эсир ун ҫинче куҫса ҫӳреме пултаратӑр?» Ҫапла вара, ҫав ҫынсем тамӑкра, ҫавӑнпа та ҫав (Джаханам) каялла таврӑнма чи начар вырӑн,


98

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

пусмӑртисемсӗр пуҫне, арҫынсем-и, хӗрарӑмсем-и тата ачасем-и, вӗсем нимӗн тума аптӑранӑ, ҫулне пӗлмен (эмиграцие кайма),


99

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

вара вӗсем, шансах тӑратӑп, Аллах вӗсене каҫарӗ. Аллах — каҫаракан, каҫаракан.


100

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Кам та кам Аллах ҫулӗпе куҫса каять, вӑл ҫак ҫӗр ҫинче куҫса ҫӳреме анлӑ вырӑн тата нумай апат-ҫимӗҫ тупӗ. Кам хӑйӗн килӗнчен Аллахшӑн тата Унӑн Элчишӗн куҫса каяс шухӑшпа тухса каять, ун чухне ӑна вилӗм ҫитет (вӑл ҫитес ҫӗре ҫитиччен), вара чӑнах та, унӑн сӑвапӗ Аллах патӗнче ҫирӗпленнӗ. Аллах вара каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


101

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

Çӗр ҫинче ҫул ҫӳренӗ чух саншӑн ҫылӑх мар, кафирсем тапӑнасран хӑратӑн пулсан, касар кӗллисене тумалла. Чӑнах та, кафирсем санӑн чӑн-чӑн тӑшманусем.


102

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Эсир (Мухаммед) вӗсен хушшинче (сирӗн тусӑрсем) пулсан, вӗсемпе пӗрле кӗлтума шутлатӑр пулсан, вӗсен ушкӑнӗ сирӗнпе пӗрле тӑтӑр (кӗлтуччӑр) тата хӑйсен хӗҫпӑшалне йӑтса пырччӑр, унтан вӗсем (сирӗнпе пӗрле кӗлтӑвакансем) пуҫ тайсан (пӗр ракаат пурнӑҫласан), вара вӗсем сирӗн хыҫӑртан куҫччӑр (тӑшман еннелле ҫаврӑнса) тата сирӗнпе пӗрле кӗлтуман тепӗр ушкӑн килтӗр, вара вӗсем сирӗнпе пӗрле кӗлтума ирӗк парӑр хатӗрле. сыхӑ тӑнӑ та хӑйсен хӗҫпӑшалӗсене кобурӑна чикнӗ. Кафирсем сире хӑвӑрӑн хӗҫпӑшалӑрсемпе пурлӑхӑрсем пирки тимсӗр пулма ыйтнӑ, ҫавӑнпа вӗсем сире пӗр харӑсах тапӑннӑ. Ҫумӑр ҫунӑран е чирленӗрен инкек пулсан, хӗҫпӑшална хума та юрать, хатӗрленсе тӑр. Чӑнах та, ӗненменнисем валли Аллах намӑслантаракан асап хатӗрленӗ.


103

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Унсӑр пуҫне, кӗлӗ туса пӗтерсен, тӑнӑ чухне те, ларнӑ чухне те, выртнӑ чухне те Аллаха аса илӗр. Унтан, хӑвӑра хӑрушсӑрлӑхра туйсан, кӗлӗ тӑвӑр (яланхи пекех). Чӑнах та, кӗлӗ ӗненекенсемшӗн вӑхӑтпа палӑртнӑ тивӗҫ.


104

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Вӗсене (хӑвӑрӑн тӑшманӑрсене) хӑваласа ан хавшатӑр. Эсир асапланатӑр пулсан, пӗлӗр: вӗсем те асапланаҫҫӗ, эсир те асапланатӑр, ҫав вӑхӑтрах эсир Аллахран вӗсем кӗтме пултарайманнине кӗтме пултаратӑр. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


105

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

Чӑнах та, Эпир сирӗн пата (Мухаммед) чӑнлӑха илсе килекен кӗнеке (Коран) ярса патӑмӑр, ҫапла вара эсир ҫынсем хушшинче Аллах сире мӗн вӗрентнине кура суд тӑвӑр, (айӑпсӑр ҫынна) хирӗҫ ан пулӑр, мӗншӗн тесен (хӳтӗлекен) ҫынна сутӑнчӑк ҫынна,


106

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

тата Аллахран каҫару ыйтӑр. Чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


107

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

Хӑйсене сутакансене хӳтӗлеме ан тавлашӑр. Чӑнах та, Аллах яланах сутӑнакан тата ҫылӑхра ҫӳрекен ҫынсене юратмасть,


108

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

вӗсем ҫынсенчен пытанма пултараҫҫӗ, анчах Аллахран пытанма пултараймаҫҫӗ, мӗншӗн тесен Аллах вӗсемпе пӗрле пулнӑ, пӗр каҫхине вӗсем Вӑл ырламан вӑрттӑн йышӑну тунӑ чухне. Вӗсем мӗн тунине пурне те тытса тӑракан Аллах пытарса тӑрать.


109

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

Ку эсӗ! Эсир вӗсене ҫак тӗнчери пурнӑҫра (хӳтӗлеме) тавлашатӑр, анчах та кам хирӗҫ тӑрӗ вӗсене чӗрӗлӳ кунӗнче (хӳтӗлеме) Аллаха? Е кам вӗсен хӳтӗлевҫи пулӗ (Аллах айӑпӗнчен)?


110

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

Кам та кам преступлени туса хӑйне хӑй кӳрентерет, унтан Аллахран каҫару ыйтать, вӑл ҫав тери каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ Аллаха тупӗ.


111

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Кам та кам ҫылӑх тӑвать, вӑл ӑна хӑйӗн (йывӑрлӑхӗшӗн) тӑвать. Аллах вара пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


112

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Кам та кам йӑнӑш е ҫылӑх тӑвать, унтан ӑна айӑпсӑр ҫынна айӑплать, вара вӑл чӑнах та суя тата уҫҫӑн курӑнакан ҫылӑха хӑй ҫине илнӗ.


113

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

Аллах ырлӑхӗпе унӑн ырӑлӑхӗ пулман пулсан (Эй, Мухаммед), вӗсенчен пӗр ушкӑнӗ сире улталама тӑрӑшнӑ пулӗччӗ. Анчах вӗсем хӑйсене ҫеҫ улталаҫҫӗ, сире нимӗн чухлӗ те сиен кӳмеҫҫӗ. Ҫавӑн пекех (ҫавӑн пекех) Аллах сире кӗнеке (Коран) тата Ӑслӑлӑх (Сунна) уҫса панӑ, эсир пӗлменнине вӗрентнӗ. Аллахӑн ырлӑхӗ сирӗн ҫине пысӑк.


114

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Вӗсен вӑрттӑн калаҫӑвӗсенче нумайӑшӗнче ырри ҫук, анчах та вӑл (ҫынсене) ырӑ ӗҫ тума, е ырӑ ӗҫ тума, е ҫынсем хушшинче мирлӗ пурнӑҫ тума хушакан ҫыннӑн вӑрттӑн калаҫӑвӗсемсӗр пуҫне. Кам ҫавна Аллах кӑмӑлне шыраса тӑвать, эпир ӑна часах пысӑк сӑвап парӑпӑр.


115

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

Кам та кам Элчӑна (Мухаммеда) чӑнлӑх уҫӑлса ҫитсен хирӗҫ тӑрать, ӗненекенсен ҫулӗ мар ҫулпа пырать, эпир ӑна хӑй тунӑ йӑнӑшра хӑваратпӑр та тамӑка яратпӑр, ҫавӑнта таврӑнма чи начар вырӑн.


116

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Аллах ширк ҫылӑхне каҫармӗ (Аллахпа мӗнпе те пулин ҫыхӑну тытни), Вӑл кама кӑмӑллать, ҫавӑншӑн урӑх ҫылӑхсене каҫарать. Кам та кам (мӗн те пулин) Аллахпа ҫыхӑнтарать, вӑл чӑнах та питӗ аташса кайнӑ.


117

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

Вӗсем Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапни — (йӗрӗхсем) ҫеҫ, вӗсем вара итлемен шуйттана ҫеҫ пуҫҫапаҫҫӗ


118

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

ӑна Аллах ылханнӑ, вара (шуйттан) каланӑ: «Эпӗ Санӑн чурусенчен пӗр-пӗр пай илӗп,


119

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

эпӗ вӗсене чӑнах та аташтарса ярӑп, вӗсенче пушӑ тӗлӗксем вӑратӑп, вӗсене выльӑх-чӗрлӗх хӑлхисене касса татма хушӑп, (унтан вӗсем вӗсене чӑнах та касса татаҫҫӗ), эпӗ вӗсене Аллах пултарнӑ япалана улӑштарма хушӑп, (ун чухне вӗсем ӑна чӑнах та улӑштараҫҫӗ)». Кам та кам шуйттана Аллахсӑр пуҫне урӑх хӳтӗлевҫӗ вырӑнне хурать, вӑл чӑнах та чӑн-чӑн ҫухату тӳсет.


120

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(Шуйттан) вӗсене сӑмахсем панӑ, шуйттан вӗсене суя ҫеҫ сӑмах панӑ пулсан та, вӗсенче пушӑ тӗлӗксем вӑратнӑ.


121

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

Ҫавсем (кам улталаннисем) тамӑка кӗреҫҫӗ, вӗсен унтан тарса хӑтӑлма урӑх вырӑн пулмӗ.


122

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

Ӗненекенсем вара, ырӑ ӗҫсем тӑвакансем, Эпир райа кӗрӗпӗр, ун айӗнче юханшывсем юхаҫҫӗ, вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Турӑ сӑмах пани вара чӑнах та тӗрӗс. Хӑйӗн сӑмахӗсенче Аллахран тӗрӗсреххи кам пур?


123

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(Аллахран илнӗ сӑвап) — сирӗн ӗмӗтӗр мар, кӗнеке ҫыннисен ӗмӗчӗ те мар. Кам та кам усал ӗҫ тӑвать, ҫавна ҫав усал ӗҫӗпе килӗшӳллӗн тавӑрӗҫ, унӑн Аллахсӑр пуҫне никам та хӳтӗлекенӗ те, пулӑшаканӗ те пулмӗ.


124

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

Кам та кам ырӑ ӗҫсем тӑвать, арҫын-и, хӗрарӑм-и, ӗненнӗ чухне, вӗсем райа кӗрӗҫ, вӗсене нимӗн чухлӗ те кӳрентермӗҫ.


125

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Ырӑ ӗҫсем туса, Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыракан ҫынран лайӑхрах тӗн камӑн пур? Аллах вара Авраама (Хӑйӗн) юратнӑ ҫынни пулма суйласа илнӗ.


126

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, Аллахӑн (пӗлӗвӗ) пурне те пӗрлештерет.


127

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

Вӗсем вара сирӗнтен хӗрарӑмсем пирки фетва ыйтаҫҫӗ. Калӑр: «Аллах сире вӗсем пирки фетва панӑ, ҫавӑн пекех сире Коранра тӑлӑх хӗрарӑмсем ҫинчен вуланӑ (ҫавӑн пекех фетва) эсир вӗсене валли палӑртнӑ (приданое) паман, эсир вӗсене качча илме шутланӑ чухне тата (ҫинчен) халӗ те вӑйсӑр тесе шутланӑ ачасене пӑхма хушнӑ. Пурне те пӗлекен».


128

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Хӗрарӑм упӑшки йӗркесӗр е нимӗн те шухӑшламасть тесе пӑшӑрханать пулсан, вӗсем иккӗшӗ те чӑн-чӑн мир тума пултараҫҫӗ, ҫав мир лайӑхрах (вӗсемшӗн), арҫын ҫутҫанталӑкран хыткукар пулсан та. Эсир хӑвӑрӑн арӑмӑрпа хутшӑнӑва лайӑхлатсан тата хӑвӑра хӳтӗлетӗр пулсан (нусюзран тата нимӗн те шухӑшламаннинчен), чӑнах та, Аллах эсир мӗн тунине асӑрханса тӑрать.


129

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Эсир вара (хӑвӑрӑн) арӑмӑрсем хушшинче тӗрӗс тыткалама пултараймастӑр, эсир чӑнах та ҫапла тӑвасшӑн пулсан та, ҫавӑнпа та (хӑвӑр юратнӑ ҫынсем патне) ҫав тери ан туртӑнӑр, ыттисене ҫакӑнса тӑмасӑр хӑварӑр. Эсир лайӑхланса пыратӑр пулсан тата хӑвӑра хӳтӗлетӗр пулсан (ултавран), чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


130

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

Иккӗшӗ уйрӑлсан, Аллах вӗсене кашнинех Хӑйӗн ырӑлӑхӗнчен ҫителӗклӗ таран парӗ. Аллах вара пурне те ҫавӑрса илекен (Унӑн ырлӑхӗ), Чи Ӑслӑ.


131

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, чӑнах та, эпир сирӗн умӑрта тата сирӗн умӑрта сӑваплӑ кӗнеке панӑ ҫынсене Аллахран хӑрама хушрӑмӑр. Анчах та эсир ӗненместӗр пулсан, вара (пӗлӗр), тӳпере мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн, Аллах вара — чи пуян, чи мухтавлӑ.


132

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Пӗлӗтре мӗн пурри пурте, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Аллахӑн. Унӑн сыхлавҫи пулма Аллах ҫителӗклӗ.


133

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

Аллах ирӗк панӑ пулсан, Вӑл сире пурне те пӗтернӗ пулӗччӗ, эй этемсем! Унтан Вӑл урӑххисене (сирӗн вырӑна) илсе килчӗ. Пурне те Тума Пултаракан Аллах ҫапла турӗ.


134

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

Кам ҫак тӗнчере сӑвап илесшӗн, ҫавӑ пӗлсе тӑрӑр: Аллах патӗнче ҫак тӗнчере те, леш тӗнчере те сӑвап пур. Аллах вара пурне те илтекен, пурне те куракан.


135

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй ӗненекенсем! Тӗрӗслӗхе хӳтӗлекенсем пулӑр, хӑвӑра хирӗҫ те, атте-аннепе тӑванӑрсене хирӗҫ те Аллахшӑн свидетельсем пулӑр. Вӑл (айӑпланакан) пуян е чухӑн пулсан, унӑн уссине (ырлӑхне) Аллах лайӑхрах пӗлет. Ҫавӑнпа та чӑнлӑхран пӑрӑнас тесе хӑвӑн кӑмӑлу хыҫҫӑн ан кай. Эсир (сӑмахсене) пӑсса ҫыратӑр пулсан е свидетель пулма килӗшместӗр пулсан, ҫакна пӗлӗр: эсир мӗн тунине пурне те Аллах чи тӗрӗс тӑвать.


136

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Эй ӗненекенсем! Аллаха тата Унӑн Элчине (Мухаммеда) тата Унӑн Элчине антарнӑ Кӗнекене (Аль-Корана), ҫавӑн пекех унччен антарнӑ кӗнекесене ӗненме пӑрахмӑр. Кам Аллаха, Унӑн ангелӗсене, Унӑн кӗнекисене, Унӑн элчисене тата Юлашки Куна ӗненмест, ҫав ҫын чӑнах та питӗ аташса кайнӑ.


137

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

Чӑнах та, ӗненекенсем, унтан ӗненменнисем, унтан каллех ӗненекенсем, унтан каллех ӗненменнисем, унтан хӑйсен ӗненменлӗхне ӳстерекенсем, вара Аллах вӗсене каҫармӗ, тӳрӗ ҫул та кӑтартмӗ.


138

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

Икӗпитлӗ ҫынсене асаплӑ асап курасси ҫинчен калӑр


139

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(урӑхла каласан) ӗненекенсене хӑварса кафирсене ертсе пыракансем тӑвакансем. Вӗсем ҫав кафирсем енче влаҫа шыраҫҫӗ-и? Пӗлӗр, пур влаҫ та Аллахӑн.


140

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Чӑнах та, Аллах сире кӗнекере (Аль-Коранра) (йӗркесем) янӑ, енчен те эсир Аллах сӑввисене (кафирсем) йышӑнманнине тата мӑшкӑлланине илтетӗр пулсан, вӗсемпе пӗрле ан ларӑр, вӗсем урӑх калаҫӑва кӗриччен. Мӗншӗн тесен (вӗсемпе малашне те ларсан), паллах, эсир вӗсем пекех пулатӑр. Чӑнах та, Аллах пур икӗпитлисене те, кафирсене те тамӑкра пуҫтарӗ,


141

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(урӑхла каласан) сирӗнпе пулакан (событисене) кӗтекен ҫынсем. Аллахран ҫӗнтерӳ илсен, вӗсем: «Эпир сирӗнпе ҫапӑҫман-и?» — теҫҫӗ. Енчен те кафирсен пайӗ пулсан, вӗсем калаҫҫӗ: «Эпир сирӗн ҫӗнтерÿре пайланман-и, сире ӗненекенсенчен хӳтӗлемен-и?» Вара Аллах сирӗн хушӑрта чӗрӗлӳ кунӗнче сут тӑвӗ. Аллах ӗненмен ҫынсене ҫӗнтерме ҫул памӗ.


142

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

Чӑнах та, икӗпитлӗ ҫынсем Аллаха улталасшӑн, анчах вӗсене улталаканӗ Аллах. Кӗлтума тӑрсан, кахалланса тӑваҫҫӗ. Вӗсем ҫынсем умӗнче мухтама тӑрӑшаҫҫӗ. Вӗсем вара Аллаха кӑштах ҫеҫ асӑнмаҫҫӗ.


143

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Вӗсем ҫав (ӗненӳ е ӗненменлӗх) хушшинче иккӗленеҫҫӗ, ҫак ушкӑнри (ӗненекенсен) те, ҫав ушкӑнри (ӗненменнисен) те мар. Аллах кама аташтарса хӑварать, ӑна эсир ӑна ҫул тупаймӑр.


144

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

Эй ӗненекенсем! Ӗненекенсемсӗр пуҫне кафирсене те хӑвӑн юлташу вырӑнне ан ил. Эсир Аллаха (сире хирӗҫ) уҫӑмлӑ сӑлтав парасшӑн-и?


145

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

Чӑнах та, икӗпитлӗ ҫынсем вут-ҫулӑмӑн чи аялти тӗпӗнче пулӗҫ. Эсир вӗсене пулӑшакан тупаймӑр.


146

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

Ӳкӗнекенсем, хӑйсене хӑйсем тӳрлетекенсем, Аллаха ҫирӗп тытса тӑракансем тата хӑйсен тӗнне Аллахшӑн чӗререн тытса пыракансемсӗр пуҫне. Çапла вара вӗсем ӗненекенсемпе пӗрле пулӗҫ, Аллах часах ӗненекенсене пысӑк сӑвап парӗ.


147

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

Аллах сире асаплантармӗ, енчен те эсир тав тӑватӑр тата ӗненетӗр пулсан. Аллах вара пурне те пархатарлӑ, пурне те пӗлекен.


148

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

Аллах усал сӑмахсене юратмасть, (вӗсене) уҫҫӑн калаҫҫӗ, ҫынсене кӳрентернӗ ҫынсемсӗр пуҫне. Аллах вара пурне те илтекен, пурне те пӗлекен.


149

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

Эсир ырӑ ӗҫ ҫинчен пӗлтеретӗр пулсан, ӑна пытаратӑр е йӑнӑша каҫаратӑр пулсан, чӑнах та, Аллах — каҫаракан, Пурне те Пултаракан.


150

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

Чӑнах та, Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненменнисем, Аллахпа Унӑн элчисене (ӗненнине) уйӑрса илме шутлакансем: «Эпир хӑшӗ-пӗрисене ӗненетпӗр, хӑшӗ-пӗрисене ӗненместпӗр» тесе, вӑтам ҫулпа (ӗненӳ е ӗненменлӗх) кайма шутлакансем,


151

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

вӗсем чӑн-чӑн ӗненменнисем. Эпир кафирсем валли намӑслантаракан асап хатӗрлерӗмӗр.


152

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненекенсем тата вӗсене (элчисене) уйӑрса тӑманнисем пирки калас пулсан, малашне Аллах вӗсене сӑвап парӗ. Аллах — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.


153

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(Ҫыннисем) Кӗнеке ҫыннисем санран (Мухаммедран) вӗсем патне пӗлӗтрен кӗнеке антарма ыйтаҫҫӗ. Чӑнах та, вӗсем Моисейран унтан та аслӑраххине ыйтнӑ. Вӗсем: «Пире чӑн-чӑн Аллаха кӑтарт», — тенӗ. Ҫапла вара вӗсене хӑйсен пусмӑрлӑхне пула ҫиҫӗм ҫапнӑ. Унтан вӗсем, уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳсене курнӑ хыҫҫӑн, пӑрӑва пуҫҫапнӑ, ҫапах та Эпир вӗсене каҫартӑмӑр, Моисее чӑн-чӑн влаҫ патӑмӑр.


154

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

Эпир вӗсен халалне (ҫирӗплетме) вӗсен ҫийӗн Синай тӑвӗ ҫӗклерӗмӗр. Эпир вӗсене ҫапла хушрӑмӑр: «Хапхана (Байтулмакдис) пуҫҫапса кӗрӗр», тата эпир вӗсене ҫапла хушрӑмӑр: «Шӑматкун ҫинчен калакан йӗркесене ан пӑсӑр». Эпир вӗсенчен ҫирӗп халал илтӗмӗр.


155

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

Ҫапла вара (Эпир вӗсене айӑпларӑмӑр), мӗншӗн тесен вӗсем килӗшӗве пӑснӑ, мӗншӗн тесен вӗсем Аллах паллисене ӗненмен, вӗсем пророксене тӗрӗс мар (тӗрӗс сӑлтавсӑр) вӗлернӗ тата вӗсем: «Пирӗн чӗресем пичетленнӗ», — тенӗ. Чӑнах та, Аллах вӗсен чӗрисене ӗненменшӗн питӗрсе хунӑ, ҫавӑнпа та вӗсенчен сахалӑшӗ ҫеҫ ӗненеҫҫӗ,


156

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

тата (Эпир вӗсене те айӑпларӑмӑр) вӗсем (Иисуса) ӗненменшӗн, тата вӗсем Марийӑна питӗ ирсӗр айӑпланӑшӑн,


157

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

тата (Эпир те айӑпларӑмӑр) мӗншӗн тесен вӗсем: «Чӑнах та, эпир Мессийӑна, Иисуса, Мария ывӑлне, Аллахӑн Апостолне, вӗлертӗмӗр», — тенӗ, анчах вӗсем ӑна вӗлермен е (е) пӑталаман, анчах (вӗсем мӗн вӗлерни) Иисуспа танлаштарнӑ ҫын пулнӑ. Чӑнах та, Иисуса вӗлерни пирки килӗшмен ҫынсем кама вӗлерни пирки яланах иккӗленеҫҫӗ. Вӗсем чӑнах та пӗлмен (кама вӗлернине), анчах та вӗсем ахаль чухласа илни ҫинче никӗсленнӗ, ҫавӑнпа та ӑна вӗлернине шансах кайман.


158

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Анчах Аллах Иисуса Хӑй умне тӑратнӑ. Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


159

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

Кӗнеке ҫыннисем хушшинче ӑна (Иса) вилӗм умӗн ӗненмен ҫын пулман. Чӗрӗлсе тӑнӑ кун вара вӑл (Иса) вӗсен свидетельӗ пулӗ.


160

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

Иудейсен тӗрӗсмарлӑхӗ пирки эпир вӗсем валли лайӑх апат-ҫимӗҫе саккунсӑр турӑмӑр, вӑл (ӗлӗк) халал пулнӑ; тата вӗсем час-часах (ыттисене) Аллах ҫулӗнчен чӑрмантарнӑран,


161

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

тата вӗсем ростовщиксем тунӑран, вӗсене чӑнах та унран чарнӑ пулин те, ҫынсен пуянлӑхне саккунсӑр майпа ҫисе янӑран (батил). Эпир вӗсен хушшинче ӗненменнисем валли асаплӑ асап хатӗрлерӗмӗр.


162

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

Анчах вӗсен хушшинче тарӑн пӗлӳллӗ ҫынсем, ӗненекенсем, вӗсем сире (Мухаммада) антарнӑ (Корана), сирӗн умӑрта антарнӑ (кӗнекесене), ҫавӑн пекех кӗлӗ тӑвакансене, закат тӳлекенсене тата Аллаха тата Юлашки куна ӗненекенсене ӗненеҫҫӗ. Эпир вӗсене пысӑк награда парӑпӑр.


163

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Чӑнах та, Эпир ӑна сире (Мухаммеда) Ноя тата ун хыҫҫӑнхи пророксене мӗнле кӑтартнӑ, ҫавӑн пекех Авраама, Исмаила, Исаака, Иакова тата вӗсен йӑхӗсене те кӑтартрӑмӑр; Иисус, Аюб, Иона, Харун тата Соломон. Эпир Давуда Псалтирь кӗнекине патӑмӑр.


164

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

Хӑш-пӗр хыпарҫӑсем пур, вӗсем ҫинчен Эпир сире малтанах пӗлтернӗччӗ, хӑш-пӗр хыпарҫӑсем (ыттисем) пур, вӗсем ҫинчен Эпир сире пӗлтермен. Моисейпе вара Турӑ тӳрремӗнех калаҫнӑ.


165

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Апостолсем ырӑ хыпар илсе ҫӳрекенсем тата асӑрхаттаракансем пулнӑ, ҫавӑнпа та апостолсене янӑ хыҫҫӑн ҫынсем Аллахпа тавлашма сӑлтав пулман. Аллах пурне те пултаракан, пурне те ӑслӑ.


166

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Анчах Аллах сире (Мухаммада) уҫса панӑ (Коранӑн) свидетельӗ. Вӑл ӑна Хӑйӗн пӗлӗвӗпе антарнӑ, ангелсем ҫакна курнӑ. Аллах вара свидетель пулма ҫителӗклӗ.


167

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

Чӑнах та, ӗненменнисем тата (ыттисене) Аллах ҫулӗнчен чӑрмантаракансем чӑнах та инҫетре аташса кайнӑ.


168

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

Чӑнах та, ӗненменнисене тата тӗрӗсмарлӑх тӑвакансене Аллах вӗсене каҫармӗ, тӳрӗ ҫул та кӑтартмӗ.


169

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

тамӑк ҫулӗсӗр пуҫне; вӗсем унта ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнӗҫ. Ҫакӑ вара Аллахшӑн (питӗ) ҫӑмӑл.


170

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Эй халӑх! Чӑнах та, сирӗн пата Элчӗ (Мухаммед) сирӗн Ҫӳлхуҫаран чӑнлӑх илсе килнӗ, ҫавӑнпа та ӗненӗр (ӑна), сирӗншӗн лайӑхрах. Енчен те эсир ӗненместӗр пулсан, (ку Аллаха нимӗн чухлӗ те сиен кӳмӗ), мӗншӗн тесен тӳпере те, ҫӗр ҫинче те мӗн пурри пурте Аллахӑн. Аллах пурне те пӗлекен, пурне те ӑслӑ.


171

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Эй, кӗнеке ҫыннисем! Хӑвӑрӑн тӗнре чикӗрен ан тухӑр, Аллах ҫинчен чӑнлӑхсӑр пуҫне нимӗн те ан калӑр. Чӑнах та, Мессия Иисус, Марьям ывӑлӗ, Аллахӑн элчи пулнӑ, вӑл Марьяма пӗлтернӗ сӑмахсемпе тата Унӑн сывлӑшӗпе пултарнӑ. Ҫавӑнпа та Аллаха тата Унӑн элчисене ӗненӗр, «(Турӑ) виҫҫӗ» тесе ан калӑр, ҫакна калама чарӑнӑр. (Ку) саншӑн лайӑхрах. Чӑнах та, Аллах — Пурне те Пултаракан Турӑ, Вӑл ача-пӑча ҫуратма пултарнинчен телейлӗ. Пӗлӗтре мӗн пурри, ҫӗр ҫинче мӗн пурри пурте Унӑн. Аллах вара хӳтӗлевҫӗ пулма ҫителӗклӗ.


172

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

Мессия Аллахӑн тарҫи пулма пачах та хирӗҫ пулман, ҫавӑн пекех чи ҫывӑххи ангелсем те (Аллахпа) килӗшмен. Кам Ăна пуҫҫапма ӳркенет, мухтанать, ҫавна Аллах пурне те Хӑй патне пуҫтарӗ.


173

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Ӗненекенсемшӗн тата ырӑ ӗҫсем тӑвакансемшӗн вара, Аллах вӗсен сӑвапне тултарӗ, Хӑйӗн ырлӑхӗнчен пӗр пайне ӳстерӗ. Ҫав вӑхӑтрах, кам ӳркенет (Аллаха пуҫҫапма) тата мӑнкӑмӑлланать, Аллах вӗсене асаплӑ асап парӗ. Вӗсен вара Аллахсӑр пуҫне урӑх хӳтӗлекенӗ те, пулӑшаканӗ те пулмӗ.


174

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

Эй халӑх! Чӑнах та, сирӗн Ҫӳлхуҫаран (Мухаммед хӑйӗн тӗлӗнмелле ӗҫӗсемпе) чӑнлӑха ҫирӗплетсе панӑ, Эпир сире ҫутӑ ҫутӑ (Коран) ярса патӑмӑр.


175

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

Аллаха ӗненекенсем тата Унӑн тӗнне тытса тӑракансем вара Аллах вӗсене Хӑйӗн (пӗлӗт) ырӑлӑхӗпе ырлӑхне кӗртӗ, Хӑй патне тӳрӗ ҫул кӑтартӗ.


176

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Вӗсем сирӗнтен фетва (калала пирки) ыйтаҫҫӗ. Калӑр: «Аллах сире каллах пирки фетва парать, енчен те ҫын вилсен, унӑн ачисем ҫук пулсан, анчах йӑмӑкӗ пур пулсан, унӑн (йӑмӑкӗн) пайӗ вӑл хӑварнӑ пурлӑхӑн ҫурри пулать, унӑн шӑллӗ вара (йӑмӑкӗн пӗтӗм пурлӑхне) еткерлӗхе илет, енчен те унӑн ачисем ҫук пулсан. енчен те вӗсем (еткерҫӗсем) тӑвансенчен тӑраҫҫӗ пулсан, вара пӗр тӑванӑн пайӗ икӗ йӑмӑкӑн пайӗпе пӗрех, ӑна Аллах сире (ҫак саккуна) ӑнлантарса парать, ҫапла вара эсир аташса каймастӑр.