Q.S Аль-Мудадилах (اَلْمُجَادِلَة) - 22 Сӑвӑ йӗркисен шучӗ

قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).

Чӑнах та, Аллах сирӗн ҫине (Мухаммада) хӑйӗн упӑшки пирки суда панӑ хӗрарӑмӑн сӑмахӗсене илтнӗ, вӑл (ӗҫе) Аллах патне ҫӑхав панӑ, Аллах вара сирӗн иккӗн хушшинчи калаҫӑва илтнӗ. Чӑнах та, Аллах пурне те илтекен, пурне те куракан.

اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

Сирӗн хушшӑрта арӑмӗсемшӗн зихар тӑвакансем (хӑйсен арӑмӗсене амӑшӗ вырӑнне хураҫҫӗ, анчах) вӗсен арӑмӗсем амӑшӗсем мар. Вӗсен амӑшӗсем — вӗсене ҫуратнӑ хӗрарӑмсем кӑна. Чӑнах та, вӗсем чӑнах та тӗрӗс мар, суя сӑмах каланӑ. Чӑнах та, Аллах каҫаракан, каҫаракан.

وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Арӑмӗсем ҫине зихар тӑвакансем вара хӑйсем мӗн каланине каялла илеҫҫӗ, унтан (вӗсене) икӗ упӑшкипе арӑмӗ пӗрлешиччен чура ирӗке кӑлармалла. Сире ҫакна вӗрентнӗ, Аллах вара эсир мӗн тунине асӑрхаса тӑрать.

فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

Ҫавӑнпа та кам (хӑйӗн чурине ирӗке кӑлараймасть), ҫавӑ иккӗшне хутӑштариччен умлӑ-хыҫлӑ икӗ уйӑх типӗ тытмалла. Анчах камӑн укҫа ҫитеймест, ҫавӑ утмӑл чухӑн ҫынна тӑрантармалла. Ҫапла эсир Аллаха тата Унӑн Элчине ӗненетӗр. Кусем — Аллах саккунӗсем, вӗсене пӑхӑнманнисем питӗ йывӑр асап тӳсӗҫ.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ كُبِتُوْا كَمَا كُبِتَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۚ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū kubitū kamā kubital-lażīna min qablihim wa qad anzalnā āyātim bayyināt(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

Чӑнах та, Аллаха тата Унӑн Элчине хирӗҫ тӑракансем хӑйсенчен малтан килнисем пекех мӑшкӑл курӗҫ. Чӑнах та, эпир уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳсем уҫса патӑмӑр. Ҫавна йышӑнманнисем вара намӑслантаракан наказани илӗҫ.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اَحْصٰىهُ اللّٰهُ وَنَسُوْهُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ࣖ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, aḥṣāhullāhu wa nasūh(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

Çав кун Турӑ вӗсене пурне те вилӗмрен чӗртсе тӑратнӑ, вӗсем мӗн тунине пӗлтернӗ. Аллах вӗсене (ҫав ырӑ ӗҫсене пурне те) шутлать, вӗсем вӗсене маннӑ пулин те. Аллах вара пурне те курать.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَا يَكُوْنُ مِنْ نَّجْوٰى ثَلٰثَةٍ اِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ اِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلَآ اَدْنٰى مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْثَرَ اِلَّا هُوَ مَعَهُمْ اَيْنَ مَا كَانُوْاۚ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

alam tara annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), mā yakūnu min najwā ṡalāṡatin illā huwa rābi‘uhum wa lā khamsatin illā huwa sādisuhum wa lā adnā min żālika wa lā akṡara illā huwa ma‘ahum aina mā kānū, ṡumma yunabbi'uhum bimā ‘amilū yaumal-qiyāmah(ti), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Эсир асӑрхаман-и, Аллах тӳпере мӗн пуррине, ҫӗр ҫинче мӗн пуррине пӗлет? Виҫӗ ҫын хушшинче вӑрттӑн калаҫу пулмасть, анчах Вӑл тӑваттӑмӗшӗ. Вӗсем пиллӗк мар, анчах Вӑл улттӑмӗшӗ. Унтан кая мар та, ытларах та ҫук, анчах Вӑл вӗсемпе пӗрле пулмалла, вӗсем кирек ӑҫта пулсан та. Вара Вӑл вӗсене Чӗрӗлсе тӑнӑ кун вӗсем мӗн тунине пӗлтерӗ. Чӑнах та, Аллах пурне те пӗлет.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).

Эсир асӑрхаман-и, ҫынсем, вӑрттӑн калаҫусем тума чарнӑскерсем, унтан ҫав чарӑва таврӑнаҫҫӗ (пурнӑҫлаҫҫӗ) те вӗсем вӑрттӑн калаҫусем туса ҫылӑх тума, тӑшманлӑх тума тата Элчӗ умӗнче пӑхӑнмасӑр пурӑнма пуҫлаҫҫӗ. Вӗсем сирӗн пата (Мухаммед) пырсан, сире Аллах хушман пек саламлаҫҫӗ. Вӗсем вара хӑйсене хӑйсем ҫапла калаҫҫӗ: «Мӗншӗн-ха Аллах пире эпир мӗн каланӑшӑн айӑпламасть?» Вӗсене тамӑка кӗресси ҫителӗклӗ. Ҫапла вара, тамӑка таврӑнма чи начар вырӑн.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

Эй ӗненекенсем! Вӑрттӑн калаҫусем ирттернӗ чухне ҫылӑхлӑ ӗҫсем, тӑшманлӑх тата Элчӗ умӗнче итлеменни ҫинчен ан сÿтсе явӑр. Анчах ырӑ ӗҫсемпе турра ӗненекен ӗҫсем ҫинчен калаҫӑр. Аллахран хӑрӑр, ун патне эсир каллех пуҫтарӑнӑр.

اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Чӑннипе илсен, вӑрттӑн калаҫусем шуйттанӑн (ӗҫӗсен) пӗр пайӗ пулса тӑраҫҫӗ, ҫавӑнпа та ӗненекенсем кулянӗҫ, ҫав вӑхӑтрах ҫак (калаҫусем) вӗсемшӗн пӗр пӗчӗк инкек те кӳмеҫҫӗ, Аллах ирӗк памасан. Ӗненекенсен вара Аллаха шанмалла.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Эй ӗненекенсем! Енчен те сире: «Пухура вырӑн парӑр», — тесен, вырӑн парӑр, чӑнах та, Аллах сире вырӑн парӗ. «Тӑрӑр» тесен, тӑрӑр, чӑнах та, Аллах сирӗн хушшӑрта ӗненекенсене тата пӗлӳ панӑ ҫынсене темиҫе шай таран хӑпартӗ. Эсир мӗн тунине Аллах пӗлет.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Эй ӗненекенсем! Элчӗпе ятарлӑ калаҫу пулсан, калаҫу пуҫланиччен малтан (чухӑнсене) ырӑлӑх памалла. Ку сирӗншӗн лайӑхрах та тасарах. Анчах та эсир (ырӑлӑхра мӗн памаллине) илместӗр пулсан, чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Эсир (чухӑнланассинчен) хӑратӑр-и, мӗншӗн тесен эсир Элчӗпе калаҫиччен ырлӑх панӑ? Анчах та эсир ӑна тумастӑр пулсан тата Аллах сире каҫарнӑ пулсан, вара кӗлӗ тӑвӑр, закат тӳлӗр тата Аллахпа Унӑн Элчине пӑхӑнӑр! Аллах вара эсир мӗн тунине питӗ асӑрханса тӑрать.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).

Аллах ҫиллентернӗ халӑха тус вырӑнне илекенсене (икӗпитсене) асӑрхаман-и эсир? Ҫав ҫынсем сирӗн (халӑхран) мар, вӗсен (халӑхӗнчен) мар. Вӗсем ҫакна пӗлсе тӑнӑ вӑхӑтрах суя тупа тӑваҫҫӗ.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdā(n), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

Аллах вӗсем валли питӗ хаяр асап хатӗрленӗ. Чӑнах та, мӗн тери начар тунӑ вӗсем.

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

ittakhażū aimānahum junnatan fa ṣaddū ‘an sabīlillāhi falahum ‘ażābum muhīn(un).

Вӗсем хӑйсен тупа тунине хӳтлӗх туса хураҫҫӗ, унтан вӗсем (ҫынсене) Аллах ҫулӗнчен чӑрмантараҫҫӗ, вара вӗсемшӗн намӑслантаракан асап пулать.

لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Вӗсен пурлӑхӗпе ачисем вӗсене Аллах айӑпӗнчен пулӑшма нимӗнле усӑ та памаҫҫӗ. Вӗсем тамӑк ҫыннисем, ӗмӗрлӗхех унта юлӗҫ.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيَحْلِفُوْنَ لَهٗ كَمَا يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ عَلٰى شَيْءٍۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yaḥlifūna lahū kamā yaḥlifūna lakum wa yaḥsabūna annahum ‘alā syai'(in), alā innahum humul-kāżibūn(a).

(Астӑвӑр) вӗсене пурне те Аллах чӗртсе тӑратнӑ кун (хӑҫан) вӗсем сире тупа тунӑ пекех Ӑна (вӗсем мушриксем маррине) тупа тунӑ; тата вӗсем мӗн те пулин (пайда) илӗпӗр тесе шутлаҫҫӗ. Вӗсем суеҫӗсем иккенне пӗлӗр.

اِسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطٰنُ فَاَنْسٰىهُمْ ذِكْرَ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ الشَّيْطٰنِۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ الشَّيْطٰنِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

istaḥważa ‘alaihimusy-syaiṭānu fa'ansāhum żikrallāh(i), ulā'ika ḥizbusy-syaiṭān(i), alā inna ḥizbasy-syaiṭāni humul-khāsirūn(a).

Шуйттан вӗсене хӑй аллине илнӗ, унтан вӗсене Аллаха аса илме мантарнӑ; вӗсем — шуйттан. Пӗлӗр: шуйттансен ушкӑнӗ — ҫӗнтерекен ушкӑн.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْاَذَلِّيْنَ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū ulā'ika fil-ażallīn(a).

Чӑнах та, Аллаха тата Унӑн Элчине хирӗҫ тӑракансем чи йӗрӗнчӗк ҫынсен шутне кӗреҫҫӗ.

كَتَبَ اللّٰهُ لَاَغْلِبَنَّ اَنَا۠ وَرُسُلِيْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ

kataballāhu la'aglibanna ana wa rusulī, innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

Аллах ҫапла йышӑннӑ: «Эпӗ тата Манӑн апостолсем ҫӗнтерӗпӗр». Чӑнах та, Аллах — Пурне те Пултаракан, Пурне те Пултаракан.

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).

Эсир (Мухаммед) Аллахпа леш тӗнчене ӗненекен халӑха тупаймӑр, вӗсем Аллаха тата Унӑн Элчине хирӗҫ тӑракансемпе юратма пултараймаҫҫӗ, ҫав ҫынсем вӗсен ашшӗ, ывӑлӗ, пиччӗшӗ е ҫемйи пулсан та. Ҫак ҫынсем чӗрисене Аллах ӗненӳ лартнӑ, Аллах вӗсене Хӑйӗнчен килекен пулӑшупа ҫирӗплетнӗ. Унтан Вӑл вӗсене садсене лартнӑ, вӗсен айӗнче юханшывсем юхса выртаҫҫӗ, унта вӗсем ӗмӗр-ӗмӗр пурӑнаҫҫӗ. Аллах вӗсемпе кӑмӑллӑ, вӗсем Унӑн (ырӑлӑхӗ нумай пулнипе) ҫырлахаҫҫӗ. Вӗсем — Туррӑн халӑхӗ. Астӑвӑр, чӑнах та, Аллах ушкӑнӗ телейлӗ.