۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
वे (पूरी तरह सूं) एक जैड़ा कोनी है। किताब रा लोगां रै मांय एक ईमानदार दल है, वे रात नै अल्लाह री आयतां नै पढ़ै है अर वे (भी) सजदा (नमाज) करै है।
وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
अर केई रातां नै, खुद रै वास्तै अतिरिक्त तहज्जुद प्रार्थना (पूजा रै रूप में) करो: उम्मीद है कै थारो प्रभु थानै स्तुति री जगां माथै ले जावैला।
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
अर वै लोग जका रात नै सजदा कर’र अर खड़्या हो’र आपरै भगवान री पूजा करै।
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
जद थै खड़्या हो (प्रार्थना करण) तो थानै कुण देखै है
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
बां रो पेट बां रै बिस्तर सूं दूर है, बै डर अर आस रै साथै आपरै प्रभु सूं प्रार्थना करै है अर बां रोजी रोटी रो एक हिस्सो बां नै खर्च करै है जिणनै आपां बां नै दियो है।
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(कांई थै एक बहुदेववादी हो जिको भाग्यशाली हो) या वो जिको रात नै सजदा कर’र खड़यो हो’र पूजा करै है, क्यूंकै वो परलोक सूं डरतो है अर आपरै प्रभु री दया री आस राखै है? कैवो, "कांई जाणबाळा अर नीं जाणबाळा एक ई है?" असल म्हैं, फगत सामान्य ज्ञान आळा लोग ही पाठ स्वीकार कर सकै है।
وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ
wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).
अर रात नै अर हरेक प्रार्थना रै पछै उणरी महिमा करो।
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
साचाणी, जका लोग पुण्यवान है, वै बागां (स्वर्ग) अर पाणी रा झरणां मांय है,
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
वे वो ले लिया जो भगवान बांनै दियो हो। साची, इणसूं पैली (दुनिया मांय) वै लोग भलाई करता हा;
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
वे रात नै घणा कम सोवै है;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
अर रात रै आखरी बगत बां (अल्लाह सूं) माफी मांगी।
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
रात नै उठो (प्रार्थना करण सारू), सिवाय थोड़ै हिस्सै रै,
نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ
niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).
(अर्थात) आधा या थोड़ा कम,
اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ
au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).
या आधा सूं बेसी, अर कुरान नै धीरे-धीरे पढ़ो।
اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا
innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).
साची, म्हे थारै कनै भारी बातां भेजस्यां।
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
साची, रात नै जागणो ज्यादा मजबूत होवै है (आत्मा नै भर देवै है); अर (उण बगत पढ़णो) घणो प्रभावशाली हो।
وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا
wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).
अर रात रै एक हिस्सै रै वास्तै, उणरै सामी सजदा करो अर रात रै लाम्बै हिस्सै तांई उणरी महिमा करो।