۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
वे (पूरी तरह) इक जेह्ड़े नेईं न। किताब दे लोकां विच इक ईमानदार समूह है, ओह रात नू अल्लाह दी आयत पढ़दे हन, ते ओह (इह वी) सजदा (नमाज) करदे हन।
وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
ते रात दे हिस्से दे दौरान तुहाडे वास्ते तहज्जूद दी नमाज (इबादत दी अतिरिक्त कर्म दे तौर ते) करो: शायद तुहाडा रब तुहानू इक स्तुति योग्य स्टेशन ते उठावेगा।
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
ते जेड़े रात गी सजदा ते खड़ोते दे अपने परमात्मा दी पूजा करदे रौंह्दे न।
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
जिस वेले तुहानूं खड़े होवे (नमाज करन लई),
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
उंदे पेट उंदे बिस्तरें थमां दूर न, ओह् अपने रब कोला डर ते उम्मीद कन्नै प्रार्थना करदे न, ते ओह् रोजी-रूट्टी दा इक हिस्सा खर्च करदे न जेह्ड़ा असें उनेंगी दित्ता ऐ।
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(क्या तुसीं मुशरीक हन जो ज्यादा भाग्यशाली हो) या तुसीं रात नू इबादत करदे हो, सजदा ते खड़े हो के, परलोक दे डर नाल ते अपने रब दी रहमत दी उम्मीद विच? कहो, “क्या जानने आले ना जानने आले बराबर न?” सचमुच, अक्ल दे स्वामी गी गै सलाह दित्ती जंदी ऐ।
وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ
wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).
ते रातीं ते हर दुआ दे बाद उंदी महिमा करो।
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
दरअसल, जो पुण्यवान हन, ओ बागवां (जन्नत) ते पानी दे झरने विच हन,
اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ
Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).
जे किश परमेसरे उनेंगी दित्ता हा, उसी लेई लेंदे हे। सचमुच, उस तों पहलां (संसार विच) ओह भलाई करन वाले लोक सन;
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
रातीं गी बड़ा घट्ट सोंदे न;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
ते रात दे अंत च उनेंगी (अल्लाह) कोला माफी मंगी।
يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ
yā ayyuhal-muzzammil(u).
ओ कफन (मुहम्मद) !
قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qumil-laila illā qalīlā(n).
रात गी (नमाज) उठो, सिवाय थोड़ी-बहुत,
نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ
niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).
(यानी) उस तों आधा या थोड़ा कम,
اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ
au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).
या (आधे) तों वी वद्ध, ते धीरे-धीरे कुरान पढ़ो।
اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا
innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).
सचमुच, अस तुहाडे कोल भारी शब्द भेजगे।
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
सचमुच, रात गी जागना होर बी मजबूत होंदा ऐ (आत्मा गी भरदा ऐ); ते (उस समें पढ़ना) होर बी प्रभावशाली हा।
وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا
wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).
ते रात दे किश हिस्से तकर उसी सजदा करो ते रात दे लंबे हिस्से तकर उंदी महिमा करो।