وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ብዙሓት ካብ ሰብ መጽሓፍ ድሕሪ ምእማንካ ንድሕሪት ክመልሱኻ፡ መሊሶም ዘይኣመንቲ ክትኮኑ፡ ብሰንኪ እቲ ኣብ ውሽጦም ዘሎ ቅንኢ፡ ሓቂ ምስ ተነጸረሎም፡ ክምለሱኻ ይምነዩ። ስለዚ ይቕረ በሉን ተዓገሱን፣ ክሳብ ኣላህ ትእዛዙ ዝህብ። ብርግጽ ኣላህ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ነገር ልዑል እዩ።

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(ማለት) እቶም ኣብ ግዜ ምቕሉልነትን ጸገምን ምጽዋት ዝህቡ፡ ከምኡ’ውን እቶም ንቑጥዓኦም ዝገትኡን ንሰባት ይቕረ ዝብሉን። ኣላህ ድማ ነቶም ሰናይ ዝገብሩ የፍቅሮም ኢዩ፡

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

ካብቲ ክትፍጽሞ ዝተኸልከለኩም ዓበይቲ ሓጢኣት እንተ ርሒቕኩም፡ ሓጢኣትኩም ካባኹም ክንሓድገኩምን ናብ ክቡር መሕደሪ (ገነት) ከነእትወኩምን ኢና።

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

ሓደ ጽቡቕ ባህሪ እንተ ኣዊጅካ፡ ሓቢእካዮ ወይ (ካልእ ሰብ) ጌጋ እንተመሓርካሉ፡ ብርግጽ ኣላህ ይቕረ ዝገብር፡ ኩሉ ዝኽእል እዩ።

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(ግን) መብጽዓኦም ስለ ዝፈረሱ፡ ረጊምናዮም፡ ልቦም ድማ ኣትሪርናዮም። ንቃል (ናይ ኣላህ) ካብ ቦታኡ ክቕይርዎ ይፈትዉ፡ ገለ ካብቲ ዝተጠንቀቑሉ መልእኽትታት ድማ (ኮነ ኢሎም) ይርስዕዎ። ንስኻ (ኦ መሓመድ) ብዘይካ ኣብ መንጎኦም ንእሽቶ ጉጅለ (ዘይጠልሙ) ካባታቶም ጥልመት ክትሪኢ ኢኻ፡ ስለዚ ይቕረ በልዎም እሞ ግደፎም። ብርግጽ ኣላህ ነቶም ሰናይ ዝገብሩ የፍቅሮም እዩ።

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

ይቕረ ምባል ንሰባት ለባም ክገብሩ ንገሮም፡ ንዓያሹ ሰባት ድማ ኣይትቕልበሉ።

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

ሰማያትን ምድርን ኣብ መንጎኦም ዘሎን ድማ ብሓቂ እምበር ኣይፈጠርናዮን። ብርግጽ ድማ ኣፖካሊፕስ ብርግጽ ክመጽእ እዩ ስለዚ ብጽቡቕ መንገዲ ይቕረ በልዎም (ንዓኣቶም)።

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

ነቲ ሕማቕ ተግባራቶም ብዝሓሸ (መንገዲ) ነጸግዎ፣ እንታይ ከም ዘመሓላልፍዎ (ንኣላህ) ብዝበለጸ ንፈልጦ ኢና።

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

እቶም ኣብ መንጎኹም ብልጫን ዕድላትን ዘለዎም ድማ ንኣዝማዶምን ንድኻታትን ብመገዲ ኣላህ ንዝስደዱን (ኣይክሕግዞምን) ኢሎም ኣይምሓሉ፡ ይቕረ ይብሉን ተጻዋርነትን ይኹኑ። ኣላህ ይቕረ ክብለካ ድዩ ኣይትፈትዎን? ኣላህ ድማ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

ጽቡቕን ክፉእን ድማ ሓደ ኣይኮነን። እቲ ኣብ መንጎኻን ኣብ መንጎኡን ናይ ጽልኢ ስምዒት ዘለዎ ሰብ ከም እሙን ዓርኪ ምእንቲ ክኸውን፡ ብዝሓሸ መንገዲ (ነቲ ክፉእ) ነጸግ።

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

ከምኡ’ውን (ን) ነቶም ካብ ዓበይቲ ሓጢኣትን ጽዩፍ ተግባራትን ዝርሕቁ፡ ምስ ተቖጥዑ ድማ ብኡንብኡ ይቕረ ዝብሉ፡ .

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

ናይ ክፍኣት ዓስቢ ድማ ግቡእ ክፍኣት ኢዩ፡ እንተኾነ ግን ይቕረ ዝበለን ጽቡቅ ዝገበረን (ንእቶም ክፉእ ዝገብሩ) ሽዑ ዓስቢ ካብ ኣላህ ክኸውን እዩ። ብርግጽ ንሱ ዘይፍትሓውያን ሰባት ኣይፈቱን እዩ።

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

ትዕግስቲ ዝገበረን ይቕረ ዝበለን ግና ብርግጽ ንሱ ክቡር ተግባር እዩ።

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

ስለዚ ካብኦም ተመሊስካ “ሰላም (ሰሰናዩ)” በሎም። ድሒሮም (ሕማቕ ዕድሎም) ክፈልጡ እዮም።

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

ነቶም ዝኣመኑ በል (መሓመድ) ነቶም መዓልትታት ኣላህ ዘይፈርሑ ይቕረ ይበልዎም ምኽንያቱ ንሱ ንሓደ ህዝቢ ከከምቲ ዝገበርዎ ዓስቢ ክህቦ እዩ።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

ኣቱም ኣመንቲ! ብርግጽ ኣብ መንጎ ኣንስትኹምን ደቅኹምን ጸላእቲኹም ኣለዉ እሞ ተጠንቀቑ፤ ከምኡ ውን ይቕረ እንተበልኩምን ጭዋታት እንተኾንኩምን ይቕረ እንተኢልኩምሎምን (ንዓኣቶም) ብርግጽ ኣላህ ይቕረ ዝገብርን ርህሩህን እዩ።