وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ډېری اهل کتاب غواړي چې له ایمان راوړلو وروسته تاسو بیرته کافران کړي، ځکه چې د دوی په زړه کې د حق له څرګندېدو وروسته حسد دی. نو بخښنه وغواړئ او صبر وکړئ، تر هغه چې الله خپل حکم ورکړي. په حقیقت کې الله په هر څه قادر دی.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(یعنې) هغه کسان چې په اسانۍ او سختۍ دواړو کې خیرات ورکوي، او هغه کسان چې خپل غوسه کنټرولوي او خلکو ته بښنه کوي. او الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.
اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا
in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).
که تاسو له هغو لویو ګناهونو څخه ډډه وکړئ چې تاسو یې منع شوي یاست، نو موږ به ستاسو ګناهونه له منځه یوسو او تاسو به یو عزتمن کور (جنت) ته داخل کړو.
اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
که تاسو یو فضیلت اعلان کړئ، هغه پټ کړئ یا (بل چا ته) غلطي وبخښئ، نو په حقیقت کې الله بخښونکی او قادر ذات دی.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(خو) ځکه چې دوی خپله ژمنه مات کړه، موږ پر دوی لعنت وکړ او زړونه مو سخت کړل. دوی خوښوي چې د (الله) کلمه له خپل ځای څخه بدله کړي، او دوی (په قصدي ډول) ځینې هغه پیغامونه هیروي چې دوی ته یې خبرداری ورکړل شوی و. ته به تل له دوی څخه خیانت ووینې مګر د دوی له یوې کوچنۍ ډلې څخه (چې خیانت نه کوي)، نو دوی ته بښنه وکړه او دوی یوازې پریږده. په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
بخښنه کوه او خلکو ته ووایه چې هغه څه وکړي چې هوښیار وي، او احمقانو ته پام مه کوه.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ
wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).
او موږ اسمانونه او ځمکه او هغه څه چې د دوی ترمنځ دي، نه دي پیدا کړي مګر په حق سره. او یقینا قیامت خامخا راځي، نو (دوی ته) په ښه توګه بخښنه وکړه.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
د دوی بد عملونه په ښه (طریقه) سره رد کړه، موږ ښه پوهیږو چې دوی څه (الله ته) منسوبوي.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
او هغه کسان چې ستاسو څخه امتیازات او فرصتونه لري قسم ونه خوري چې دوی به خپلوانو، غریبانو او هغو کسانو ته چې د الله په لاره کې هجرت کوي (مرسته نه کوي)، او باید بخښنه وکړي او زغم ولري. ایا تاسو نه خوښوئ چې الله تاسو ته بخښنه وکړي؟ او الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.
وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ
wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).
او ښه او بد یو شان نه دي. (بد) په ښه توګه رد کړئ، ترڅو هغه څوک چې ستاسو او د هغه ترمنځ د دښمنۍ احساسات لري د یو وفادار ملګري په څیر وي.
وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ
wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).
او همدارنګه (د هغو کسانو لپاره) چې له لویو ګناهونو او بدو کارونو څخه ډډه کوي، او کله چې غوسه شي سمدلاسه بخښنه کوي،
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
او د بدۍ بدله مناسبه بدي ده، خو څوک چې بخښنه وکړي او (د هغو کسانو سره چې بدي کوي) ښه وکړي، نو اجر به یې د الله له لوري وي، په حقیقت کې هغه ظالمان نه خوښوي.
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ
wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).
خو څوک چې صبر وکړي او بخښنه وکړي، په حقیقت کې دا یو ښه کار دی.
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
نو له هغوی څخه مخ واړوه او ووایه، "سلام (خداحافظ)." وروسته به دوی (خپل بد برخلیک) پوه شي.
قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) هغو کسانو ته چې ایمان یې راوړی، ووایه چې هغه کسان دې وبښي چې د الله له ورځو نه وېرېږي ځکه چې هغه به خلکو ته د دوی د کړنو سره سم اجر ورکړي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې ستاسو په میرمنو او ماشومانو کې ځینې ستاسو دښمنان دي، نو له هغوی څخه ځان وساتئ؛ او که تاسو بخښنه وکړئ او مهربان اوسئ او بخښنه وکړئ، نو یقینا الله ډېر بخښونکی او ډېر رحم کوونکی دی.