وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
წიგნის მრავალ ხალხთაგანს სურს, რომ თქვენ, თქვენი რწმენის შემდეგ, კვლავ ურწმუნოებად დაგაბრუონ, მათში არსებული შურის გამო, მას შემდეგ, რაც ჭეშმარიტება მათთვის ნათელი გახდა. ამიტომ, აპატიეთ და მოთმინებით იყავით, სანამ ალლაჰი არ მოგცემს ბრძანებას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(კერძოდ) ისინი, ვინც გასცემენ მოწყალებას, როგორც სიკეთის, ასევე გაჭირვების დროს, და ისინი, ვინც იკავებენ თავიანთ რისხვას და პატიობენ ადამიანებს. და ალლაჰს უყვარს ისინი, ვინც სიკეთეს აკეთებენ.
اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا
in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).
თუ თავს არიდებთ დიდ ცოდვებს, რომელთა ჩადენაც აკრძალულია თქვენთვის, ჩვენ გამოგისყიდით თქვენს ცოდვებს და შეგიყვანთ კეთილშობილ სამყოფელში (სამოთხეში).
اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
თუ სათნოებას გამოხატავ, მალავ ან აპატიებ (სხვა ადამიანს) შეცდომას, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემნდობია, ყოვლისშემძლეა.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(მაგრამ) იმის გამო, რომ დაარღვიეს თავიანთი აღთქმა, ჩვენ დავწყევლიეთ ისინი და გავაქვავეთ მათი გულები. მათ სურთ (ალაჰის) სიტყვის შეცვლა მისი ადგილიდან და (განზრახ) ივიწყებენ ზოგიერთ ცნობას, რომლითაც გაფრთხილებულნი იყვნენ. შენ (ო, მუჰამედ) კვლავ იხილავ მათგან ღალატს, გარდა მათ შორის მცირე ჯგუფისა (რომლებიც არ ღალატობენ), ამიტომ მიუტევე მათ და მიატოვე ისინი. ჭეშმარიტად, ალაჰს უყვარს კეთილისმყოფელები.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
იყავით მიმტევებელი და ურჩიეთ ხალხს, რომ გონივრულად მოიქცნენ და სულელებს ყურადღება არ მიაქციოთ.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ
wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).
და ჩვენ არ შევქმენით ცა, დედამიწა და რაც მათ შორისაა, არამედ ჭეშმარიტებით. და ჭეშმარიტად, გამოცხადება მოვა, ამიტომ მიუტევე მათ კეთილი გზით.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
უკეთესი გზით უარყავი მათი ცუდი საქმეები, ჩვენ უკეთ ვიცით, რას მიაწერენ (ალაჰს).
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
და ნუ დაიფიცებენ თქვენ შორის, ვისაც აქვს უპირატესობა და შესაძლებლობა, რომ არ დაეხმარებიან ნათესავებს, ღარიბებს და ალლაჰის გზაზე მიგრირებს, და აპატიონ და შეიწყნარონ ისინი. განა არ მოგწონთ, რომ ალლაჰი გპატიობთ? ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალეა.
وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ
wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).
და სიკეთე და ბოროტება არ არის იგივე. უარყავი (ბოროტება) უკეთესი გზით, რათა ადამიანი, რომელსაც შენსა და მას შორის მტრობა აქვს, ერთგულ მეგობარს დაემსგავსოს.
وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ
wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).
და ასევე მათთვის, ვინც თავს არიდებს დიდ ცოდვებსა და სამარცხვინო საქმეებს და როდესაც გაბრაზდებიან, მაშინვე პატიობენ,
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
და ბოროტების სასჯელი შესაბამისი ბოროტებაა, მაგრამ ვინც აპატიებს და სიკეთეს უზამს (ბოროტების ჩამდენებს), მაშინ სასჯელი ალლაჰისგან იქნება. ჭეშმარიტად, მას არ უყვარს უსამართლო ადამიანები.
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ
wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).
მაგრამ ვინც მომთმენია და პატიობს, ეს მართლაც კეთილშობილური საქმეა.
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
ამიტომ, ზურგი აქციეთ მათ და უთხარით: „სალამა (მშვიდობით).“ მოგვიანებით გაიგებენ (თავიანთ ცუდ ბედს).
قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
უთხარი (მუჰამედ) მორწმუნეებს: აპატიეთ მათ, ვისაც არ ეშინია ალლაჰის დღეების, რადგან ის დააჯილდოებს ხალხს მათი ნამოქმედარის მიხედვით.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
ოჰ, თქვენ, ვინც ირწმუნეთ! ჭეშმარიტად, თქვენს ცოლებსა და შვილებს შორის არიან თქვენი მტრები, ამიტომ ფრთხილად იყავით მათთან; და თუ მიუტევებთ და თავაზიანად მოიქცევით და მიუტევებთ (მათ), ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემნდობია, მოწყალეა.