وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Чиныджы адæмæй бирæты фæфæнды, цæмæй уæ фæстæмæ раздахой, куы баууæндыдтæ, уæд, цæмæй ногæй æнæуырнæг суат, сæ мидæг цы хæлæгдзинад ис, уый тыххæй, рæстдзинад сын куы рабæрæг, уæд. Уæдæ ныххатыр кæнут æмæ фæразон ут, цалынмæ Аллах йæ фæдзæхст нæ ратта, уæдмæ. Æцæгæйдæр, Аллах у Æппæтхъомысджын æппæтæй дæр.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ома) адæм, кæцытæ рæдауæй дæттынц, куыд сæрибар, афтæ нарæг рæстæджы дæр, æмæ адæм, кæцытæ сæ маст бауромынц æмæ хатыр кæнынц (рæдыдтытæ) иннæтæн. Æмæ Аллах уарзы, хорз чи кæны, уыдоны,
اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا
in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).
Кæд дæхи хизай, цы стыр тæригъæдтæ дын нæ уадзынц, уыдонæй, уæд дын дæ тæригъæдтæ ныххатыр кæндзыстæм æмæ дæ бакæндзыстæм кадджын бынатмæ (Дзæнæтмæ).
اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
Кæд æмæ ды хъусын кæныс хорздзинад, æмбæхсыс æй кæнæ ныххатыр кæныс (æндæр адæймагæн) рæдыд, уæд æцæгæйдæр, Аллах у Хатыргæнæг, Æппæтхъомысджын.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Фæлæ) сæ бадзырд кæй фехæлдтой, уый тыххæй сæ ралгъыстам, æмæ сын сæ зæрдæтæ фæкарздæр кодтам. Уыдон-иу ивтой ныхас (Аллахы) йæ бынатæй, æмæ-иу (æнæбары) ферох кодтой, цы хъусынгæнинæгтæй сæ фæдзæхстой, уыдонæй иуæй-иутæ. Ды (о Мæхæмæт) дарддæр дæр уыдонæй уындзынæ гадзрахатдзинад, се ’хсæн чысыл къордæй дарддæр (гадзрахатæй чи нæ цæуы), уымæ гæсгæ сын ныббар æмæ сæ ныууадз. Æцæгæйдæр, Аллах уарзы, хорздзинад чи аразы, уыдоны.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Хатыргæнæг у æмæ адæмæн зæгъ, цæмæй зондджын цы у, уый кæной, æдылы адæммæ та дæ хъус ма дар.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ
wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).
Æмæ мах нæ сфæлдыстам арв æмæ зæхх æмæ се ’хсæн цы ис, уый, фæлæ æцæгдзинадæй. Æмæ æцæгæйдæр, Апокалипсис æнæмæнгæй æрцæудзæн, уæдæ сын ныббарут хорз æгъдауæй.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
Сæ æвзæр митæ хуыздæрæй ныууадзут, мах хуыздæр зонæм, цы æвдисынц (Аллахæн).
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Æмæ уæ æхсæн авналæнтæ æмæ фадæттæ кæмæн ис, уыдон ма сомы кæнæнт, сæ хæстæджытæн, мæгуыртæн æмæ Аллахы фæндагыл чи ацæуы, уыдонæн (нæ баххуыс кæндзысты), æмæ ныххатыр кæнæнт æмæ быхсынц. Аллах дын кæй ныххатыр кæны, уый дæ зæрдæмæ нæ цæуы? Æмæ Аллах у хатыргæнæг, æппæты тæригъæддаг.
وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ
wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).
Æмæ хорз æмæ æвзæр иу не сты. (Фыдбылыз) хуыздæрæй аиуварс кæн, цæмæй дæу æмæ йе ’хсæн знаггады æнкъарæнтæ кæмæ ис, уый уа иузæрдион æмбалы хуызæн.
وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ
wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).
стæй ма, стыр тæригъæдтæ æмæ æгад митæй чи хизы, æмæ куы смæсты вæййынц, уæд уайтагъд чи ныххатыр кæны, уыдонæн,
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Æмæ фыдбылызы хæрзиуæг у æмбæлон фыдбылыз, фæлæ чи ныххатыр кæна æмæ хорздзинад чи аразы (æвзæр чи кæны, уыдонæн), уæд хæрзиуæг уыдзæн Аллахæй. Ӕцӕгдӕр, Уый нӕ уарзы ӕнӕраст адӕмы.
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ
wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).
Фæлæ чи фæразон у æмæ чи хатыр кæны, уый æцæгæйдæр уæздан хъуыддаг у.
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
Уæдæ сæм ахиз æмæ зæгъ: «Салам (хæрзбон)». Фæстæдæр базондзысты (сæ æвзæр хъысмæт).
قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
Зæгъ (Мæхæмæт) уырнæг адæмæн, ныххатыр кæнæнт, Аллахы бонтæй чи нæ тæрсы, уыдонæн, уымæн æмæ уый адæмæн саккаг кæндзæн, цы сарæзтой, уымæ гæсгæ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Уырнджытæ! Æцæгдæр, дæ устытæ æмæ дæ сывæллæтты ’хсæн ис ахæмтæ, кæцытæ дын знаг сты, уæдæ сæм дæхи хъахъхъæн; æмæ кæд хатыр кæнут æмæ уæздан æмæ сын хатыр кæнут, уæд æцæгæйдæр, Аллах у Æппæты Хатыргæнæг, Æппæты Тæригъæддаг.