وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Китап әһелдәренең күбеһе, үҙҙәрендәге көнсөллөк арҡаһында, үҙҙәренә хәҡиҡәт асыҡланғандан һуң, һеҙҙе иман килтергәндән һуң, яңынан иманһыҙ булып китеүегеҙҙе теләй. Шулай булғас, Аллаһ бойороғон биргәнсе, ғәфү итегеҙ һәм сабыр итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(атап әйткәндә) буш һәм тар ваҡытта ла йомарт биргән кешеләр, асыуын тыйып, башҡаларҙың (хаталарын) ғәфү иткән кешеләр. Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

Әгәр ҙә һеҙ уларҙы ҡылыу тыйылған гонаһтар араһында ҙур гонаһтарҙан һаҡланһағыҙ, һис шикһеҙ, хаталарығыҙҙы юйып ташларбыҙ һәм һеҙҙе данлы урынға (күккә) индерербеҙ. Аллаһтың берәүҙәрегеҙгә биргән йомартлығын башҡаларҙан өҫтөнөрәк теләмәгеҙ. Ир-егеттәргә эшләп тапҡандарҙан өлөш, ҡатын-ҡыҙҙарға ла эшләп тапҡандарҙан өлөш бар. Аллаһтан Уның йомартлығын һорағыҙ. Ысынлап та, Аллаһ һәр нәмәне белеүсе!

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

Әгәр ҙә һеҙ берәй изгелекте иғлан итһәгеҙ, уны йәшерһәгеҙ йәки (икенсе кешенең) хатаһын ғәфү итһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ Ғәфү итеүсе, Ҡөҙрәтле.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Әммә) килешеүен боҙғандары өсөн, Беҙ уларҙы ләғнәтләнек һәм күңелдәрен ҡаты иттек. Улар (Аллаһ) һүҙен урынынан алмаштыра торғайнылар, үҙҙәренә иҫкәртелгән ҡайһы бер хәбәрҙәрҙе (аңлы рәүештә) оноттолар. Һин (йә Мөхәммәт) уларҙан хыянат күрерһең, улар араһынан (хыянат итмәгән) аҙ ғына төркөмдән башҡа, шуға күрә уларҙы ғәфү ит һәм үҙҙәрен ҡалдыр. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

Ғәфү итеүсе булығыҙ һәм кешеләргә аҡыллы эштәр эшләргә ҡушығыҙ, ә ахмаҡ кешеләргә иғтибар итмәгеҙ.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

Күктәрҙе, Ерҙе һәм улар араһындағы нәмәләрҙе Беҙ хәҡиҡәт менән яралттыҡ. Һәм, ысынлап та, Апокалипсис мотлаҡ килер, шуға күрә (уларҙы) яҡшы рәүештә ғәфү итегеҙ.

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

Уларҙың насар ғәмәлдәрен яҡшыраҡ (юл менән) кире ҡаҡ, Беҙ уларҙың (Аллаһҡа) нимәне сифатлағанын яҡшыраҡ беләбеҙ.

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм мөмкинлектәре булғандар туғандарына, ярлыларға һәм Аллаһ юлында һижрәт иткәндәргә ярҙам итмәйәсәкмен, тип ант итмәһендәр, улар ғәфү итһендәр һәм түҙемле булһындар. Аллаһы Тәғәләнең һине ғәфү итеүе һиңә оҡшамаймы? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

Ә яҡшылыҡ менән яуызлыҡ бер түгел. (Яуызлыҡты) яҡшыраҡ итеп кире ҡағығыҙ, һеҙҙең менән уның араһында дошманлыҡ тойғолары булған кеше тоғро дуҫ кеүек булһын өсөн.

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

һәм шулай уҡ ҙур гонаһтарҙан һәм әшәке эштәрҙән ҡасып, асыуланғанда шунда уҡ ғәфү иткәндәр өсөн,

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Ә яуызлыҡ өсөн әжер – тейешле яуызлыҡ, әммә кем ғәфү итһә һәм (яуызлыҡ ҡылғандарға) изгелек эшләһә, әжер Аллаһтан булыр. Ысынлап та, Ул залимдарҙы яратмай.

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

Әммә кем сабыр итә һәм ғәфү итә, ысынлап та, был изге ғәмәл.

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

Шуға күрә уларҙан йөҙ бороп: «Сәләм (хуш)» тип әйтегеҙ. Һуңынан белерҙәр (үҙҙәренең насар яҙмыштарын).

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

(Мөхәммәт) иман килтергәндәргә әйт: Аллаһтың көндәренән ҡурҡмағандарҙы ғәфү итһендәр, сөнки Ул бер халыҡты ҡылған эштәренә ҡарап бүләкләйәсәк.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ысынлап та, ҡатындарығыҙ һәм балаларығыҙ араһында һеҙгә дошман булғандар бар, уларҙан һаҡ булығыҙ; Әгәр ҙә һеҙ ғәфү итһәгеҙ, әҙәпле булһағыҙ һәм (уларҙы) ғәфү итһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ ғәфү итеүсе, рәхимле.