وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Bɔku pan di Pipul dɛn na di Buk want se dɛn go ebul fɔ tɔn yu bak afta yu biliv, fɔ bi pɔsin we nɔ biliv bak, bikɔs ɔf di jɛlɔs we de insay dɛn, afta di trut dɔn klia to dɛn. So fɔgiv ɛn peshɛnt, te Allah gi in kɔmand. Fɔ tru, Allah na Ɔlmayti oba ɔltin.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Dat na) di wan dɛn we de gi charity, pan ɔl we i izi ɛn we tin tranga, ɛn di wan dɛn we de stɔp dɛn fɔ vɛks ɛn fɔgiv pipul dɛn. Ɛn Allah lɛk di wan dɛn we de du gud, .
اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا
in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).
If yu avɔyd di big big sin dɛn we dɛn nɔ fɔ du, Wi go fɔgiv yu sin dɛn ɛn admit yu na wan fayn ples (Paradays).
اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
If yu deklare gud kwaliti, ayd am ɔ fɔgiv (ɔda pɔsin) mistek, den fɔ tru, Allah na Fɔgiv, Ɔlmayti.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Bɔt) bikɔs dɛn brok dɛn prɔmis, Wi swɛ dɛn, ɛn Wi mek dɛn at at. Dɛn lɛk fɔ chenj di wɔd (fɔ Allah) frɔm in ples, ɛn dɛn (intentionally) fɔgɛt sɔm pan di mɛsej dɛn we dɛn bin wɔn dɛn wit. Yu (O Muhammad) go kɔntinyu fɔ si trɛtin frɔm dɛn pas wan smɔl grup bitwin dɛn (we nɔ de betray), so fɔgiv dɛn ɛn lɛf dɛn. Fɔ tru, Allah lɛk di wan dɛn we de du gud.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Bi fɔgiv ɛn tɛl pipul dɛn fɔ du wetin gɛt sɛns, ɛn nɔ pe atɛnshɔn to pipul dɛn we nɔ gɛt sɛns.
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ
wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).
Ɛn Wi nɔ mek di ɛvin ɛn di wɔl ɛn wetin de bitwin dɛn, bɔt wi mek di trut. Ɛn fɔ tru, di Apokalips go mɔs kam, so fɔgiv (dɛn) insay gud we.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
Rijek dɛn bad bad tin dɛn na bɛtɛ (we), Wi no bɛtɛ wetin dɛn atribyut (to Allah).
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Ɛn lɛ di wan dɛn we gɛt advantej ɛn chans bitwin una nɔ swɛ se dɛn (nɔ go) gi (ɛp) to (dɛn) fambul dɛn, di po pipul dɛn ɛn di wan dɛn we de muf go na ɔda kɔntri na di rod fɔ Allah, ɛn lɛ dɛn fɔgiv ɛn fɔ bia wit ɔda pipul dɛn. Yu no laik se Allah fogiv yu? Ɛn Allah na pɔsin we de fɔgiv, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.
وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ
wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).
Ɛn gud nɔto di sem tin wit bad. Rijek (di bad) na bɛtɛ we, so dat di pɔsin we gɛt filin fɔ ɛnimi bitwin yu ɛn am go tan lɛk padi we de biɛn am.
وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ
wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).
ɛn bak (fɔ) di wan dɛn we de avɔyd big big sin ɛn bad bad tin dɛn, ɛn we dɛn vɛks fɔ fɔgiv wantɛm wantɛm, .
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn di blɛsin fɔ bad na bad tin we fit, bɔt ɛnibɔdi we fɔgiv ɛn du gud (to di wan dɛn we de du bad) da tɛm de di blɛsin go kɔmɔt frɔm Allah. Fɔ tru, I nɔ lɛk pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt.
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ
wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).
Bɔt ɛnibɔdi we peshɛnt ɛn fɔgiv, fɔ tru, dat na fayn tin.
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
So tɔn yu bak pan dɛn ɛn se, “Salam (gudbai).” Leta dɛn go no (dɛn bad fate).
قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
Se (Muhammad) to di wan dɛm we biliv, mek dɛn fɔgiv di wan dɛm we nɔ de fred di de dɛm fɔ Allah bikɔs i go blɛs wan pipul akɔdin to wetin dɛn dɔn du.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
O una we biliv! Fɔ tru, pan yu wɛf ɛn pikin dɛn, sɔm pipul dɛn de we na yu ɛnimi, so una tek tɛm wit dɛn; ɛn if una fɔgiv ɛn gɛt pɔlitiks ɛn fɔgiv (dɛn), den fɔ tru, Allah na pɔsin we de fɔgiv pas ɔl, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.