وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ከመጽሐፉ ባለቤቶች ብዙዎቹ እውነቱ ከተገለጸላቸው በኋላ፣ በውስጣቸው ባለው ምቀኝነት ምክንያት፣ ከእምነታችሁ በኋላ ወደ ኋላ እንድትመልሱ፣ ከሐዲዎች እንድትሆኑ ይመኛሉ። ስለዚህ አላህ ትዕዛዙን እስኪሰጥ ድረስ ይቅር በሉ፤ ታገሱም። አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነውና።
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ማለትም) እነዚያ በምቾትም በችግርም ጊዜ ምጽዋትን የሚሰጡ፣ ቁጣቸውንም የሚገቱና ሰዎችን የሚምር። አላህም መልካም ሥራዎችን የሚወድ
اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا
in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).
ከክህደትህ የተከለከልካቸውን ታላላቅ ኃጢአቶች ብትርቅ (ከኃጢአቶቻችሁ) ኃጢአቶቻችሁን ከእናንተ እናብሳለን፤ ወደ ክቡር መኖሪያም (ገነት) እናገባችኋለን።
اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
በጎነትን ብታሳውቅ፣ ብትደብቀው ወይም (ሌላ ሰው) ስህተትን ብትተው፣ በእርግጥ አላህ መሐሪና ሁሉን ቻይ ነው።
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ግን) ቃል ኪዳናቸውን በማፍረሳቸው ምክንያት ረገምናቸው፤ ልባቸውንም አደነድን። የአላህን ቃል ከቦታው መቀየር ይወዳሉ፤ የተስፈራሩበትንም መልእክት (ሆን ብለው) ይረሳሉ። ከእነሱ ውስጥ ጥቂት (የማይክዱ) ጭፍሮች ሲቀሩ ከነሱ ክህደትን ታያለህ፤ ስለዚህ ይቅር በላቸው፤ ተዋቸውም። አላህ መልካም ሰሪዎችን ይወዳልና።
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ይቅር ባይ ሁን፤ ሰዎች ጥበብ ያለበትን እንዲያደርጉ ንገራቸው፤ ለሞኞችም ትኩረት አትስጡ።
وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ
wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).
ሰማያትንና ምድርን በመካከላቸው ያለውንም ሁሉ በእውነት እንጂ አልፈጠርንም። በእርግጥም የትንሣኤ ቀን ይመጣል፤ ስለዚህ በመልካም መንገድ ይቅር በላቸው።
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
ከክፉ ሥራዎቻቸው በተሻለ መንገድ (በመካድ) ውድቅ አደረጉ። እኛ (ለአላህ) የሚሉትን አዋቂ ነን።
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ከእናንተም ውስጥ ጥቅምና ዕድል ያላቸው ሰዎች ለዘመዶቻቸው፣ ለድሆችና በአላህ መንገድ ለሚሰደዱት (እንደማይረዱ) አይማሉ፤ ይቅር ይባባሉና ይታገሱ። አላህ ለእናንተ ይቅር ቢልላችሁ አትወዱምን? አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።
وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ
wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).
መልካምነትም ከክፉ ጋር አንድ አይደለም። (ክፉውን) በተሻለ መንገድ ይክዱት፣ ስለዚህም በአንተና በእሱ መካከል የጥላቻ ስሜት ያለው ሰው እንደ ታማኝ ጓደኛ ይሆናል።
وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ
wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).
እንዲሁም (ለ) ከታላላቅ ኃጢአቶችና አስጸያፊ ተግባራት ለሚርቁና በተናደዱ ጊዜ ወዲያውኑ ይቅር በሏቸው።
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
የክፉም ዋጋ ተገቢ ክፋት ነው። ይቅርም የሚልና መልካምን የሚያደርግ (ክፉ ለሚሠሩ) ምንዳው ከአላህ ነው። እርሱ በደለኞችን አይወድም።
وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ
wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).
ግን ታጋሽና ይቅር የሚል ሰው በእርግጥም የተከበረ ተግባር ነው።
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).
ስለዚህ ከእነሱ ተዋቸውና «ሰላም (ደህና ሁኑ)» በላቸው። በኋላም (መጥፎ ዕጣ ፈንታቸውን) ያውቃሉ።
قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
(ሙሐመድ) ለእነዚያ ላመኑት ሰዎች የአላህን ቀናት የማይፈሩትን ይቅር በላቸው፤ ምክንያቱም ሰዎችን በሠሩት ሥራ ይመነዳቸዋልና።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ከሚስቶቻችሁና ከልጆቻችሁ መካከል ለእናንተ ጠላቶች አሉ፤ ስለዚህ ተጠንቀቋቸው፤ ይቅር ብትሉና ብትጸጸቱላቸውም አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።