وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

বহুতো কিতাপৰ লোকে ইচ্ছা কৰে যে তেওঁলোকে আপোনাক বিশ্বাস কৰাৰ পিছত পিছলৈ ঘূৰাই দিব পাৰে, পুনৰ কাফিৰ হ’ব পাৰে, কাৰণ তেওঁলোকৰ ভিতৰত থকা ঈৰ্ষাৰ বাবে, তেওঁলোকৰ ওচৰত সত্য স্পষ্ট হোৱাৰ পিছত। গতিকে ক্ষমা কৰা আৰু ধৈৰ্য্য ধৰক, যেতিয়ালৈকে আল্লাহে তেওঁৰ আজ্ঞা নিদিয়ে। সঁচাকৈ আল্লাহ সকলো বস্তুৰ ওপৰত সৰ্ব্বশক্তিমান।

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(যেনে) যিসকলে সহজ-সৰল আৰু কষ্টৰ সময়তো দান-বৰঙণি দিয়ে আৰু যিসকলে নিজৰ ক্ৰোধক সংযত কৰি মানুহক ক্ষমা কৰে। আৰু আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলক ভাল পায়,

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

যদি আপুনি যিবোৰ ডাঙৰ পাপ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে, সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি থাকে, তেন্তে আমি তোমালোকৰ পৰা তোমালোকৰ পাপ ক্ষমা কৰিম আৰু তোমালোকক উচ্চ বাসস্থান (জান্নাত)ত ভৰ্তি কৰিম।

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

যদি আপুনি কোনো গুণ ঘোষণা কৰে, লুকুৱাই ৰাখে বা (অন্য ব্যক্তিক) ভুল ক্ষমা কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহ ক্ষমাশীল, সৰ্বশক্তিমান।

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(কিন্তু) তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ কৰাৰ বাবে আমি তেওঁলোকক অভিশাপ দিলোঁ, আৰু আমি তেওঁলোকৰ হৃদয় কঠিন কৰিলোঁ। তেওঁলোকে (আল্লাহৰ) শব্দটোক তাৰ স্থানৰ পৰা সলনি কৰি ভাল পায়, আৰু তেওঁলোকে (ইচ্ছাকৃতভাৱে) কিছুমান বাৰ্তা পাহৰি যায়, যিবোৰ বাৰ্তাৰে তেওঁলোকক সকীয়াই দিয়া হৈছিল। আপুনি (হে মহম্মদ) তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এটা সৰু গোট (যিসকলে বিশ্বাসঘাতকতা নকৰে) বাদে তেওঁলোকৰ পৰা বিশ্বাসঘাতকতা দেখি থাকিব, গতিকে তেওঁলোকক ক্ষমা কৰি এৰি দিয়ক। সঁচাকৈ আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলক ভাল পায়।

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

ক্ষমাশীল হওক আৰু মানুহক বুদ্ধিমানৰ কাম কৰিবলৈ কওক, আৰু মূৰ্খ মানুহৰ প্ৰতি গুৰুত্ব নিদিব।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

আৰু আমি আকাশ-পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ মাজত থকা বস্তুবোৰ সৃষ্টি কৰা নাই, কিন্তু সত্যৰ সৈতেহে সৃষ্টি কৰিলোঁ। আৰু সঁচাকৈয়ে, এপ’কেলিপছ নিশ্চয় আহিব, গতিকে (তেওঁলোকক) ভালকৈ ক্ষমা কৰক।

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

তেওঁলোকৰ বেয়া কামবোৰক ভাল (পদ্ধতি) প্ৰত্যাখ্যান কৰক, আমি ভালকৈ জানো যে তেওঁলোকে (আল্লাহৰ ওচৰত) কি আৰোপ কৰে।

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

আৰু তোমালোকৰ মাজত যিসকলৰ সুবিধা আৰু সুযোগ আছে তেওঁলোকে শপত খাব নালাগে যে তেওঁলোকে (নিজৰ) আত্মীয়, দুখীয়া আৰু আল্লাহৰ পথত প্ৰব্ৰজন কৰাসকলক (সহায়) নিদিয়ে আৰু তেওঁলোকে ক্ষমা কৰক আৰু সহনশীল হওক। আল্লাহে আপোনাক ক্ষমা কৰাটো আপোনাৰ ভাল নালাগেনে? আৰু আল্লাহ ক্ষমাশীল, ৰহমান।

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

আৰু ভাল আৰু বেয়া একে নহয়। (দুষ্টক) ভাল ধৰণে প্ৰত্যাখ্যান কৰক, যাতে আপোনাৰ আৰু তেওঁৰ মাজত শত্ৰুতাৰ অনুভূতি থকা ব্যক্তিজন আনুগত্যশীল বন্ধুৰ দৰে হয়।

وَالَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَاِذَا مَا غَضِبُوْا هُمْ يَغْفِرُوْنَ ۚ

wal-lażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya wa iżā mā gaḍibū hum yagfirūn(a).

আৰু লগতে (যিসকলে ডাঙৰ পাপ আৰু জঘন্য কামৰ পৰা আঁতৰি থাকে, আৰু যেতিয়া ক্ৰোধিত হয়, তেতিয়া তৎক্ষণাত ক্ষমা কৰে,

وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

আৰু এটা বেয়াৰ পুৰস্কাৰ এটা উপযুক্ত বেয়া, কিন্তু যিয়ে ক্ষমা কৰে আৰু ভাল কাম কৰে (যিসকলে বেয়া কাম কৰে) তেতিয়া পুৰস্কাৰ আল্লাহৰ পৰা হ’ব। সঁচাকৈয়ে তেওঁ অন্যায় মানুহক ভাল নাপায়।

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ اِنَّ ذٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ ࣖ

wa laman ṣabara wa gafara inna żālika lamin ‘azmil-umūr(i).

কিন্তু যিয়ে ধৈৰ্য্য ধৰি ক্ষমা কৰে, সঁচাকৈয়ে সেয়া এক উত্তম কাম।

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

গতিকে তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি গৈ কওক, “ছালাম (বিদায়)।” পিছত তেওঁলোকে গম পাব (তেওঁলোকৰ বেয়া ভাগ্য)।

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

মুহাম্মদ সকলক কওক (মহম্মদ) যিসকলে আল্লাহৰ দিনক ভয় নকৰে তেওঁলোকক ক্ষমা কৰক কাৰণ তেওঁ কোনো লোকক তেওঁলোকে কৰা কাম অনুসাৰে পুৰস্কাৰ দিব।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ مِنْ اَزْوَاجِكُمْ وَاَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوْهُمْۚ وَاِنْ تَعْفُوْا وَتَصْفَحُوْا وَتَغْفِرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū inna min azwājikum wa aulādikum ‘aduwwal lakum faḥżarūhum, wa in ta‘fū wa taṣfaḥū wa tagfirū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

হে বিশ্বাসী সকল! সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ মাজত তোমালোকৰ শত্ৰুও আছে, গতিকে তেওঁলোকৰ পৰা সাৱধান হওক; আৰু যদি আপুনি ক্ষমা কৰে আৰু ভদ্ৰ হয় আৰু (তেওঁলোকক) ক্ষমা কৰে, তেন্তে সঁচাকৈয়ে আল্লাহ পৰম ক্ষমাশীল, ৰহমান।