اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ
inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).
Tunay na ang unang bahay na itinatag para sa mga tao ay ang nasa Bakkah (Makkah), na pinagpala at patnubay para sa mga nilalang.
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
Dito ay may malinaw na mga tanda: ang lugar ni Ibrahim, at sinumang pumasok dito ay ligtas. At tungkulin sa mga tao patungo kay Allah ang hajj sa Bahay para sa sinumang makakaya rito. At sinumang tumanggi, tunay na si Allah ay Walang Pangangailangan sa mga nilalang.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
At (alalahanin) nang sinabi ni Ibrahim, “O aking Panginoon, gawin Mo itong bayan na ligtas, at ilayo Mo ako at ang aking mga anak mula sa pagsamba sa mga idolo.”
اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ
innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).
Ako (Muhammad) ay inutusan lamang na sambahin ang Panginoon ng lungsod na ito (Mecca), na Kanyang ginawang sagrado roon, at ang lahat ng bagay ay sa Kanya. At ako ay inutusan na mapabilang sa mga Muslim,
وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
At sinasabi nila, 'Kung susunod kami sa patnubay kasama mo, kami ay aagawin mula sa aming lupain.' Hindi ba Namin itinatag ang isang banal na lugar para sa kanila na ligtas, na dinala Namin ang lahat ng uri ng bunga bilang rizq mula sa Amin? Ngunit karamihan sa kanila ay hindi nakakaalam.
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
Hindi ba nila nakikita na Aming ginawang ligtas na lugar ang banal na lunsod habang kinukuha ang mga tao sa paligid nila? Kaya naniniwala ba sila sa kasinungalingan at tumatanggi sa biyaya ni Allah?
لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ
lā uqsimu bihāżal-balad(i).
Ako ay sumusumpa sa pamamagitan ng lungsod na ito (Makkah),
وَهٰذَا الْبَلَدِ الْاَمِيْنِۙ
wa hāżal-baladil-amīn(i).
at sa ngalan ng bayang ito (Mekah) na ligtas at aman.