اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ
inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).
De fæto, a primma cà (de culto) tiâ sciù pe-i òmmi, a l'é stæta (Baitullah) à Bakkah (Mecca) ch'a l'é stæta benedita e a l'é vegnua à ëse unna guidda pe tutti i mondi.
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
Gh'é di segni ciæi lì, (tra de quelli) a staçion do Ibrahim. Chi ghe intrâ (Baitullah) o saià al seguo. E (tra) i òbrighi umoen verso Allah o l'é de portâ avanti o peregrinaggio à Baitullah, saieiva à dî pe quelli che son boin à viægiâ lì. Chi nega (l’obrigaçion do) Hajj, aloa o sa che Allah o l’é o Ciù Ricco (o no l’à beseugno de ninte) de tutti i mondi.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
E (arregòrdate), quande o Abraham o l’à pregou: «O Dio, fâ de sto paise (Mecca), un paise seguo, e tegnî mi e i mæ figgi e i mæ nevi da venerâ i idoli».
اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ
innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).
Mi (Mahomed) son solo comandou de venerâ o Segnô de sta tæra (Mecca) ch’o l’à reiso santo e tutto o gh’appartëgne. E m’é stæto ordenou d’ëse tra i mossulmen,
وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
E an dito: «Se vëgnemmo apreuvo a-e vòstre instruçioin, de seguo saiemmo scorrii da-o nòstro terren». (Allah o l’à dito) No emmo confermou a seu poxiçion inta tæra segua e segua do Haram (tæra santa), donde pòrtan fruto de tutte e meñe (ciante) comme sostentamento (pe ti) da-a Nòstra parte? Ma a ciù parte a no ô sa.
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
No an remarcou che Noi emmo fæto (o seu paise) unna tæra santa, segua, anche se e gente d’in gio se arröban un con l’atro. Perché (dòppo che a veitæ a l’é stæta revelâ) creddan ancon inta fäscitæ e denegan e benediçioin de Allah?
لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ
lā uqsimu bihāżal-balad(i).
Giuro pe sta çittæ (Mecca),
وَهٰذَا الْبَلَدِ الْاَمِيْنِۙ
wa hāżal-baladil-amīn(i).
e pe-o ben de sto paise seguo (Mecca).